Επειδή κάτι μαύρα κι ένα λινκ που έχει το πρωτότυπο, δεν κλοπιποσταρίστηκαν, καλύτερα διάβασέ το εδώ
Posted: 2011/07/19 by Alecos Papadopoulos in Πολιτική Οικονομία
Ετικέτες:Έλλειμμα, Χρέος
0
Χωρίς εισαγωγή και πρόλογο:
1) Η Ελλάδα προχωρά σε Στάση Δανεισμού: από εδώ και πέρα, το Ελληνικό Δημόσιο θα πάψει να επιδιώκει να δανειστεί έστω και ένα ευρώ, από τον οποιονδήποτε.
2) Αν κάποιος επιθυμεί να δανείσει το Ελληνικό Δημόσιο (…), θα υποβάλλει σχετική αίτηση και, αν αυτή εγκριθεί, θα λαμβάνει ομόλογα πολλών δεκαετιών με επιτόκιο το βασικό επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας,+… ας πούμε 1% περιθώριο. Αν δεν θέλει, ούτε εμείς θέλουμε.
3) Το πρωτογενές πλεόνασμα του κρατικού προϋπολογισμού (το πλεόνασμα των φορολογικών και λοιπών εσόδων μετά την καταβολή των λειτουργικών δαπανών του Δημοσίου), θα χρησιμοποιείται για αποπληρωμή των υφιστάμενων δανείων.
4) Κανένα τμήμα του χρέους δεν διαγράφεται μονομερώς, παρά μόνο αν το ζητήσουν οι ίδιοι οι δανειστές.
5) Το χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής του χρέους προσαρμόζεται, μονομερώς, στις δυνατότητες του πρωτογενούς πλεονάσματος.
6) Δεδομένου ότι ο οφειλέτης (Ελληνικό Δημόσιο), είναι χρηματοοικονομικά υγιής μιας και παρουσιάζει πρωτογενές πλεόνασμα (δηλαδή κέρδη), δεν υπάρχει σπουδαίο ρίσκο για τους πιστωτές του. Άρα τα επιτόκια προσαρμόζονται, (και πάλι μονομερώς, σιγά μην τους ρωτήσουμε κιόλας), σε ανάλογα επίπεδα με αυτά που αναφέρθηκαν στο 2) προηγουμένως.
7) Ο μη-δανεισμός νομοθετείται και απαιτείται ειδικός νόμος για να δεχτούμε να πάρουμε τα χρήματα εκείνων που θα εξακολουθούν να θέλουν να μας τα δώσουν. Η συνεχής δημιουργία πρωτογενούς πλεονάσματος θεσμοθετείται συνταγματικά.
Πόσο καιρό έχετε να ακούσετε ή να δείτε γραμμένο τον όρο “πρωτογενές πλεόνασμα“; Κάποτε ήταν αυτονόητο να διαχωρίζεται το τελικό αποτέλεσμα του κρατικού προϋπολογισμού σε πρωτογενές πλεόνασμα/έλλειμμα, και σε χρηματοοικονομικό έλλειμμα που προέκυπτε από την καταβολή τόκων και χρεολυσίων.
Υπάρχει λόγος που εξαφανίστηκε ο όρος : εν μέσω κοινωνικής δυσθυμίας και οργής, αν ο κόσμος μάθαινε ότι το Δημόσιο παρουσιάζει πρωτογενές πλεόνασμα, ο πειρασμός και η κοινωνική πίεση για να πάψει να καταβάλλεται το οτιδήποτε για τα οφειλόμενα χρέη, θα ήταν ακαταμάχητα.
Λοιπόν; Παρουσιάζει πρωτογενές πλεόνασμα το Ελληνικό Δημόσιο ;
Ενδεικτικά, σύμφωνα με τον επίσημο Απολογισμό του Ελληνικού Κράτους για το 2008, που είναι διαθέσιμος από την ιστοσελίδα του Υπουργείου Οικονομικών (μπείτε στην “Εισηγητική Έκθεση” και ακολούθως στην “Έκθεση Ελεγκτικού Συνεδρίου” σελ. 27, 28,29), το 2007 είχαμε πρωτογενές πλεόνασμα 3,2 δις ευρώ και το 2008 2,8 δις ευρώ. Προφανώς δεν αρκούσε για να καλύψει τις υποχρεώσεις για τοκοχρεολύσια (για τα οποία το 2007 πληρώθηκαν 57 δις ευρώ και το 2008 67 δις ευρώ), και φυσικά το πρωτογενές πλεόνασμα μπορεί να αυξηθεί μιας και η σπατάλη στο Δημόσιο είναι αναμφισβήτητη. Αλλά ήταν πλεόνασμα. Κατά το 2007 και το 2008 το Ελληνικό Δημόσιο ΔΕΝ δανείστηκε για να ζήσει.
Ποιους βλάπτει η παραπάνω στρατηγική; Μήπως βλάπτονται οι μη-τραπεζικοί πιστωτές μας; Τα κεφάλαια που μας δανείζουν τα έχουν για να τα δανείζουν και να συσσωρεύουν πρόσθετα κεφάλαια από τόκους, δεν σκοπεύουν να τα διοχετεύσουν στην κατανάλωση ενισχύοντας την ζήτηση αγαθών και υπηρεσιών στην πραγματική οικονομία. Μήπως βλάπονται οι δανείστριες τράπεζες, Ελλάδος και εξωτερικού; Όχι , διότι κατέχουν ομόλογα ενός χρηματοοικονομικά υγιούς οφειλέτη, ο οποίος παρουσιάζει πλεόνασμα.
Για ποιον λόγο λοιπόν δεν επιλέγεται αυτή η στρατηγική (πέραν του προφανούς που είναι η ανικανότητα όλων των πολιτικών παραγόντων έστω και να τη συλλάβουν ως ιδέα); Αν φανεί ότι σας ενδιαφέρει η απάντηση, θα την έχετε στην επόμενη ανάρτηση.
Αλέκος Παπαδόπουλος
Wednesday, July 20, 2011
Tuesday, July 19, 2011
Δεν κόβεται η ζαρτινιέρα...
Παρά τα πράσινα παπούτσια και τα σκουφάκια μπάνιου και όλα τα υπόλοιπα η ΕΛΑΣ δεν μπορεί να το κόψει το συνήθειο να αρπάζει όποιον λάχει, όπου λάχει και να του κάνει ότι νομίζει. Διάβασε το κείμενο του Χ.Κ, που ακολουθεί:
Τα ξημερώματα του Σαββάτου 9 Ιουλίου, φεύγοντας από συναυλία στο Πολυτεχνείο, στην οδό Μπουμπουλίνας, μου επιτέθηκε ξαφνικά μία διμοιρία των ΜΑΤ, η οποία βρισκόταν σε παρακείμενο στενάκι. Γύρω στους δέκα άνδρες των ΜΑΤ μου επιτέθηκαν, χτυπώντας με βίαια με τα υπηρεσιακά τους γκλοπ, αλλά και με μπουνιές και κλωτσιές. Με χτυπούσαν κυρίως στο κεφάλι και στα πλευρά, με μεγάλο μένος, πολλοί από αυτούς, με το μεταλλικό τμήμα της λαβής των γκλοπ, βρίζοντας με ταυτόχρονα με ακατανόμαστες εκφράσεις.
Μετά από λίγα λεπτά και ενώ ήμουν αιμόφυρτος και ημιλιπόθυμος με έσυραν μέχρι την κλούβα που βρισκόταν παραδίπλα όπου με έλουσαν με νερό, φωτιστικό οινόπνευμα και ό,τι άλλο υγρό έτυχε να έχουν κοντά τους.
Γύρω στις 3.45 π.μ. με πήγαν στη ΓΑΔΑ. Αν και η κατάστασή μου ήταν άθλια κανείς δεν έδωσε σημασία. Ζητούσα να με πάνε σε γιατρό, τους έλεγα ότι πονάω και μου απαντούσαν ότι πρέπει πρώτα να γίνουν οι διαδικασίες. Με άφησαν αιμόφυρτο σε ένα διάδρομο αδιαφορώντας ακόμα και όταν λιποθύμησα. Το πρωί μου ανακοίνωσαν ότι έχω συλληφθεί με την κατηγορία ότι…πέταξα μολότοφ εναντίον της διμοιρίας. Αν και είχα ένα βαθύ τραύμα αρκετών εκατοστών στη μέση του κρανίου μου και αιμορραγία σε διάφορα σημεία του σώματός μου, μου αρνήθηκαν τη μεταφορά σε νοσοκομείο, με το αιτιολογικό ότι πρώτα έπρεπε να οδηγηθώ στον Εισαγγελέα. Αφού με πήγαν στα δικαστήρια και με κατηγόρησαν επίσημα για δύο κακουργήματα και δύο πλημμελήματα (έκρηξη, κατοχή εκρηκτικών, διατάραξη κοινής ειρήνης και εξύβριση) στη συνέχεια με πήγαν στο νοσοκομείο.
Από τη συνάντησή μου με τις δυνάμεις «ασφαλείας» φιλοδωρήθηκα, εκτός των κατηγοριών και του άμεσου κινδύνου να κριθώ προσωρινά κρατούμενος, με μια σειρά σωματικές βλάβες. Συγκεκριμένα έχω υποστεί κάταγμα στο μέσο του κρανίου, βαθύ σκίσιμο του δέρματος στο κεφάλι, το οποίο χρειάστηκε 9 ράμματα, ένα σπασμένο δόντι, εκδορές στο πρόσωπο και τα αυτιά, κάταγμα στον αγκώνα και την ωμοπλάτη, βαθύ τραύμα στα πόδια το οποίο χρειάστηκε άλλα 10 ράμματα, εξάρθρωση γονάτου, πολλαπλά και μεγάλης έντασης χτυπήματα από γκλοπ στα πλευρά και την πλάτη, τα οποία μου προκάλεσαν νεφρική ανεπάρκεια.
Νοσηλεύομαι φρουρούμενος από αστυνομικούς, οι οποίοι προσπαθούν να κάνουν τη νοσηλεία μου δυσκολότερη. Έχουν φτάσει στο σημείο να απαγορεύουν ακόμα και τη νυχτερινή συσκότιση σε όλο το δωμάτιο νοσηλείας, επιβάλλοντας σε εμένα και τους υπόλοιπους ασθενείς να κοιμόμαστε τη νύχτα με το φως ανοιχτό.
Το πλέον εξοργιστικό είναι ότι από τη δικογραφία που σχηματίστηκε, πέρα από τα ψέματα σε βάρος μου, δεν υπάρχει το παραμικρό για την κακοποίησή μου. Υπάρχει μόνο η κατάθεση ενός Ματατζή (κανείς από τους υπόλοιπους της διμοιρίας δεν μπήκε στο κόπο να καταθέσει είτε γιατί δεν αντιλήφθηκε τίποτα, είτε γιατί φοβάται τις ευθύνες του). Ο αστυνομικός αυτός το μόνο που αντιλήφθηκε είναι εμένα να πετάω μολότοφ και να συλλαμβάνομαι (προφανώς με όλους τους νόμιμους τύπους).
Δεν γνωρίζω ακόμα πόσες και ποιες βλάβες στην υγεία μου θα είναι μόνιμες. Αυτό όμως που γνωρίζω είναι ότι ήθελαν να με δολοφονήσουν.
Ακολουθούν μερικές φωτογραφίες από τα αποτελέσματα της συνάντησής μου με την αστυνομία, κάνοντας έκκληση σε οποιονδήποτε υπήρξε μάρτυρας της επίθεσης σε βάρος μου ή έχει φωτογραφικό υλικό να επικοινωνήσει μαζί μου στο e-mail: solidarity_xk@yahoo.gr .
Χ.Κ.
UPDATE: Και σαν να μην έφτανε αυτό, η ανακρίτρια δεν ασχολήθηκε με τα τραύματα του Χ.Κ. δηλώνοντας πως η ΕΛ.ΑΣ "δεν κάνει τέτοια πράγματα" και προφυλάκισε τον 22χρονο! Μένει τώρα να αναλάβει την υπόθεσή του εις εκ των εισαγγελέων που έβλεπαν από την ΓΑΔΑ τα 2840 χημικά κατά αμάχων, χωρίς να επισημαίνουν "κάτι μεμπτό", για να τον κρεμάσουνε κιόλας!
Όταν οι δικαστικοί λειτουργοί χάνουν κάθε επαφή με την πραγματικότητα, το πρόβλημα δεν είναι πια απλώς δημοκρατικό. Γίνεται πρόβλημα αυτοπροστασίας και ο καθένας το επιλύει κατά βούληση...
Τα ξημερώματα του Σαββάτου 9 Ιουλίου, φεύγοντας από συναυλία στο Πολυτεχνείο, στην οδό Μπουμπουλίνας, μου επιτέθηκε ξαφνικά μία διμοιρία των ΜΑΤ, η οποία βρισκόταν σε παρακείμενο στενάκι. Γύρω στους δέκα άνδρες των ΜΑΤ μου επιτέθηκαν, χτυπώντας με βίαια με τα υπηρεσιακά τους γκλοπ, αλλά και με μπουνιές και κλωτσιές. Με χτυπούσαν κυρίως στο κεφάλι και στα πλευρά, με μεγάλο μένος, πολλοί από αυτούς, με το μεταλλικό τμήμα της λαβής των γκλοπ, βρίζοντας με ταυτόχρονα με ακατανόμαστες εκφράσεις.
Μετά από λίγα λεπτά και ενώ ήμουν αιμόφυρτος και ημιλιπόθυμος με έσυραν μέχρι την κλούβα που βρισκόταν παραδίπλα όπου με έλουσαν με νερό, φωτιστικό οινόπνευμα και ό,τι άλλο υγρό έτυχε να έχουν κοντά τους.
Γύρω στις 3.45 π.μ. με πήγαν στη ΓΑΔΑ. Αν και η κατάστασή μου ήταν άθλια κανείς δεν έδωσε σημασία. Ζητούσα να με πάνε σε γιατρό, τους έλεγα ότι πονάω και μου απαντούσαν ότι πρέπει πρώτα να γίνουν οι διαδικασίες. Με άφησαν αιμόφυρτο σε ένα διάδρομο αδιαφορώντας ακόμα και όταν λιποθύμησα. Το πρωί μου ανακοίνωσαν ότι έχω συλληφθεί με την κατηγορία ότι…πέταξα μολότοφ εναντίον της διμοιρίας. Αν και είχα ένα βαθύ τραύμα αρκετών εκατοστών στη μέση του κρανίου μου και αιμορραγία σε διάφορα σημεία του σώματός μου, μου αρνήθηκαν τη μεταφορά σε νοσοκομείο, με το αιτιολογικό ότι πρώτα έπρεπε να οδηγηθώ στον Εισαγγελέα. Αφού με πήγαν στα δικαστήρια και με κατηγόρησαν επίσημα για δύο κακουργήματα και δύο πλημμελήματα (έκρηξη, κατοχή εκρηκτικών, διατάραξη κοινής ειρήνης και εξύβριση) στη συνέχεια με πήγαν στο νοσοκομείο.
Από τη συνάντησή μου με τις δυνάμεις «ασφαλείας» φιλοδωρήθηκα, εκτός των κατηγοριών και του άμεσου κινδύνου να κριθώ προσωρινά κρατούμενος, με μια σειρά σωματικές βλάβες. Συγκεκριμένα έχω υποστεί κάταγμα στο μέσο του κρανίου, βαθύ σκίσιμο του δέρματος στο κεφάλι, το οποίο χρειάστηκε 9 ράμματα, ένα σπασμένο δόντι, εκδορές στο πρόσωπο και τα αυτιά, κάταγμα στον αγκώνα και την ωμοπλάτη, βαθύ τραύμα στα πόδια το οποίο χρειάστηκε άλλα 10 ράμματα, εξάρθρωση γονάτου, πολλαπλά και μεγάλης έντασης χτυπήματα από γκλοπ στα πλευρά και την πλάτη, τα οποία μου προκάλεσαν νεφρική ανεπάρκεια.
Νοσηλεύομαι φρουρούμενος από αστυνομικούς, οι οποίοι προσπαθούν να κάνουν τη νοσηλεία μου δυσκολότερη. Έχουν φτάσει στο σημείο να απαγορεύουν ακόμα και τη νυχτερινή συσκότιση σε όλο το δωμάτιο νοσηλείας, επιβάλλοντας σε εμένα και τους υπόλοιπους ασθενείς να κοιμόμαστε τη νύχτα με το φως ανοιχτό.
Το πλέον εξοργιστικό είναι ότι από τη δικογραφία που σχηματίστηκε, πέρα από τα ψέματα σε βάρος μου, δεν υπάρχει το παραμικρό για την κακοποίησή μου. Υπάρχει μόνο η κατάθεση ενός Ματατζή (κανείς από τους υπόλοιπους της διμοιρίας δεν μπήκε στο κόπο να καταθέσει είτε γιατί δεν αντιλήφθηκε τίποτα, είτε γιατί φοβάται τις ευθύνες του). Ο αστυνομικός αυτός το μόνο που αντιλήφθηκε είναι εμένα να πετάω μολότοφ και να συλλαμβάνομαι (προφανώς με όλους τους νόμιμους τύπους).
Δεν γνωρίζω ακόμα πόσες και ποιες βλάβες στην υγεία μου θα είναι μόνιμες. Αυτό όμως που γνωρίζω είναι ότι ήθελαν να με δολοφονήσουν.
Ακολουθούν μερικές φωτογραφίες από τα αποτελέσματα της συνάντησής μου με την αστυνομία, κάνοντας έκκληση σε οποιονδήποτε υπήρξε μάρτυρας της επίθεσης σε βάρος μου ή έχει φωτογραφικό υλικό να επικοινωνήσει μαζί μου στο e-mail: solidarity_xk@yahoo.gr .
Χ.Κ.
UPDATE: Και σαν να μην έφτανε αυτό, η ανακρίτρια δεν ασχολήθηκε με τα τραύματα του Χ.Κ. δηλώνοντας πως η ΕΛ.ΑΣ "δεν κάνει τέτοια πράγματα" και προφυλάκισε τον 22χρονο! Μένει τώρα να αναλάβει την υπόθεσή του εις εκ των εισαγγελέων που έβλεπαν από την ΓΑΔΑ τα 2840 χημικά κατά αμάχων, χωρίς να επισημαίνουν "κάτι μεμπτό", για να τον κρεμάσουνε κιόλας!
Όταν οι δικαστικοί λειτουργοί χάνουν κάθε επαφή με την πραγματικότητα, το πρόβλημα δεν είναι πια απλώς δημοκρατικό. Γίνεται πρόβλημα αυτοπροστασίας και ο καθένας το επιλύει κατά βούληση...
Το Ισραήλ ξαναχτυπά!
Monday, July 18, 2011
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ
Δημοσιευμένο στην Κατηγορία: Θεματική Άμεσης Δημοκρατίας
Στην πλατεία Συντάγματος μπορείς να συμμετέχεις ελεύθερα σε όλες τις διαδικασίες.
Από τις 25 Μαΐου που ξεκινήσαμε τις λαϊκές συνελεύσεις, παραμένουμε στην πλατεία, παρ’ όλο που η κυβέρνηση, κάνοντας επίδειξη δύναμης, εξαπέλυσε με βαρβαρότητα χημικό πόλεμο στις 15, 28 και 29 Ιουνίου, χρησιμοποιώντας και προβοκάτορες.
Εδώ όμως σπάμε τον φόβο και την απομόνωση και ξαναχτίζουμε τις ανθρώπινες σχέσεις με αλληλεγγύη.
Συνδιαμορφώνουμε τη νέα πολιτική που στόχο της έχει να αντικαταστήσει το ολιγαρχικό καθεστώς που ζούμε. Έτσι γεννιέται ένας νέος πολιτισμός σε όλα τα επίπεδα της ζωής.
Σε δεκάδες πόλεις και δήμους σε όλη την Ελλάδα υπάρχουν λαϊκές συνελεύσεις, από την Θεσσαλονίκη και την Ικαρία, έως τον Έβρο και τα Χανιά.
Ο 20ος αιώνας ανέδειξε δύο συστήματα δημοκρατίας που ήρθαν σε σύγκρουση: αυτό της άμεσης που είναι αδιαμεσολάβητη και όπου οι αποφάσεις παίρνονται από εμάς για εμάς, και εκείνο της έμμεσης , όπου οι αποφάσεις παίρνονται με αδιαφάνεια, με διαμεσολάβηση των κομμάτων, όπου ο λαός δεν ελέγχει τίποτα και μια φορά στα τέσσερα χρόνια έχει δικαίωμα να ψηφίσει τους επαγγελματίες πολιτικούς του ενός ή του άλλου κόμματος. Η έμμεση «δημοκρατία» των κομμάτων βγήκε κερδισμένη, διότι η πολιτική και οικονομική εξουσία είχαν την οργάνωση και τα μέσα να επιβάλουν την θέλησή τους.
Μήπως λοιπόν έφτασε η ώρα για αλλαγή;
Όποιο πολιτικό σκεπτικό κι αν έχεις, αν νοιώθεις πως η κατάσταση δεν πάει άλλο, έλα να πεις τη γνώμη σου, να ανταλλάξουμε απόψεις, για να φτιάξουμε όλοι μαζί το δικό μας αύριο.
Η ισότιμη συμμετοχή σου είναι που κάνει άμεση τη Δημοκρατία.
Μέχρι τώρα, εδώ που γεννήθηκε η έννοια της Δημοκρατίας, ζούμε σ’ ένα καθεστώς ολιγαρχίας, κοινοβουλευτικής δικτατορίας.
Η δημοκρατία, αν δεν είναι άμεση, δεν είναι Δημοκρατία.
Η άμεση Δημοκρατία έχει ξεκινήσει στο Σύνταγμα και στις συνελεύσεις των πλατειών, είναι μια διαρκής διαδικασία που εκτείνεται σε όλες τις σφαίρες της κοινωνικής ζωής, φέρνοντας μαζί της την συνεργασία όλων των ανθρώπων χωρίς αποκλεισμούς.
Όλες μας οι αποφάσεις, όπως και αυτή η πρόσκληση, διαμορφώνονται και επικυρώνονται από τις λαϊκές Συνελεύσεις.
Εκτός από την Ελλάδα ο ίδιος αγώνας δίνεται σε πολλά μέρη της γης.
Εμπνεόμαστε και συνδεόμαστε με τις μεγάλες λαϊκές κινητοποιήσεις όλου του κόσμου.
Ο αγώνας που δίνουμε είναι κοινός ενάντια στη φτώχεια, την εκμετάλλευση, τους διαχωρισμούς και την κοινωνική ανισότητα.
Καλούμε τους πολίτες της Ευρώπης και όλου του κόσμου, να δράσουν μαζί μας για αυτούς τους κοινούς πανανθρώπινους στόχους.
Α Μ Ε Σ Η Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α Τ Ω Ρ Α
Ο μόνος αγώνας που χάνεται είναι αυτός που δεν δίνεται ποτέ!
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΙΣΟΤΗΤΑ – ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
Στην πλατεία Συντάγματος μπορείς να συμμετέχεις ελεύθερα σε όλες τις διαδικασίες.
Από τις 25 Μαΐου που ξεκινήσαμε τις λαϊκές συνελεύσεις, παραμένουμε στην πλατεία, παρ’ όλο που η κυβέρνηση, κάνοντας επίδειξη δύναμης, εξαπέλυσε με βαρβαρότητα χημικό πόλεμο στις 15, 28 και 29 Ιουνίου, χρησιμοποιώντας και προβοκάτορες.
Εδώ όμως σπάμε τον φόβο και την απομόνωση και ξαναχτίζουμε τις ανθρώπινες σχέσεις με αλληλεγγύη.
Συνδιαμορφώνουμε τη νέα πολιτική που στόχο της έχει να αντικαταστήσει το ολιγαρχικό καθεστώς που ζούμε. Έτσι γεννιέται ένας νέος πολιτισμός σε όλα τα επίπεδα της ζωής.
Σε δεκάδες πόλεις και δήμους σε όλη την Ελλάδα υπάρχουν λαϊκές συνελεύσεις, από την Θεσσαλονίκη και την Ικαρία, έως τον Έβρο και τα Χανιά.
Ο 20ος αιώνας ανέδειξε δύο συστήματα δημοκρατίας που ήρθαν σε σύγκρουση: αυτό της άμεσης που είναι αδιαμεσολάβητη και όπου οι αποφάσεις παίρνονται από εμάς για εμάς, και εκείνο της έμμεσης , όπου οι αποφάσεις παίρνονται με αδιαφάνεια, με διαμεσολάβηση των κομμάτων, όπου ο λαός δεν ελέγχει τίποτα και μια φορά στα τέσσερα χρόνια έχει δικαίωμα να ψηφίσει τους επαγγελματίες πολιτικούς του ενός ή του άλλου κόμματος. Η έμμεση «δημοκρατία» των κομμάτων βγήκε κερδισμένη, διότι η πολιτική και οικονομική εξουσία είχαν την οργάνωση και τα μέσα να επιβάλουν την θέλησή τους.
Μήπως λοιπόν έφτασε η ώρα για αλλαγή;
Όποιο πολιτικό σκεπτικό κι αν έχεις, αν νοιώθεις πως η κατάσταση δεν πάει άλλο, έλα να πεις τη γνώμη σου, να ανταλλάξουμε απόψεις, για να φτιάξουμε όλοι μαζί το δικό μας αύριο.
Η ισότιμη συμμετοχή σου είναι που κάνει άμεση τη Δημοκρατία.
Μέχρι τώρα, εδώ που γεννήθηκε η έννοια της Δημοκρατίας, ζούμε σ’ ένα καθεστώς ολιγαρχίας, κοινοβουλευτικής δικτατορίας.
Η δημοκρατία, αν δεν είναι άμεση, δεν είναι Δημοκρατία.
Η άμεση Δημοκρατία έχει ξεκινήσει στο Σύνταγμα και στις συνελεύσεις των πλατειών, είναι μια διαρκής διαδικασία που εκτείνεται σε όλες τις σφαίρες της κοινωνικής ζωής, φέρνοντας μαζί της την συνεργασία όλων των ανθρώπων χωρίς αποκλεισμούς.
Όλες μας οι αποφάσεις, όπως και αυτή η πρόσκληση, διαμορφώνονται και επικυρώνονται από τις λαϊκές Συνελεύσεις.
Εκτός από την Ελλάδα ο ίδιος αγώνας δίνεται σε πολλά μέρη της γης.
Εμπνεόμαστε και συνδεόμαστε με τις μεγάλες λαϊκές κινητοποιήσεις όλου του κόσμου.
Ο αγώνας που δίνουμε είναι κοινός ενάντια στη φτώχεια, την εκμετάλλευση, τους διαχωρισμούς και την κοινωνική ανισότητα.
Καλούμε τους πολίτες της Ευρώπης και όλου του κόσμου, να δράσουν μαζί μας για αυτούς τους κοινούς πανανθρώπινους στόχους.
Α Μ Ε Σ Η Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α Τ Ω Ρ Α
Ο μόνος αγώνας που χάνεται είναι αυτός που δεν δίνεται ποτέ!
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΙΣΟΤΗΤΑ – ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
Sunday, July 17, 2011
Πλάκα με κάνεις...
...πάρε κείμενα που γράφει η Σαλονίκη!
Το ρήγμα είναι γεγονός.
Εδώ και τώρα: Ισότητα - Αξιοπρέπεια - Αλληλεγγύη
ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΑΝΤΟΥ!
Συνάντηση άμεσης δράσης και δημοκρατίας - Στο ΑΠΘ 7/8/9 Σεπτεμβρίου στην ΔΕΘ 2011
Κάλεσμα σε συνάντηση άμεσης δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη
Το κίνημα των πλατειών που ξετυλίχτηκε μετά τα γεγονότα στην Β. Αφρική και από τα επακόλουθα στη Ισπανία ανέδειξε την παρουσία του σύγχρονου υποκειμένου που ανέλαβε με την παρουσία του να βάλει άλλους όρους στον κοινωνικό πολιτισμό και οικονομικό ανταγωνισμό που επιβάλει ο κόσμος της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης.
Ζήσαμε πολλές κινητοποιήσεις όλο το προηγούμενο διάστημα με αφορμή την παρουσία του ΔΝΤ και της ΕΚΤ από όλο το φάσμα των κομμάτων και των συνδικαλιστικών οργανώσεων. Σε αυτές όσο παραδοσιακή ήταν η κάθοδος του κόσμου στους δρόμους άλλο τόσο ήταν και η απόσυρση του από αυτούς. Από καιρό διαφαινόταν πως όλος ο παλιός κόσμος της "αντίστασης" είχε φτάσει στα όρια του. Η επίθεση της κυριαρχίας ήταν τόσο καταιγιστική και τόσο ολοκληρωτική που μέσα από απειλές (δανεισμός ή καταστροφή) και μονόδρομους (ΔΝΤ ή Χάος) αποστερούσε κάθε δυνατότητα διαπραγμάτευσης από τους επαγγελματίες εκπροσώπους των εκμεταλλευομένων.
Η αυθόρμητη κάθοδος του κόσμου στις πλατείες έκανε την κρίση ακόμη πιο έντονη. Μετέτρεψε πολύ γρήγορα την κρίση από οικονομική και πολιτική σε πολιτειακή. Το αντιπροσωπευτικό σύστημα ως μία ολότητα κοινωνικής οργάνωσης που διατρέχει όλο το εύρος των δραστηριοτήτων: πολιτικών, εργατικών, εκπαιδευτικών, δημοτικών κλπ δέχτηκε ένα καίριο πλήγμα. Οι πλατείες απαίτησαν άμεση δημοκρατία, ισότητα, αλληλεγγύη και αξιοπρέπεια. Το ζήτημα ετέθη και τίποτα δεν μπορεί πια να προχωρήσει χωρίς να λάβει υπόψιν του το βαθύ νόημα που αναδύθηκε στην Ελλάδα και στην Ευρώπη από το κίνημα των πλατειών. Το ρήγμα είναι γεγονός έστω και αν βάλθηκαν πολλοί νεκροθάφτες του παλαιού κόσμου, εντός και εκτός των πλατειών, να το ορίσουν στα όρια τους και αυτό το ρήγμα είχε δύο μεγάλους αποδέκτες. Τα πολιτικά κόμματα και τα συνδικαλιστικά τους παραρτήματα στο σύνολο τους.
Η απαίτηση των πλατειών για την συμμετοχή του καθενός/μίας ως άτομο με ένα απλό ανεπιτήδευτο και πηγαίο τρόπο έστελνε όλες τις οργανωτικές δομές της πολιτικής πλατφόρμας και της οργανωτικής φόρμουλας των ειδικών στο κέντρο των πλατειών, αυτή την φορά όχι σαν σανίδα σωτηρίας και ελπίδας διεξόδων, αλλά ως κατηγορούμενους για το διαρκές έγκλημα που διέπρατταν και διαπράττουν στο όνομα και σε βάρος των καταπιεσμένων.
Η άλλη πρόταση στο προσκήνιο
Για εμάς που συμμετείχαμε από τις πρώτες μέρες στο κίνημα αυτό, έχουμε συνειδητοποιήσει πως δεν αρκεί να μείνουμε στην κατηγορία και στην άρνηση του παλιού κόσμου. Οφείλουμε εδώ και τώρα να βάλουμε τα θεμέλια μιας άλλης πρότασης που να εμπεριέχει ό,τι πιο ριζοσπαστικό ανάσανε αυτό το διάστημα απ΄τον ελεύθερο αέρα των πλατειών. Για τον λόγο αυτό και εν όψει της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης στις 10 Σεπτεμβρίου αποφασίσαμε να διοργανώσουμε ένα τριήμερο μιας μεγάλης κοινωνικής διαβούλευσης θέτοντας τρεις άξονες - θεματικές. Όχι για να θεωρητικοποιήσουμε την άρνηση μας, αλλά για να ξεκινήσει εκείνη η συλλογική διαδικασία που να απαντά άμεσα και θετικά σε στόχους πραγματοποιήσιμους για τα "μικρά" και τα "μεγάλα" που αφορούν την ζωή μας και την κοινή μας συνύπαρξη με όρους ισότητας και ελευθερίας (οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής).
Πρώτη Θεματική: Τετάρτη 7/9/11 Άμεση Δημοκρατία
Στο απαξιωμένο πολιτικό και κομματικό σύστημα η αμεσοδημοκρατική διέξοδος μπορεί να αποτελέσει το σύγχρονο ριζοσπαστικό πρόταγμα αρκεί να αντιληφθούμε τα προφανή. Δηλαδή ότι η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική ή απλά πολιτική αλλά πολιτειακή που φτάνει στον πυρήνα του ίδιου του συστήματος εκμετάλλευσης. Το πρόταγμα της οριζόντιας κοινωνικής οργάνωσης μέσα στο οποίο κατοικοεδρεύει η άμεση δημοκρατία δεν έρχεται για να προσθέσει μια ακόμα κριτική στο υπάρχον αλλά για να το καταργήσει.
Για αυτό η άμεση δημοκρατία δεν είναι μια "καλή" διαδικασία λήψης και εφαρμογής αποφάσεων για μια δεδομένη στιγμή, συνήθως για τα "μικρά" και "εύκολα" ζητήματα. Έχει να κάνει με όλη την κοινωνική οργάνωση στο βάθος και στο εύρος της είτε αυτό αφορά τη γεωργία, είτε την υγεία, είτε την εκπαίδευση , είτε την ενέργεια, είτε το νερό, τα σκουπίδια, είτε τους δημόσιους χώρους, την οργάνωση των γειτονιών, των κοινοτήτων, των δήμων, των πόλεων.
Η άμεση δημοκρατία είναι πολίτευμα, είναι οριζόντια κοινωνική σχέση που ανοίγει χώρους ανταγωνιστικούς με οτιδήποτε εμποδίζει τον άνθρωπο από την δυνατότητα του να αποφασίζει αυτός για τον εαυτό του χωρίς καμία μεσολάβηση αντιπροσώπευσης.
Δεύτερη Θεματική: Πέμπτη 8/9/11 Κοινωνική & αλληλέγγυα οικονομία
Απέναντι στην εμπορευματοποίηση και τον εκχρηματισμό μπορούμε εδώ και τώρα να ανιχνεύσουμε την δυνατότητα μιας άλλης οικονομίας χωρίς μεσάζοντες και χωρίς καταστροφικές συνέπειες για την φύση και τον άνθρωπο, έξω από την λογική της συσσώρευσης και τις καθολίκευσης του κέρδους. Ανοίγοντας δυνατότητες άμεσων και πρακτικών λύσεων σε όλο των κύκλο της οικονομίας. Αυτός ο κύκλος έχει να κάνει με την παραγωγή, την ενέργεια, την διανομή και τα απόβλητα. Βασική προϋπόθεση είναι η πλήρης και κάθετη απόρριψη του καταναλωτισμού της γρήγορης απόδοσης που ευνοούσε όχι των άνθρωπο αλλά την κερδοφορία των οικονομικά επικυρίαρχων (ο χρόνος είναι χρήμα). Η φρενίτιδα της κατανάλωσης και της ανάπτυξης για την ανάπτυξη είχε τρεις ουσιώδες συνέπειες:
α) Την ενσωμάτωση του συνόλου του πληθυσμού στην λογική του εμπορεύματος δημιουργώντας εναλλασσόμενα και εφήμερα lifestyle (παλαιότερα μαζικά, σήμερα ala-carte). Η ιδιομορφία αυτού του τρόπου ζωής είναι πως παύει το παραγόμενο προϊόν να υποστηρίζει τις ανάγκες του ανθρώπου και είναι ο άνθρωπος πια που υποστηρίζει την ύπαρξη του εμπορεύματος.
β) Την καταστροφή της γεωργίας. την υπερεκμετάλλευση των φυσικών πόρων για τις ανάγκες μιας "ανάπτυξης" που αποτιμάται σε τεράστιες οικολογικές καταστροφές. Την πλήρη διαταραχή της διατροφικής αλυσίδας και την συσσώρευση αδιανόητου όγκου σκουπιδιών λόγω της τεχνητής κατασκευής προϊόντων με τον προορισμό της σύντομης χρήσης. Ο κύκλος της παραγωγής ολοένα και περισσότερο τείνει στο να φτιάχνει και να πουλάει εκ των προτέρων σκουπίδια. Αν σ αυτό προσθέσουμε και τις ενεργειακές ανάγκες του καταναλωτισμού καταλαβαίνουμε γιατί σήμερα δεν ξέρουμε τι να κάνουμε τα σκουπίδια που παράγουμε, γιατί ερημώνονται περιοχές γύρω από τις μονάδες παραγωγής ενέργειας, γιατί οι υδάτινοι πόροι εξαντλούνται με εκθετικούς ρυθμούς. Επιπλέον τα γεωργικά προϊόντα ανταποκρίνονται στις βιολογικές ανάγκες του ανθρώπινου οργανισμού εικονικά και όχι πραγματικά γιατί ο κύριος όγκος τους "φαίνεται" αλλά δεν "είναι". Απ΄τα υβρίδια, τα μεταλλαγμένα, τα φυτοφάρμακα, τα λιπάσματα και τις ορμόνες, στην παχυσαρκία, στην φαρμακοληψία, και στα χειρουργεία . Από τον φαύλο κύκλο της διατροφής στον φαύλο κύκλο της υγείας.
γ) Στην άνοδο της ιδιώτευσης ως αναγκαία και ικανή προϋπόθεση για την εξάπλωση της εμπορευματοποιημένης ζωής . Σε αυτό τον εφιάλτη ανοίγονται άλλοι δρόμοι τα λεγόμενα ρήγματα στην "ανάπτυξη" της αγοράς. Είναι ο επανακαθορισμός της παραγωγής και της οικονομίας ως ένα μέρος της ανθρώπινης δραστηριότητας και όχι ως κύριος προορισμός και σκοπός. Είναι η δημιουργία μικρών και οριζόντιων δικτύων που αφορούν όλο τον κύκλο της οικονομίας και που στοχεύουν στην λιτή και αξιοπρεπή ικανοποίηση των αναγκών μας. Είναι η επιστροφή στα βασικά η επιστροφή δηλαδή στον ανθρώπινο άνθρωπο. Οι περιαστικές καλλιέργειες, η διανομή προϊόντων χωρίς μεσάζοντες, η σύνδεση των αγροτών και των καταναλωτών σε μια οριζόντια διαδικασία, η ανταλλαγή υπηρεσιών και προϊόντων, η χαριστικότητα, οι κοινωνικές κουζίνες, η επανοικειοποίηση δημόσιων χώρων μπορούν να δημιουργήσουν ένα δίκτυο αλληλεγγύης που λογαριάζει τα πάντα και για όλους και όλες, ισότιμα. Ο θεσμός της πλατείας ως η συνθήκη της αντίστοιχης κοινωνικής διαβούλευσης διαλύει οριστικά της συντεχνιακές "λύσεις" του παλιού κόσμου και οριζοντιώνει όχι μόνο την οργάνωση των αναγκών μας αλλά και όλο το φάσμα των προϋποθέσεων που αυτές απαιτούν. Αν ο πλούτος είναι κοινωνικός τότε όλα τα ζητήματα και τα προβλήματα του θα λυθούν κοινωνικά μέσα από μια ενιαία διαβούλευση.
Τρίτη Θεματική: Παρασκευή 10/9/11 Υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών
Το κράτος καταχρώμενο τα δημόσια και κοινωνικά αγαθά καθόριζε όλους τους όρους παραγωγής και διανομής τους προκειμένου να αποσπάσει την απαιτούμενη συναίνεση των εκμεταλλευομένων. Μέσα από την φορολογία και την άμεση πληρωμή αναδιένειμε ένα ελάχιστο ποσοστό από τον παραγόμενο πλούτο προκειμένου ο εργαζόμενος να έχει ένα μισθό, μια σύνταξη, μια ασφάλιση, μια περίθαλψη. Σήμερα όλα αυτά δεν περικόπτονται απλά αλλά αίρονται. Ζούμε σε καθεστώς εξαίρεσης και όλες αυτές οι μικρές και μισερές απολαβές οδηγούνται άρον άρον στους κανόνες της αγοράς. Το κράτος αποδρά ως προς την υποχρέωση που του όριζε η συναίνεση, τις διαλύει μονομερώς και κάνει τα πάντα για να επιβληθούν οι όροι της αγοράς. Η μόνη ζωντανή λειτουργία που του απέμεινε είναι αυτή της καταστολής. Πουλάει τα πάντα γιατί οι ανάγκες της αγοράς απαιτούν να πάρουν στα χέρια τους όχι μόνο τις ικανότητες της ανθρώπινης δραστηριότητας αλλά και τις ίδιες τις βιολογικές ανάγκες του ανθρώπου. Δημιουργείται έτσι ένας ασφυκτικός κλοιός σε ό,τι είχε αφεθεί να κινείται ως δικαίωμα στα όρια της ανοχής μεταξύ κράτους και κοινωνίας. Οι μεταφορές, η ενέργεια, η επικοινωνία, το νερό, ο ορυκτός πλούτος, οι αιγιάλειες ζώνες, η υγεία, η παιδεία όλα μαζί αλέθονται στο σκουπιδιάρικο της αγοράς για να καταλήξουν στην χωματερή της ανθρώπινης απαξίας.
Ανάχωμα σε αυτά είμαστε μόνο εμείς και κανένας άλλος. Μπορούμε να σταματήσουμε το ξεπούλημα των κοινωνικών αγαθών καθιστώντας τα αυτή τη φορά πραγματικά δημόσια και όχι δήθεν δημόσια και κατ’ ουσίαν κρατικά. Μπορούμε να ξεκινήσουμε και να δημιουργήσουμε εκείνα τα παραδείγματα που θα απλώσουν την αντίσταση ξεκινώντας από την επανοικειοποίηση της διαχείρισης του νερού στην Θεσσαλονίκη σταματώντας στην πράξη την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ και καθιστώντας την υπόθεση του νερού υπόθεση όλων των εμπλεκομένων: εργαζόμενων στην ύδρευση, κατοίκων των υδάτινων πηγών και πολιτών καταναλωτών. Και σταματώντας στην πράξη την προσπάθεια των εταιρικών συμφερόντων στην εξόρυξη χρυσού στη βόρεια Χαλκιδική αναδεικνύοντας τις τοπικές κοινότητες και τους κατοίκους ως τους άμεσα εμπλεκόμενους άρα και τους άμεσα πρωταγωνιστές στην απόφαση του τόπου και της ζωής τους.
"Η ορμή μας, δυναμική και ειρηνική, θα σαρώσει κάθε εμπόδιο που ορθώνεται ενάντια στην απέραντη επιθυμία για ζωή, επιθυμία που τρέφει αναρίθμητους ανθρώπους που γεννιούνται και ξαναγεννιούνται με κάθε καινούργια μέρα. Ο κόσμος που έχουμε να χτίσουμε θα ξεριζώσει τον κόσμο που καταστρέφει τον εαυτό του. " R. Vaneghiem
Με αυτή την ελπίδα και οδηγό σας καλούμε σε αυτή την τριήμερη συνάντηση άμεσης δημοκρατίας και προτάσεων άμεσης δράσης και εφαρμογής στις 7-9 Σεπτεμβρίου του 2011 στην Θεσσαλονίκη - Ελλάδα. Η συμβολή σας στην προσπάθεια είναι παραπάνω από σημαντική.
Το ρήγμα είναι γεγονός.
Εδώ και τώρα: Ισότητα - Αξιοπρέπεια - Αλληλεγγύη
ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΑΝΤΟΥ!
Συνάντηση άμεσης δράσης και δημοκρατίας - Στο ΑΠΘ 7/8/9 Σεπτεμβρίου στην ΔΕΘ 2011
Κάλεσμα σε συνάντηση άμεσης δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη
Το κίνημα των πλατειών που ξετυλίχτηκε μετά τα γεγονότα στην Β. Αφρική και από τα επακόλουθα στη Ισπανία ανέδειξε την παρουσία του σύγχρονου υποκειμένου που ανέλαβε με την παρουσία του να βάλει άλλους όρους στον κοινωνικό πολιτισμό και οικονομικό ανταγωνισμό που επιβάλει ο κόσμος της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης.
Ζήσαμε πολλές κινητοποιήσεις όλο το προηγούμενο διάστημα με αφορμή την παρουσία του ΔΝΤ και της ΕΚΤ από όλο το φάσμα των κομμάτων και των συνδικαλιστικών οργανώσεων. Σε αυτές όσο παραδοσιακή ήταν η κάθοδος του κόσμου στους δρόμους άλλο τόσο ήταν και η απόσυρση του από αυτούς. Από καιρό διαφαινόταν πως όλος ο παλιός κόσμος της "αντίστασης" είχε φτάσει στα όρια του. Η επίθεση της κυριαρχίας ήταν τόσο καταιγιστική και τόσο ολοκληρωτική που μέσα από απειλές (δανεισμός ή καταστροφή) και μονόδρομους (ΔΝΤ ή Χάος) αποστερούσε κάθε δυνατότητα διαπραγμάτευσης από τους επαγγελματίες εκπροσώπους των εκμεταλλευομένων.
Η αυθόρμητη κάθοδος του κόσμου στις πλατείες έκανε την κρίση ακόμη πιο έντονη. Μετέτρεψε πολύ γρήγορα την κρίση από οικονομική και πολιτική σε πολιτειακή. Το αντιπροσωπευτικό σύστημα ως μία ολότητα κοινωνικής οργάνωσης που διατρέχει όλο το εύρος των δραστηριοτήτων: πολιτικών, εργατικών, εκπαιδευτικών, δημοτικών κλπ δέχτηκε ένα καίριο πλήγμα. Οι πλατείες απαίτησαν άμεση δημοκρατία, ισότητα, αλληλεγγύη και αξιοπρέπεια. Το ζήτημα ετέθη και τίποτα δεν μπορεί πια να προχωρήσει χωρίς να λάβει υπόψιν του το βαθύ νόημα που αναδύθηκε στην Ελλάδα και στην Ευρώπη από το κίνημα των πλατειών. Το ρήγμα είναι γεγονός έστω και αν βάλθηκαν πολλοί νεκροθάφτες του παλαιού κόσμου, εντός και εκτός των πλατειών, να το ορίσουν στα όρια τους και αυτό το ρήγμα είχε δύο μεγάλους αποδέκτες. Τα πολιτικά κόμματα και τα συνδικαλιστικά τους παραρτήματα στο σύνολο τους.
Η απαίτηση των πλατειών για την συμμετοχή του καθενός/μίας ως άτομο με ένα απλό ανεπιτήδευτο και πηγαίο τρόπο έστελνε όλες τις οργανωτικές δομές της πολιτικής πλατφόρμας και της οργανωτικής φόρμουλας των ειδικών στο κέντρο των πλατειών, αυτή την φορά όχι σαν σανίδα σωτηρίας και ελπίδας διεξόδων, αλλά ως κατηγορούμενους για το διαρκές έγκλημα που διέπρατταν και διαπράττουν στο όνομα και σε βάρος των καταπιεσμένων.
Η άλλη πρόταση στο προσκήνιο
Για εμάς που συμμετείχαμε από τις πρώτες μέρες στο κίνημα αυτό, έχουμε συνειδητοποιήσει πως δεν αρκεί να μείνουμε στην κατηγορία και στην άρνηση του παλιού κόσμου. Οφείλουμε εδώ και τώρα να βάλουμε τα θεμέλια μιας άλλης πρότασης που να εμπεριέχει ό,τι πιο ριζοσπαστικό ανάσανε αυτό το διάστημα απ΄τον ελεύθερο αέρα των πλατειών. Για τον λόγο αυτό και εν όψει της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης στις 10 Σεπτεμβρίου αποφασίσαμε να διοργανώσουμε ένα τριήμερο μιας μεγάλης κοινωνικής διαβούλευσης θέτοντας τρεις άξονες - θεματικές. Όχι για να θεωρητικοποιήσουμε την άρνηση μας, αλλά για να ξεκινήσει εκείνη η συλλογική διαδικασία που να απαντά άμεσα και θετικά σε στόχους πραγματοποιήσιμους για τα "μικρά" και τα "μεγάλα" που αφορούν την ζωή μας και την κοινή μας συνύπαρξη με όρους ισότητας και ελευθερίας (οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής).
Πρώτη Θεματική: Τετάρτη 7/9/11 Άμεση Δημοκρατία
Στο απαξιωμένο πολιτικό και κομματικό σύστημα η αμεσοδημοκρατική διέξοδος μπορεί να αποτελέσει το σύγχρονο ριζοσπαστικό πρόταγμα αρκεί να αντιληφθούμε τα προφανή. Δηλαδή ότι η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική ή απλά πολιτική αλλά πολιτειακή που φτάνει στον πυρήνα του ίδιου του συστήματος εκμετάλλευσης. Το πρόταγμα της οριζόντιας κοινωνικής οργάνωσης μέσα στο οποίο κατοικοεδρεύει η άμεση δημοκρατία δεν έρχεται για να προσθέσει μια ακόμα κριτική στο υπάρχον αλλά για να το καταργήσει.
Για αυτό η άμεση δημοκρατία δεν είναι μια "καλή" διαδικασία λήψης και εφαρμογής αποφάσεων για μια δεδομένη στιγμή, συνήθως για τα "μικρά" και "εύκολα" ζητήματα. Έχει να κάνει με όλη την κοινωνική οργάνωση στο βάθος και στο εύρος της είτε αυτό αφορά τη γεωργία, είτε την υγεία, είτε την εκπαίδευση , είτε την ενέργεια, είτε το νερό, τα σκουπίδια, είτε τους δημόσιους χώρους, την οργάνωση των γειτονιών, των κοινοτήτων, των δήμων, των πόλεων.
Η άμεση δημοκρατία είναι πολίτευμα, είναι οριζόντια κοινωνική σχέση που ανοίγει χώρους ανταγωνιστικούς με οτιδήποτε εμποδίζει τον άνθρωπο από την δυνατότητα του να αποφασίζει αυτός για τον εαυτό του χωρίς καμία μεσολάβηση αντιπροσώπευσης.
Δεύτερη Θεματική: Πέμπτη 8/9/11 Κοινωνική & αλληλέγγυα οικονομία
Απέναντι στην εμπορευματοποίηση και τον εκχρηματισμό μπορούμε εδώ και τώρα να ανιχνεύσουμε την δυνατότητα μιας άλλης οικονομίας χωρίς μεσάζοντες και χωρίς καταστροφικές συνέπειες για την φύση και τον άνθρωπο, έξω από την λογική της συσσώρευσης και τις καθολίκευσης του κέρδους. Ανοίγοντας δυνατότητες άμεσων και πρακτικών λύσεων σε όλο των κύκλο της οικονομίας. Αυτός ο κύκλος έχει να κάνει με την παραγωγή, την ενέργεια, την διανομή και τα απόβλητα. Βασική προϋπόθεση είναι η πλήρης και κάθετη απόρριψη του καταναλωτισμού της γρήγορης απόδοσης που ευνοούσε όχι των άνθρωπο αλλά την κερδοφορία των οικονομικά επικυρίαρχων (ο χρόνος είναι χρήμα). Η φρενίτιδα της κατανάλωσης και της ανάπτυξης για την ανάπτυξη είχε τρεις ουσιώδες συνέπειες:
α) Την ενσωμάτωση του συνόλου του πληθυσμού στην λογική του εμπορεύματος δημιουργώντας εναλλασσόμενα και εφήμερα lifestyle (παλαιότερα μαζικά, σήμερα ala-carte). Η ιδιομορφία αυτού του τρόπου ζωής είναι πως παύει το παραγόμενο προϊόν να υποστηρίζει τις ανάγκες του ανθρώπου και είναι ο άνθρωπος πια που υποστηρίζει την ύπαρξη του εμπορεύματος.
β) Την καταστροφή της γεωργίας. την υπερεκμετάλλευση των φυσικών πόρων για τις ανάγκες μιας "ανάπτυξης" που αποτιμάται σε τεράστιες οικολογικές καταστροφές. Την πλήρη διαταραχή της διατροφικής αλυσίδας και την συσσώρευση αδιανόητου όγκου σκουπιδιών λόγω της τεχνητής κατασκευής προϊόντων με τον προορισμό της σύντομης χρήσης. Ο κύκλος της παραγωγής ολοένα και περισσότερο τείνει στο να φτιάχνει και να πουλάει εκ των προτέρων σκουπίδια. Αν σ αυτό προσθέσουμε και τις ενεργειακές ανάγκες του καταναλωτισμού καταλαβαίνουμε γιατί σήμερα δεν ξέρουμε τι να κάνουμε τα σκουπίδια που παράγουμε, γιατί ερημώνονται περιοχές γύρω από τις μονάδες παραγωγής ενέργειας, γιατί οι υδάτινοι πόροι εξαντλούνται με εκθετικούς ρυθμούς. Επιπλέον τα γεωργικά προϊόντα ανταποκρίνονται στις βιολογικές ανάγκες του ανθρώπινου οργανισμού εικονικά και όχι πραγματικά γιατί ο κύριος όγκος τους "φαίνεται" αλλά δεν "είναι". Απ΄τα υβρίδια, τα μεταλλαγμένα, τα φυτοφάρμακα, τα λιπάσματα και τις ορμόνες, στην παχυσαρκία, στην φαρμακοληψία, και στα χειρουργεία . Από τον φαύλο κύκλο της διατροφής στον φαύλο κύκλο της υγείας.
γ) Στην άνοδο της ιδιώτευσης ως αναγκαία και ικανή προϋπόθεση για την εξάπλωση της εμπορευματοποιημένης ζωής . Σε αυτό τον εφιάλτη ανοίγονται άλλοι δρόμοι τα λεγόμενα ρήγματα στην "ανάπτυξη" της αγοράς. Είναι ο επανακαθορισμός της παραγωγής και της οικονομίας ως ένα μέρος της ανθρώπινης δραστηριότητας και όχι ως κύριος προορισμός και σκοπός. Είναι η δημιουργία μικρών και οριζόντιων δικτύων που αφορούν όλο τον κύκλο της οικονομίας και που στοχεύουν στην λιτή και αξιοπρεπή ικανοποίηση των αναγκών μας. Είναι η επιστροφή στα βασικά η επιστροφή δηλαδή στον ανθρώπινο άνθρωπο. Οι περιαστικές καλλιέργειες, η διανομή προϊόντων χωρίς μεσάζοντες, η σύνδεση των αγροτών και των καταναλωτών σε μια οριζόντια διαδικασία, η ανταλλαγή υπηρεσιών και προϊόντων, η χαριστικότητα, οι κοινωνικές κουζίνες, η επανοικειοποίηση δημόσιων χώρων μπορούν να δημιουργήσουν ένα δίκτυο αλληλεγγύης που λογαριάζει τα πάντα και για όλους και όλες, ισότιμα. Ο θεσμός της πλατείας ως η συνθήκη της αντίστοιχης κοινωνικής διαβούλευσης διαλύει οριστικά της συντεχνιακές "λύσεις" του παλιού κόσμου και οριζοντιώνει όχι μόνο την οργάνωση των αναγκών μας αλλά και όλο το φάσμα των προϋποθέσεων που αυτές απαιτούν. Αν ο πλούτος είναι κοινωνικός τότε όλα τα ζητήματα και τα προβλήματα του θα λυθούν κοινωνικά μέσα από μια ενιαία διαβούλευση.
Τρίτη Θεματική: Παρασκευή 10/9/11 Υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών
Το κράτος καταχρώμενο τα δημόσια και κοινωνικά αγαθά καθόριζε όλους τους όρους παραγωγής και διανομής τους προκειμένου να αποσπάσει την απαιτούμενη συναίνεση των εκμεταλλευομένων. Μέσα από την φορολογία και την άμεση πληρωμή αναδιένειμε ένα ελάχιστο ποσοστό από τον παραγόμενο πλούτο προκειμένου ο εργαζόμενος να έχει ένα μισθό, μια σύνταξη, μια ασφάλιση, μια περίθαλψη. Σήμερα όλα αυτά δεν περικόπτονται απλά αλλά αίρονται. Ζούμε σε καθεστώς εξαίρεσης και όλες αυτές οι μικρές και μισερές απολαβές οδηγούνται άρον άρον στους κανόνες της αγοράς. Το κράτος αποδρά ως προς την υποχρέωση που του όριζε η συναίνεση, τις διαλύει μονομερώς και κάνει τα πάντα για να επιβληθούν οι όροι της αγοράς. Η μόνη ζωντανή λειτουργία που του απέμεινε είναι αυτή της καταστολής. Πουλάει τα πάντα γιατί οι ανάγκες της αγοράς απαιτούν να πάρουν στα χέρια τους όχι μόνο τις ικανότητες της ανθρώπινης δραστηριότητας αλλά και τις ίδιες τις βιολογικές ανάγκες του ανθρώπου. Δημιουργείται έτσι ένας ασφυκτικός κλοιός σε ό,τι είχε αφεθεί να κινείται ως δικαίωμα στα όρια της ανοχής μεταξύ κράτους και κοινωνίας. Οι μεταφορές, η ενέργεια, η επικοινωνία, το νερό, ο ορυκτός πλούτος, οι αιγιάλειες ζώνες, η υγεία, η παιδεία όλα μαζί αλέθονται στο σκουπιδιάρικο της αγοράς για να καταλήξουν στην χωματερή της ανθρώπινης απαξίας.
Ανάχωμα σε αυτά είμαστε μόνο εμείς και κανένας άλλος. Μπορούμε να σταματήσουμε το ξεπούλημα των κοινωνικών αγαθών καθιστώντας τα αυτή τη φορά πραγματικά δημόσια και όχι δήθεν δημόσια και κατ’ ουσίαν κρατικά. Μπορούμε να ξεκινήσουμε και να δημιουργήσουμε εκείνα τα παραδείγματα που θα απλώσουν την αντίσταση ξεκινώντας από την επανοικειοποίηση της διαχείρισης του νερού στην Θεσσαλονίκη σταματώντας στην πράξη την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ και καθιστώντας την υπόθεση του νερού υπόθεση όλων των εμπλεκομένων: εργαζόμενων στην ύδρευση, κατοίκων των υδάτινων πηγών και πολιτών καταναλωτών. Και σταματώντας στην πράξη την προσπάθεια των εταιρικών συμφερόντων στην εξόρυξη χρυσού στη βόρεια Χαλκιδική αναδεικνύοντας τις τοπικές κοινότητες και τους κατοίκους ως τους άμεσα εμπλεκόμενους άρα και τους άμεσα πρωταγωνιστές στην απόφαση του τόπου και της ζωής τους.
"Η ορμή μας, δυναμική και ειρηνική, θα σαρώσει κάθε εμπόδιο που ορθώνεται ενάντια στην απέραντη επιθυμία για ζωή, επιθυμία που τρέφει αναρίθμητους ανθρώπους που γεννιούνται και ξαναγεννιούνται με κάθε καινούργια μέρα. Ο κόσμος που έχουμε να χτίσουμε θα ξεριζώσει τον κόσμο που καταστρέφει τον εαυτό του. " R. Vaneghiem
Με αυτή την ελπίδα και οδηγό σας καλούμε σε αυτή την τριήμερη συνάντηση άμεσης δημοκρατίας και προτάσεων άμεσης δράσης και εφαρμογής στις 7-9 Σεπτεμβρίου του 2011 στην Θεσσαλονίκη - Ελλάδα. Η συμβολή σας στην προσπάθεια είναι παραπάνω από σημαντική.
Για το νερό...
Το έλαβα με mail και το κλοπιποστάρω:
Το δημοψήφισμα για το νερό κατέληξε σε μεγάλη ήττα για την Κυβέρνηση (του Βερολίνου)
Το ακόλουθο άρθρο είναι μιας συντηρητικής γερμανικής εφημερίδας (WELT). Και περιγράφει ένα πολύ ενδιαφέρον γεγονός για τους κατοίκους της Θεσσαλονίκης, καθώς οι αντίστοιχοι του Βερολίνου κατάφεραν τον Φεβρουάριο του 2011 μετά από αγώνες να κερδίσουν μια σημαντική απόφαση από τον Δήμο Βερολίνου για να εξαγοράσει την ιδιωτικοποιημένη εδώ και 25 χρόνια εταίρα ύδρευσης νερού.
Χαρακτηριστικό της ιστορίας της ιδιωτικοποίησης του νερού του Βερολίνου που ενδιαφέρει και τους εργαζόμενους της ΕΥΑΘ, είναι το γεγονός ότι από τα πρώτα πράγματα που έγιναν από την ιδιωτικοποίηση τότε ήταν όλοι οι εργαζόμενοι των BWB να απολυθούν (βερολινέζικη ΕΥΑΘ ).
Με ξεκάθαρη πλειοψηφία οι κάτοικοι του Βερολίνου ψήφισαν ότι απαιτούν να ανοιχτούν τα κρυφά συμβόλαια σχετικά με το νερό της εταιρίας που διαχειρίζεται την ύδρευση στο Βερολίνο.
Στον καυγά σχετικά με την δημοσιοποίηση ή όχι των συμβολαίων για την μερική ιδιωτικοποίηση της εταιρίας ύδρευσης του Βερολίνου (BWB), η κόκκινο-κόκκινη (SPD-LINKE) κυβέρνηση συνασπισμού του Βερολίνου υπέστη μια σοβαρή ήττα.
Όπως ενημέρωσε η κυρία Ροκμάνς 665.713 κάτοικοι του Βερολίνου ψήφισαν υπέρ την δημοσιοποίηση των συμβολαίων. Νούμερο που αντιστοιχεί το 98,2 % των συμμετεχόντων. Απαιτούνταν 616.571 ψήφους υπέρ από τους περίπου 2,4 εκατομμύρια Βερολινέζους. Η συμμετοχή έφτασε στο 27,5 %.
Η δημόσια επιχείρηση (το Βερολίνο αποτελεί ταυτόχρονα κρατίδιο και η επιχείρηση άνηκε τότε στο κρατίδιο ) πουλήθηκε μερικώς το 1999 από την τότε κυβέρνηση συνασπισμού των σοσιαλδημοκρατών (SPD) και συντηρητικών (CDU). 49,9 % των μετοχών αγοράστηκαν από τους επιχειρήσεις RWE (εταιρία που έχει τους περισσότερους πυρηνικούς αντιδραστήρες στη Γερμανία. Ενδιαφέρεται τώρα για την αγορά της ελληνικής ΔΕΗ, ) και Veolia. Από τότε η τιμή του νερού αυξανόταν συνεχώς. Όπως λέει η πρωτοβουλία πολιτών που ξεκίνησε το δημοψήφισμα, η τιμή του νερού αυξήθηκε από το 2001 κατά 35 % και αποτελεί τώρα μια από τις υψηλότερες τιμές για το νερό στις γερμανικές πόλεις.
Σε δήλωση του, ο Δήμαρχος της πόλης Βόβεραιτ υπογράμμισε, ότι το αποτέλεσμα υποστηρίζει την κυβέρνηση που στοχεύει την επαναγορά των κάποτε ιδιωτικοποιημένων μετοχών των BWB.
Ο υπουργός οικονομικών και πρόεδρος του εποπτικού συμβουλίου των BWB Harald Wolf (LINKE) δήλωσε, ότι το βασικό που απαίτησε το δημοψήφισμα, δηλαδή η δημοσιοποίηση των συμβολαίων εξαγοράς, εφαρμόστηκε από την κυβέρνηση από το Νοέμβρη του 2010. Από τότε όλα τα συμβόλαια μπορούν να διαβαστούν στο ιντερνετ. Η δημοσιοποίηση των συνολικά 700 σελίδων πραγματοποιήθηκε υπό την πίεση του δημοψηφίσματος. Η πρωτοβουλία πολιτών υποστηρίζει, ότι και τώρα υπάρχουν και άλλα κρυφά έγγραφα που δεν δημοσιεύθηκαν μέχρι στιγμής. (Για να καταλάβετε καλύτερα: η ΛΙΝΚΕ αντιστοιχεί με το ΣΥΝ, ο μεταφραστής )
Ο εκπρόσωπος της πρωτοβουλίας, Θωμάς Ρούντεκ δήλωσε ότι "ήρθε η στιγμή να πάρουν στα σοβαρά την βούληση του λαού".
Ο Βολφ (LINKE) υποσχέθηκε ότι η κυβέρνηση θέλει να χαμηλώσει τις τιμές του νερού. Γι αυτό το λόγο είναι αισιόδοξος να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις για την επαναγορά των μετοχών με την RWE και για την αλλαγή των συμβολαίων με την Veolia.
Ήταν το πρώτο πετυχημένο δημοψήφισμα στο Βερολίνο.
Επιμέλεια-μετάφραση: Ralf Dreis - Γεωργιλάς Αθανάσιος.
Το δημοψήφισμα για το νερό κατέληξε σε μεγάλη ήττα για την Κυβέρνηση (του Βερολίνου)
Το ακόλουθο άρθρο είναι μιας συντηρητικής γερμανικής εφημερίδας (WELT). Και περιγράφει ένα πολύ ενδιαφέρον γεγονός για τους κατοίκους της Θεσσαλονίκης, καθώς οι αντίστοιχοι του Βερολίνου κατάφεραν τον Φεβρουάριο του 2011 μετά από αγώνες να κερδίσουν μια σημαντική απόφαση από τον Δήμο Βερολίνου για να εξαγοράσει την ιδιωτικοποιημένη εδώ και 25 χρόνια εταίρα ύδρευσης νερού.
Χαρακτηριστικό της ιστορίας της ιδιωτικοποίησης του νερού του Βερολίνου που ενδιαφέρει και τους εργαζόμενους της ΕΥΑΘ, είναι το γεγονός ότι από τα πρώτα πράγματα που έγιναν από την ιδιωτικοποίηση τότε ήταν όλοι οι εργαζόμενοι των BWB να απολυθούν (βερολινέζικη ΕΥΑΘ ).
Με ξεκάθαρη πλειοψηφία οι κάτοικοι του Βερολίνου ψήφισαν ότι απαιτούν να ανοιχτούν τα κρυφά συμβόλαια σχετικά με το νερό της εταιρίας που διαχειρίζεται την ύδρευση στο Βερολίνο.
Στον καυγά σχετικά με την δημοσιοποίηση ή όχι των συμβολαίων για την μερική ιδιωτικοποίηση της εταιρίας ύδρευσης του Βερολίνου (BWB), η κόκκινο-κόκκινη (SPD-LINKE) κυβέρνηση συνασπισμού του Βερολίνου υπέστη μια σοβαρή ήττα.
Όπως ενημέρωσε η κυρία Ροκμάνς 665.713 κάτοικοι του Βερολίνου ψήφισαν υπέρ την δημοσιοποίηση των συμβολαίων. Νούμερο που αντιστοιχεί το 98,2 % των συμμετεχόντων. Απαιτούνταν 616.571 ψήφους υπέρ από τους περίπου 2,4 εκατομμύρια Βερολινέζους. Η συμμετοχή έφτασε στο 27,5 %.
Η δημόσια επιχείρηση (το Βερολίνο αποτελεί ταυτόχρονα κρατίδιο και η επιχείρηση άνηκε τότε στο κρατίδιο ) πουλήθηκε μερικώς το 1999 από την τότε κυβέρνηση συνασπισμού των σοσιαλδημοκρατών (SPD) και συντηρητικών (CDU). 49,9 % των μετοχών αγοράστηκαν από τους επιχειρήσεις RWE (εταιρία που έχει τους περισσότερους πυρηνικούς αντιδραστήρες στη Γερμανία. Ενδιαφέρεται τώρα για την αγορά της ελληνικής ΔΕΗ, ) και Veolia. Από τότε η τιμή του νερού αυξανόταν συνεχώς. Όπως λέει η πρωτοβουλία πολιτών που ξεκίνησε το δημοψήφισμα, η τιμή του νερού αυξήθηκε από το 2001 κατά 35 % και αποτελεί τώρα μια από τις υψηλότερες τιμές για το νερό στις γερμανικές πόλεις.
Σε δήλωση του, ο Δήμαρχος της πόλης Βόβεραιτ υπογράμμισε, ότι το αποτέλεσμα υποστηρίζει την κυβέρνηση που στοχεύει την επαναγορά των κάποτε ιδιωτικοποιημένων μετοχών των BWB.
Ο υπουργός οικονομικών και πρόεδρος του εποπτικού συμβουλίου των BWB Harald Wolf (LINKE) δήλωσε, ότι το βασικό που απαίτησε το δημοψήφισμα, δηλαδή η δημοσιοποίηση των συμβολαίων εξαγοράς, εφαρμόστηκε από την κυβέρνηση από το Νοέμβρη του 2010. Από τότε όλα τα συμβόλαια μπορούν να διαβαστούν στο ιντερνετ. Η δημοσιοποίηση των συνολικά 700 σελίδων πραγματοποιήθηκε υπό την πίεση του δημοψηφίσματος. Η πρωτοβουλία πολιτών υποστηρίζει, ότι και τώρα υπάρχουν και άλλα κρυφά έγγραφα που δεν δημοσιεύθηκαν μέχρι στιγμής. (Για να καταλάβετε καλύτερα: η ΛΙΝΚΕ αντιστοιχεί με το ΣΥΝ, ο μεταφραστής )
Ο εκπρόσωπος της πρωτοβουλίας, Θωμάς Ρούντεκ δήλωσε ότι "ήρθε η στιγμή να πάρουν στα σοβαρά την βούληση του λαού".
Ο Βολφ (LINKE) υποσχέθηκε ότι η κυβέρνηση θέλει να χαμηλώσει τις τιμές του νερού. Γι αυτό το λόγο είναι αισιόδοξος να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις για την επαναγορά των μετοχών με την RWE και για την αλλαγή των συμβολαίων με την Veolia.
Ήταν το πρώτο πετυχημένο δημοψήφισμα στο Βερολίνο.
Επιμέλεια-μετάφραση: Ralf Dreis - Γεωργιλάς Αθανάσιος.
Saturday, July 16, 2011
Από την Πνύκα (πρόταση)
Πρόταση για την Αμεσοδημοκρατική Λήψη των Αποφάσεων
Γενικές Αρχές
Άρθρο 1ο: Οι αποφάσεις χωρίζονται σε Πολιτικές και Συντονιστικές. Οι Πολιτικές αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται από το σύνολο του Λαού, ενώ οι Συντονιστικές (ως ελάσσονος σημασίας) από κληρωτά και ανακλητά σώματα.
Άρθρο 2ο: Επειδή μια εξ’ ολοκλήρου Συνελευσιακή δομή δεν επιτρέπει τη συμμετοχή όλων αυτών που δεν μπορούν αντικειμενικά να παραβρεθούν σε κάθε Συνέλευση, ενώ μια εξ’ ολοκλήρου Διαδικτυακή δομή αποκλείει αυτούς που δεν έχουν πρόσβαση στο Internet και είναι πολύ απρόσωπη, προτείνεται ένα Υβριδικό μοντέλο λήψης αποφάσεων: Ηλεκτρονικές Συνελεύσεις στις οποίες μπορείς να παρεβρεθείς είτε φυσικά (διεξάγονται πχ σε πλατείες), είτε ηλεκτρονικά. Όλα τα θέματα προς συζήτηση και απόψεις θα καταχωρούνται είτε on-line είτε μέσω κοινόχρηστων τερματικών (στα οποία θα παρεβρίσκονται βοηθοί των πολιτών) και τα οποία θα ενσωματώνονται με τα on-line.
Χαρακτηριστικά Συνελεύσεων
Άρθρο 3ο: Οι αποφάσεις λαμβάνονται από ένα οριζόντιο, μη ιεραρχικό δίκτυο Ηλεκτρονικών Συνελεύσεων ανά την επικράτεια. Πιο συγκεκριμένα, μακροπρόθεσμα θα δημιουργηθεί μια Τοπική Συνέλευση ανά Δήμο, μια Πανελλήνια Συντονιστική Συνέλευση (με μόνο συντονιστικό χαρακτήρα), καθώς και μια σειρά από Κλαδικές Συνελεύσεις (υγείας, παιδείας κλπ).
Άρθρο 4ο: Οι Κλαδικές Συνελεύσεις δε θα λαμβάνουν αποφάσεις, μόνο θα συζητούν και θα συντονίζουν τις δράσεις του Κινήματος στον τομέα του ενδιαφέροντός τους.
Άρθρο 5ο: Όλες οι πολιτικές αποφάσεις θα λαμβάνονται από το δίκτυο των Τοπικών Συνελεύσεων.
Άρθρο 6ο:
Παράγραφος 1η: Θα δημιουργηθεί μια Κεντρική ιστοσελίδα-Πύλη. Σ’ αυτή θα υπάρχουν συνδέσεις για όλες τις Τοπικές και Κλαδικές Συνελεύσεις (forums), ένα αρχείο αποφάσεων, καθώς και αποθηκευμένες πληροφορίες που μπορούν να είναι χρήσιμες για τη λήψη των αποφάσεων (στατιστικά στοιχεία χώρας, Σύνταγμα, νόμοι κλπ).
Παράγραφος 2η: Θα δημιουργηθούν δύο wiki, απευθείας προσβάσιμα από την άνωθεν ορισμένη Κεντρική Ιστοσελίδα.
Το πρώτο wiki θα είναι για ανάπτυξη νόμων και σε αυτό θα έχει ελεύθερη πρόσβαση κάθε Έλληνας πολίτης, με το πραγματικό του όνομα. Σε αυτό θα μπορεί να γράφει, να τροποποιεί και να σχολιάζει ελεύθερα όλες τις ισχύουσες διατάξεις. Η διεργασία αυτή θα είναι παρόμοια με αυτή της Εκκλησίας του Δήμου . Οι νέες προτάσεις και αλλαγές στις ισχύουσες διατάξεις είτε θα γράφονται απ' ευθείας επάνω από τις παλιές ή θα δημιουργείται μια εξ' ολοκλήρου νέα οργάνωση χρησιμοποιώντας τις ευκολίες του Wiki (αλλαγή δομής, ευκολίες παραπομπών και συνδέσμων κλπ). Η διατήρηση ιστορικού αρχείου και η άρση οποιονδήποτε βανδαλισμών θα διεξάγεται μέσω του history του wiki. Το δεύτερο wiki θα περιέχει το σύνολο της ισχύουσας νομολογίας, θα χρησιμοποιείται για αιτιολόγηση των ενεργειών των Δημοσίων Υπαλλήλων, και θα δημιουργείται από τις διατάξεις και περιεχόμενα του πρώτου wiki, μετά από έγκριση των πολιτών. Περιοδικά ή μετά από απαίτηση των πολιτών, και πάντα εφ' όσον έχει επέλθει σύμπνοια στα υπό ανάπτυξη θέματα, διατάξεις από το πρώτο wiki θα περνάνε από ψήφο σε Ηλεκτρονικές Συνελεύσεις (βλ. άρθρο 2) και θα ενσωματώνονται στο δεύτερο wiki. Η εγκυρότητα θα διασφαλίζεται με την μυστικότητα του κωδικού κάθε πολίτη.
Συντονιστική Ομάδα
Άρθρο 7ο: Κάθε Τοπική και Κλαδική Συνέλευση, καθώς και η Πανελλήνια Συντονιστική, θα κληρώνει μια ομάδα εθελοντών, οι οποίοι θα αναλάβουν το συντονισμό της. Οι κληρωτοί αυτοί είναι άμεσα ανακλητοί και η θητεία τους έχει διάρκεια 3 μηνών.
Άρθρο 8ο: Οι Συντονιστικές Ομάδες επιφορτίζονται με την απόφαση για το χρόνο συζήτησης των διάφορων θεμάτων, το χρόνο κατάθεσης Προτάσεων και Τροπολογιών (βλ. παρακάτω), τα ερωτήματα στα οποία θα πρέπει να απαντά κάθε πιθανή Πρόταση, καθώς και με την εύρυθμη και Δίκαιη προβολή των Προτάσεων.
Άρθρο 9ο: Η επιλογή των θεμάτων προς συζήτηση γίνεται με δύο τρόπους: Αν τρεις Συντονιστικές Ομάδες ανά την επικράτεια το ζητήσουν, ή αν κάποιος Πολίτης μαζέψει 100 υπογραφές για το θέμα. Σε κάθε περίπτωση δεν θα μπορούν να συζητούνται παρά μέχρι κάποιο ανώτατο όριο θεμάτων.
Προτάσεις και Τροπολογίες
Άρθρο 10ο: Για κάθε ανοικτό προκηρυγμένο θέμα ο καθένας μπορεί να καταθέσει στην Συντονιστική του Ομάδα μια πρόταση, η οποία πρέπει να απαντά σε όλα τα ζητήματα του θέματος αυτού.
Άρθρο 11ο: Μετά την κατάθεση μιας Πρότασης, ένα δίκτυο εθελοντών δικηγόρων και νομομαθών θα αναλαμβάνει την παρουσίαση του κειμένου με τον κατάλληλο νομικό τρόπο. Επίσης, αν υπάρχουν αναφορές σε στοιχεία, αυτές θα πρέπει να ορίζονται «βιβλιογραφικά».
Άρθρο 12ο: Μετά το πέρας του χρόνου κατάθεσης Προτάσεων, μπορεί κανείς να καταθέτει αιτούμενες Τροπολογίες σε μια Πρόταση, με την οποία λ.χ. συμφωνεί επί του συνόλου, αλλά ένα άρθρο δεν τον καλύπτει. Επίσης, αν κάποιος καταθέσει μια Πρόταση, η οποία διαφέρει ελάχιστα από κάποια ήδη κατατεθειμένη, τότε η Συντονιστική Ομάδα θα πρέπει να την μετατρέπει σε Τροπολογία.
Περί Ψήφου
Άρθρο 13ο: Θα δημιουργηθεί μια βάση δεδομένων, στην οποία θα εγγράφεται όποιος θέλει να έχει δικαίωμα ψήφου στις διαδικασίες (για μοναδικότητα της ψήφου). Θα του δίνεται ένα username και ένα password, τα οποία μελλοντικά θα λειτουργούν με σύστημα κρυπτογραφίας για λόγους ασφαλείας.
Άρθρο 14ο: Ο καθένας έχει μια ψήφο για κάθε θέμα προς συζήτηση.
Άρθρο 15ο: Ο καθένας θα μπορεί να ψηφίσει μόνο ηλεκτρονικά, είτε on-line είτε σε κοινόχρηστο τερματικό που θα στήνεται σε κάθε Τοπική Συνέλευση. Το σύστημα δεν θα επιτρέπει να μπορεί κανείς να ψηφίσει δύο φορές για το ίδιο θέμα.
Επιλογή Προτάσεων και Τροπολογιών
Άρθρο 16ο: Μία Πρόταση γίνεται Απόφαση, αν λάβει τουλάχιστον το 50%+1 των συνολικών ψήφων της διαδικασίας. Αν δεν υπάρξει πλειοψηφική Πρόταση, τότε οι δύο επικρατέστερες προκρίνονται σε δεύτερο γύρο.
Άρθρο 17ο: Μια Τροπολογία πάνω σε μια Πρόταση γίνεται αποδεκτή, αν η Πρόταση αυτή επιλεγεί και η Τροπολογία λάβει το 50%+1 των ψήφων των ανθρώπων που στήριξαν αυτή την Πρόταση.
Άρθρο 18ο: Αν μια Πρόταση γίνει Απόφαση, τότε δεν μπορεί να ανακινηθεί ψηφοφορία για το ίδιο θέμα για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα. Μετά το πέρας του χρονικού αυτού διαστήματος, για να αλλάξει η Απόφαση για το θέμα αυτό πρέπει να ψηφιστεί από τουλάχιστον τον ίδιο αριθμό Πολιτών που ψήφισαν την αρχική Πρόταση.
Άρθρο 19ο: Μια Πρόταση δε γίνεται αποδεκτή, αν είναι αντίθετη προς τα Ανθρώπινα και Πολιτικά Δικαιώματα μιας Μειοψηφίας.
Εκτέλεση Αποφάσεων
Άρθρο 20ο: Μετά τη λήψη μιας Απόφασης, μπορεί ο καθένας να δηλώσει εθελοντής της Ομάδας Συντονισμού Ειδικού Σκοπού, η οποία θα αναλάβει να υλοποιήσει την απόφαση του Λαού. Μετά την υλοποίηση της Απόφασης η Ομάδα αυτή διαλύεται, αφού πρώτα τα μέλη της λογοδοτήσουν για τις πράξεις τους στην Τοπική τους Συνέλευση.
Άρθρο 21ο: Αν κάποιος δε λογοδοτήσει για τις πράξεις του ή κριθεί ανέντιμος από την Τοπική του Συνέλευση, τότε παγώνουν τα πολιτικά του δικαιώματα (ψήφος κλπ.) για 6 μήνες.
Άρθρο 1-1-4: Η τήρηση των Διαδικασιών και των Αποφάσεων του Λαού, καθώς και η προάσπιση της Δημοκρατίας, επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων.
Τέλος Πρότασης για την Αμεσοδημοκρατική Λήψη των Αποφάσεων
Γενικές Αρχές
Άρθρο 1ο: Οι αποφάσεις χωρίζονται σε Πολιτικές και Συντονιστικές. Οι Πολιτικές αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται από το σύνολο του Λαού, ενώ οι Συντονιστικές (ως ελάσσονος σημασίας) από κληρωτά και ανακλητά σώματα.
Άρθρο 2ο: Επειδή μια εξ’ ολοκλήρου Συνελευσιακή δομή δεν επιτρέπει τη συμμετοχή όλων αυτών που δεν μπορούν αντικειμενικά να παραβρεθούν σε κάθε Συνέλευση, ενώ μια εξ’ ολοκλήρου Διαδικτυακή δομή αποκλείει αυτούς που δεν έχουν πρόσβαση στο Internet και είναι πολύ απρόσωπη, προτείνεται ένα Υβριδικό μοντέλο λήψης αποφάσεων: Ηλεκτρονικές Συνελεύσεις στις οποίες μπορείς να παρεβρεθείς είτε φυσικά (διεξάγονται πχ σε πλατείες), είτε ηλεκτρονικά. Όλα τα θέματα προς συζήτηση και απόψεις θα καταχωρούνται είτε on-line είτε μέσω κοινόχρηστων τερματικών (στα οποία θα παρεβρίσκονται βοηθοί των πολιτών) και τα οποία θα ενσωματώνονται με τα on-line.
Χαρακτηριστικά Συνελεύσεων
Άρθρο 3ο: Οι αποφάσεις λαμβάνονται από ένα οριζόντιο, μη ιεραρχικό δίκτυο Ηλεκτρονικών Συνελεύσεων ανά την επικράτεια. Πιο συγκεκριμένα, μακροπρόθεσμα θα δημιουργηθεί μια Τοπική Συνέλευση ανά Δήμο, μια Πανελλήνια Συντονιστική Συνέλευση (με μόνο συντονιστικό χαρακτήρα), καθώς και μια σειρά από Κλαδικές Συνελεύσεις (υγείας, παιδείας κλπ).
Άρθρο 4ο: Οι Κλαδικές Συνελεύσεις δε θα λαμβάνουν αποφάσεις, μόνο θα συζητούν και θα συντονίζουν τις δράσεις του Κινήματος στον τομέα του ενδιαφέροντός τους.
Άρθρο 5ο: Όλες οι πολιτικές αποφάσεις θα λαμβάνονται από το δίκτυο των Τοπικών Συνελεύσεων.
Άρθρο 6ο:
Παράγραφος 1η: Θα δημιουργηθεί μια Κεντρική ιστοσελίδα-Πύλη. Σ’ αυτή θα υπάρχουν συνδέσεις για όλες τις Τοπικές και Κλαδικές Συνελεύσεις (forums), ένα αρχείο αποφάσεων, καθώς και αποθηκευμένες πληροφορίες που μπορούν να είναι χρήσιμες για τη λήψη των αποφάσεων (στατιστικά στοιχεία χώρας, Σύνταγμα, νόμοι κλπ).
Παράγραφος 2η: Θα δημιουργηθούν δύο wiki, απευθείας προσβάσιμα από την άνωθεν ορισμένη Κεντρική Ιστοσελίδα.
Το πρώτο wiki θα είναι για ανάπτυξη νόμων και σε αυτό θα έχει ελεύθερη πρόσβαση κάθε Έλληνας πολίτης, με το πραγματικό του όνομα. Σε αυτό θα μπορεί να γράφει, να τροποποιεί και να σχολιάζει ελεύθερα όλες τις ισχύουσες διατάξεις. Η διεργασία αυτή θα είναι παρόμοια με αυτή της Εκκλησίας του Δήμου . Οι νέες προτάσεις και αλλαγές στις ισχύουσες διατάξεις είτε θα γράφονται απ' ευθείας επάνω από τις παλιές ή θα δημιουργείται μια εξ' ολοκλήρου νέα οργάνωση χρησιμοποιώντας τις ευκολίες του Wiki (αλλαγή δομής, ευκολίες παραπομπών και συνδέσμων κλπ). Η διατήρηση ιστορικού αρχείου και η άρση οποιονδήποτε βανδαλισμών θα διεξάγεται μέσω του history του wiki. Το δεύτερο wiki θα περιέχει το σύνολο της ισχύουσας νομολογίας, θα χρησιμοποιείται για αιτιολόγηση των ενεργειών των Δημοσίων Υπαλλήλων, και θα δημιουργείται από τις διατάξεις και περιεχόμενα του πρώτου wiki, μετά από έγκριση των πολιτών. Περιοδικά ή μετά από απαίτηση των πολιτών, και πάντα εφ' όσον έχει επέλθει σύμπνοια στα υπό ανάπτυξη θέματα, διατάξεις από το πρώτο wiki θα περνάνε από ψήφο σε Ηλεκτρονικές Συνελεύσεις (βλ. άρθρο 2) και θα ενσωματώνονται στο δεύτερο wiki. Η εγκυρότητα θα διασφαλίζεται με την μυστικότητα του κωδικού κάθε πολίτη.
Συντονιστική Ομάδα
Άρθρο 7ο: Κάθε Τοπική και Κλαδική Συνέλευση, καθώς και η Πανελλήνια Συντονιστική, θα κληρώνει μια ομάδα εθελοντών, οι οποίοι θα αναλάβουν το συντονισμό της. Οι κληρωτοί αυτοί είναι άμεσα ανακλητοί και η θητεία τους έχει διάρκεια 3 μηνών.
Άρθρο 8ο: Οι Συντονιστικές Ομάδες επιφορτίζονται με την απόφαση για το χρόνο συζήτησης των διάφορων θεμάτων, το χρόνο κατάθεσης Προτάσεων και Τροπολογιών (βλ. παρακάτω), τα ερωτήματα στα οποία θα πρέπει να απαντά κάθε πιθανή Πρόταση, καθώς και με την εύρυθμη και Δίκαιη προβολή των Προτάσεων.
Άρθρο 9ο: Η επιλογή των θεμάτων προς συζήτηση γίνεται με δύο τρόπους: Αν τρεις Συντονιστικές Ομάδες ανά την επικράτεια το ζητήσουν, ή αν κάποιος Πολίτης μαζέψει 100 υπογραφές για το θέμα. Σε κάθε περίπτωση δεν θα μπορούν να συζητούνται παρά μέχρι κάποιο ανώτατο όριο θεμάτων.
Προτάσεις και Τροπολογίες
Άρθρο 10ο: Για κάθε ανοικτό προκηρυγμένο θέμα ο καθένας μπορεί να καταθέσει στην Συντονιστική του Ομάδα μια πρόταση, η οποία πρέπει να απαντά σε όλα τα ζητήματα του θέματος αυτού.
Άρθρο 11ο: Μετά την κατάθεση μιας Πρότασης, ένα δίκτυο εθελοντών δικηγόρων και νομομαθών θα αναλαμβάνει την παρουσίαση του κειμένου με τον κατάλληλο νομικό τρόπο. Επίσης, αν υπάρχουν αναφορές σε στοιχεία, αυτές θα πρέπει να ορίζονται «βιβλιογραφικά».
Άρθρο 12ο: Μετά το πέρας του χρόνου κατάθεσης Προτάσεων, μπορεί κανείς να καταθέτει αιτούμενες Τροπολογίες σε μια Πρόταση, με την οποία λ.χ. συμφωνεί επί του συνόλου, αλλά ένα άρθρο δεν τον καλύπτει. Επίσης, αν κάποιος καταθέσει μια Πρόταση, η οποία διαφέρει ελάχιστα από κάποια ήδη κατατεθειμένη, τότε η Συντονιστική Ομάδα θα πρέπει να την μετατρέπει σε Τροπολογία.
Περί Ψήφου
Άρθρο 13ο: Θα δημιουργηθεί μια βάση δεδομένων, στην οποία θα εγγράφεται όποιος θέλει να έχει δικαίωμα ψήφου στις διαδικασίες (για μοναδικότητα της ψήφου). Θα του δίνεται ένα username και ένα password, τα οποία μελλοντικά θα λειτουργούν με σύστημα κρυπτογραφίας για λόγους ασφαλείας.
Άρθρο 14ο: Ο καθένας έχει μια ψήφο για κάθε θέμα προς συζήτηση.
Άρθρο 15ο: Ο καθένας θα μπορεί να ψηφίσει μόνο ηλεκτρονικά, είτε on-line είτε σε κοινόχρηστο τερματικό που θα στήνεται σε κάθε Τοπική Συνέλευση. Το σύστημα δεν θα επιτρέπει να μπορεί κανείς να ψηφίσει δύο φορές για το ίδιο θέμα.
Επιλογή Προτάσεων και Τροπολογιών
Άρθρο 16ο: Μία Πρόταση γίνεται Απόφαση, αν λάβει τουλάχιστον το 50%+1 των συνολικών ψήφων της διαδικασίας. Αν δεν υπάρξει πλειοψηφική Πρόταση, τότε οι δύο επικρατέστερες προκρίνονται σε δεύτερο γύρο.
Άρθρο 17ο: Μια Τροπολογία πάνω σε μια Πρόταση γίνεται αποδεκτή, αν η Πρόταση αυτή επιλεγεί και η Τροπολογία λάβει το 50%+1 των ψήφων των ανθρώπων που στήριξαν αυτή την Πρόταση.
Άρθρο 18ο: Αν μια Πρόταση γίνει Απόφαση, τότε δεν μπορεί να ανακινηθεί ψηφοφορία για το ίδιο θέμα για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα. Μετά το πέρας του χρονικού αυτού διαστήματος, για να αλλάξει η Απόφαση για το θέμα αυτό πρέπει να ψηφιστεί από τουλάχιστον τον ίδιο αριθμό Πολιτών που ψήφισαν την αρχική Πρόταση.
Άρθρο 19ο: Μια Πρόταση δε γίνεται αποδεκτή, αν είναι αντίθετη προς τα Ανθρώπινα και Πολιτικά Δικαιώματα μιας Μειοψηφίας.
Εκτέλεση Αποφάσεων
Άρθρο 20ο: Μετά τη λήψη μιας Απόφασης, μπορεί ο καθένας να δηλώσει εθελοντής της Ομάδας Συντονισμού Ειδικού Σκοπού, η οποία θα αναλάβει να υλοποιήσει την απόφαση του Λαού. Μετά την υλοποίηση της Απόφασης η Ομάδα αυτή διαλύεται, αφού πρώτα τα μέλη της λογοδοτήσουν για τις πράξεις τους στην Τοπική τους Συνέλευση.
Άρθρο 21ο: Αν κάποιος δε λογοδοτήσει για τις πράξεις του ή κριθεί ανέντιμος από την Τοπική του Συνέλευση, τότε παγώνουν τα πολιτικά του δικαιώματα (ψήφος κλπ.) για 6 μήνες.
Άρθρο 1-1-4: Η τήρηση των Διαδικασιών και των Αποφάσεων του Λαού, καθώς και η προάσπιση της Δημοκρατίας, επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων.
Τέλος Πρότασης για την Αμεσοδημοκρατική Λήψη των Αποφάσεων
Friday, July 15, 2011
Αμεσοδημοκρατικό Σύνταγμα (Σχέδιο 1)
Από σήμερα αρχίζω να κλοπιποστάρω προτάσεις Αμεσοδημοκρατικού Συντάγματος, από όπου κι αν τα βρίσκω με το ίδιο "ταμπελάκι" (Σχέδια Αμεσοδημοκρατικού Συντάγματος). Ξεκινάω από αυτό που ανέβασαν τα anti-somata:
ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Εις το όνομα της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ισότητας, της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας
ΜΕΡΟΣ Α’
ΤΜΗΜΑ Α’ : Η ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΟΣ
Άρθρο 1
1. Το πολίτευμα της Ελλάδας είναι η Άμεση Δημοκρατία
2. Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι οι λαϊκές συνελεύσεις, σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο, χωρίς μόνιμους αντιπροσώπους, αλλά με κληρωτούς, ανακλητούς εκπροσώπους σε περιφερειακό και εθνικό επίπεδο. Όλες οι αποφάσεις παίρνονται και εγκρίνονται από τις λαϊκές συνελεύσεις.
3. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού, και ασκούνται απο τον λαό.
4. Καμμιά εξουσία υπερ του λαού δεν επιτρέπεται να είναι εξουσία κατά της φύσης, των ζώων, των δασών, της γής, της θάλασσας, των ακτών, των νερών και του αέρα της Ελλάδας. Τα αγαθά αυτά είναι κοινά και ανήκουν εξίσου σε όλους τους κατοίκους της Ελλάδας, και η πρόσβαση σε αυτά είναι ελεύθερη για όλους. Το δικαίωμα στην ατομική ή κοινοτική ιδιοκτησία της γής αναγνωρίζεται, αλλά δεν μπορεί να εξασφαλίζει και την ασύδοτη εκμετάλλευση και καταστροφή της φύσης, χωρίς τον κοινωνικό έλεγχο των λαϊκών συνελεύσεων.
5. Η εκμετάλλευση των φυσικών πηγών γίνεται με σκοπό την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών με σεβασμό στην βιωσιμότητά τους, της διατήρησης της οικολογικής ισορροπίας και των φυσικών κύκλων, και όχι με σκοπό το ατομικό και εταιρικό κέρδος.
Άρθρο 2
1. Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου και της φύσης αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση των λαϊκών συνελεύσεων.
2. Η Ελλάδα, ακολουθώντας τους γενικά αναγνωρισμένους κανόνες του ηθικού δικαίου, επιδιώκει την εμπέδωση της ειρήνης, της δικαιοσύνης, καθώς και την ανάπτυξη των φιλικών σχέσεων μεταξύ των λαών και των κρατών καθώς και την κατάργηση των στρατών, των οπλικών συστημάτων και των πολέμων.
3. Στην Ελλάδα απαγορεύεται η εκμετάλλευση ανθρώπου απο άνθρωπο. Ο κάθε άνθρωπος έχει την κυριαρχία στο σώμα του, τις διανοητικές και φυσικές του δεξιότητες, οι οποίες δεν μπορούν να γίνονται αντικείμενο εμπορικής εκμετάλλευσης απο κάποιον άλλον άνθρωπο.
ΤΜΗΜΑ Β’: ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ
Άρθρο 3
1. Οι λαϊκές Συνελεύσεις εγγυώνται την θρησκευτική ελευθερία σε όλους τους κατοίκους της Ελλάδας, σε όλα τα δόγματα και σε όλες τις θρησκείες, αρκεί να μην αντιστρατεύονται την ισότητα φύλου, καταγωγής, ιδεολογίας και προσωπικών προτιμήσεων των Ελλήνων πολιτών, και να μην παραβιάζουν το άρθρο 2 παρ.1 και 3 του παρόντος Συντάγματος.
2. Οι λαϊκές Συνελεύσεις σέβονται και αναγνωρίζουν την ιστορική παράδοση της ορθόδοξης εκκλησίας της Ελλάδας, αλλά και όλες τις άλλες πνευματικές παραδόσεις όπου γής. Στα πλαίσια του παρόντος συντάγματος, η αρχή της ισότητας και της ελευθερίας δεν επιτρέπει στις συνελεύσεις να χρηματοδοτούν κατ’ εξαίρεση την Εκκλησία της Ελλάδας. Η Εκκλησία της Ελλάδας καθίσταται αυτοδιοίκητη και αναλαμβάνει η ίδια την μισθοδοσία των κληρικών της. Στα ζητήματα της περιουσίας της, υπάγεται στο Άρθρο 1, παρ. 4 του παρόντος Συντάγματος, και προσπαθεί να διευθετήσει ζητήματα ιδιοκτησίας και διαχείρησης σε συνενόηση με τις λαϊκές συνελεύσεις κατά τόπους. Οι αποφάσεις των λαϊκών συνελεύσεων πρέπει να παίρνονται με κατανόηση, συνενόηση και σεβασμό, αλλά είναι δεσμευτικές για την Εκκλησία της Ελλάδας.
ΜΕΡΟΣ Β’
ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ
Άρθρο 4
1. Όλοι οι κάτοικοι και επισκέπτες της Ελλάδας είναι ίσοι ενώπιον του νόμου.
2. Ειδικός νόμος που συζητιέται στην εθνική λαϊκή συνέλευση και εγκρίνεται απο τα 3/5 του αριθμού των μελών όλων των λαϊκών συνελεύσεων της Χώρας, ορίζει συγκεκριμένα ποιός/ποιά θεωρείται πολίτης και ποιός/ποιά επισκέπτης της Ελλάδας. Οποιοσδήποτε άνθρωπος γεννιέται στην Ελλάδα έχει το αυτοδίκαιο δικαίωμα να είναι πολίτης της.
3. Εφόσον ο ειδικός νόμος ψηφιστεί όλοι όσοι δεν γεννήθηκαν στην Ελλάδα και διαμένουν σε αυτήν έστω και προσωρινά, οφείλουν να δηλώσουν σε κάθε τοπική συνέλευση σε ποιό καθεστώς (πολίτη ή επισκέπτη) επιθυμούν να ενταχτούν. Ο νόμος θα ορίζει την χρονική περίοδο ύστερα απο την οποία ένας επισκέπτης θα μπορεί να γίνει Έλληνας πολίτης, και τις προϋποθέσεις γι αυτό και την απόφαση γι αυτό θα την παίρνει η τοπική λαϊκή συνέλευση στην οποία μετέχει
4. Οι κάτοικοι της Ελλάδας συμμετέχουν στις συνελεύσεις με την ψήφο τους, και κληρώνονται για τις περιφερειακές και την εθνική συνέλευση, οι επισκέπτες συμμετέχουν με την ψήφο τους στις συνελεύσεις μόνο για ζητήματα τοπικά ή περιφερειακά, αλλά δεν έχουν το δικαίωμα κλήρωσης στα περιφερειακά και το εθνικό σώμα, ούτε μετέχουν στις ψηφοφορίες της εθνικής λα’ικής συνέλευσης.
5. Η είσοδος ή έξοδος απο την χώρα είναι ελεύθερη για όλους τους ανθρώπους, με περιορισμούς που ψηφίζονται μόνον στον ειδικό νόμο. Η παραμονή στην χώρα ωστόσο, πρέπει να συνοδεύεται από την ένταξη σε μια τοπική συνέλευση, όπου κανείς αποκτά τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του πολίτη και του επισκέπτη. Ως εκ τούτου η έννοια του “παράνομου μετανάστη” στερείται νοήματος. Η πολιτεία με ειδική υπηρεσία που εποπτεύεται απο την λαίκή εθνική συνέλευση φροντίζει την ένταξη των επισκεπτών καθώς και όλων των έως τώρα “παράνομων” μεταναστών σε τοπικές συνελεύσεις, ειδικά σε περιοχές που υπάρχει έλλειψη εργατικών και αγροτικών χεριών, με σκοπό το ξαναζωντάνεμα της αγροτικής παραγωγής. Επίσης διευκολύνει όλους εκείνους τους επισκέπτες που θέλουν να φύγουν απο την Ελλάδα.
6. Οι κάτοικοι- πολίτες αλλά και οι φιλοξενούμενοι επισκέπτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους.
7. Καταργείται η υποχρεωτική στράτευση και ο ελληνικός στρατός μετατρέπεται σε εθελοντικό, λαϊκό, αμυντικό στρατό με ειδικό νόμο που θα πρέπει να εγκριθεί απο τα 3/5 των μελών των λαϊκών συνελεύσεων. (Περισσότερα γι αυτό στις μεταβατικές διατάξεις)
8. Τίτλοι ευγένειας ή διάκρισης ούτε απονέμονται ούτε αναγνωρίζονται στην Ελλάδα.
Άρθρο 5
1. Καθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα.
2. Όλοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας, φύλου, σεξουαλικών προτιμήσεων και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων. Απαγορεύεται η έκδοση αλλοδαπού που διώκεται για τη δράση του υπέρ της ελευθερίας.
3. Η προσωπική ελευθερία είναι απαραβίαστη. Κανένας δεν καταδιώκεται ούτε συλλαμβάνεται ούτε φυλακίζεται ούτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο περιορίζεται, παρά μόνο όταν και όπως ορίζει ο νόμος. Η κάθε περιφερειακή λαϊκή συνέλευση ψηφίζει νόμο, που πρέπει να εγκριθεί απο τα 3/5 των μελών των λαίκών συνελεύσεων, με πλήρη ποινικό και σωφρονιστικό κώδικα για την περιφέρειά της.
4. Απαγορεύονται ατομικά διοικητικά μέτρα που περιορίζουν σε οποιονδήποτε κάτοικο-πολίτη, ή επισκέπτη της Ελλάδας την ελεύθερη κίνηση ή εγκατάσταση στη Χώρα, καθώς και την ελεύθερη έξοδο και είσοδο σ’ αυτήν. Τέτοιου περιεχομένου περιοριστικά μέτρα είναι δυνατόν να επιβληθούν μόνο ως παρεπόμενη ποινή με απόφαση λαϊκού δικαστηρίου, σε εξαιρετικές περιπτώσεις ανάγκης και μόνο για την πρόληψη αξιόποινων πράξεων, όπως νόμος ορίζει.
5. Καθένας έχει δικαίωμα στην προστασία της υγείας και της γενετικής του ταυτότητας. Νόμος της εθνικής λαίκής συνέλευσης που εγκρίνεται από το 50%+1 των μελών των λαϊκών συνελεύσεων ορίζει τα σχετικά με την προστασία κάθε προσώπου έναντι των βιοϊατρικών παρεμβάσεων.
Άρθρο 5Α
1. Καθένας έχει δικαίωμα στην πληροφόρηση, όπως νόμος ορίζει . Ο κάθε πολίτης έχει το δικαίωμα στην πληροφόρηση για όλες τις δημόσιες υποθέσεις.
2. Καθένας έχει δικαίωμα συμμετοχής στην Κοινωνία της Πληροφορίας. Η διευκόλυνση της πρόσβασης στις πληροφορίες που διακινούνται ηλεκτρονικά, καθώς και της παραγωγής, ανταλλαγής και διάδοσής τους αποτελεί υποχρέωση των Συνελεύσεων.
Άρθρο 6
1. Κανένας δεν συλλαμβάνεται ούτε φυλακίζεται χωρίς αιτιολογημένο λαίκό-δικαστικό ένταλμα, που πρέπει να επιδοθεί τη στιγμή που γίνεται η σύλληψη ή η προφυλάκιση. Εξαιρούνται τα αυτόφωρα εγκλήματα.
2. Οποίος συλλαμβάνεται για αυτόφωρο έγκλημα ή με ένταλμα προσάγεται στον αρμόδιο λαϊκό δικαστή το αργότερο μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες από τη σύλληψη. Ο λαϊκός δικαστής οφείλει, μέσα σε τρεις ημέρες από την προσαγωγή, είτε να απολύσει τον συλληφθέντα είτε να καλέσει λαϊκή συνέλευση. Η προθεσμία αυτή παρατείνεται για δύο ημέρες, αν το ζητήσει αυτός που έχει προσαχθεί, ή σε περίπτωση ανώτερης βίας που βεβαιώνεται αμέσως με απόφαση του αρμόδιου λαϊκού-δικαστικού συμβουλίου.
3. Όταν περάσει άπρακτη καθεμία από τις δύο αυτές προθεσμίες, κάθε δεσμοφύλακας ή άλλος, είτε πολιτικός υπάλληλος είτε στρατιωτικός, στον οποίο έχει ανατεθεί η κράτηση εκείνου που έχει συλληφθεί, οφείλει να τον απολύσει αμέσως. Οι παραβάτες τιμωρούνται για παράνομη κατακράτηση και υποχρεούνται να επανορθώσουν κάθε ζημία που έγινε στον παθόντα και να τον ικανοποιήσουν για ηθική βλάβη με χρηματικό ποσό, όπως νόμος ορίζει.
4. Νόμος της κάθε περιφερειακής συνέλευσης ορίζει το ανώτατο όριο διάρκειας της προφυλάκισης, που δεν μπορεί να υπερβεί τον ένα μήνα στα κακουργήματα και τις 10 μέρες στα πλημμελήματα. Σε εντελώς εξαιρετικές περιπτώσεις τα ανώτατα αυτά όρια μπορούν να παραταθούν για έξι και τρεις μέρες, αντίστοιχα, με απόφαση του αρμόδιου λαϊκού-δικαστικού συμβουλίου. Απαγορεύεται η υπέρβαση των ανώτατων ορίων της προφυλάκισης με τη διαδοχική επιβολή του μέτρου αυτού για επί μέρους πράξεις της ίδιας υπόθεσης.
Άρθρο 7
1. Έγκλημα δεν υπάρχει ούτε ποινή επιβάλλεται χωρίς νόμο που να ισχύει πριν από την τέλεση της πράξης και να ορίζει τα στοιχεία της. Ποτέ δεν επιβάλλεται ποινή βαρύτερη από εκείνη που προβλεπόταν κατά την τέλεση της πράξης.
2. Τα βασανιστήρια, οποιαδήποτε σωματική κάκωση, βλάβη υγείας, ή άσκηση ψυχολογικής βίας, καθώς και κάθε άλλη προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας απαγορεύονται και τιμωρούνται, όπως νόμος ορίζει. Κάθε περιφερειακή συνέλευση προτείνει νόμο που εγκρίνεται απο τα 3/5 των μελών όλων των λαϊκών συνελεύσεων για την ύπαρξη φυλακών ή άλλων μορφών κοινωνικής επανένταξης και μεταμέλειας των ανθρώπων που παραβιάζουν το νόμο και για ποιά ακριβώς αδικήματα.
3. Η γενική δήμευση απαγορεύεται, εκτός απο τις περιπτώσεις κατάχρησης και κερδοσκοπίας κατά του λαού καθώς και παράνομου ιδιωτικού προσεταιρισμού κοινών αγαθών. Με αποφάσεις συνελεύσεων και πλειοψηφία 4/5 των μελών τους δήμευση μπορεί να επιβληθεί και σε πρόσωπα (πχ. συγγενείς α΄βαθμού) που επωφελήθηκαν της κατάχρησης, αν και δεν την διέπραξαν τα ίδια. Θανατική ποινή δεν επιβάλλεται. Ο φόνος απαγορεύεται αυστηρά εκτός απο την περίπτωση εσχάτης προδοσίας σε καιρό πολέμου, και μόνον στην περίπτωση που αποδεδειγμένα η θανατική ποινή στον προδότη σώζει άλλες ζωές. Η Ελληνική Άμεση Δημοκρατία δεν επιτρέπει την εκδίκηση ως ποινή, αλλά την προστασία των άλλων και την δικαιοσύνη.
4. Νόμος περιφερειακής συνέλευσης ορίζει με ποιους όρους οι συνελεύσεις παρέχουν, ύστερα από απόφαση της συνέλευσης, αποζημίωση σε όσους καταδικάστηκαν, προφυλακίστηκαν ή με άλλο τρόπο στερήθηκαν άδικα ή παράνομα την προσωπική τους ελευθερία.
Άρθρο 8
Κανένας δεν στερείται το δικαστή που του έχει ορίσει ο νόμος και που σε κάθε περίπτωση είναι η λαϊκή συνέλευση. Ο Λαϊκός δικαστής ασχολείται μόνο με την τήρηση της διαδικασίας και δεν αποφασίζει ο ίδιος. Δικαστικές επιτροπές και έκτακτα δικαστήρια, με οποιοδήποτε όνομα, δεν επιτρέπεται να συσταθούν.
Άρθρο 9
1. Η κατοικία του καθενός είναι άσυλο. Η ιδιωτική και οικογενειακή ζωή του ατόμου είναι απαραβίαστη. Καμία έρευνα δεν γίνεται σε κατοικία, παρά μόνο όταν και όπως ορίζει ο νόμος και πάντοτε με την παρουσία εκπροσώπων της λαϊκής δικαστικής εξουσίας.
2. Οι παραβάτες της προηγούμενης διάταξης τιμωρούνται για παραβίαση του οικιακού ασύλου και για κατάχρηση εξουσίας και υποχρεούνται σε πλήρη αποζημίωση του παθόντος, όπως νόμος ορίζει.
Άρθρο 9Α
Καθένας έχει δικαίωμα προστασίας από τη συλλογή, επεξεργασία και χρήση, ιδίως με ηλεκτρονικά μέσα, των προσωπικών του δεδομένων, όπως νόμος ορίζει. Η προστασία των προσωπικών δεδομένων διασφαλίζεται από τις λαϊκές συνελεύσεις.
Άρθρο 10.
1. Απαγορεύεται η λογοκρισία. Σε περιπτώσεις προσβολής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ή παραβίασης του παρόντος Συντάγματος απο Μέσα Ενημέρωσης, επιλαμβάνονται οι λαϊκές συνελεύσεις κι αποφασίζουν αυτές για ενδεχόμενες ποινές. Οι ποινές αυτές όμως δεν μπορεί να είναι κατασταλτικές, αλλά επανορθωτικές
Άρθρο 11
1. Η τέχνη και η επιστήμη, η έρευνα και η διδασκαλία είναι ελεύθερες· η ανάπτυξη και η προαγωγή τους αποτελεί υποχρέωση των λαϊκών συνελεύσεων. Η ακαδημαϊκή ελευθερία και η ελευθερία της διδασκαλίας δεν απαλλάσσουν από το καθήκον της υπακοής στο Σύνταγμα.
2. Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή των Λαϊκών Συνελεύσεων και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των κατοίκων-πολιτών, την ανάπτυξη της δημοκρατικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες.
3. Οι Λαϊκές συνελεύσεις αναλαμβάνουν την οργάνωση και διεξαγωγή της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε τοπικό επίπεδο και οι περιφερειακές συνελεύσεις αναλαμβάνουν την οργάνωση και την διεξαγωγή της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σε περιφερειακό επίπεδο.
4. Όλοι οι κάτοικοι-πολίτες έχουν δικαίωμα δωρεάν παιδείας, σε όλες τις βαθμίδες της, στα λαϊκά εκπαιδευτήρια.
5. Η εκπαίδευση παρέχεται αποκλειστικά από ιδρύματα που αποτελούν προέκταση των λαϊκών συνελεύσεων και υπόκεινται στον δημοκρατικό έλεγχο των συνελεύσεων.
6. Κάθε περιφερειακή συνέλευση προτείνει νόμο για την παιδεία που ισχύει για την περιφέρειά της, σε συνεργασία με το περιφερειακό πανεπιστήμιο, που ψηφίζεται από τα 3/5 των μελών όλων των λαϊκών συνελεύσεων. Τα σχολεία και οι σχολές είναι αυτοδιοίκητα και έχουν τις δικές τους συνελεύσεις απο μαθητές-φοιτητές-διδάσκοντες (κοινές συνελεύσεις). Για ζητήματα προγραμματισμού και ελέγχου συνεδριάζουν απο κοινού εκπαιδευτικές και λαϊκές τοπικές συνελεύσεις, σύμφωνα με το νόμο.
Άρθρο 12
1. Η ιδιοκτησία τελεί υπό την προστασία των Λαίκών Συνελεύσεων, τα δικαιώματα όμως που απορρέουν από αυτή δεν μπορούν να ασκούνται σε βάρος του γενικού συμφέροντος, και σε παραβίαση του παρόντος Συντάγματος.
2. Κανένας δεν στερείται την ιδιοκτησία του, παρά μόνο για δημόσια ωφέλεια που έχει αποδειχθεί με τον προσήκοντα τρόπο, όταν και όπως ο νόμος ορίζει, και πάντοτε αφού προηγηθεί πλήρης αποζημίωση, που να ανταποκρίνεται στην αξία την οποία είχε το απαλλοτριούμενο κατά το χρόνο της συζήτησης στη λαϊκή Συνέλευση για τον προσωρινό προσδιορισμό της αποζημίωσης. Αν ζητηθεί απευθείας ο οριστικός προσδιορισμός της αποζημίωσης, λαμβάνεται υπόψη η αξία κατά το χρόνο της σχετικής συζήτησης στη λαϊκή Συνέλευση. Αν η συζήτηση για τον οριστικό προσδιορισμό της αποζημίωσης διεξαχθεί μετά την παρέλευση έτους από τη συζήτηση για τον προσωρινό προσδιορισμό, τότε για τον προσδιορισμό της αποζημίωσης λαμβάνεται υπόψη η αξία κατά το χρόνο της συζήτησης για τον οριστικό προσδιορισμό. Στην απόφαση κήρυξης πρέπει να δικαιολογείται ειδικά η δυνατότητα κάλυψης της δαπάνης αποζημίωσης. Η αποζημίωση, εφόσον συναινεί ο δικαιούχος, μπορεί να καταβάλλεται και σε είδος ιδίως με τη μορφή της παραχώρησης της κυριότητας άλλου ακινήτου ή της παραχώρησης δικαιωμάτων επί άλλου ακινήτου.
3. Η ενδεχόμενη μεταβολή της αξίας του απαλλοτριουμένου μετά τη δημοσίευση της πράξης απαλλοτρίωσης, και μόνο εξαιτίας της, δεν λαμβάνεται υπόψη.
4. Η αποζημίωση ορίζεται από τη λαϊκή συνέλευση.
5. Εξαίρεση στο παρόν άρθρο μπορούν να αποτελούν: κομμάτια της εκκλησιατικής περιουσίας που αποδεδειγμένα χρησιμοποιούνται για πλουτισμό κι όχι για κοινωνικό έργο, ιδιοκτησία τραπεζών που αποκτήθηκε με κερδοσκοπία, εκτάσεις ή ακίνητα που προήλθαν απο καταπάτηση δασών, αιγιαλών και δημόσιας γής, εργοστάσια και παραγωγικές μονάδες που τέθηκαν εκτός λειτουργίας απο τους ιδιοκτήτες τους, εταιρίες εξόρυξης και παραγωγής που αποδεδειγμένα μόλυναν το περιβάλλον, καθώς και άλλες περιπτώσεις μακροχρόνιας κερδοσκοπίας σε βάρος του λαού και της φύσης.
Άρθρο 13
Το απόρρητο των επιστολών και της ελεύθερης ανταπόκρισης ή επικοινωνίας με οποιονδήποτε άλλο τρόπο είναι απόλυτα απαραβίαστο.
Άρθρο 14
1. Καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τις δικαστικές συνελεύσεις και μπορεί να αναπτύξει σ’ αυτές τις απόψεις του για τα δικαιώματα ή συμφέροντά του, όπως νόμος ορίζει.
2. Το δικαίωμα της προηγούμενης ακρόασης του ενδιαφερομένου ισχύει και για κάθε διοικητική ενέργεια ή μέτρο που λαμβάνεται σε βάρος των δικαιωμάτων ή συμφερόντων του.
Άρθρο 15
1. Οι λαϊκές συνελεύσεις έχουν την υποχρέωση να φροντίζουν τα παιδιά, τους ηλικιωμένους και τους αδύναμους και να τους παρέχουν πλήρη κοινωνική προστασία
2. Οι λαϊκές συνελεύσεις έχουν την υποχρέωση να παρέχουν δωρεάν υπηρεσίες υγείας στον πληθυσμό. Οι περιφερειακές συνελεύσεις συντονίζουν τις υπηρεσίες υγείας σε μια περιφέρεια.
3. Οι λαϊκές συνελεύσεις φροντίζουν για την πλήρη κοινωνική ισότητα και φροντίδα ατόμων με ειδικές ανάγκες
4. Οι λαϊκές συνελεύσεις φροντίζουν τους κοινωνικά αδύναμους και παρέχουν καλής ποιότητας τροφή στους άπορους και αξιοπρεπή στέγη στους άστεγους.
Άρθρο 16
1. Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από τις λαίκές συνελεύσεις, που μεριμνούν για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών και για την ηθική και υλική εξύψωση του εργαζόμενου αγροτικού και αστικού πληθυσμού. Όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση, έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας.
2. Με νόμο καθορίζονται οι γενικοί όροι εργασίας, που συμπληρώνονται από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας συναπτόμενες με ελεύθερες διαπραγματεύσεις και, αν αυτές αποτύχουν, με τους κανόνες που θέτει η διαιτησία.
3. Η κάθε περιφερειακή συνέλευση συντάσσει νόμο για τις εργασιακές σχέσεις στην περιφέρειά της, με στόχο την ισονομία, την αξιοποίηση των δημιουργικών δυνατοτήτων των ανθρώπων και την πλήρη απασχόληση. Ο νόμος πρέπει να εγκριθεί απο τα 3/5 των μελών όλων των λαϊκών συνελεύσεων της περιφέρειας.
4. Οποιαδήποτε μορφή αναγκαστικής εργασίας απαγορεύεται. Ειδικοί νόμοι ρυθμίζουν τα σχετικά με την επίταξη προσωπικών υπηρεσιών σε περίπτωση θεομηνίας ή ανάγκης που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία, καθώς και τα σχετικά με την προσφορά προσωπικής εργασίας στους οργανισμούς των λαϊκών συνελεύσεων για την ικανοποίηση τοπικών αναγκών.
5. Σε κάθε χώρο εργασίας συγκροτούνται εργατικές συνελεύσεις που αποφασίζουν για τα συνταξιοδοτικά, ασφαλιστικά δικαιώματα, τον χρόνο εργασίας, τις απολαβές και την οργάνωση της εργασίας. Τυχούσες διαμάχες εργατικής συνέλευσης και εργοδοτών αναπέμπονται με προσφυγή των μερών είτε στην τοπική είτε στην περιφερειακή συνέλευση όπου ανήκει ο χώρος εργασίας. Για ευρύτερους χώρους ή δίκτυα εργασίας είναι δυνατή και η προσφυγή στην εθνική λαϊκή συνέλευση.
Άρθρο 17
Οι εργατικές και επαγγελματικές συνελεύσεις είναι η συνταγματικά κατοχυρωμένη μορφή οργάνωσης της εργασίας και ισχύει για όλους τους κλάδους εργασίας χωρίς εξαίρεση. Οι αποφάσεις τους είναι δεσμευτικές για τα μέλη τους, αλλά οποιοδήποτε μη μέλος τους που έχει έννομο συμφέρον, μπορεί να προσβάλλει τις αποφάσεις τους στην συνέλευση που το ίδιο το μέλος ανήκει, τοπική ή επαγγελματική. Ακολουθεί κοινή συνέλευση των δυό σωμάτων, η οποία αν δεν λύσει το θέμα, το θέμα αναπέμπεται στην περιφερειακή συνέλευση. Επιδιώκονται πάντα συναινετικές λύσεις, αλλά αν δεν επιτευχθούν η τελική απόφαση παίρνεται απο κοινή συνεδρίαση-ολομέλεια τοπικής και εργατικής συνέλευσης, ενώ τα ζητήματα ευρύτερου ενδιαφέροντος επιλύονται με τοπικό δημοψήφισμα.
Άρθρο 18
1. Η προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος αποτελεί υποχρέωση των λαϊκών συνελεύσεων και δικαίωμα του καθενός. Για τη διαφύλαξή του οι συνελεύσεις έχουν υποχρέωση να παίρνει ιδιαίτερα προληπτικά ή κατασταλτικά μέτρα στο πλαίσιο της αρχής της αειφορίας. Νόμος ορίζει τα σχετικά με την προστασία των δασών και των δασικών εκτάσεων.
2. Η χωροταξική αναδιάρθρωση της Χώρας, η διαμόρφωση, η ανάπτυξη, η πολεοδόμηση και η επέκταση των πόλεων και των οικιστικών γενικά περιοχών υπάγεται στη ρυθμιστική αρμοδιότητα και τον έλεγχο των τοπικών συνελεύσεων, με σκοπό να εξυπηρετείται η λειτουργικότητα και η ανάπτυξη των οικισμών και να εξασφαλίζονται οι καλύτεροι δυνατοί όροι διαβίωσης. Οι σχετικές τεχνικές επιλογές και σταθμίσεις γίνονται κατά τους κανόνες της επιστήμης.
3. Για να αναγνωριστεί μία περιοχή ως οικιστική και για να ενεργοποιηθεί πολεοδομικά, οι ιδιοκτησίες που περιλαμβάνονται σε αυτή συμμετέχουν υποχρεωτικά, χωρίς αποζημίωση από τον οικείο φορέα, στη διάθεση των εκτάσεων που είναι απαραίτητες για να δημιουργηθούν δρόμοι, πλατείες και χώροι για κοινωφελείς γενικά χρήσεις και σκοπούς, καθώς και στις δαπάνες για την εκτέλεση των βασικών κοινόχρηστων πολεοδομικών έργων, όπως νόμος ορίζει.
4. Νόμος μπορεί να προβλέπει τη συμμετοχή των ιδιοκτητών περιοχής που χαρακτηρίζεται ως οικιστική στην αξιοποίηση και γενική διαρρύθμισή της σύμφωνα με εγκεκριμένο σχέδιο, με αντιπαροχή ακινήτων ίσης αξίας, από τους χώρους που καθορίζονται τελικά ως οικοδομήσιμοι ή από κτίρια της περιοχής αυτής.
5. Οι διατάξεις των προηγούμενων παραγράφων εφαρμόζονται και στην αναμόρφωση των οικιστικών περιοχών που ήδη υπάρχουν. Οι ελεύθερες εκτάσεις, που προκύπτουν από την αναμόρφωση, διατίθενται για τη δημιουργία κοινόχρηστων χώρων ή εκποιούνται για να καλυφθούν οι δαπάνες της πολεοδομικής αναμόρφωσης, όπως νόμος ορίζει.
6. Τα μνημεία, οι παραδοσιακές περιοχές και τα παραδοσιακά στοιχεία προστατεύονται από τις τοπικές και περιφερειακές συνελεύσεις. Νόμος θα ορίσει τα αναγκαία για την πραγματοποίηση της προστασίας αυτής περιοριστικά μέτρα της ιδιοκτησίας, καθώς και τον τρόπο και το είδος της αποζημίωσης των ιδιοκτητών. Ο νόμος θα συζητηθεί σε κάθε περιφερειακή αλλά και στην εθνική λαϊκή συνέλευση και πρέπει να επικυρωθεί απο τα 3/5 των μελών των τοπικών συνελεύσεων.
Άρθρο 19
1. Τα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου και η αρχή της κοινωνίας της ισότητας και της δικαιοσύνης τελούν υπό την εγγύηση των τοπικών, των περιφερειακών και της εθνικής λαϊκής συνέλευσης. Όλες οι συνελεύσεις και οι επιτροπές τους υποχρεούνται να διασφαλίζουν την ανεμπόδιστη και αποτελεσματική άσκησή τους. Τα δικαιώματα αυτά ισχύουν και στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών στις οποίες προσιδιάζουν. Οι κάθε είδους περιορισμοί που μπορούν κατά το Σύνταγμα να επιβληθούν στα δικαιώματα αυτά πρέπει να προβλέπονται είτε απευθείας από το Σύνταγμα είτε από το νόμο, εφόσον υπάρχει επιφύλαξη υπέρ αυτού και να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας.
2. Η αναγνώριση και η προστασία των θεμελιωδών και απαράγραπτων δικαιωμάτων του ανθρώπου από την αμεσοδημοκρατική Πολιτεία αποβλέπει στην πραγμάτωση της κοινωνικής προόδου μέσα σε ελευθερία και δικαιοσύνη.
3. Η καταχρηστική άσκηση δικαιώματος δεν επιτρέπεται.
4. Η Ελληνική Άμεση Δημοκρατία δικαιούται να αξιώνει από όλους τους πολίτες την εκπλήρωση του χρέους της κοινωνικής και λαϊκής αλληλεγγύης.
ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ: Οργάνωση και λειτουργίες της Πολιτείας
ΤΜΗΜΑ Α’: Σύνταξη της Πολιτείας
Άρθρο 20
1. Η νομοθετική λειτουργία ασκείται από τις λαϊκές συνελεύσεις.
2. Η εκτελεστική λειτουργία ασκείται από τις λαϊκές συνελεύσεις.
3. Η δικαστική λειτουργία ασκείται από τις λαϊκές συνελεύσεις.
Άρθρο 21
1. Καμία μεταβολή στα όρια της Επικράτειας δεν μπορεί να γίνει χωρίς νόμο, που ψηφίζεται με την απόλυτη ή ενισχυμένη πλειοψηφία όλου αριθμού των μελών των λαϊκών συνελεύσεων της Χώρας .
2. Χωρίς νόμο, που ψηφίζεται με την πλειοψηφία των 3/5 του όλου αριθμού των μελών όλων των λαϊκών συνελεύσεων, δεν είναι δεκτή στην Ελληνική Επικράτεια ξένη στρατιωτική δύναμη ούτε μπορεί να διαμένει σ’ αυτή ή να περάσει μέσα από αυτή.
3. Με την ψήφιση του παρόντος Συντάγματος, κάθε Έλληνας πολίτης συμμετέχει ισότιμα στην τήρηση του Συντάγματος.
Άρθρο 22
1. Ανώτατο πολιτειακό όργανο της χώρας είναι οι λαϊκές συνελεύσεις, οι οποίες αποφασίζουν είτε με παράλληλες ψηφοφορίες ύστερα απο διαβούλευση, είτε με δημοψηφίσματα.
2. Υποβοηθητικές και συντονιστικές των λαϊκών συνελεύσεων είναι οι περιφερειακές και η εθνική συνέλευση, οι οποίες δεν αποτελούν αποφασιστικά, αλλά εισηγητικά σώματα προς τις λαίκές συνελεύσεις. Συγκροτούνται απο κληρωτούς εκπροσώπους των συνελεύσεων.
Άρθρο 23
1. Μέλη των λαϊκών συνελεύσεων είναι όλοι οι κάτοικοι-πολίτες που έχουν συμπληρώσει το δέκατο-πέμπτο έτος της ηλικίας τους.
2. Κάθε συνέλευση κληρώνει έναν εκπρόσωπο εκ περιτροπής στην περιφερειακή συνέλευση με μονοετή θητεία. Η περιφερειακή συνέλευση εισηγείται και οι συνελεύσεις αποφασίζουν το σύστημα εκ περιτροπής εκπροσώπησης στην εθνική συνέλευση με γεωγραφικά κριτήρια και κλήρωση. Η κάθε περιφέρεια στέλνει 50 κληρωτούς απο την περιφερειακή συνέλευση και 50 κληρωτούς απευθείας απο τις τοπικές συνελεύσεις στην εθνική συνέλευση που έχει 1300 μέλη με μονοετή θητεία. Τα μέλη αυτά αποζημιώνονται με τον αναλογικό μέσο εθνικό μισθό σύν τα έξοδα μετακίνησής τους με τα δημόσια μέσα μεταφοράς και δεν έχουν άλλα προνόμια.
3. Δεν υπάρχει κεντρική κυβέρνηση, παρα μόνον οι συνελεύσεις. Όλη η διοίκηση ασκείται σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, η είσπραξη εσόδων και η κατανομή πόρων, σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Η εθνική συνέλευση ασχολείται με τις εξωτερικές σχέσεις της χώρας, με ζητήματα του στρατού, και ζητήματα συντονισμού των περιφερειών ιδίως στα θέματα ενέργειας, τεχνολογιών, έρευνας, υποδομών, συγκοινωνιών και επικοινωνιών. Η εθνοσυνέλευση συντάσσει προτάσεις και νόμους για όλα αυτά τα ζητήματα, σε συνενόηση και συντονισμό με τις περιφερειακές συνελεύσεις, μέσω των μελών συνδέσμων που μετέχουν και στα δύο σώματα. Οι προτάσεις και οι νόμοι υποβάλλονται στις τοπικές λαϊκές συνελεύσεις, οι οποίες αποφασίζουν.
4. Οι κάτοικοι-πολίτες μπορούν να συγκροτούν ενώσεις, κόμματα ή συνεταιρισμούς με διατοπικό χαρακτήρα, αλλά χωρίς ειδικά προνόμια ή χρηματοδοτήσεις, ενώ οι εκπρόσωποι στις περιφερειακές συνελεύσεις ή την εθνική συνέλευση εκπροσωπούν την συνέλευσή τους κι όχι το τυχόν κόμμα τους
ΤΜΗΜΑ Β’ Η Δικαστική εξουσία
‘Αρθρο 24
1. Την δικαστική εξουσία ασκούν οι λαϊκές συνελεύσεις.
2. Οι περιφερειακές συνελεύσεις συντάσσουν τον ποινικό κώδικα κάθε περιφέρειας ο οποίος εγκρίνεται από τα 3/5 των μελών όλων των λαϊκών συνελεύσεων της περιφέρειας
3. Κάθε τοπική και περιφερειακή συνέλευση έχει και απο μια δικαστική επιτροπή που εποπτεύει την διαδικασία και εισηγείται τις ποινικές υποθέσεις στις συνελεύσεις. Η περιφερειακή δικαστική επιτροπή εισηγείται για ενστάσεις και αναπομπή υποθέσεων στις λαϊκές συνελεύσεις για επανεξέταση.
4. Δεν υπάρχει ξεχωριστό δικαστικό σώμα
ΤΜΗΜΑ Γ’ Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ
Άρθρο 25
1. Η διοίκηση ασκείται σε τοπικό επίπεδο με τις επιτροπές των συνελεύσεων, οι οποίες εισηγούνται αλλά δεν αποφασίζουν. Συγκροτούνται επιτροπές υγείας, παιδείας, πρωτογεννούς παραγωγής, πολεοδομίας, βιομηχανίας, ενέργειας, δημόσιων έργων, λαϊκής πολιτοφυλακής (με λειτουργίες της πρώην αστυνομίας) και όσες άλλες αποφασίζουν οι συνελεύσεις. Συγκροτείται δημόσιο ταμείο της λαϊκής συνέλευσης σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο με εποπτεύουσα επιτροπή. Συντάσσονται προϋπολογισμοί σε τοπικό, περιφερειακό, και επίπεδο πόλης, οι οποίοι εγκρίνονται απο τις συνελεύσεις.
2. Όλα τα μέλη των επιτροπών έχουν μονοετή θητεία, είναι ανακλητά και ελέγχονται από την συνέλευση. Η συνέλευση αποφασίζει αν θα εκλέγονται ή θα κληρώνονται ανάλογα με την λειτουργία που υπηρετούν.
3. Οι λαϊκές συνελεύσεις ασκούν δημοσιονομική πολιτική στο χώρο ευθύνης τους και η περιφερειακή συνέλευση φροντίζει για τον συντονισμό των διαφόρων συνελεύσεων με εισηγήσεις νόμων,που ψηφίζονται από τις ίδιες.
4. Οι συνελεύσεις προσλαμβάνουν προσωπικό ή εκτελούν συμβάσεις για δημόσια έργα με εισηγήσεις των επιτροπών ή της περιφερειακής συνέλευσης.
Άρθρο 26
1. Καταργούνται τα υπουργεία οι κρατικές διευθύνσεις και η κεντρική κυβέρνηση. Στην θέση τους δημιουργούνται οι λαϊκές διευθύνσεις στις περιφέρειες. Οι συνελεύσεις εκπροσώπων (πόλης και περιφερειακές), δημιουργούν τις λαϊκές διευθύνσεις τους, ενώ λαϊκή διεύθυνση μπορεί να δημιουργήσει και μια τοπική συνέλευση. Δεν υφίστανται πια δήμοι και υποκαθίστανται απο τα σώματα των λαϊκών συνελεύσεων.
2. Οι λαϊκές διευθύνσεις μπορούν να απορροφούν, μεταβατικά, όλους τους εως τώρα δημοσίους υπαλλήλους που επιθυμούν να ενταχθούν σε αυτές, σύμφωνα με αποφάσεις των συνελεύσεων, και χωρίς να παραβιάζονται τα κριτήρια καταλληλότητας και το άρθρο 27 παρ. 1 του παρόντος Συντάγματος.
3. Η εθνική λαϊκή συνέλευση μπορεί να δημιουργεί και να εποπτεύει λαϊκές διευθύνσεις που σχετίζονται με δικαιοδοσία επικράτειας, με νόμο που θα εγκρίνεται από τις λαϊκές συνελεύσεις με πλειοψηφία του 50%+1 ή με ηλεκτρονικό δημοψήφισμα. Η εκ του Συντάγματος απορρέουσα δικαιοδοσία της, ασκείται στον Στρατό και στο πρώην υπουργείο εξωτερικών, διευθύνσεις για τις οποίες συντάσσει νόμους, κανονισμούς λειτουργίας και προϋπολογισμούς που εγκρίνονται από το σύνολο των λαϊκών συνελεύσεων της χώρας με πλειοψηφία 3/5 των μελών τους.
Άρθρο 27
1. Για να αποφεύγεται κάθε πελατειακή σχέση και διαφθορά, τα κριτήρια πρόσληψης και στελέχωσης των λαϊκών διευθύνσεων ψηφίζονται με νόμο που εισηγείται η περιφερειακή συνέλευση και εγκρίνουν οι τοπικές λαϊκές συνελεύσεις με πλειοψηφία 3/5 στο σύνολο των ψήφων.
2. Οι υπάλληλοι των λαϊκών διευθύσεων υπηρετούν 3ετή έμμισθη θητεία που ανανεώνεται κάθε τριετία με αποφάσεις των συνελεύσεων. Ο νόμος κάθε περιφέρειας ψηφισμένος απο τα 3/5 των μελών όλων των λαϊκών συνελεύσεων της περιφέρειας ορίζει ποιές θέσεις λαϊκών διευθύνσεων είναι μόνιμες και σε ποιές θέσεις εναλάσσεται το προσωπικό, κάθε πότε, και για πόσες τριετίες. Ο νόμος ανανεώνεται περιοδικά, ανάλογα με τις ανάγκες και τις εξελίξεις στην επιστήμη, την τεχνολογία και την εκπαίδευση.
3. Είναι δυνατόν η περιφέρεια να εισηγείται την δημιουργία διευθύνσεων σε διατοπικό ή (πρώην) νομαρχιακό επίπεδο, ανάλογα με τις τοπικές ανάγκες. Σε αυτήν την περίπτωση εποπτικό ρόλο αναλαμβάνει επιτροπή απο τις αντίστοιχες λαϊκές συνελεύσεις, και αποφασιστικό ρόλο οι συνελεύσεις στα γεωγραφικά όρια των οποίων λειτουργεί η διεύθυνση.
4. Όπως όλοι οι πολίτες, έτσι και οι εργαζόμενοι των διευθύνσεων συγκροτούν συνελεύσεις με σκοπό την αμεσοδημοκρατική λειτουργία των διευθύνσεων με ανοιχτές συνεδριάσεις.
Άρθρο 28
Μια περιφερειακή συνέλευση έχει την δυνατότητα να εκδίδει δικό της νόμισμα.
ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ
ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 28
1. Τα όρια μιας λαϊκής συνέλευσης ορίζονται γεωγραφικά και εργασιακά ανάλογα με τις συνθήκες, αλλά κυρίως αφορούν στην αστική γειτονιά, την αγροτική κοινότητα ή χωριό, ή την βιομηχανική κοινότητα με ανώτατο αριθμό μελών τα 2.500. Εξαιρέσεις σε αυτόν τον αριθμό επιτρέπονται ανάλογα με τις συνθήκες, και εγκρίνονται απο την περιφερειακή συνέλευση.
2. Στόχος του παρόντος Συντάγματος είναι οι συνελεύσεις να κερδίσουν εκτός από την πολιτική, και την οικονομική και την φυσική τους αυτονομία. Να παράγουν την τροφή τους, τον ρουχισμό τους, την στέγη τους, τις επικοινωνίες και την ενέργειά τους μόνες τους, σε συνεργασία μεταξύ τους σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Απλά ζητήματα καθημερινών λειτουργιών επιλύονται σε τοπικό επίπεδο και πιό σύνθετα σε περιφερειακό επίπεδο. Ο στόχος είναι η καλλιέργεια της συνεργασίας και αλληλεγγύης μεταξύ των συνελεύσεων, κοινοτήτων, πόλεων και περιφερειών και όχι ο τοπικισμός και η εσωστρέφεια. Τα Πανεπιστήμια και τα σχολεία προσαρμόζουν τα προγράμματά τους στον στόχο αυτόν, και στην εκπαίδευση του λαού σε πρακτικές-τεχνικές γνώσεις μαζί με την γενική και θεωρητική γνώση.
3. Για να γίνει αυτό πρέπει σε βάθος χρόνου να αλλάξει ριζικά το μοντέλο της σύγχρονης τσιμεντούπολης και το μοντέλο της εκπαίδευσης, της αγοράς και του καταμερισμού εργασίας, μαζί με τις πολιτικές, διοικητικές αλλαγές που εισάγει το παρόν Σύνταγμα.
4. Μέχρι όμως να γίνει αυτό, μπορούν ανάμεσα στις τοπικές και τις περιφερειακές συνελεύσεις να συγκροτούνται μεταβατικά συνελεύσεις πόλης και ειδικά στις μεγάλες πόλεις. Ο στόχος των συνελεύσεων πόλης θα είναι ο μετασχηματισμός της πόλης, η βοήθεια σε όσους θέλουν να φύγουν απο αυτήν και η οικονομία αλληλεγγύης. Για τις συνελεύσεις πόλης ισχύει ό,τι και για τις περιφέρειες, και οι αποφάσεις παίρνονται από τις τοπικές συνελεύσεις που τις αποτελούν. Συνελεύσεις πόλης δημιουργούνται με απόφαση των περιφερειακών συνελεύσεων που εγκρίνεται απο τις τοπικές λαϊκές συνελεύσεις. Δεν υπάρχει ξεχωριστή εκπροσώπηση κληρωτών απο την συνέλευση πόλης στην περιφερειακή ή στην εθνική λαϊκή συνέλευση, αλλά μπορούν να δημιουργούνται ξεχωριστές λαϊκές διευθύνσεις, πχ. καθαριότητας, υγείας κλπ. σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 27.
Άρθρο 29
1. Ο Ελληνικός Στρατός τίθεται υπο την εποπτεία της εθνικής λαϊκής συνέλευσης και μετατρέπεται σε καθαρά επαγγελματικό στρατό. Οι στρατιώτες και αξιωματικοί υπάγονται στην Λαϊκή Διεύθυνση Άμυνας με τριετείς έμμισθες θητείες. Ειδικός νόμος που ψηφίζεται απο τα 3/5 των μελών όλων των συνελεύσεων της Χώρας καθορίζει ποιές θέσεις θα επανδρώνονται για πόσες τριετίες. Ο Στρατός ορκίζεται υπακοή στο Σύνταγμα τους νόμους και τις λαϊκές συνελεύσεις και υπεράσπισή τους απέναντι σε κάθε απειλή. Περιφερειακές στρατιωτικές διοικήσεις συνδέονται με τις περιφερειακές συνελεύσεις και υπηρετούν κοινωνικές ανάγκες της περιφέρειας, όταν τους ζητηθεί. Οι αποφάσεις των περιφερειακών συνελεύσεων είναι δεσμευτικές για τον Στρατό.
2. Η υποχρεωτική θητεία καταργείται αλλά ο στρατός σχεδιάζει και αναλαμβάνει την εκπαίδευση του λαού στην άμυνα με μηνιαία ή διμηνιαία σεμινάρια και ασκήσεις πεδίου εθελοντικής συμμετοχής κάθε χρόνο, ανα περιφέρεια, για όλους του άντρες και γυναίκες πολίτες της Χώρας ηλικίας 18 έως 50 ετών που θα θελήσουν να συμμετέχουν.
3. Όπως όλοι οι πολίτες, έτσι και οι στρατιωτικοί συγκροτούν συνελεύσεις. Αξιωματικοί και οπλίτες συμμετέχουν απο κοινού στις συνελεύσεις. Οι αξιωματικοί εκλέγονται στις βαθμίδες διοίκησης απο τις συνελεύσεις τους, ύστερα απο υποχρεωτική διετή εκπαίδευση στις ανώτατες σχολές που εποπτεύονται απο την εθνική λαϊκή συνέλευση. Ο Στρατός ασχολείται με κοινωνικό έργο και συμμετέχει σε κατάσβεση πυρκαγιών, σε λαϊκά έργα, και σε κοινωνική υπηρεσία. Οι συνελεύσεις στρατιωτών συνέρχονται μαζί με τις τοπικές λαϊκές συνελεύσεις σε κοινή συνέλευση για θέματα στα οποία απαιτείται η συνεισφορά τους
Άρθρο 30
1. Η Ελληνική Αστυνομία καταργείται και στην θέση της δημιουργούνται οι περιφερειακές λαϊκές πολιτοφυλακές.
2. Η λαϊκή πολιτοφυλακή εντάσσεται στην διεύθυνση λαϊκής αυτοάμυνας κάθε περιφέρειας και κάθε τοπικής συνέλευσης. και στελεχώνεται απο έμμισθους υπαλλήλους με δικαίωμα μόνο μιάς ή δύο τριετών θητειών. Οι απλοί υπάλληλοι έχουν δικαίωμα μιας θητείας και οι αξιωματικοί δύο. Αξιωματικός γίνεται όποιος το θελήσει και όποιος εκλεγεί απο την συνέλευσή του ένα μήνα πριν το πέρας της πρώτης του τριετίας. Μόνο ύστερα απο νόμο περιφέρειας ψηφισμένο απο τα 3/5 όλων των μελών των λαϊκών συνελεύσεων της περιφέρειας, μπορεί να προβλεφθεί και τρίτη τριετής θητεία για αξιωματικό της πολιτοφυλακής. Η εκπαίδευση των αξιωματικών γίνεται απο ειδική υπηρεσία του Στρατού και διαρκεί 6 μήνες. Η έννοια του αξιωματικού σχετίζεται με καθήκοντα συντονισμού μεταξύ των περιοχών και όχι με τυπική ιεραρχία.
3. Δεν υπάρχουν σώματα καταστολής. Καθήκοντα της πολιτοφυλακής είναι η ομαλή λειτουργία των λαϊκών συνελεύσεων και η περιφρούρησή τους, η τήρηση των ψηφισμένων απο τις συνελεύσεις νόμων, η προστασία των κοινών αγαθών και η βοήθεια στους συνανθρώπους.
4. Το λιμενικό σώμα καταργείται ως αυτόνομο σώμα και εντάσεται στην πολιτοφυλακή
5. Το πυροσβεστικό σώμα εντάσεται ως ξεχωριστή διεύθυνση μαζί με την δασική προστασία, στις περιφέρειες, η πολιτική προστασία στην εθνική εθνοσυνέλευση.
6. Οι πολιτοφύλακες όπως και όλες οι διευθύνσεις συγκροτούν συνελεύσεις, αλλά συμμετέχουν κανονικά και στις τοπικές τους συνελεύσεις.
Άρθρο 31
Με την ψήφιση του παρόντος Συντάγματος οι Έλληνες πολίτες δίνουν στις συνελεύσεις τους τον εξής όρκο:
” Ορκίζομαι να φυλάττω πίστη στο Σύνταγμα και στον Λαό, να προστατεύω τους ανθρώπους και την φύση αυτής της πατρίδας, και να προάγω τις πανανθρώπινες αξίες της ειρήνης, της αλληλεγγύης και της δικαιοσύνης, να συμμετέχω στην παραγωγή των αγαθών και να συνδιαμορφώνω τους νόμους, την διοίκηση και την απονομή δικαιοσύνης. Θα προστατεύω την γη της επικράτειας της Ελλάδας έναντι όποιας ξένης επιβουλής και με την ζωή μου αν χρειαστεί, και θα αντισταθώ σε όποιον προσπαθήσει να καταλύσει την άμεση δημοκρατία, την ελευθερία και την αυτοθέσμιση των λαϊκών συνελεύσεων σε αυτόν τον τόπο. Η Εξουσία πηγάζει από τον λαό, υπάρχει υπέρ αυτού και ασκείται από το λαό”.
Αυτόν τον όρκο θα δίνουν και όλοι οι υπάλληλοι των λαϊκών διευθύνσεων.
Άρθρο 32
Αυτό το Σύνταγμα μπορεί να τροποποιθεί στο σύνολό του ή κατ’ άρθρο εφόσον το ζητήσουν το 1/10 και το ψηφίσουν τα 3/5 των μελών των λαϊκών συνελεύσεων της Χώρας, εκτός από το άρθρο 1 που καθορίζει την μορφή του πολιτεύματος. Το άρθρο αυτό δεν μπορεί να τροποποιηθεί ούτε να καταλυθεί με την βία. Η υπεράσπισή του επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων.
ΑΝΤΙΣΩΜΑΤΑ 13/06/2011
Επεξηγηματική Πολιτική Δήλωση Συντακτών Προσχεδίου
Για μας το Σύνταγμα είναι ένα εργαλείο για την κοινωνική αλλαγή και δεν συνιστά απο μόνο του ένα πολιτικό στόχο. Καταθέτουμε αυτό το προσχέδιο για διαβούλευση και προβληματισμό στις λαϊκές συνελεύσεις, γνωρίζοντας τις μεγάλες αδυναμίες του. Έχει όμως το προνόμιο να είναι ένα ολοκληρωμένο κείμενο πάνω στο οποίο ο καθένας μπορεί να κάνει την κριτική, τις αφαιρέσεις και τις προσθήκες που θεωρεί απαραίτητες, ή να συντάξει ένα άλλο, καλύτερο απο αυτό.
Η ΟΜΆΔΑ ΣΥΝΤΑΞΗΣ ΠΡΟΣΧΕΔΙΟΥ ΑΜΕΣΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΣΩΜΑΤΩΝ
ΗΛΙΑΣ Β., ΓΙΩΡΓΟΣ Β., ΓΙΑΝΝΗΣ Κ.
ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Εις το όνομα της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ισότητας, της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας
ΜΕΡΟΣ Α’
ΤΜΗΜΑ Α’ : Η ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΟΣ
Άρθρο 1
1. Το πολίτευμα της Ελλάδας είναι η Άμεση Δημοκρατία
2. Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι οι λαϊκές συνελεύσεις, σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο, χωρίς μόνιμους αντιπροσώπους, αλλά με κληρωτούς, ανακλητούς εκπροσώπους σε περιφερειακό και εθνικό επίπεδο. Όλες οι αποφάσεις παίρνονται και εγκρίνονται από τις λαϊκές συνελεύσεις.
3. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού, και ασκούνται απο τον λαό.
4. Καμμιά εξουσία υπερ του λαού δεν επιτρέπεται να είναι εξουσία κατά της φύσης, των ζώων, των δασών, της γής, της θάλασσας, των ακτών, των νερών και του αέρα της Ελλάδας. Τα αγαθά αυτά είναι κοινά και ανήκουν εξίσου σε όλους τους κατοίκους της Ελλάδας, και η πρόσβαση σε αυτά είναι ελεύθερη για όλους. Το δικαίωμα στην ατομική ή κοινοτική ιδιοκτησία της γής αναγνωρίζεται, αλλά δεν μπορεί να εξασφαλίζει και την ασύδοτη εκμετάλλευση και καταστροφή της φύσης, χωρίς τον κοινωνικό έλεγχο των λαϊκών συνελεύσεων.
5. Η εκμετάλλευση των φυσικών πηγών γίνεται με σκοπό την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών με σεβασμό στην βιωσιμότητά τους, της διατήρησης της οικολογικής ισορροπίας και των φυσικών κύκλων, και όχι με σκοπό το ατομικό και εταιρικό κέρδος.
Άρθρο 2
1. Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου και της φύσης αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση των λαϊκών συνελεύσεων.
2. Η Ελλάδα, ακολουθώντας τους γενικά αναγνωρισμένους κανόνες του ηθικού δικαίου, επιδιώκει την εμπέδωση της ειρήνης, της δικαιοσύνης, καθώς και την ανάπτυξη των φιλικών σχέσεων μεταξύ των λαών και των κρατών καθώς και την κατάργηση των στρατών, των οπλικών συστημάτων και των πολέμων.
3. Στην Ελλάδα απαγορεύεται η εκμετάλλευση ανθρώπου απο άνθρωπο. Ο κάθε άνθρωπος έχει την κυριαρχία στο σώμα του, τις διανοητικές και φυσικές του δεξιότητες, οι οποίες δεν μπορούν να γίνονται αντικείμενο εμπορικής εκμετάλλευσης απο κάποιον άλλον άνθρωπο.
ΤΜΗΜΑ Β’: ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ
Άρθρο 3
1. Οι λαϊκές Συνελεύσεις εγγυώνται την θρησκευτική ελευθερία σε όλους τους κατοίκους της Ελλάδας, σε όλα τα δόγματα και σε όλες τις θρησκείες, αρκεί να μην αντιστρατεύονται την ισότητα φύλου, καταγωγής, ιδεολογίας και προσωπικών προτιμήσεων των Ελλήνων πολιτών, και να μην παραβιάζουν το άρθρο 2 παρ.1 και 3 του παρόντος Συντάγματος.
2. Οι λαϊκές Συνελεύσεις σέβονται και αναγνωρίζουν την ιστορική παράδοση της ορθόδοξης εκκλησίας της Ελλάδας, αλλά και όλες τις άλλες πνευματικές παραδόσεις όπου γής. Στα πλαίσια του παρόντος συντάγματος, η αρχή της ισότητας και της ελευθερίας δεν επιτρέπει στις συνελεύσεις να χρηματοδοτούν κατ’ εξαίρεση την Εκκλησία της Ελλάδας. Η Εκκλησία της Ελλάδας καθίσταται αυτοδιοίκητη και αναλαμβάνει η ίδια την μισθοδοσία των κληρικών της. Στα ζητήματα της περιουσίας της, υπάγεται στο Άρθρο 1, παρ. 4 του παρόντος Συντάγματος, και προσπαθεί να διευθετήσει ζητήματα ιδιοκτησίας και διαχείρησης σε συνενόηση με τις λαϊκές συνελεύσεις κατά τόπους. Οι αποφάσεις των λαϊκών συνελεύσεων πρέπει να παίρνονται με κατανόηση, συνενόηση και σεβασμό, αλλά είναι δεσμευτικές για την Εκκλησία της Ελλάδας.
ΜΕΡΟΣ Β’
ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ
Άρθρο 4
1. Όλοι οι κάτοικοι και επισκέπτες της Ελλάδας είναι ίσοι ενώπιον του νόμου.
2. Ειδικός νόμος που συζητιέται στην εθνική λαϊκή συνέλευση και εγκρίνεται απο τα 3/5 του αριθμού των μελών όλων των λαϊκών συνελεύσεων της Χώρας, ορίζει συγκεκριμένα ποιός/ποιά θεωρείται πολίτης και ποιός/ποιά επισκέπτης της Ελλάδας. Οποιοσδήποτε άνθρωπος γεννιέται στην Ελλάδα έχει το αυτοδίκαιο δικαίωμα να είναι πολίτης της.
3. Εφόσον ο ειδικός νόμος ψηφιστεί όλοι όσοι δεν γεννήθηκαν στην Ελλάδα και διαμένουν σε αυτήν έστω και προσωρινά, οφείλουν να δηλώσουν σε κάθε τοπική συνέλευση σε ποιό καθεστώς (πολίτη ή επισκέπτη) επιθυμούν να ενταχτούν. Ο νόμος θα ορίζει την χρονική περίοδο ύστερα απο την οποία ένας επισκέπτης θα μπορεί να γίνει Έλληνας πολίτης, και τις προϋποθέσεις γι αυτό και την απόφαση γι αυτό θα την παίρνει η τοπική λαϊκή συνέλευση στην οποία μετέχει
4. Οι κάτοικοι της Ελλάδας συμμετέχουν στις συνελεύσεις με την ψήφο τους, και κληρώνονται για τις περιφερειακές και την εθνική συνέλευση, οι επισκέπτες συμμετέχουν με την ψήφο τους στις συνελεύσεις μόνο για ζητήματα τοπικά ή περιφερειακά, αλλά δεν έχουν το δικαίωμα κλήρωσης στα περιφερειακά και το εθνικό σώμα, ούτε μετέχουν στις ψηφοφορίες της εθνικής λα’ικής συνέλευσης.
5. Η είσοδος ή έξοδος απο την χώρα είναι ελεύθερη για όλους τους ανθρώπους, με περιορισμούς που ψηφίζονται μόνον στον ειδικό νόμο. Η παραμονή στην χώρα ωστόσο, πρέπει να συνοδεύεται από την ένταξη σε μια τοπική συνέλευση, όπου κανείς αποκτά τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του πολίτη και του επισκέπτη. Ως εκ τούτου η έννοια του “παράνομου μετανάστη” στερείται νοήματος. Η πολιτεία με ειδική υπηρεσία που εποπτεύεται απο την λαίκή εθνική συνέλευση φροντίζει την ένταξη των επισκεπτών καθώς και όλων των έως τώρα “παράνομων” μεταναστών σε τοπικές συνελεύσεις, ειδικά σε περιοχές που υπάρχει έλλειψη εργατικών και αγροτικών χεριών, με σκοπό το ξαναζωντάνεμα της αγροτικής παραγωγής. Επίσης διευκολύνει όλους εκείνους τους επισκέπτες που θέλουν να φύγουν απο την Ελλάδα.
6. Οι κάτοικοι- πολίτες αλλά και οι φιλοξενούμενοι επισκέπτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους.
7. Καταργείται η υποχρεωτική στράτευση και ο ελληνικός στρατός μετατρέπεται σε εθελοντικό, λαϊκό, αμυντικό στρατό με ειδικό νόμο που θα πρέπει να εγκριθεί απο τα 3/5 των μελών των λαϊκών συνελεύσεων. (Περισσότερα γι αυτό στις μεταβατικές διατάξεις)
8. Τίτλοι ευγένειας ή διάκρισης ούτε απονέμονται ούτε αναγνωρίζονται στην Ελλάδα.
Άρθρο 5
1. Καθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα.
2. Όλοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας, φύλου, σεξουαλικών προτιμήσεων και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων. Απαγορεύεται η έκδοση αλλοδαπού που διώκεται για τη δράση του υπέρ της ελευθερίας.
3. Η προσωπική ελευθερία είναι απαραβίαστη. Κανένας δεν καταδιώκεται ούτε συλλαμβάνεται ούτε φυλακίζεται ούτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο περιορίζεται, παρά μόνο όταν και όπως ορίζει ο νόμος. Η κάθε περιφερειακή λαϊκή συνέλευση ψηφίζει νόμο, που πρέπει να εγκριθεί απο τα 3/5 των μελών των λαίκών συνελεύσεων, με πλήρη ποινικό και σωφρονιστικό κώδικα για την περιφέρειά της.
4. Απαγορεύονται ατομικά διοικητικά μέτρα που περιορίζουν σε οποιονδήποτε κάτοικο-πολίτη, ή επισκέπτη της Ελλάδας την ελεύθερη κίνηση ή εγκατάσταση στη Χώρα, καθώς και την ελεύθερη έξοδο και είσοδο σ’ αυτήν. Τέτοιου περιεχομένου περιοριστικά μέτρα είναι δυνατόν να επιβληθούν μόνο ως παρεπόμενη ποινή με απόφαση λαϊκού δικαστηρίου, σε εξαιρετικές περιπτώσεις ανάγκης και μόνο για την πρόληψη αξιόποινων πράξεων, όπως νόμος ορίζει.
5. Καθένας έχει δικαίωμα στην προστασία της υγείας και της γενετικής του ταυτότητας. Νόμος της εθνικής λαίκής συνέλευσης που εγκρίνεται από το 50%+1 των μελών των λαϊκών συνελεύσεων ορίζει τα σχετικά με την προστασία κάθε προσώπου έναντι των βιοϊατρικών παρεμβάσεων.
Άρθρο 5Α
1. Καθένας έχει δικαίωμα στην πληροφόρηση, όπως νόμος ορίζει . Ο κάθε πολίτης έχει το δικαίωμα στην πληροφόρηση για όλες τις δημόσιες υποθέσεις.
2. Καθένας έχει δικαίωμα συμμετοχής στην Κοινωνία της Πληροφορίας. Η διευκόλυνση της πρόσβασης στις πληροφορίες που διακινούνται ηλεκτρονικά, καθώς και της παραγωγής, ανταλλαγής και διάδοσής τους αποτελεί υποχρέωση των Συνελεύσεων.
Άρθρο 6
1. Κανένας δεν συλλαμβάνεται ούτε φυλακίζεται χωρίς αιτιολογημένο λαίκό-δικαστικό ένταλμα, που πρέπει να επιδοθεί τη στιγμή που γίνεται η σύλληψη ή η προφυλάκιση. Εξαιρούνται τα αυτόφωρα εγκλήματα.
2. Οποίος συλλαμβάνεται για αυτόφωρο έγκλημα ή με ένταλμα προσάγεται στον αρμόδιο λαϊκό δικαστή το αργότερο μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες από τη σύλληψη. Ο λαϊκός δικαστής οφείλει, μέσα σε τρεις ημέρες από την προσαγωγή, είτε να απολύσει τον συλληφθέντα είτε να καλέσει λαϊκή συνέλευση. Η προθεσμία αυτή παρατείνεται για δύο ημέρες, αν το ζητήσει αυτός που έχει προσαχθεί, ή σε περίπτωση ανώτερης βίας που βεβαιώνεται αμέσως με απόφαση του αρμόδιου λαϊκού-δικαστικού συμβουλίου.
3. Όταν περάσει άπρακτη καθεμία από τις δύο αυτές προθεσμίες, κάθε δεσμοφύλακας ή άλλος, είτε πολιτικός υπάλληλος είτε στρατιωτικός, στον οποίο έχει ανατεθεί η κράτηση εκείνου που έχει συλληφθεί, οφείλει να τον απολύσει αμέσως. Οι παραβάτες τιμωρούνται για παράνομη κατακράτηση και υποχρεούνται να επανορθώσουν κάθε ζημία που έγινε στον παθόντα και να τον ικανοποιήσουν για ηθική βλάβη με χρηματικό ποσό, όπως νόμος ορίζει.
4. Νόμος της κάθε περιφερειακής συνέλευσης ορίζει το ανώτατο όριο διάρκειας της προφυλάκισης, που δεν μπορεί να υπερβεί τον ένα μήνα στα κακουργήματα και τις 10 μέρες στα πλημμελήματα. Σε εντελώς εξαιρετικές περιπτώσεις τα ανώτατα αυτά όρια μπορούν να παραταθούν για έξι και τρεις μέρες, αντίστοιχα, με απόφαση του αρμόδιου λαϊκού-δικαστικού συμβουλίου. Απαγορεύεται η υπέρβαση των ανώτατων ορίων της προφυλάκισης με τη διαδοχική επιβολή του μέτρου αυτού για επί μέρους πράξεις της ίδιας υπόθεσης.
Άρθρο 7
1. Έγκλημα δεν υπάρχει ούτε ποινή επιβάλλεται χωρίς νόμο που να ισχύει πριν από την τέλεση της πράξης και να ορίζει τα στοιχεία της. Ποτέ δεν επιβάλλεται ποινή βαρύτερη από εκείνη που προβλεπόταν κατά την τέλεση της πράξης.
2. Τα βασανιστήρια, οποιαδήποτε σωματική κάκωση, βλάβη υγείας, ή άσκηση ψυχολογικής βίας, καθώς και κάθε άλλη προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας απαγορεύονται και τιμωρούνται, όπως νόμος ορίζει. Κάθε περιφερειακή συνέλευση προτείνει νόμο που εγκρίνεται απο τα 3/5 των μελών όλων των λαϊκών συνελεύσεων για την ύπαρξη φυλακών ή άλλων μορφών κοινωνικής επανένταξης και μεταμέλειας των ανθρώπων που παραβιάζουν το νόμο και για ποιά ακριβώς αδικήματα.
3. Η γενική δήμευση απαγορεύεται, εκτός απο τις περιπτώσεις κατάχρησης και κερδοσκοπίας κατά του λαού καθώς και παράνομου ιδιωτικού προσεταιρισμού κοινών αγαθών. Με αποφάσεις συνελεύσεων και πλειοψηφία 4/5 των μελών τους δήμευση μπορεί να επιβληθεί και σε πρόσωπα (πχ. συγγενείς α΄βαθμού) που επωφελήθηκαν της κατάχρησης, αν και δεν την διέπραξαν τα ίδια. Θανατική ποινή δεν επιβάλλεται. Ο φόνος απαγορεύεται αυστηρά εκτός απο την περίπτωση εσχάτης προδοσίας σε καιρό πολέμου, και μόνον στην περίπτωση που αποδεδειγμένα η θανατική ποινή στον προδότη σώζει άλλες ζωές. Η Ελληνική Άμεση Δημοκρατία δεν επιτρέπει την εκδίκηση ως ποινή, αλλά την προστασία των άλλων και την δικαιοσύνη.
4. Νόμος περιφερειακής συνέλευσης ορίζει με ποιους όρους οι συνελεύσεις παρέχουν, ύστερα από απόφαση της συνέλευσης, αποζημίωση σε όσους καταδικάστηκαν, προφυλακίστηκαν ή με άλλο τρόπο στερήθηκαν άδικα ή παράνομα την προσωπική τους ελευθερία.
Άρθρο 8
Κανένας δεν στερείται το δικαστή που του έχει ορίσει ο νόμος και που σε κάθε περίπτωση είναι η λαϊκή συνέλευση. Ο Λαϊκός δικαστής ασχολείται μόνο με την τήρηση της διαδικασίας και δεν αποφασίζει ο ίδιος. Δικαστικές επιτροπές και έκτακτα δικαστήρια, με οποιοδήποτε όνομα, δεν επιτρέπεται να συσταθούν.
Άρθρο 9
1. Η κατοικία του καθενός είναι άσυλο. Η ιδιωτική και οικογενειακή ζωή του ατόμου είναι απαραβίαστη. Καμία έρευνα δεν γίνεται σε κατοικία, παρά μόνο όταν και όπως ορίζει ο νόμος και πάντοτε με την παρουσία εκπροσώπων της λαϊκής δικαστικής εξουσίας.
2. Οι παραβάτες της προηγούμενης διάταξης τιμωρούνται για παραβίαση του οικιακού ασύλου και για κατάχρηση εξουσίας και υποχρεούνται σε πλήρη αποζημίωση του παθόντος, όπως νόμος ορίζει.
Άρθρο 9Α
Καθένας έχει δικαίωμα προστασίας από τη συλλογή, επεξεργασία και χρήση, ιδίως με ηλεκτρονικά μέσα, των προσωπικών του δεδομένων, όπως νόμος ορίζει. Η προστασία των προσωπικών δεδομένων διασφαλίζεται από τις λαϊκές συνελεύσεις.
Άρθρο 10.
1. Απαγορεύεται η λογοκρισία. Σε περιπτώσεις προσβολής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ή παραβίασης του παρόντος Συντάγματος απο Μέσα Ενημέρωσης, επιλαμβάνονται οι λαϊκές συνελεύσεις κι αποφασίζουν αυτές για ενδεχόμενες ποινές. Οι ποινές αυτές όμως δεν μπορεί να είναι κατασταλτικές, αλλά επανορθωτικές
Άρθρο 11
1. Η τέχνη και η επιστήμη, η έρευνα και η διδασκαλία είναι ελεύθερες· η ανάπτυξη και η προαγωγή τους αποτελεί υποχρέωση των λαϊκών συνελεύσεων. Η ακαδημαϊκή ελευθερία και η ελευθερία της διδασκαλίας δεν απαλλάσσουν από το καθήκον της υπακοής στο Σύνταγμα.
2. Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή των Λαϊκών Συνελεύσεων και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των κατοίκων-πολιτών, την ανάπτυξη της δημοκρατικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες.
3. Οι Λαϊκές συνελεύσεις αναλαμβάνουν την οργάνωση και διεξαγωγή της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε τοπικό επίπεδο και οι περιφερειακές συνελεύσεις αναλαμβάνουν την οργάνωση και την διεξαγωγή της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σε περιφερειακό επίπεδο.
4. Όλοι οι κάτοικοι-πολίτες έχουν δικαίωμα δωρεάν παιδείας, σε όλες τις βαθμίδες της, στα λαϊκά εκπαιδευτήρια.
5. Η εκπαίδευση παρέχεται αποκλειστικά από ιδρύματα που αποτελούν προέκταση των λαϊκών συνελεύσεων και υπόκεινται στον δημοκρατικό έλεγχο των συνελεύσεων.
6. Κάθε περιφερειακή συνέλευση προτείνει νόμο για την παιδεία που ισχύει για την περιφέρειά της, σε συνεργασία με το περιφερειακό πανεπιστήμιο, που ψηφίζεται από τα 3/5 των μελών όλων των λαϊκών συνελεύσεων. Τα σχολεία και οι σχολές είναι αυτοδιοίκητα και έχουν τις δικές τους συνελεύσεις απο μαθητές-φοιτητές-διδάσκοντες (κοινές συνελεύσεις). Για ζητήματα προγραμματισμού και ελέγχου συνεδριάζουν απο κοινού εκπαιδευτικές και λαϊκές τοπικές συνελεύσεις, σύμφωνα με το νόμο.
Άρθρο 12
1. Η ιδιοκτησία τελεί υπό την προστασία των Λαίκών Συνελεύσεων, τα δικαιώματα όμως που απορρέουν από αυτή δεν μπορούν να ασκούνται σε βάρος του γενικού συμφέροντος, και σε παραβίαση του παρόντος Συντάγματος.
2. Κανένας δεν στερείται την ιδιοκτησία του, παρά μόνο για δημόσια ωφέλεια που έχει αποδειχθεί με τον προσήκοντα τρόπο, όταν και όπως ο νόμος ορίζει, και πάντοτε αφού προηγηθεί πλήρης αποζημίωση, που να ανταποκρίνεται στην αξία την οποία είχε το απαλλοτριούμενο κατά το χρόνο της συζήτησης στη λαϊκή Συνέλευση για τον προσωρινό προσδιορισμό της αποζημίωσης. Αν ζητηθεί απευθείας ο οριστικός προσδιορισμός της αποζημίωσης, λαμβάνεται υπόψη η αξία κατά το χρόνο της σχετικής συζήτησης στη λαϊκή Συνέλευση. Αν η συζήτηση για τον οριστικό προσδιορισμό της αποζημίωσης διεξαχθεί μετά την παρέλευση έτους από τη συζήτηση για τον προσωρινό προσδιορισμό, τότε για τον προσδιορισμό της αποζημίωσης λαμβάνεται υπόψη η αξία κατά το χρόνο της συζήτησης για τον οριστικό προσδιορισμό. Στην απόφαση κήρυξης πρέπει να δικαιολογείται ειδικά η δυνατότητα κάλυψης της δαπάνης αποζημίωσης. Η αποζημίωση, εφόσον συναινεί ο δικαιούχος, μπορεί να καταβάλλεται και σε είδος ιδίως με τη μορφή της παραχώρησης της κυριότητας άλλου ακινήτου ή της παραχώρησης δικαιωμάτων επί άλλου ακινήτου.
3. Η ενδεχόμενη μεταβολή της αξίας του απαλλοτριουμένου μετά τη δημοσίευση της πράξης απαλλοτρίωσης, και μόνο εξαιτίας της, δεν λαμβάνεται υπόψη.
4. Η αποζημίωση ορίζεται από τη λαϊκή συνέλευση.
5. Εξαίρεση στο παρόν άρθρο μπορούν να αποτελούν: κομμάτια της εκκλησιατικής περιουσίας που αποδεδειγμένα χρησιμοποιούνται για πλουτισμό κι όχι για κοινωνικό έργο, ιδιοκτησία τραπεζών που αποκτήθηκε με κερδοσκοπία, εκτάσεις ή ακίνητα που προήλθαν απο καταπάτηση δασών, αιγιαλών και δημόσιας γής, εργοστάσια και παραγωγικές μονάδες που τέθηκαν εκτός λειτουργίας απο τους ιδιοκτήτες τους, εταιρίες εξόρυξης και παραγωγής που αποδεδειγμένα μόλυναν το περιβάλλον, καθώς και άλλες περιπτώσεις μακροχρόνιας κερδοσκοπίας σε βάρος του λαού και της φύσης.
Άρθρο 13
Το απόρρητο των επιστολών και της ελεύθερης ανταπόκρισης ή επικοινωνίας με οποιονδήποτε άλλο τρόπο είναι απόλυτα απαραβίαστο.
Άρθρο 14
1. Καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τις δικαστικές συνελεύσεις και μπορεί να αναπτύξει σ’ αυτές τις απόψεις του για τα δικαιώματα ή συμφέροντά του, όπως νόμος ορίζει.
2. Το δικαίωμα της προηγούμενης ακρόασης του ενδιαφερομένου ισχύει και για κάθε διοικητική ενέργεια ή μέτρο που λαμβάνεται σε βάρος των δικαιωμάτων ή συμφερόντων του.
Άρθρο 15
1. Οι λαϊκές συνελεύσεις έχουν την υποχρέωση να φροντίζουν τα παιδιά, τους ηλικιωμένους και τους αδύναμους και να τους παρέχουν πλήρη κοινωνική προστασία
2. Οι λαϊκές συνελεύσεις έχουν την υποχρέωση να παρέχουν δωρεάν υπηρεσίες υγείας στον πληθυσμό. Οι περιφερειακές συνελεύσεις συντονίζουν τις υπηρεσίες υγείας σε μια περιφέρεια.
3. Οι λαϊκές συνελεύσεις φροντίζουν για την πλήρη κοινωνική ισότητα και φροντίδα ατόμων με ειδικές ανάγκες
4. Οι λαϊκές συνελεύσεις φροντίζουν τους κοινωνικά αδύναμους και παρέχουν καλής ποιότητας τροφή στους άπορους και αξιοπρεπή στέγη στους άστεγους.
Άρθρο 16
1. Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από τις λαίκές συνελεύσεις, που μεριμνούν για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών και για την ηθική και υλική εξύψωση του εργαζόμενου αγροτικού και αστικού πληθυσμού. Όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση, έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας.
2. Με νόμο καθορίζονται οι γενικοί όροι εργασίας, που συμπληρώνονται από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας συναπτόμενες με ελεύθερες διαπραγματεύσεις και, αν αυτές αποτύχουν, με τους κανόνες που θέτει η διαιτησία.
3. Η κάθε περιφερειακή συνέλευση συντάσσει νόμο για τις εργασιακές σχέσεις στην περιφέρειά της, με στόχο την ισονομία, την αξιοποίηση των δημιουργικών δυνατοτήτων των ανθρώπων και την πλήρη απασχόληση. Ο νόμος πρέπει να εγκριθεί απο τα 3/5 των μελών όλων των λαϊκών συνελεύσεων της περιφέρειας.
4. Οποιαδήποτε μορφή αναγκαστικής εργασίας απαγορεύεται. Ειδικοί νόμοι ρυθμίζουν τα σχετικά με την επίταξη προσωπικών υπηρεσιών σε περίπτωση θεομηνίας ή ανάγκης που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία, καθώς και τα σχετικά με την προσφορά προσωπικής εργασίας στους οργανισμούς των λαϊκών συνελεύσεων για την ικανοποίηση τοπικών αναγκών.
5. Σε κάθε χώρο εργασίας συγκροτούνται εργατικές συνελεύσεις που αποφασίζουν για τα συνταξιοδοτικά, ασφαλιστικά δικαιώματα, τον χρόνο εργασίας, τις απολαβές και την οργάνωση της εργασίας. Τυχούσες διαμάχες εργατικής συνέλευσης και εργοδοτών αναπέμπονται με προσφυγή των μερών είτε στην τοπική είτε στην περιφερειακή συνέλευση όπου ανήκει ο χώρος εργασίας. Για ευρύτερους χώρους ή δίκτυα εργασίας είναι δυνατή και η προσφυγή στην εθνική λαϊκή συνέλευση.
Άρθρο 17
Οι εργατικές και επαγγελματικές συνελεύσεις είναι η συνταγματικά κατοχυρωμένη μορφή οργάνωσης της εργασίας και ισχύει για όλους τους κλάδους εργασίας χωρίς εξαίρεση. Οι αποφάσεις τους είναι δεσμευτικές για τα μέλη τους, αλλά οποιοδήποτε μη μέλος τους που έχει έννομο συμφέρον, μπορεί να προσβάλλει τις αποφάσεις τους στην συνέλευση που το ίδιο το μέλος ανήκει, τοπική ή επαγγελματική. Ακολουθεί κοινή συνέλευση των δυό σωμάτων, η οποία αν δεν λύσει το θέμα, το θέμα αναπέμπεται στην περιφερειακή συνέλευση. Επιδιώκονται πάντα συναινετικές λύσεις, αλλά αν δεν επιτευχθούν η τελική απόφαση παίρνεται απο κοινή συνεδρίαση-ολομέλεια τοπικής και εργατικής συνέλευσης, ενώ τα ζητήματα ευρύτερου ενδιαφέροντος επιλύονται με τοπικό δημοψήφισμα.
Άρθρο 18
1. Η προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος αποτελεί υποχρέωση των λαϊκών συνελεύσεων και δικαίωμα του καθενός. Για τη διαφύλαξή του οι συνελεύσεις έχουν υποχρέωση να παίρνει ιδιαίτερα προληπτικά ή κατασταλτικά μέτρα στο πλαίσιο της αρχής της αειφορίας. Νόμος ορίζει τα σχετικά με την προστασία των δασών και των δασικών εκτάσεων.
2. Η χωροταξική αναδιάρθρωση της Χώρας, η διαμόρφωση, η ανάπτυξη, η πολεοδόμηση και η επέκταση των πόλεων και των οικιστικών γενικά περιοχών υπάγεται στη ρυθμιστική αρμοδιότητα και τον έλεγχο των τοπικών συνελεύσεων, με σκοπό να εξυπηρετείται η λειτουργικότητα και η ανάπτυξη των οικισμών και να εξασφαλίζονται οι καλύτεροι δυνατοί όροι διαβίωσης. Οι σχετικές τεχνικές επιλογές και σταθμίσεις γίνονται κατά τους κανόνες της επιστήμης.
3. Για να αναγνωριστεί μία περιοχή ως οικιστική και για να ενεργοποιηθεί πολεοδομικά, οι ιδιοκτησίες που περιλαμβάνονται σε αυτή συμμετέχουν υποχρεωτικά, χωρίς αποζημίωση από τον οικείο φορέα, στη διάθεση των εκτάσεων που είναι απαραίτητες για να δημιουργηθούν δρόμοι, πλατείες και χώροι για κοινωφελείς γενικά χρήσεις και σκοπούς, καθώς και στις δαπάνες για την εκτέλεση των βασικών κοινόχρηστων πολεοδομικών έργων, όπως νόμος ορίζει.
4. Νόμος μπορεί να προβλέπει τη συμμετοχή των ιδιοκτητών περιοχής που χαρακτηρίζεται ως οικιστική στην αξιοποίηση και γενική διαρρύθμισή της σύμφωνα με εγκεκριμένο σχέδιο, με αντιπαροχή ακινήτων ίσης αξίας, από τους χώρους που καθορίζονται τελικά ως οικοδομήσιμοι ή από κτίρια της περιοχής αυτής.
5. Οι διατάξεις των προηγούμενων παραγράφων εφαρμόζονται και στην αναμόρφωση των οικιστικών περιοχών που ήδη υπάρχουν. Οι ελεύθερες εκτάσεις, που προκύπτουν από την αναμόρφωση, διατίθενται για τη δημιουργία κοινόχρηστων χώρων ή εκποιούνται για να καλυφθούν οι δαπάνες της πολεοδομικής αναμόρφωσης, όπως νόμος ορίζει.
6. Τα μνημεία, οι παραδοσιακές περιοχές και τα παραδοσιακά στοιχεία προστατεύονται από τις τοπικές και περιφερειακές συνελεύσεις. Νόμος θα ορίσει τα αναγκαία για την πραγματοποίηση της προστασίας αυτής περιοριστικά μέτρα της ιδιοκτησίας, καθώς και τον τρόπο και το είδος της αποζημίωσης των ιδιοκτητών. Ο νόμος θα συζητηθεί σε κάθε περιφερειακή αλλά και στην εθνική λαϊκή συνέλευση και πρέπει να επικυρωθεί απο τα 3/5 των μελών των τοπικών συνελεύσεων.
Άρθρο 19
1. Τα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου και η αρχή της κοινωνίας της ισότητας και της δικαιοσύνης τελούν υπό την εγγύηση των τοπικών, των περιφερειακών και της εθνικής λαϊκής συνέλευσης. Όλες οι συνελεύσεις και οι επιτροπές τους υποχρεούνται να διασφαλίζουν την ανεμπόδιστη και αποτελεσματική άσκησή τους. Τα δικαιώματα αυτά ισχύουν και στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών στις οποίες προσιδιάζουν. Οι κάθε είδους περιορισμοί που μπορούν κατά το Σύνταγμα να επιβληθούν στα δικαιώματα αυτά πρέπει να προβλέπονται είτε απευθείας από το Σύνταγμα είτε από το νόμο, εφόσον υπάρχει επιφύλαξη υπέρ αυτού και να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας.
2. Η αναγνώριση και η προστασία των θεμελιωδών και απαράγραπτων δικαιωμάτων του ανθρώπου από την αμεσοδημοκρατική Πολιτεία αποβλέπει στην πραγμάτωση της κοινωνικής προόδου μέσα σε ελευθερία και δικαιοσύνη.
3. Η καταχρηστική άσκηση δικαιώματος δεν επιτρέπεται.
4. Η Ελληνική Άμεση Δημοκρατία δικαιούται να αξιώνει από όλους τους πολίτες την εκπλήρωση του χρέους της κοινωνικής και λαϊκής αλληλεγγύης.
ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ: Οργάνωση και λειτουργίες της Πολιτείας
ΤΜΗΜΑ Α’: Σύνταξη της Πολιτείας
Άρθρο 20
1. Η νομοθετική λειτουργία ασκείται από τις λαϊκές συνελεύσεις.
2. Η εκτελεστική λειτουργία ασκείται από τις λαϊκές συνελεύσεις.
3. Η δικαστική λειτουργία ασκείται από τις λαϊκές συνελεύσεις.
Άρθρο 21
1. Καμία μεταβολή στα όρια της Επικράτειας δεν μπορεί να γίνει χωρίς νόμο, που ψηφίζεται με την απόλυτη ή ενισχυμένη πλειοψηφία όλου αριθμού των μελών των λαϊκών συνελεύσεων της Χώρας .
2. Χωρίς νόμο, που ψηφίζεται με την πλειοψηφία των 3/5 του όλου αριθμού των μελών όλων των λαϊκών συνελεύσεων, δεν είναι δεκτή στην Ελληνική Επικράτεια ξένη στρατιωτική δύναμη ούτε μπορεί να διαμένει σ’ αυτή ή να περάσει μέσα από αυτή.
3. Με την ψήφιση του παρόντος Συντάγματος, κάθε Έλληνας πολίτης συμμετέχει ισότιμα στην τήρηση του Συντάγματος.
Άρθρο 22
1. Ανώτατο πολιτειακό όργανο της χώρας είναι οι λαϊκές συνελεύσεις, οι οποίες αποφασίζουν είτε με παράλληλες ψηφοφορίες ύστερα απο διαβούλευση, είτε με δημοψηφίσματα.
2. Υποβοηθητικές και συντονιστικές των λαϊκών συνελεύσεων είναι οι περιφερειακές και η εθνική συνέλευση, οι οποίες δεν αποτελούν αποφασιστικά, αλλά εισηγητικά σώματα προς τις λαίκές συνελεύσεις. Συγκροτούνται απο κληρωτούς εκπροσώπους των συνελεύσεων.
Άρθρο 23
1. Μέλη των λαϊκών συνελεύσεων είναι όλοι οι κάτοικοι-πολίτες που έχουν συμπληρώσει το δέκατο-πέμπτο έτος της ηλικίας τους.
2. Κάθε συνέλευση κληρώνει έναν εκπρόσωπο εκ περιτροπής στην περιφερειακή συνέλευση με μονοετή θητεία. Η περιφερειακή συνέλευση εισηγείται και οι συνελεύσεις αποφασίζουν το σύστημα εκ περιτροπής εκπροσώπησης στην εθνική συνέλευση με γεωγραφικά κριτήρια και κλήρωση. Η κάθε περιφέρεια στέλνει 50 κληρωτούς απο την περιφερειακή συνέλευση και 50 κληρωτούς απευθείας απο τις τοπικές συνελεύσεις στην εθνική συνέλευση που έχει 1300 μέλη με μονοετή θητεία. Τα μέλη αυτά αποζημιώνονται με τον αναλογικό μέσο εθνικό μισθό σύν τα έξοδα μετακίνησής τους με τα δημόσια μέσα μεταφοράς και δεν έχουν άλλα προνόμια.
3. Δεν υπάρχει κεντρική κυβέρνηση, παρα μόνον οι συνελεύσεις. Όλη η διοίκηση ασκείται σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, η είσπραξη εσόδων και η κατανομή πόρων, σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Η εθνική συνέλευση ασχολείται με τις εξωτερικές σχέσεις της χώρας, με ζητήματα του στρατού, και ζητήματα συντονισμού των περιφερειών ιδίως στα θέματα ενέργειας, τεχνολογιών, έρευνας, υποδομών, συγκοινωνιών και επικοινωνιών. Η εθνοσυνέλευση συντάσσει προτάσεις και νόμους για όλα αυτά τα ζητήματα, σε συνενόηση και συντονισμό με τις περιφερειακές συνελεύσεις, μέσω των μελών συνδέσμων που μετέχουν και στα δύο σώματα. Οι προτάσεις και οι νόμοι υποβάλλονται στις τοπικές λαϊκές συνελεύσεις, οι οποίες αποφασίζουν.
4. Οι κάτοικοι-πολίτες μπορούν να συγκροτούν ενώσεις, κόμματα ή συνεταιρισμούς με διατοπικό χαρακτήρα, αλλά χωρίς ειδικά προνόμια ή χρηματοδοτήσεις, ενώ οι εκπρόσωποι στις περιφερειακές συνελεύσεις ή την εθνική συνέλευση εκπροσωπούν την συνέλευσή τους κι όχι το τυχόν κόμμα τους
ΤΜΗΜΑ Β’ Η Δικαστική εξουσία
‘Αρθρο 24
1. Την δικαστική εξουσία ασκούν οι λαϊκές συνελεύσεις.
2. Οι περιφερειακές συνελεύσεις συντάσσουν τον ποινικό κώδικα κάθε περιφέρειας ο οποίος εγκρίνεται από τα 3/5 των μελών όλων των λαϊκών συνελεύσεων της περιφέρειας
3. Κάθε τοπική και περιφερειακή συνέλευση έχει και απο μια δικαστική επιτροπή που εποπτεύει την διαδικασία και εισηγείται τις ποινικές υποθέσεις στις συνελεύσεις. Η περιφερειακή δικαστική επιτροπή εισηγείται για ενστάσεις και αναπομπή υποθέσεων στις λαϊκές συνελεύσεις για επανεξέταση.
4. Δεν υπάρχει ξεχωριστό δικαστικό σώμα
ΤΜΗΜΑ Γ’ Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ
Άρθρο 25
1. Η διοίκηση ασκείται σε τοπικό επίπεδο με τις επιτροπές των συνελεύσεων, οι οποίες εισηγούνται αλλά δεν αποφασίζουν. Συγκροτούνται επιτροπές υγείας, παιδείας, πρωτογεννούς παραγωγής, πολεοδομίας, βιομηχανίας, ενέργειας, δημόσιων έργων, λαϊκής πολιτοφυλακής (με λειτουργίες της πρώην αστυνομίας) και όσες άλλες αποφασίζουν οι συνελεύσεις. Συγκροτείται δημόσιο ταμείο της λαϊκής συνέλευσης σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο με εποπτεύουσα επιτροπή. Συντάσσονται προϋπολογισμοί σε τοπικό, περιφερειακό, και επίπεδο πόλης, οι οποίοι εγκρίνονται απο τις συνελεύσεις.
2. Όλα τα μέλη των επιτροπών έχουν μονοετή θητεία, είναι ανακλητά και ελέγχονται από την συνέλευση. Η συνέλευση αποφασίζει αν θα εκλέγονται ή θα κληρώνονται ανάλογα με την λειτουργία που υπηρετούν.
3. Οι λαϊκές συνελεύσεις ασκούν δημοσιονομική πολιτική στο χώρο ευθύνης τους και η περιφερειακή συνέλευση φροντίζει για τον συντονισμό των διαφόρων συνελεύσεων με εισηγήσεις νόμων,που ψηφίζονται από τις ίδιες.
4. Οι συνελεύσεις προσλαμβάνουν προσωπικό ή εκτελούν συμβάσεις για δημόσια έργα με εισηγήσεις των επιτροπών ή της περιφερειακής συνέλευσης.
Άρθρο 26
1. Καταργούνται τα υπουργεία οι κρατικές διευθύνσεις και η κεντρική κυβέρνηση. Στην θέση τους δημιουργούνται οι λαϊκές διευθύνσεις στις περιφέρειες. Οι συνελεύσεις εκπροσώπων (πόλης και περιφερειακές), δημιουργούν τις λαϊκές διευθύνσεις τους, ενώ λαϊκή διεύθυνση μπορεί να δημιουργήσει και μια τοπική συνέλευση. Δεν υφίστανται πια δήμοι και υποκαθίστανται απο τα σώματα των λαϊκών συνελεύσεων.
2. Οι λαϊκές διευθύνσεις μπορούν να απορροφούν, μεταβατικά, όλους τους εως τώρα δημοσίους υπαλλήλους που επιθυμούν να ενταχθούν σε αυτές, σύμφωνα με αποφάσεις των συνελεύσεων, και χωρίς να παραβιάζονται τα κριτήρια καταλληλότητας και το άρθρο 27 παρ. 1 του παρόντος Συντάγματος.
3. Η εθνική λαϊκή συνέλευση μπορεί να δημιουργεί και να εποπτεύει λαϊκές διευθύνσεις που σχετίζονται με δικαιοδοσία επικράτειας, με νόμο που θα εγκρίνεται από τις λαϊκές συνελεύσεις με πλειοψηφία του 50%+1 ή με ηλεκτρονικό δημοψήφισμα. Η εκ του Συντάγματος απορρέουσα δικαιοδοσία της, ασκείται στον Στρατό και στο πρώην υπουργείο εξωτερικών, διευθύνσεις για τις οποίες συντάσσει νόμους, κανονισμούς λειτουργίας και προϋπολογισμούς που εγκρίνονται από το σύνολο των λαϊκών συνελεύσεων της χώρας με πλειοψηφία 3/5 των μελών τους.
Άρθρο 27
1. Για να αποφεύγεται κάθε πελατειακή σχέση και διαφθορά, τα κριτήρια πρόσληψης και στελέχωσης των λαϊκών διευθύνσεων ψηφίζονται με νόμο που εισηγείται η περιφερειακή συνέλευση και εγκρίνουν οι τοπικές λαϊκές συνελεύσεις με πλειοψηφία 3/5 στο σύνολο των ψήφων.
2. Οι υπάλληλοι των λαϊκών διευθύσεων υπηρετούν 3ετή έμμισθη θητεία που ανανεώνεται κάθε τριετία με αποφάσεις των συνελεύσεων. Ο νόμος κάθε περιφέρειας ψηφισμένος απο τα 3/5 των μελών όλων των λαϊκών συνελεύσεων της περιφέρειας ορίζει ποιές θέσεις λαϊκών διευθύνσεων είναι μόνιμες και σε ποιές θέσεις εναλάσσεται το προσωπικό, κάθε πότε, και για πόσες τριετίες. Ο νόμος ανανεώνεται περιοδικά, ανάλογα με τις ανάγκες και τις εξελίξεις στην επιστήμη, την τεχνολογία και την εκπαίδευση.
3. Είναι δυνατόν η περιφέρεια να εισηγείται την δημιουργία διευθύνσεων σε διατοπικό ή (πρώην) νομαρχιακό επίπεδο, ανάλογα με τις τοπικές ανάγκες. Σε αυτήν την περίπτωση εποπτικό ρόλο αναλαμβάνει επιτροπή απο τις αντίστοιχες λαϊκές συνελεύσεις, και αποφασιστικό ρόλο οι συνελεύσεις στα γεωγραφικά όρια των οποίων λειτουργεί η διεύθυνση.
4. Όπως όλοι οι πολίτες, έτσι και οι εργαζόμενοι των διευθύνσεων συγκροτούν συνελεύσεις με σκοπό την αμεσοδημοκρατική λειτουργία των διευθύνσεων με ανοιχτές συνεδριάσεις.
Άρθρο 28
Μια περιφερειακή συνέλευση έχει την δυνατότητα να εκδίδει δικό της νόμισμα.
ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ
ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 28
1. Τα όρια μιας λαϊκής συνέλευσης ορίζονται γεωγραφικά και εργασιακά ανάλογα με τις συνθήκες, αλλά κυρίως αφορούν στην αστική γειτονιά, την αγροτική κοινότητα ή χωριό, ή την βιομηχανική κοινότητα με ανώτατο αριθμό μελών τα 2.500. Εξαιρέσεις σε αυτόν τον αριθμό επιτρέπονται ανάλογα με τις συνθήκες, και εγκρίνονται απο την περιφερειακή συνέλευση.
2. Στόχος του παρόντος Συντάγματος είναι οι συνελεύσεις να κερδίσουν εκτός από την πολιτική, και την οικονομική και την φυσική τους αυτονομία. Να παράγουν την τροφή τους, τον ρουχισμό τους, την στέγη τους, τις επικοινωνίες και την ενέργειά τους μόνες τους, σε συνεργασία μεταξύ τους σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Απλά ζητήματα καθημερινών λειτουργιών επιλύονται σε τοπικό επίπεδο και πιό σύνθετα σε περιφερειακό επίπεδο. Ο στόχος είναι η καλλιέργεια της συνεργασίας και αλληλεγγύης μεταξύ των συνελεύσεων, κοινοτήτων, πόλεων και περιφερειών και όχι ο τοπικισμός και η εσωστρέφεια. Τα Πανεπιστήμια και τα σχολεία προσαρμόζουν τα προγράμματά τους στον στόχο αυτόν, και στην εκπαίδευση του λαού σε πρακτικές-τεχνικές γνώσεις μαζί με την γενική και θεωρητική γνώση.
3. Για να γίνει αυτό πρέπει σε βάθος χρόνου να αλλάξει ριζικά το μοντέλο της σύγχρονης τσιμεντούπολης και το μοντέλο της εκπαίδευσης, της αγοράς και του καταμερισμού εργασίας, μαζί με τις πολιτικές, διοικητικές αλλαγές που εισάγει το παρόν Σύνταγμα.
4. Μέχρι όμως να γίνει αυτό, μπορούν ανάμεσα στις τοπικές και τις περιφερειακές συνελεύσεις να συγκροτούνται μεταβατικά συνελεύσεις πόλης και ειδικά στις μεγάλες πόλεις. Ο στόχος των συνελεύσεων πόλης θα είναι ο μετασχηματισμός της πόλης, η βοήθεια σε όσους θέλουν να φύγουν απο αυτήν και η οικονομία αλληλεγγύης. Για τις συνελεύσεις πόλης ισχύει ό,τι και για τις περιφέρειες, και οι αποφάσεις παίρνονται από τις τοπικές συνελεύσεις που τις αποτελούν. Συνελεύσεις πόλης δημιουργούνται με απόφαση των περιφερειακών συνελεύσεων που εγκρίνεται απο τις τοπικές λαϊκές συνελεύσεις. Δεν υπάρχει ξεχωριστή εκπροσώπηση κληρωτών απο την συνέλευση πόλης στην περιφερειακή ή στην εθνική λαϊκή συνέλευση, αλλά μπορούν να δημιουργούνται ξεχωριστές λαϊκές διευθύνσεις, πχ. καθαριότητας, υγείας κλπ. σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 27.
Άρθρο 29
1. Ο Ελληνικός Στρατός τίθεται υπο την εποπτεία της εθνικής λαϊκής συνέλευσης και μετατρέπεται σε καθαρά επαγγελματικό στρατό. Οι στρατιώτες και αξιωματικοί υπάγονται στην Λαϊκή Διεύθυνση Άμυνας με τριετείς έμμισθες θητείες. Ειδικός νόμος που ψηφίζεται απο τα 3/5 των μελών όλων των συνελεύσεων της Χώρας καθορίζει ποιές θέσεις θα επανδρώνονται για πόσες τριετίες. Ο Στρατός ορκίζεται υπακοή στο Σύνταγμα τους νόμους και τις λαϊκές συνελεύσεις και υπεράσπισή τους απέναντι σε κάθε απειλή. Περιφερειακές στρατιωτικές διοικήσεις συνδέονται με τις περιφερειακές συνελεύσεις και υπηρετούν κοινωνικές ανάγκες της περιφέρειας, όταν τους ζητηθεί. Οι αποφάσεις των περιφερειακών συνελεύσεων είναι δεσμευτικές για τον Στρατό.
2. Η υποχρεωτική θητεία καταργείται αλλά ο στρατός σχεδιάζει και αναλαμβάνει την εκπαίδευση του λαού στην άμυνα με μηνιαία ή διμηνιαία σεμινάρια και ασκήσεις πεδίου εθελοντικής συμμετοχής κάθε χρόνο, ανα περιφέρεια, για όλους του άντρες και γυναίκες πολίτες της Χώρας ηλικίας 18 έως 50 ετών που θα θελήσουν να συμμετέχουν.
3. Όπως όλοι οι πολίτες, έτσι και οι στρατιωτικοί συγκροτούν συνελεύσεις. Αξιωματικοί και οπλίτες συμμετέχουν απο κοινού στις συνελεύσεις. Οι αξιωματικοί εκλέγονται στις βαθμίδες διοίκησης απο τις συνελεύσεις τους, ύστερα απο υποχρεωτική διετή εκπαίδευση στις ανώτατες σχολές που εποπτεύονται απο την εθνική λαϊκή συνέλευση. Ο Στρατός ασχολείται με κοινωνικό έργο και συμμετέχει σε κατάσβεση πυρκαγιών, σε λαϊκά έργα, και σε κοινωνική υπηρεσία. Οι συνελεύσεις στρατιωτών συνέρχονται μαζί με τις τοπικές λαϊκές συνελεύσεις σε κοινή συνέλευση για θέματα στα οποία απαιτείται η συνεισφορά τους
Άρθρο 30
1. Η Ελληνική Αστυνομία καταργείται και στην θέση της δημιουργούνται οι περιφερειακές λαϊκές πολιτοφυλακές.
2. Η λαϊκή πολιτοφυλακή εντάσσεται στην διεύθυνση λαϊκής αυτοάμυνας κάθε περιφέρειας και κάθε τοπικής συνέλευσης. και στελεχώνεται απο έμμισθους υπαλλήλους με δικαίωμα μόνο μιάς ή δύο τριετών θητειών. Οι απλοί υπάλληλοι έχουν δικαίωμα μιας θητείας και οι αξιωματικοί δύο. Αξιωματικός γίνεται όποιος το θελήσει και όποιος εκλεγεί απο την συνέλευσή του ένα μήνα πριν το πέρας της πρώτης του τριετίας. Μόνο ύστερα απο νόμο περιφέρειας ψηφισμένο απο τα 3/5 όλων των μελών των λαϊκών συνελεύσεων της περιφέρειας, μπορεί να προβλεφθεί και τρίτη τριετής θητεία για αξιωματικό της πολιτοφυλακής. Η εκπαίδευση των αξιωματικών γίνεται απο ειδική υπηρεσία του Στρατού και διαρκεί 6 μήνες. Η έννοια του αξιωματικού σχετίζεται με καθήκοντα συντονισμού μεταξύ των περιοχών και όχι με τυπική ιεραρχία.
3. Δεν υπάρχουν σώματα καταστολής. Καθήκοντα της πολιτοφυλακής είναι η ομαλή λειτουργία των λαϊκών συνελεύσεων και η περιφρούρησή τους, η τήρηση των ψηφισμένων απο τις συνελεύσεις νόμων, η προστασία των κοινών αγαθών και η βοήθεια στους συνανθρώπους.
4. Το λιμενικό σώμα καταργείται ως αυτόνομο σώμα και εντάσεται στην πολιτοφυλακή
5. Το πυροσβεστικό σώμα εντάσεται ως ξεχωριστή διεύθυνση μαζί με την δασική προστασία, στις περιφέρειες, η πολιτική προστασία στην εθνική εθνοσυνέλευση.
6. Οι πολιτοφύλακες όπως και όλες οι διευθύνσεις συγκροτούν συνελεύσεις, αλλά συμμετέχουν κανονικά και στις τοπικές τους συνελεύσεις.
Άρθρο 31
Με την ψήφιση του παρόντος Συντάγματος οι Έλληνες πολίτες δίνουν στις συνελεύσεις τους τον εξής όρκο:
” Ορκίζομαι να φυλάττω πίστη στο Σύνταγμα και στον Λαό, να προστατεύω τους ανθρώπους και την φύση αυτής της πατρίδας, και να προάγω τις πανανθρώπινες αξίες της ειρήνης, της αλληλεγγύης και της δικαιοσύνης, να συμμετέχω στην παραγωγή των αγαθών και να συνδιαμορφώνω τους νόμους, την διοίκηση και την απονομή δικαιοσύνης. Θα προστατεύω την γη της επικράτειας της Ελλάδας έναντι όποιας ξένης επιβουλής και με την ζωή μου αν χρειαστεί, και θα αντισταθώ σε όποιον προσπαθήσει να καταλύσει την άμεση δημοκρατία, την ελευθερία και την αυτοθέσμιση των λαϊκών συνελεύσεων σε αυτόν τον τόπο. Η Εξουσία πηγάζει από τον λαό, υπάρχει υπέρ αυτού και ασκείται από το λαό”.
Αυτόν τον όρκο θα δίνουν και όλοι οι υπάλληλοι των λαϊκών διευθύνσεων.
Άρθρο 32
Αυτό το Σύνταγμα μπορεί να τροποποιθεί στο σύνολό του ή κατ’ άρθρο εφόσον το ζητήσουν το 1/10 και το ψηφίσουν τα 3/5 των μελών των λαϊκών συνελεύσεων της Χώρας, εκτός από το άρθρο 1 που καθορίζει την μορφή του πολιτεύματος. Το άρθρο αυτό δεν μπορεί να τροποποιηθεί ούτε να καταλυθεί με την βία. Η υπεράσπισή του επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων.
ΑΝΤΙΣΩΜΑΤΑ 13/06/2011
Επεξηγηματική Πολιτική Δήλωση Συντακτών Προσχεδίου
Για μας το Σύνταγμα είναι ένα εργαλείο για την κοινωνική αλλαγή και δεν συνιστά απο μόνο του ένα πολιτικό στόχο. Καταθέτουμε αυτό το προσχέδιο για διαβούλευση και προβληματισμό στις λαϊκές συνελεύσεις, γνωρίζοντας τις μεγάλες αδυναμίες του. Έχει όμως το προνόμιο να είναι ένα ολοκληρωμένο κείμενο πάνω στο οποίο ο καθένας μπορεί να κάνει την κριτική, τις αφαιρέσεις και τις προσθήκες που θεωρεί απαραίτητες, ή να συντάξει ένα άλλο, καλύτερο απο αυτό.
Η ΟΜΆΔΑ ΣΥΝΤΑΞΗΣ ΠΡΟΣΧΕΔΙΟΥ ΑΜΕΣΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΣΩΜΑΤΩΝ
ΗΛΙΑΣ Β., ΓΙΩΡΓΟΣ Β., ΓΙΑΝΝΗΣ Κ.
Thursday, July 14, 2011
Respect στον Μανώλη Κυπραίο!
Κλοπιποστάρω από εδώ:
Αγαπητές φίλες, φίλοι και συνάδελφοι
Δεν μπορώ να σας ακούσω αλλά μπορώ να σας μιλήσω. Αυτό λοιπόν θα κάνω τώρα.
Συγχωρήστε με, αλλά είναι ο μοναδικός τρόπος για να επικοινωνήσω μαζί σας και λυπάμαι που δεν άκουσα τους αγαπητούς συναδέλφους μου να μιλούν.
Είμαστε όλοι εδώ όχι ως ικέτες ή ελεήμονες. Είμαστε αρκετά αξιοπρεπείς όλοι μας.
Είμαστε εδώ για να διαμαρτυρηθούμε.
Έτυχε εγώ να είμαι ο βαρύτερα τραυματισμένος από την αστυνομική βία, που έλαβε χώρα τις τελευταίες δύο εβδομάδες στη χώρα μας. Ευτυχώς δεν ήταν κάποιος νεότερος ή κάποιο παιδί, από τα χιλιάδες που υπήρχαν στις διαδηλώσεις.
Ουσιαστικά το συμβάν συνέβη την στιγμή που κάλυπτα και μετέδιδα τα επεισόδια, όταν μετά από εντολή διοικητή διμοιρίας των ΜΑΤ μια χειροβομβίδα κρότου-λάμψης έσκασε λίγα εκατοστά μπροστά μου αφήνοντάς με κωφό, παρά την επίδειξη της δημοσιογραφικής μου ταυτότητας. Ακολούθησαν και άλλες σκηνές αστυνομικής βίας και παρανομίας εναντίον μου αλλά η παραπάνω είναι η σημαντικότερη και η μοιραία.
Αυτό που θέλω να πω είναι πως είμαστε κι εμείς μέρος των «παράπλευρων απωλειών» της ανεξέλεγκτης βίας των ΜΑΤ, η οποία κατά την ταπεινή μου άποψη ξεπέρασε κάθε προηγούμενο τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Το ότι δεν είχαμε νεκρούς εγώ το αποδίδω σε θαύμα.
Όλοι οι συνάδελφοί μου, δημοσιογράφοι, φωτορεπόρτερ, τεχνικοί, όπως και οι υπόλοιποι πολίτες πέσαμε θύματα αυτών των ενεργειών που μόνο απέχθεια και προβληματισμό μπορούν να προκαλέσουν για την «ποιότητα» της Δημοκρατίας μας.
Όταν οι αστυνομικές δυνάμεις έριξαν σε μερικές ώρες την 29 Ιουνίου, 2.800 χημικά-όταν συνήθως δεν χρησιμοποιούνται πάνω από 140-τι να σχολιάσει κανείς;
Να ξέρει ο λαός πως όλοι μας, εμείς οι άνθρωποι του τύπου και της ενημέρωσης, από τους δημοσιογράφους και τους φωτορεπόρτερ έως τους τεχνικούς είμαστε αλληλέγγυοι και αποτελούμε αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνίας. Σαφέστατα υπάρχουν και τα «κακώς κείμενα» αλλά αυτά είναι λίγα και ανούσια μπροστά στην πλειοψηφία των χιλιάδων εργατών του τύπου.
Γιατί κι εγώ εργάτης είμαι. Και εγώ φοβάμαι για το αύριο. Και εγώ έχω απολυθεί. Και εγώ έχω αγχωθεί για το πώς θα τα «βγάλω πέρα». Και εγώ αναρωτιέμαι που θα βρω τα χρήματα να πληρώσω τους λογαριασμούς μου και έχω μείνει ξάγρυπνος από τις σκέψεις.
Γιατί και η δημοσιογραφία στενάζει. Έχουμε κι εμείς ανέργους. Απλήρωτους. Συναδέλφους που υποφέρουν. Δεν ζούμε και εργαζόμαστε σε έναν «αγγελικά πλασμένο κόσμο» όπως πολλοί νομίζουν. Είναι και το δικό μας ψωμί, πικρό.
Ο λαός, οι συμπολίτες μας να ξέρουν πως μας έχουν δίπλα τους. Όχι μόνο γιατί θέλουμε, αλλά και γιατί είμαστε υποχρεωμένοι.
Είμαστε υποχρεωμένοι να προστατέψουμε αυτή την έρημη Δημοκρατία που έχει περάσει τα πάνδεινα στη χώρα μας.
Θέλω να σας πω πως αυτό που με τρόμαξε περισσότερο, είναι η «σιωπή» της πολιτείας απέναντι σε όλα αυτά που έγιναν. Τουλάχιστον βρέθηκε χθες ο υπουργός Δικαιοσύνης κύριος Μιλτιάδης Παπαϊωάννου που ζήτησε μία «συγνώμη» δημοσίως, και τον ευχαριστώ, έστω και τρεις εβδομάδες μετά…
Μια συγνώμη που δεν ανήκει σε μένα μόνο, αλλά σε όλους τους συμπολίτες και συναδέλφους που τραυματίστηκαν αναίτια από τη δράση των ΜΑΤ.
Αγαπητές φίλες, φίλοι και συνάδελφοι
Εύχομαι-και θέλω-να είμαι ο τελευταίος. Δεν λύνονται τα προβλήματα με τη βία. Δεν πρέπει να λύνονται με τη βία. Τα προβλήματα σε μια Δημοκρατία μεταξύ πολιτών και κράτους λύνονται με τον διάλογο. Και πρέπει να λύνονται με τον διάλογο.
Τον λόγο τώρα τον έχει η Δικαιοσύνη η οποία πιστεύω πως θα ξεκαθαρίσει το θολό τοπίο που έχει δημιουργηθεί από την υπέρμετρη χρήση πολλών «τακτικών και πολιτικών χημικών».
Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω για την αμέριστη συμπαράστασή τους το Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΟΕΣΥ και της ΕΣΗΕΑ, τον ΕΔΟΕΑΠ και το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ καθώς και όλους τους συναδέλφους μου, που μου έχουν σταθεί σαν πραγματική οικογένεια, νιώθοντας τυχερός μέσα στην ατυχία μου.
Και κλείνοντας, θα ήθελα να απαντήσω στον αξιότιμο αντιπρόεδρο της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αττικής κ. Δημήτρη Ντούμα που έγραψε ότι στις διαδηλώσεις βρίσκονται: «ΔΗΘΕΝ “κοινωνικοί αγωνιστές”, πρεζάκηδες, χαοτικοί, πρόστυχες γυναίκες, ξεπεσμένοι συνδικαλιστές, χούλιγκαν, σκίνχεντ και το κάθε “καρυδιάς καρύδι”, που ερχόταν και “ξεφόρτωνε” μπροστά στους Συναδέλφους μας».
Δεν ήταν τίποτε από όλα αυτά. Εμείς που ήμασταν εκεί ξέρουμε. Και τους παρακρατικούς τους είδαμε και ξύλο φάγαμε και χημικά με τον τόνο εισπνεύσαμε. Και μάλιστα από την καινούργια παραγγελία της ΕΛ.ΑΣ. από την Βραζιλία, τις λεγόμενες «παπαρούνες».
Αξιότιμε κύριε Ντούμα, στις διαδηλώσεις ήταν άνθρωποι του μεροκάματου που βλέπουν πως δεν μπορούν να ζήσουν, νέοι με κατεστραμμένο μέλλον και ηλικιωμένοι που δεν έχουν να φάνε. Οικογενειάρχες. Σαν εσάς, σαν κι εμένα σαν εκατομμύρια συμπολίτες μας.
Και αν ήταν πόρνες ήμουν και εγώ μια πόρνη. Γιατί μπορεί να είναι πόρνες στο σώμα αλλά όχι στην ψυχή.
Αν ήταν «πρεζάκηδες», είμαι κι εγώ ένας «πρεζάκιας». Τρέχει δηλητήριο στο αίμα τους μα όχι στην καρδιά τους.
Και αν ήταν «Σκίνχεντ» είμαι και εγώ «Σκίνχεντ». Και για του λόγου το αληθές μπορείτε να έρθετε σε λίγο καιρό στο νοσοκομείο, όταν λίγο πριν το χειρουργείο θα μου ξυρίζουν το κεφάλι για να μου ανοίξουν το κρανίο να μπουν τα εμφυτεύματα.
Και αν ήταν «αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι» είμαι και εγώ ένας «αλήτης, ρουφιάνος, δημοσιογράφος» γιατί έμαθα να είμαι στο πεζοδρόμιο και να μεταδίδω όλα όσα βλέπω στους συμπολίτες μου, με όποιο τίμημα…
Σας ευχαριστώ!
Αγαπητές φίλες, φίλοι και συνάδελφοι
Δεν μπορώ να σας ακούσω αλλά μπορώ να σας μιλήσω. Αυτό λοιπόν θα κάνω τώρα.
Συγχωρήστε με, αλλά είναι ο μοναδικός τρόπος για να επικοινωνήσω μαζί σας και λυπάμαι που δεν άκουσα τους αγαπητούς συναδέλφους μου να μιλούν.
Είμαστε όλοι εδώ όχι ως ικέτες ή ελεήμονες. Είμαστε αρκετά αξιοπρεπείς όλοι μας.
Είμαστε εδώ για να διαμαρτυρηθούμε.
Έτυχε εγώ να είμαι ο βαρύτερα τραυματισμένος από την αστυνομική βία, που έλαβε χώρα τις τελευταίες δύο εβδομάδες στη χώρα μας. Ευτυχώς δεν ήταν κάποιος νεότερος ή κάποιο παιδί, από τα χιλιάδες που υπήρχαν στις διαδηλώσεις.
Ουσιαστικά το συμβάν συνέβη την στιγμή που κάλυπτα και μετέδιδα τα επεισόδια, όταν μετά από εντολή διοικητή διμοιρίας των ΜΑΤ μια χειροβομβίδα κρότου-λάμψης έσκασε λίγα εκατοστά μπροστά μου αφήνοντάς με κωφό, παρά την επίδειξη της δημοσιογραφικής μου ταυτότητας. Ακολούθησαν και άλλες σκηνές αστυνομικής βίας και παρανομίας εναντίον μου αλλά η παραπάνω είναι η σημαντικότερη και η μοιραία.
Αυτό που θέλω να πω είναι πως είμαστε κι εμείς μέρος των «παράπλευρων απωλειών» της ανεξέλεγκτης βίας των ΜΑΤ, η οποία κατά την ταπεινή μου άποψη ξεπέρασε κάθε προηγούμενο τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Το ότι δεν είχαμε νεκρούς εγώ το αποδίδω σε θαύμα.
Όλοι οι συνάδελφοί μου, δημοσιογράφοι, φωτορεπόρτερ, τεχνικοί, όπως και οι υπόλοιποι πολίτες πέσαμε θύματα αυτών των ενεργειών που μόνο απέχθεια και προβληματισμό μπορούν να προκαλέσουν για την «ποιότητα» της Δημοκρατίας μας.
Όταν οι αστυνομικές δυνάμεις έριξαν σε μερικές ώρες την 29 Ιουνίου, 2.800 χημικά-όταν συνήθως δεν χρησιμοποιούνται πάνω από 140-τι να σχολιάσει κανείς;
Να ξέρει ο λαός πως όλοι μας, εμείς οι άνθρωποι του τύπου και της ενημέρωσης, από τους δημοσιογράφους και τους φωτορεπόρτερ έως τους τεχνικούς είμαστε αλληλέγγυοι και αποτελούμε αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνίας. Σαφέστατα υπάρχουν και τα «κακώς κείμενα» αλλά αυτά είναι λίγα και ανούσια μπροστά στην πλειοψηφία των χιλιάδων εργατών του τύπου.
Γιατί κι εγώ εργάτης είμαι. Και εγώ φοβάμαι για το αύριο. Και εγώ έχω απολυθεί. Και εγώ έχω αγχωθεί για το πώς θα τα «βγάλω πέρα». Και εγώ αναρωτιέμαι που θα βρω τα χρήματα να πληρώσω τους λογαριασμούς μου και έχω μείνει ξάγρυπνος από τις σκέψεις.
Γιατί και η δημοσιογραφία στενάζει. Έχουμε κι εμείς ανέργους. Απλήρωτους. Συναδέλφους που υποφέρουν. Δεν ζούμε και εργαζόμαστε σε έναν «αγγελικά πλασμένο κόσμο» όπως πολλοί νομίζουν. Είναι και το δικό μας ψωμί, πικρό.
Ο λαός, οι συμπολίτες μας να ξέρουν πως μας έχουν δίπλα τους. Όχι μόνο γιατί θέλουμε, αλλά και γιατί είμαστε υποχρεωμένοι.
Είμαστε υποχρεωμένοι να προστατέψουμε αυτή την έρημη Δημοκρατία που έχει περάσει τα πάνδεινα στη χώρα μας.
Θέλω να σας πω πως αυτό που με τρόμαξε περισσότερο, είναι η «σιωπή» της πολιτείας απέναντι σε όλα αυτά που έγιναν. Τουλάχιστον βρέθηκε χθες ο υπουργός Δικαιοσύνης κύριος Μιλτιάδης Παπαϊωάννου που ζήτησε μία «συγνώμη» δημοσίως, και τον ευχαριστώ, έστω και τρεις εβδομάδες μετά…
Μια συγνώμη που δεν ανήκει σε μένα μόνο, αλλά σε όλους τους συμπολίτες και συναδέλφους που τραυματίστηκαν αναίτια από τη δράση των ΜΑΤ.
Αγαπητές φίλες, φίλοι και συνάδελφοι
Εύχομαι-και θέλω-να είμαι ο τελευταίος. Δεν λύνονται τα προβλήματα με τη βία. Δεν πρέπει να λύνονται με τη βία. Τα προβλήματα σε μια Δημοκρατία μεταξύ πολιτών και κράτους λύνονται με τον διάλογο. Και πρέπει να λύνονται με τον διάλογο.
Τον λόγο τώρα τον έχει η Δικαιοσύνη η οποία πιστεύω πως θα ξεκαθαρίσει το θολό τοπίο που έχει δημιουργηθεί από την υπέρμετρη χρήση πολλών «τακτικών και πολιτικών χημικών».
Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω για την αμέριστη συμπαράστασή τους το Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΟΕΣΥ και της ΕΣΗΕΑ, τον ΕΔΟΕΑΠ και το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ καθώς και όλους τους συναδέλφους μου, που μου έχουν σταθεί σαν πραγματική οικογένεια, νιώθοντας τυχερός μέσα στην ατυχία μου.
Και κλείνοντας, θα ήθελα να απαντήσω στον αξιότιμο αντιπρόεδρο της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αττικής κ. Δημήτρη Ντούμα που έγραψε ότι στις διαδηλώσεις βρίσκονται: «ΔΗΘΕΝ “κοινωνικοί αγωνιστές”, πρεζάκηδες, χαοτικοί, πρόστυχες γυναίκες, ξεπεσμένοι συνδικαλιστές, χούλιγκαν, σκίνχεντ και το κάθε “καρυδιάς καρύδι”, που ερχόταν και “ξεφόρτωνε” μπροστά στους Συναδέλφους μας».
Δεν ήταν τίποτε από όλα αυτά. Εμείς που ήμασταν εκεί ξέρουμε. Και τους παρακρατικούς τους είδαμε και ξύλο φάγαμε και χημικά με τον τόνο εισπνεύσαμε. Και μάλιστα από την καινούργια παραγγελία της ΕΛ.ΑΣ. από την Βραζιλία, τις λεγόμενες «παπαρούνες».
Αξιότιμε κύριε Ντούμα, στις διαδηλώσεις ήταν άνθρωποι του μεροκάματου που βλέπουν πως δεν μπορούν να ζήσουν, νέοι με κατεστραμμένο μέλλον και ηλικιωμένοι που δεν έχουν να φάνε. Οικογενειάρχες. Σαν εσάς, σαν κι εμένα σαν εκατομμύρια συμπολίτες μας.
Και αν ήταν πόρνες ήμουν και εγώ μια πόρνη. Γιατί μπορεί να είναι πόρνες στο σώμα αλλά όχι στην ψυχή.
Αν ήταν «πρεζάκηδες», είμαι κι εγώ ένας «πρεζάκιας». Τρέχει δηλητήριο στο αίμα τους μα όχι στην καρδιά τους.
Και αν ήταν «Σκίνχεντ» είμαι και εγώ «Σκίνχεντ». Και για του λόγου το αληθές μπορείτε να έρθετε σε λίγο καιρό στο νοσοκομείο, όταν λίγο πριν το χειρουργείο θα μου ξυρίζουν το κεφάλι για να μου ανοίξουν το κρανίο να μπουν τα εμφυτεύματα.
Και αν ήταν «αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι» είμαι και εγώ ένας «αλήτης, ρουφιάνος, δημοσιογράφος» γιατί έμαθα να είμαι στο πεζοδρόμιο και να μεταδίδω όλα όσα βλέπω στους συμπολίτες μου, με όποιο τίμημα…
Σας ευχαριστώ!
Να κοινοποιηθεί σε κάθε αφεντικό...
...κατά προτίμηση την ώρα που σου ζητάει να το τσιμπουκώσεις για να μην σε απολύσει. Και για να μην ξεχνιόμαστε, μετά την διασκέδαση κάνουμε και καμιά δουλίτσα...
ΕΕΧ προς ΓΑΠ
Κλοπιποστάρω από εδώ
ΠΡΟΣ: τον Πρωθυπουργό της Ελλάδος,
κ. Γεώργιο Παπανδρέου
ΘΕΜΑ: Απαγόρευση χρήσης χημικών ουσιών - δακρυγόνων από τις δυνάμεις επιβολής της δημόσιας τάξης
Εξοχότατε κύριε Πρωθυπουργέ,
Η χθεσινή μέρα και τα όσα συνέβησαν κατά τη διάρκειά των αντιπαραθέσεων των δυνάμεων επιβολής της δημόσιας τάξης και των «γνωστών» ανατρεπτικών στοιχείων στην καρδιά του κέντρου της Αθήνας μπορούν να χαρακτηριστούν τουλάχιστον τραγικά. Σε όλο αυτό το διαμορφωμένο πολεμικό σκηνικό θέλουμε να ξεχωρίσουμε και να επαναφέρουμε το θέμα της χρήσης χημικών ουσιών-δακρυγόνων από τις δυνάμεις επιβολής της δημόσιας τάξης για την καταστολή και διάλυση του πλήθους.
Επιχειρώντας αρχικά μια επιστημονική προσέγγιση είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι τα δακρυγόνα που είναι σε χρήση από τις δυνάμεις ασφαλείας της χώρας περιέχουν τη χημική ουσία CS (ορθο-χλωροβενζιλίδινομαλονονιτρίλιο) η οποία κατατάσσεται στα χημικά όπλα. Είναι όμως δέκα φορές δραστικότερη από αντίστοιχες ουσίες που εμπεριέχονταν σε δακρυγόνα του παρελθόντος. Η χημική ουσία CS μπορεί να αποβεί τοξική εφόσον ριχτεί από μικρή απόσταση- λιγότερο από πέντε μέτρα- στο πρόσωπο ανθρώπων και μέσα σε κλειστό χώρο. Όταν το CS εισέρχεται στον λάρυγγα μέσω της εισπνοής προκαλεί αναπνευστικά προβλήματα και ερεθισμό των ματιών. Μπορεί επίσης, να οδηγήσει σε διάτρηση του στομάχου, αφού εισέρχεται στο πεπτικό σύστημα. Το CS - κυρίως σε μεγάλες συγκεντρώσεις - μπορεί να προκαλέσει πνευμονικό οίδημα ή ακόμη και οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια. Πρόσφατες διεθνείς μελέτες συσχετίζουν την ουσία αυτή και με θανάτους, σε περιπτώσεις εισπνοής πολύ μεγάλων ποσοτήτων, ιδιαίτερα σε κλειστούς χώρους.
Ιστορικά, θα θέλαμε να αναφέρουμε επίσης ότι η χρήση των αερίων CS και CN, βασικότερων συστατικών των σύγχρονων 'δακρυγόνων', από τις ΗΠΑ στον πόλεμο του Βιετνάμ ανάγκασε τον ΟΗΕ να καταλήξει στην Απόφαση 2603/16-12-1969, σύμφωνα με την οποία, μεταξύ άλλων, 'καλούνται τα κράτη-μέλη να κάνουν σαφή δήλωση, ότι η απαγόρευση, που περιλαμβάνεται στο Πρωτόκολλο της Γενεύης να έχει εφαρμογή στην πολεμική χρήση όλων των χημικών, βακτηριολογικών και βιολογικών ουσιών (συμπεριλαμβανομένων των δακρυγόνων και άλλων βλαπτικών ουσιών), όσων υφίστανται σήμερα και όσων μπορεί να αναπτυχθούν στο μέλλον. Επιπρόσθετα βάσει της Σύμβασης του Παρισιού (1993), η οποία έχει κυρωθεί και από την Ελλάδα, η παραγωγή των χημικών ουσιών για στρατιωτικούς σκοπούς έχει απαγορευθεί.
Είναι σημαντικό να τονισθεί κάτι το οποίο με την πρώτη θεώρηση δεν γίνεται αντιληπτό: η χρήση δακρυγόνων για τη διάλυση πλήθους εγκυμονεί επιπρόσθετους κινδύνους καθώς οι επιπτώσεις δεν περιορίζονται στο σημείο εφαρμογής και χρήσης και στους δεχόμενους τη ρίψη εμπλεκόμενους. Η χρήση σε αστικές περιοχές που χαρακτηρίζονται από κλειστά «μικροπεριβάλλοντα»- micro environments, προκαλεί τη συσσώρευση των παραπάνω τοξικών χημικών ουσιών στο ευρύτερο αστικό πολεοδομικό συγκρότημα. Επίσης, οι μετεωρολογικές συνθήκες επιδρούν στην πολύωρη παραμονή στα χαμηλά επίπεδα της ατμόσφαιρας των τοξικών χημικών ενώσεων σε επίπεδα συγκεντρώσεων ικανών να επιφέρουν τα συμπτώματα για τα οποία αρχικά σχεδιάστηκαν για μακρό διάστημα και σε μεγάλη κλίμακα.
Όλα αυτά τα αναφέρουμε διότι εκτός από τους ενήλικες πολίτες οι οποίοι συνήθως αποτελούν τον κύριο στόχο της ρίψης τέτοιων δακρυγόνων, οι επιπτώσεις των ρίψεων αυτών επεκτείνονται στο σύνολο του αστικού πληθυσμού που παραμένει στην περιοχή αλλά και σε αυτό που εκτείνεται σε μια ευρύτερη των επεισοδίων ακτίνα. Στο σύνολο του πληθυσμού περιλαμβάνονται και οι λεγόμενες ευαίσθητες πληθυσμιακές ομάδες (ηλικιωμένοι, παιδιά, άνθρωποι με χρόνια αναπνευστικά προβλήματα υγείας, κ.α). Οι επιπτώσεις των τοξικών αυτών ενώσεων στις ομάδες αυτές μπορεί να γίνουν πολύ σοβαρές. Όλα αυτά τα αναφέρουμε ώστε να γίνει αντιληπτό το κόστος που έχει μια χρήση ενός μέσου για τη γρήγορη διάλυση πλήθους, κόστος που υποβαθμίζει σοβαρά την ποιότητα ζωής για πολλούς πολίτες είτε είναι στη δραστική ακτίνα είτε στην ευρύτερη περιοχή.
Αποτελεί δέσμευση του προηγούμενου υπουργού Προστασίας του Πολίτη (κ. Μ. Χρυσοχοΐδη) ότι θα απαγορευθεί η χρήση χημικών και δακρυγόνων εναντίον των διαδηλωτών.
Το 2011 είναι μια ιδιαίτερη χρονιά, είναι μια διαφορετική χρονιά για τους λειτουργούς της επιστήμης της Χημείας στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο. Το Διεθνές Έτος Χημείας 2011 (ΙΥC 2011) αποτελεί τον παγκόσμιο εορτασμό των επιτευγμάτων της Χημείας και της συνεισφοράς της στην ευημερία της ανθρωπότητας. Σας καλούμε να δώσετε το δικό σας στίγμα στο παγκόσμιο αυτό γεγονός με μια δήλωση της κυβέρνησης στην κατεύθυνση αυτή, της κατάργησης χρήσης δακρυγόνων και άλλων χημικών ουσιών για την καταστολή πλήθους από τις δυνάμεις ασφαλείας, θα αποτελέσει ένα σημαντικό βήμα για την αποκατάσταση της κοινωνικής ειρήνης. Η απόσυρση ενός χημικού όπλου από τις δυνάμεις επιβολής της δημόσιας τάξης του κράτους εναντίον των πολιτών του είναι πιστεύουμε μια κίνηση καλής θέλησης και συναίνεσης του κράτους προς την κοινωνία. Ζητούμενο των καιρών είναι η εμπιστοσύνη των πολιτών στην πολιτική ηγεσία του τόπου και αυτό κερδίζεται με συγκεκριμένες πράξεις και ενέργειες.
Η απόφαση στη σημερινή πολιτική και κοινωνική συγκυρία έχει μεγαλύτερη αξία από ποτέ καθώς θα αποδείξει στην πράξη ότι οι πολίτες δεν αντιμετωπίζονται από την Πολιτεία ως εχθροί της δημοκρατίας. Καθίσταται αναγκαίο σε τούτες τις κρίσιμες ώρες η δημοκρατία να αναπνεύσει και να μην πνίγεται από τα δακρυγόνα.
Για τη Διοικούσα Επιτροπή της ΕΕΧ
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ
Η ΕΙΔΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΕΥΓΕΝΙΑ ΛΑΜΠΗ
ΠΡΟΣ: τον Πρωθυπουργό της Ελλάδος,
κ. Γεώργιο Παπανδρέου
ΘΕΜΑ: Απαγόρευση χρήσης χημικών ουσιών - δακρυγόνων από τις δυνάμεις επιβολής της δημόσιας τάξης
Εξοχότατε κύριε Πρωθυπουργέ,
Η χθεσινή μέρα και τα όσα συνέβησαν κατά τη διάρκειά των αντιπαραθέσεων των δυνάμεων επιβολής της δημόσιας τάξης και των «γνωστών» ανατρεπτικών στοιχείων στην καρδιά του κέντρου της Αθήνας μπορούν να χαρακτηριστούν τουλάχιστον τραγικά. Σε όλο αυτό το διαμορφωμένο πολεμικό σκηνικό θέλουμε να ξεχωρίσουμε και να επαναφέρουμε το θέμα της χρήσης χημικών ουσιών-δακρυγόνων από τις δυνάμεις επιβολής της δημόσιας τάξης για την καταστολή και διάλυση του πλήθους.
Επιχειρώντας αρχικά μια επιστημονική προσέγγιση είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι τα δακρυγόνα που είναι σε χρήση από τις δυνάμεις ασφαλείας της χώρας περιέχουν τη χημική ουσία CS (ορθο-χλωροβενζιλίδινομαλονονιτρίλιο) η οποία κατατάσσεται στα χημικά όπλα. Είναι όμως δέκα φορές δραστικότερη από αντίστοιχες ουσίες που εμπεριέχονταν σε δακρυγόνα του παρελθόντος. Η χημική ουσία CS μπορεί να αποβεί τοξική εφόσον ριχτεί από μικρή απόσταση- λιγότερο από πέντε μέτρα- στο πρόσωπο ανθρώπων και μέσα σε κλειστό χώρο. Όταν το CS εισέρχεται στον λάρυγγα μέσω της εισπνοής προκαλεί αναπνευστικά προβλήματα και ερεθισμό των ματιών. Μπορεί επίσης, να οδηγήσει σε διάτρηση του στομάχου, αφού εισέρχεται στο πεπτικό σύστημα. Το CS - κυρίως σε μεγάλες συγκεντρώσεις - μπορεί να προκαλέσει πνευμονικό οίδημα ή ακόμη και οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια. Πρόσφατες διεθνείς μελέτες συσχετίζουν την ουσία αυτή και με θανάτους, σε περιπτώσεις εισπνοής πολύ μεγάλων ποσοτήτων, ιδιαίτερα σε κλειστούς χώρους.
Ιστορικά, θα θέλαμε να αναφέρουμε επίσης ότι η χρήση των αερίων CS και CN, βασικότερων συστατικών των σύγχρονων 'δακρυγόνων', από τις ΗΠΑ στον πόλεμο του Βιετνάμ ανάγκασε τον ΟΗΕ να καταλήξει στην Απόφαση 2603/16-12-1969, σύμφωνα με την οποία, μεταξύ άλλων, 'καλούνται τα κράτη-μέλη να κάνουν σαφή δήλωση, ότι η απαγόρευση, που περιλαμβάνεται στο Πρωτόκολλο της Γενεύης να έχει εφαρμογή στην πολεμική χρήση όλων των χημικών, βακτηριολογικών και βιολογικών ουσιών (συμπεριλαμβανομένων των δακρυγόνων και άλλων βλαπτικών ουσιών), όσων υφίστανται σήμερα και όσων μπορεί να αναπτυχθούν στο μέλλον. Επιπρόσθετα βάσει της Σύμβασης του Παρισιού (1993), η οποία έχει κυρωθεί και από την Ελλάδα, η παραγωγή των χημικών ουσιών για στρατιωτικούς σκοπούς έχει απαγορευθεί.
Είναι σημαντικό να τονισθεί κάτι το οποίο με την πρώτη θεώρηση δεν γίνεται αντιληπτό: η χρήση δακρυγόνων για τη διάλυση πλήθους εγκυμονεί επιπρόσθετους κινδύνους καθώς οι επιπτώσεις δεν περιορίζονται στο σημείο εφαρμογής και χρήσης και στους δεχόμενους τη ρίψη εμπλεκόμενους. Η χρήση σε αστικές περιοχές που χαρακτηρίζονται από κλειστά «μικροπεριβάλλοντα»- micro environments, προκαλεί τη συσσώρευση των παραπάνω τοξικών χημικών ουσιών στο ευρύτερο αστικό πολεοδομικό συγκρότημα. Επίσης, οι μετεωρολογικές συνθήκες επιδρούν στην πολύωρη παραμονή στα χαμηλά επίπεδα της ατμόσφαιρας των τοξικών χημικών ενώσεων σε επίπεδα συγκεντρώσεων ικανών να επιφέρουν τα συμπτώματα για τα οποία αρχικά σχεδιάστηκαν για μακρό διάστημα και σε μεγάλη κλίμακα.
Όλα αυτά τα αναφέρουμε διότι εκτός από τους ενήλικες πολίτες οι οποίοι συνήθως αποτελούν τον κύριο στόχο της ρίψης τέτοιων δακρυγόνων, οι επιπτώσεις των ρίψεων αυτών επεκτείνονται στο σύνολο του αστικού πληθυσμού που παραμένει στην περιοχή αλλά και σε αυτό που εκτείνεται σε μια ευρύτερη των επεισοδίων ακτίνα. Στο σύνολο του πληθυσμού περιλαμβάνονται και οι λεγόμενες ευαίσθητες πληθυσμιακές ομάδες (ηλικιωμένοι, παιδιά, άνθρωποι με χρόνια αναπνευστικά προβλήματα υγείας, κ.α). Οι επιπτώσεις των τοξικών αυτών ενώσεων στις ομάδες αυτές μπορεί να γίνουν πολύ σοβαρές. Όλα αυτά τα αναφέρουμε ώστε να γίνει αντιληπτό το κόστος που έχει μια χρήση ενός μέσου για τη γρήγορη διάλυση πλήθους, κόστος που υποβαθμίζει σοβαρά την ποιότητα ζωής για πολλούς πολίτες είτε είναι στη δραστική ακτίνα είτε στην ευρύτερη περιοχή.
Αποτελεί δέσμευση του προηγούμενου υπουργού Προστασίας του Πολίτη (κ. Μ. Χρυσοχοΐδη) ότι θα απαγορευθεί η χρήση χημικών και δακρυγόνων εναντίον των διαδηλωτών.
Το 2011 είναι μια ιδιαίτερη χρονιά, είναι μια διαφορετική χρονιά για τους λειτουργούς της επιστήμης της Χημείας στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο. Το Διεθνές Έτος Χημείας 2011 (ΙΥC 2011) αποτελεί τον παγκόσμιο εορτασμό των επιτευγμάτων της Χημείας και της συνεισφοράς της στην ευημερία της ανθρωπότητας. Σας καλούμε να δώσετε το δικό σας στίγμα στο παγκόσμιο αυτό γεγονός με μια δήλωση της κυβέρνησης στην κατεύθυνση αυτή, της κατάργησης χρήσης δακρυγόνων και άλλων χημικών ουσιών για την καταστολή πλήθους από τις δυνάμεις ασφαλείας, θα αποτελέσει ένα σημαντικό βήμα για την αποκατάσταση της κοινωνικής ειρήνης. Η απόσυρση ενός χημικού όπλου από τις δυνάμεις επιβολής της δημόσιας τάξης του κράτους εναντίον των πολιτών του είναι πιστεύουμε μια κίνηση καλής θέλησης και συναίνεσης του κράτους προς την κοινωνία. Ζητούμενο των καιρών είναι η εμπιστοσύνη των πολιτών στην πολιτική ηγεσία του τόπου και αυτό κερδίζεται με συγκεκριμένες πράξεις και ενέργειες.
Η απόφαση στη σημερινή πολιτική και κοινωνική συγκυρία έχει μεγαλύτερη αξία από ποτέ καθώς θα αποδείξει στην πράξη ότι οι πολίτες δεν αντιμετωπίζονται από την Πολιτεία ως εχθροί της δημοκρατίας. Καθίσταται αναγκαίο σε τούτες τις κρίσιμες ώρες η δημοκρατία να αναπνεύσει και να μην πνίγεται από τα δακρυγόνα.
Για τη Διοικούσα Επιτροπή της ΕΕΧ
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ
Η ΕΙΔΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΕΥΓΕΝΙΑ ΛΑΜΠΗ
Wednesday, July 13, 2011
Subscribe to:
Posts (Atom)