Στο Απανθρωπόμετρο πόσο να γράφει αυτό;

UPDATE: Το ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι πως το κείμενο είναι κλοπιποσταρισμένο από τον Old Boy. Κι έχει τρομερό ενδιαφέρον αυτό που γίνεται σήμερα στα σχόλια του.

SFF-Rated 2011 : Ημέρα 'Εβδομη (και τελευταία)

Let's have a party! Αρχίζουμε ξεπληρώνοντας χρωστούμενα. Το Westall παίζεται χωρίς εξωγήινες παρεμβολές ή αιφνίδια τεχνικά προβλήματα. Φυσικά μας πηδάει το χρονοδιάγραμμα και έτσι η πρώτη ενότητα με τα Animation (THE BALL Tero Lehti, DREAMING A WHOLE LIFE Francisco Javier Ara, X.O. GENESIS Rowan Wernham, THE WIND-UP LIFE Yi-Jen Chen) αρχίζει περίπου τότε που θα άρχιζε η δεύτερη Από την Σύγχρονη Ελληνική Παραγωγή (SHADOW BEYOND TIME Ioannis Tzouvelekis, 2040/ΤHE SHELTER Ιωάννης Νικηφόρος, ΕΙΣ ΥΓΕΙΑ Μιχάλης Λυγκιάρης, ΜΟΝΑΔΑ Αμέρισσα Μπάστα, ΤΡΩΓΛΟΔΥΤΕΣ Θάνος Κερμίτσης).
Κι έπειτα με την καθυστέρηση-τραίνο να ισχύει πάντα ακολουθεί η ενότητα των Βραβείων Προηγούμενων Ετών που αποδεικνύει περίτρανα ότι το κοινό του SFF-Rated ή κάπως ιδιαίτερο είναι στην σύνθεσή του (όπως λένε κάτι κακόγλωσσοι κομπλεξικοί) ή μια χαρά κοινό είναι (όπως πιστεύουμε οι υπόλοιποι που γουστάρουμε το είδος). Όπως και να 'χει η ενότητα των ιστορικών βραβείων του SFF-Rated περιείχε τα ταινιάκια-ταινιάρες: ΑΠΟΛΥΤΗ ΣΤΙΓΜΗ του Λουίζου Ασλανίδη, COST OF LIVING του Jonathan Joffe, ZOMBIE του Chris Armstrong, RAIN του Nofre Moya και EL NUNCA LO HARIA του Anartz Zuazua. Τα χάρηκαν οι νεότεροι, τα (ξανα)χάρηκαν οι παλιότεροι και φτάσαμε στην κρίσιμη στιγμή της βραδιάς δηλαδή στα Βραβεία Κοινού 2011.
Πάμε τώρα (με πολλά ταραντατζούμ):

ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΕΝΑΡΙΑΚΗΣ ΙΔΕΑΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ: ΟΛΟΙ ΛΕΓΟΝΤΑΙ ΡΟΜΠΕΡ (TOUT LES HOMMES S' APPELLENT ROBERT) Mark-Henri Boullier

ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ: DEAD ON TIME Α.Λαμπρόπουλος & Κ.Σκύφτας

ΒΡΑΒΕΙΟ ΔΙΧΟΓΝΩΜΙΑΣ ΚΟΙΝΟΥ: Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΚΑ Παναγιώτης Κράββας

ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΗΚΟΥΣ: Sean Branney (για το Whisperer in Darkness)

ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΕΝΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ: 8TH WONDERLAND (Nicholas Alberny & Jean Mach)

Από κείνη την ώρα και μετά δεν θυμάμαι και πολλά πράγματα. Με το SFF-Rated 2011 να έχει τελειώσει και το πάρτυ να αρχίζει, μπορούσα πια να κάτσω κάτω και να αρχίσω να πίνω σοβαρά...

SFF-Rated 2011 : Ημέρα Έκτη

Τρίτη και η καλύτερή μου μέρα. Τέσσερις επαναπροβολές: ΨΥΧΟΣ, DEPOSITARIOS, THE WHISPERER IN DARKNESS και 8TH WONDERLAND. Το στόμα με στόμα έχει προφανώς λειτουργήσει καλά, αφού και πάλι ο Μικρόκοσμος τίγκαρε στις δύο τελευταίες προβολές...

SFF-Rated 2011 : Ημέρα Πέμπτη

Δευτέρα, η πρώτη εύκολη μέρα του Φεστιβάλ. Earthling και A Hetedik Kor σε επαναπροβολές και μια θεματική ενότητα μικρών με τίτλο Βιομηχανία Ονείρων:HOLLYWOOD FOREVER Amy Ludwig, DIE ZUKUNFT DES FILMS?! Robert von Wroblewsky, DREAMSCAPES Brandon Fryman,LA TOMA Alfonso Lourido. Μια χαρά ικανοποιητική.
Κλείσιμο με την επαναπροβολή του Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΚΑ. Όλη η μέρα με αρκετό κόσμο, αλλά χωρίς προβλήματα συνωστισμού.

SFF-Rated 2011 : Ημέρα Τέταρτη

Κυριακή, Μακριά Γιορτή για τα Μικρά! Είναι άλλωστε γνωστό ότι υπάρχουν θεατές που βλέπουν μόνο αυτά στο Φεστιβάλ...

ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΖΩΝΗ ΙΙΙ: CRACKS Stuart Mannion, GELECEKTEN ANILAR Hüseyin Mert Erverdi, CEKANJE Daniel Beres, FILE UNDER MISCELLANEOUS Jeff Barnaby,
MERIDIAN Ryan Phillips. ΖΩΝΗ ΙV: DARKNESS' SEED John Butler, CICLOPE Carlos Morett, THE TOWER OF TIME Jose Luis Quiros, ONCE UPON A TIME ON EARTH Ian Hothersall, LA TERRIBLE MALEDICTION Stephane Papet.ΖΩΝΗ V: BOTTLES Jon Stout, ONE MAN AND HIS DOG Jonathan Hopkins, LOVEC OBLAKOV Miha Knific, ALL MEN ARE CALLED ROBERT March Henri-Boulier, COCKPIT: THE RULE OF ENGAGEMENT Jesse Griffith, DEAD ON TIME Ανδρ. Λαμπρόπουλος & Κώστας Σκύφτας. Συζητώντας με τους γνωστούς-άγνωστους πιστούς θεατές των "μικρών" του SFF-Rated κατάλαβα ότι ειδικά η τελευταία ενότητα ήταν αυτή που τους δυσκόλεψε πιο πολύ στο να βρουν έστω και μία ταινία που να μπορούν να βγάλουν από την διεκδίκηση των βραβείων.

Η επαναπροβολή του THE ORACLE με παρόντες τον σκηνοθέτη της, Shamus Maxwell, αλλά και την πρωταγωνίστρια Kate Bishop ήταν πραγματικά απολαυστική! Το ίδιο απολαυστική ήταν και η συζήτηση που ακολούθησε την προβολή που είχε αρκετό γέλιο, αλλά και "σοβαρές" ερωτήσεις...

Ο σκηνοθέτης Γιώργος Πιτσάκης προλόγισε επίσης την ταινία του το ΨΥΧΟΣ και συζήτησε μετά την προβολή με το κοινό. Κι αυτή η ταινία πέρασε καλά και προσωπικά μου άρεσε σε αρκετά επιμέρους στοιχεία της.

SFF-Rated 2011 : Ημέρα Τρίτη

Το Σάββατο είναι πάντα απαιτητική μέρα για το Φεστιβάλ. Έχει τις δύο ενότητες του Διαγωνιστικού Μικρού Μήκους που έχουν το δικό τους κοινό και στη συνέχεια δύο μεγάλου μήκους και ένα μίνι θεματικό αφιέρωμα τριών ταινιών σε μεταμεσονύκτια. Πάμε..

ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΖΩΝΗ Ι: THE ADJUSTABLE COSMOS Adam Duncan, 36EME SOUS-SOL PH Debies, SALVA EL MUNDO Borja Echeverrνa Lamata, THE HAPPY LIFE Μίνως Νικολακάκης, GENIO Y FIGURA Hatem Khraiche Ruiz-zorilla και ΖΩΝΗ ΙΙ: 'SWEETHEART' Michael Matthews, MOON DUST Ezequiel Romero García, TIMELARKS John Edwards, MUTANTLAND Phil Tippett, BY HER HAND SHE DRAWS YOU DOWN Anthony G. Sumner, ΕΛΕΓΧΟΣ 2011 Θάνος Καρβούνης & Δήμος Καπογιάννης. Και οι δύο ενότητες είχαν αρκετά μεγάλη ποικιλία θεμάτων, ύφους και διάρκειας πράγμα που έκανε την ψηφοφορία κάπως δύσκολη στην επιλογή.

Από την ώρα που ξεκίνησε η προβολή της προσωπικής μου προτίμησης στις μεγάλου μήκους, δηλαδή η ταινία 8th Wonderland (Η ΟΓΔΟΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ) των Nicholas Alberny & Jean Mach ξέραμε όλοι όσοι τρέχαμε το Φεστιβάλ ότι σύντομα θα είχαμε ζήτημα. Η αίθουσα του Μικρόκοσμου ήταν ήδη γεμάτη, και μετά ακολουθούσε ένα ακόμα "βαρύ" χαρτί. Παρά το γεγονός ότι προσπαθήσαμε να διαχειριστούμε τον κόσμο όσο καλύτερα γινόταν τελικά διώξαμε θεατές που δεν χωρούσαν.

Και σε ένα πραγματικά τιγκαρισμένο Μικρόκοσμο, έγινε η παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας THE WHISPERER IN DARKNESS με το σκηνοθέτη της Sean Branney να την προλογίζει. Η ταινία είναι ασπρόμαυρη και μιμείται το ύφος των "πρώιμων" ταινιών εφ. Όμως, και ακριβώς επειδή, το σενάριο βασίζεται σε διήγημα του Lovecraft δεν υπάρχει η παραμικρή ελπίδα για τελικό happy end. Και πολύ σωστά, κατά την ταπεινή μου γνώμη...

Από τις τρεις ταινίες της Μεταμεσονύκτιας Ζώνης που είχαν σαν εσωτερικό κοινό σημείο τους την επαφή με εξωγήινους παίχτηκαν τελικά οι δύο. Το μικρού μήκους Detention (Aden Shillito) και το μεγάλου μήκους PROJECT GREY:DIRECTOR'S CUT των Crystal-Dawn Rosales & Christian Blaze, ενώ έμεινε χρωστούμενο για προβολή το ντοκιμαντέρ του Rosie Jones "Westall '66 - A Suburban UFO Mystery" λόγω αιφνίδιων τεχνικών δυσκολιών (ή εξωγήινων παρεμβολών, λέμε και καμιά μαλακία τώρα...)

SFF-Rated 2011 : Ημέρα Δεύτερη

Πρώτη προβολή (και διεθνής πρεμιέρα) για το THE ORACLE του Shamus Maxwell. Η ταινία τα σπάει από κάθε άποψη. Είναι υπερ-φτηνή (κόστισε περίπου 3000 λίρες) και το θέμα της είναι μια μάντισσα που μπορεί να απαντήσει με 100% επιτυχία σε κάθε ερώτηση που της γίνεται την στιγμή που έχει οργασμό! Το γεγονός ότι με αυτή την σεναριακή ιδέα η ταινία δεν καταλήγει ένα χαζό πορνό, αλλά μια απίστευτα ενδιαφέρουσα εμπειρία είναι ήδη στα μεγάλα συν της. Στα υπόλοιπα συν της, τα παιξίματα, το χιούμορ στο σενάριο, ακόμα κι οι μικροαντιφάσεις στα στυλ που απεικονίζονται. Μείον εγώ προσωπικά δεν βρήκα... Η Μάντισσα μου μίλησε και πολύ θα ήθελα να φύγει από το φεστιβάλ με κάποιο βραβείο.

Ενότητα Μικρού Μήκους Ταινιών "Λατίνοι Εραστές". Remember του Andrea Zamburlin, LastRain των Tony Lopez & David Sanz, Sombras Nada Mas του Max Valverde, O Solitário Ataque de Vorgon του Caio Dandrea, Quedate Conmigo του Zoe Berriatua. Εξωτικό άρωμα από Βραζιλία και Κόστα Ρίκα με κορμό από Ιταλία και Ισπανία. Γενικά η ενότητα ικανοποίησε...

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΚΑ του Παναγιώτη Κράββα προβλήθηκε αμέσως μετά παρουσία του σκηνοθέτη της που την προλόγισε. Η γνώμη μου είναι πως η ταινία θα μπορούσε να είναι αριστούργημα. Δυστυχώς όμως δεν κατάφερε ούτε στιγμή να με πείσει πως το πρωταγωνιστικό ζευγάρι είναι στην ηλικία που περιγράφεται στο σενάριο. Και είναι πραγματικά κρίμα γιατί όλοι οι ηθοποιοί (και οι πρωταγωνιστές) την έχουν παλέψει πολύ σκληρά για να αποδώσουν όσο πιο καλά μπορούν τους χαρακτήρες τους. Απλώς ούτε είναι, ούτε δείχνουν στην σωστή ηλικία, "γράφουν" πάντοτε μεγαλύτεροι (τουλάχιστον στα δικά μου μάτια). Κι αυτό είναι κάτι που δεν μπορώ να το φάω στο σινεμά...

Συνέχεια με το Μεξικάνικο DEPOSITARIOS του Rodrigo Ordonez. Μια πολύ ενδιαφέρουσα ταινία που άνοιγε σεναριακά πολύ περισσότερα μέτωπα από όσα τελικά μπορούσε - και προλάβαινε - να διαχειριστεί. Με δυνατές σκηνές και πολύ καλά επιμέρους στοιχεία, το τελικό της αποτέλεσμα δεν ήταν το επιθυμητό.

Μεταμεσονύκτιες The Hunt For Gollum του Chris Bouchard (μια άψογη παραγωγή από φαν του Τόλκιν) και το βωβό The Call of Cthulhu του Andrew Leman (που ήταν πέρσι στο πρόγραμμα, παραγωγή της HPLHS).

SFF-Rated 2011 : Ημέρα Πρώτη

Η καλή μέρα από την προηγούμενη φαίνεται. Και στην προφεστιβαλική εκδήλωση στην Ελληνοαμερικάνικη Ένωση ο κόσμος ήταν περισσότερος απ' όσον προσωπικά περίμενα.

Πρόγραμμα Ημέρας.

Άνοιγμα με την Ουγγαρέζικη A HETEDIK KOR σε σενάριο και σκηνοθεσία του Arpad Sopsits. Μια εξαιρετική κατά την γνώμη ταινία, αλλά βαριά η γαμημένη. Χωρίς ούτε μισή σκηνή βίας, καταφέρνει να σου πλακώσει την ψυχή. Δεν σου αφήνει καν την πολυτέλεια της αποστασιοποίησης που θα είχες σε μια αντίστοιχου θέματος αμερικάνικη -έστω και ανεξάρτητη- παραγωγή. Οι έφηβοι ήρωες εδώ, δεν είναι ούτε φιλοσοφικά ανερμάτιστοι, ούτε "κενοί" σαν τα αντίστοιχα Αμερικανάκια. Κι έτσι το υπαρξιακό τους πρόβλημα γίνεται πραγματικά ασήκωτο...

Ενότητα Μικρού Μήκους Ταινιών "Η Αποκάλυψη Έγινε Χθες". Remnant του Θάνου Κερμίτση, Apocalypse Story του Jeffrey Nesker, Earthship του David Wilson και L' Abri του David Duquesne. Χωρίς κανέναν ιδιαίτερο ενθουσιασμό από το κοινό η ενότητα "πέρασε" μάλλον καλά...

Ενότητα Μικρού Μήκους Ταινιών "Πλάσματα". El Grifo του Dennis Rovira, The Furred Man του Paul Williams, Murdoch's Other Eye της Katherine Fitzgerald, United Monster Talent Agency του Greg Nicotero, Basar Vedam του Oren Hamel, Sisters του James Findlay, De Schaduw van Bonifatius του Thijs Schreuder. Πιο ζεστή ανταπόκριση από το κοινό που γέλασε αρκετά με τον "Λυκανθρωπάκο" και τον ψιλοσυζήτησε στο φουαγιέ αμέσως μετά. Ο Oren Hamel από το Ισραήλ ήταν παρών στην προβολή της ταινίας του και προς τιμήν του δεν ψήφισε για να μην αλλοιώσει το αποτέλεσμα.

Μεγάλου Μήκους: Earthling του Clay Liford. Πολλά τα μονόφυλλα μαριχουάνας στην ταινία, αλλά το φιλμ είναι πεντακάθαρο ανεξάρτητο αμερικάνικο σινεμά. Κάποιοι γήινοι που πάσχουν από επιληψία μετωπικού λωβού ανακαλύπτουν σταδιακά ότι είναι ξενιστές-απόγονοι κάποιων σκουληκιών από το διάστημα. Η ταινία έχει αρκετές αρετές και σεναριακό ενδιαφέρον αλλά προσωπικά με άφησε μάλλον κρύο...

Μεταμεσονύκτια: Subconcious του Χρήστου Πετρόπουλου. Στη γραμμή που άνοιξε το Blair Witch με μια ενδιαφέρουσα σεναριακή προσθήκη (ότι ο ήρωας ξαναγράφει μερικές φορές πάνω στην ίδια κασέτα σβήνοντας κομμάτια που υπήρχαν εκεί και δημιουργώντας μια μη γραμμική αφήγηση). Ο σκηνοθέτης προλόγισε την ταινία του και έφερε μαζί του την πρωταγωνίστρια της Danijela Radovanovic για να είμαστε όλοι σίγουροι πως δεν είναι νεκρή... Low Budget του Θεού, αλλά και πολύ ενδιαφέρον αποτέλεσμα. Χάρηκα που επέμεινα να την δω, αν και ήμουν κομμάτια από όλο το τρέξιμο της ημέρας.

Γίνεται Της Παραμονής...

Αναδημοσιεύω από εδώ και σχολιάζω:

Η δικαίωση των 300 μεταναστών, ελπίδα για όλη την κοινωνία

Η σημερινή απόφαση της κυβέρνησης να ικανοποιήσει μέρος των αιτημάτων των 300 μεταναστών απεργών πείνας, απέδειξε ότι ο μόνος χαμένος αγώνας είναι αυτός που δεν δίνεται. Επίσης, έδειξε σε όλους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες ότι η κυβέρνηση του Μνημονίου δεν είναι ανίκητη. Το άκαμπτο αγωνιστικό φρόνημα και πλατιά κοινωνική αλληλεγγύη μπορούν να φέρουν χειροπιαστά αποτελέσματα.
Είναι προφανές ότι θα χρειαστούν μακροχρόνιοι σκληροί αγώνες για να αρθεί το απρατχάιντ σε βάρος των ξένων εργατών που ζουν στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Ωστόσο, δεν πρέπει να χωρεί αμφιβολία ότι η αυταπάρνηση των 300 άνοιξε έναν καινούργιο δρόμο ελπίδας.
Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους όσοι (και ήταν πολλοί…) στήριξαν αυτόν το δύσκολο αγώνα από τη Νομική έως τα νοσοκομεία. Μα πάνω απ’ όλα, θα θέλαμε να χαιρετίσουμε με σεβασμό τους 300 αγωνιστές για τους οποίους μπορεί να περηφανεύεται όλη η εργατική τάξη.

Αθήνα 9/3/11

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας

Είναι νίκη; Είναι νίκη. Όχι γιατί η Κυβέρνηση έδωσε όσα έπρεπε (ή ακόμα και όσα μπορούσε) αλλά γιατί το θέμα άνοιξε πια και κανένας δεν μπορεί να κάνει ότι δεν είδε ή δεν άκουσε.
Είναι ακόμα μεγαλύτερη νίκη γιατί δεν υπήρξε θάνατος απεργού παρά τις άπειρες μαλακίες και τις άθλιες καθυστερήσεις της συμμορίας "υπευθύνων" που χειρίστηκαν το θέμα.
Είναι νίκη γιατί ξεκαθάρισε, ελπίζω για όλους μας, ποιοι ήταν οι "λίγοι" και οι ακόμα "λιγότεροι" στις παράπλευρες θέσεις εξουσίας και πόσο γρήγορα έσπευσαν να γίνουν πρώτα Πόντιοι Πιλάτοι και στην συνέχεια συνεργοί στη συκοφάντηση και τον βασανισμό των απεργών πείνας.
Είναι τελικά μεγάλη νίκη γιατί απέδειξε, πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι υπάρχουν ακόμα οι τρεις γνωστές κατηγορίες εργαζομένων στα ΜΜΕ: Οι Αλήτες (πάρα πολλοί), οι Ρουφιάνοι (πολλοί), και οι Δημοσιογράφοι (λίγοι αλλά με χαρά διαπίστωσα ότι δεν είναι "είδος προς εξαφάνιση").

Αύριο αρχίζει το Sff-Rated και ευτυχώς άνετα μπορώ να αφοσιωθώ σ' αυτό.

Οδηγώντας...

2009 με δανεικά από το 2008

ΕΔΩ κι ΕΚΕΙ...

Σικέ! Κοπάνα # 2

Το Σικέ στον τίτλο και η Δικτυακή Απάτη στα Labels από εδώ κι εμπρός θα σηματοδοτούν τα ποστ που γράφω αργότερα και προχρονολογώ.

Σικέ! Κοπάνα # 1