Friday, August 29, 2008

Μεγάλη η Χάρη αυτής της Αγίας Τριάδας!


Σε κάθε συζητήσιμη (και φυσικά δυνάμει επικίνδυνη) συναλλαγή ο πιστός και υποψήφιος συναλλασσόμενος πρέπει να απευθύνεται σεμνά και ταπεινά και να ζητά γονυπετής την χάρη της Αγίας Τριάδας.
Αγίες Τριάδες φυσικά υπάρχουν πολλές ανά την Χριστιανοσύνη, αλλά οι πλέον θαυματουργές εδρεύουν όπως είναι αναμενόμενο στις διασημότερες Μονές.

Η Αγία Τρίαδα αποτελείται σχεδόν πάντοτε από Πατέρα, Υιό και Άγιο Πνεύμα, όπως στην παραπάνω αγιογραφία από την Μονή Βατοπεδίου. Μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις μπορεί να αποτελείται από φυσικούς εκπροσώπους των ανωτέρω μυθικών προσώπων, για να γίνει η δουλειά. Σε μερικές συναλλαγές λοιπόν, απαιτεί Συμβολαιογράφο, Δικηγόρο Α' και Δικηγόρο Β'. Σε άλλες πάλι Υπουργό, Ηγούμενο και Τελικό Αγοραστή.

Είναι εξαιρετικά σημαντικό και ο πιστός οφείλει πάντοτε να ξεχωρίζει τις κατάλληλες Αγίες Τριάδες και κυρίως να μην τις συγχέει ποτέ με τις σκέτες Τριάδες. Γιατί από παλαιοτάτων χρόνων Τριάδες είθισται να ονομάζουμε τις οργανώσεις της Κινέζικης Μαφίας.

Wednesday, August 13, 2008

Film Noir στην Δεξαμενή

Το Film Noir ξεκινάει πολύ καλά. Με έναν ήρωα που ξυπνάει δίπλα σε ένα πτώμα πλάι στα γράμματα που σχηματίζουν την λέξη HOLLYWOOD. Δεν θυμάται την τύφλα του, πάσχει από αμνησία που έχει προκληθεί από ένα τραύμα που φέρει στο κεφάλι. Το παρακείμενο πτώμα ανήκει σε έναν μπάτσο. Με αυτό το σχετικά απλό catch και αρκετά έξυπνη (αρχικά) επεξεργασία η ταινία καταφέρνει να σε "ψήσει" μέχρι το διάλειμμα και να σε κάνει να παραβλέψεις μερικά σεναριακά μικροπροβλήματα (όπως ότι όλα γίνονται σχετικά "εύκολα" στην αναζήτηση του ήρωα που προσπαθεί να ανακαλύψει ποιος διάολο είναι και υπερβολικά "δύσκολα" στις μετακινήσεις του αφού τον πυροβολούν συνέχεια χωρίς ωστόσο να τον πετυχαίνουν).
Μέχρι εδώ καλά. Δυστυχώς, στο δεύτερο μέρος οι σεναριακές αδυναμίες αυξάνονται και πληθύνονται και η δυσκολία του σχεδίου να αποδώσει την συναισθηματική κατάσταση του ήρωα (σε αντίθεση με τα γενικά πλάνα που είναι σχεδιασμένα πολύ ατμοσφαιρικά) καταντά την ταινία σχεδόν "βασανιστική". Όσο για την "λύση" στο τέλος είναι, κατά την γνώμη μου, τουλάχιστον αφελής.
Όμως το σάουντρακ λέει και τελικά το Film Noir έχει αρκετές καλές στιγμές και ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες, τόσο σεναριακά όσο και σχεδιαστικά, και στην τελική στην Δεξαμενή καλοκαιριάτικα με τον ουρανό από πάνω, ποπ κορν και μια μπύρα στο χέρι το ψιλοκαταπίνεις...

Thursday, August 7, 2008

Γκραν Γκινιόλ # 2 (αλλά στην ουσία τρίτο)

Μετά το μαύρο εξώφυλλο του τεύχους 0 και το λευκό εξώφυλλο του τεύχους 1 το τρίτο Γκραν Γκινιόλ που φέρει το νούμερο 2 είναι κι αυτό με λευκό εξώφυλλο. Αν και έχει κυκλοφορήσει εδώ και δύο περίπου μήνες και το αναζήτησα σε αρκετά κεντρικά, συνοικιακά (και επαρχιακά στις διακοπές μου) περίπτερα δεν το βρήκα πουθενά. Τελικά το πήρα χτες από την Jemma της Καλλιθέας. Τέλος με το ιστορικό, ας του πιούμε τώρα το αίμα...

Στα Κόμικς το "Δηλητηριώδες Νανούρισμα" εξακολουθεί να είναι γαμάτο και η ταυτόχρονη κυκλοφορία του ομώνυμου άλμπουμ από την jemmapress (για το οποίο θα κάνω χωριστό ποστ στο μέλλον με περισσότερα στοιχεία για τον δημιουργό του με το στραμπουληχτικό για την γλώσσα ονοματεπώνυμο - Douglas Paszkiewicz) δεν μειώνει καθόλου την σταδιακή απόλαυσή του στο περιοδικό. Από τα υπόλοιπα, το Nitro ολοκληρώνεται, το Τhe Goon συνεχίζεται και Τα Παιδιά του Κθούλου εισάγονται με ένα πολύ καλό τετρασέλιδο. Τα Bleeding Hearts (συνεργασία Δερβενιώτη-Οθωναίου σε χιαστί ρόλους σεναρίου-σχεδίου) είναι πάρα πολύ καλά. Το KiDdo του Γιώργου Ματάλα (βαρύ και σχεδιαστικά σκληρό στο κοντράστ του) είναι ώριμο σεναριακά και ικανοποιεί.

Τα τρία θέματα (Marvel Horror of the 70's, The Clones of Bruce Lee και Hammer's Dracula μέρος II) είναι κατατοπιστικά και καλογραμμένα.

Το νεοεισερχόμενο Audio Terrorism ασχολείται με την περίπτωση Mike Patton, το Homemade Weird παρουσιάζει την κινηματογραφική δουλειά του Γιάννη Τσιτσίμη ενώ οι υπόλοιπες στήλες ενημερώνουν τηλεγραφικά ή και πιο αναλυτικά για βιβλία, ταινίες και κόμικς.

Τέλος, Guest Artist του Γκραν Γκινιόλ#2 είναι ο Archangel.

Η Τέχνη του Αισθητικά Ακραίου φιλοξενείται από ένα περιοδικό που βρίσκει όλο και πιο πολύ το δρόμο του θεματολογικά και αισθητικά.

Άντε να δούμε πως θα βρει και θέση στον ωκεανό των περιοδικών που βουλιάζει τα περίπτερα, τώρα!!!

Sunday, August 3, 2008

Η Λήθη του Νίκου Βλαντή

Κατέχω την Λήθη από την μέρα που κυκλοφόρησε αλλά η ζωή μου τους τελευταίους μήνες ήταν ένα τρελάδικο κι έτσι παρόλο που την διάβασα σχεδόν αμέσως (και μονορούφι) μέχρι τώρα δεν μπόρεσα να γράψω κάτι για το καινούριο μυθιστόρημα του Νίκου Βλαντή. Και εν μέρει από τον φόβο μήπως τον αδικήσω.

Το βιβλίο είναι καλό, γι' αυτό δεν χωράει καμιά αμφιβολία. Κι ο Βλαντής συνεχίζει να χαράζει τον δικό του δημιουργικό δρόμο, και όσο προχωράει σ' αυτόν συνεχώς να ξεκαθαρίζει πως δεν είναι διατεθειμένος να τον διαπραγματευθεί. Εδώ τα πράγματα είναι Τake it or Leave it. Από την αρχή ξεκαθαρισμένα και εμμονικά τοποθετημένα. Προσωπικά, δεν έχω πρόβλημα μ΄ αυτό. Ίσα-ίσα που το γουστάρω κιόλας.

Υπάρχει μόνο ένα ψεγάδι που βρίσκω στην Λήθη και δυστυχώς βρίσκεται στην αρχή της. Ο ήρωας, αν και είναι ιδιαίτερα πειστικός και "ιδιαίτερος", δεν καταφέρνει να άρει την "δυσπιστία του αναγνώστη" στην σκηνή με το Γκρεϊχάουντ. Ίσως τα σήματα που δίνονται για κείνον παρακάτω να έπρεπε να έχουν δωθεί νωρίτερα. Ίσως κάποια άλλα σήματα που μας δίνει για την αντιληπτική του ικανότητα και την συγκρότηση του, να έπρεπε να είναι διαφορετικά, πιο θολά, αμφίσημα. Ίσως ο Ν.Β. να έπρεπε απλώς να τον βυθίσει στην ομίχλη του οινοπνεύματος ή κάποιων ψυχότροπων.

Έτσι κι αλλιώς από την Λίθινη Πολιτεία και μετά, όλα είναι πολύ σωστά "απογειωμένα"...

Saturday, August 2, 2008

Κακό ίσως, αλλά σίγουρα χιούμορ!

Άκουσα την δήλωση στα πεταχτά κι όταν την έψαξα δεν την βρήκα αυτολεξεί για να την λινκάρω.Anyway...

Αν πράγματι ο Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ είπε "Ποιόν θα πιστέψετε, έναν κατά συρροή δολοφόνο ή την Κυβέρνηση των ΗΠΑ;" προσπαθώντας να αποδείξει με αυτήν την φράση πως δεν έκανε καμμία συμφωνία με τον Ράντοβαν Κάρατζιτς, τότε το μόνο συμπέρασμα που μπορώ να βγάλω είναι πως διαθέτει άφθονο χιούμορ.

Είναι πραγματικά πολύ δύσκολη η απάντηση σε μια τέτοια ερώτηση, αν τεθεί ουσιαστικά, και αναλογιστεί κανείς την μακριά λίστα από Χασάπηδες του Κόσμου στους οποίους έχει προσφέρει συμφωνίες η Κυβέρνηση των ΗΠΑ στο παρελθόν.

Αύγουστος είναι, ας κρατήσουμε λοιπόν το ερώτημα στην χιουμοριστική του εκδοχή...

Friday, August 1, 2008

Ο (όχι και τόσο) τυχαίος θάνατος του Μπονβιβερισμού


Περσινά ξινά σταφύλια, ίσως...

Οι Μπονβιβεριστές είναι το είδος των ανθρώπων που αρέσκονται να περνάνε καλά, να ζουν "Καλή Ζωή". Σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί κανείς να αποδείξει πως είναι κατώτεροι ή ανώτεροι ηθικά από τους υπόλοιπους ανθρώπους γύρω τους, αν και σύμφωνα με μια μάλλον στενόμυαλη οπτική είναι πιο επιρρεπείς στην αποφυγή των κόπων και την λογική "τρώω από τα έτοιμα".

Το τελευταίο διάστημα ο Μπονβιβερισμός στην χώρα διώκεται. Αν και όχι ακόμα νομικά, είναι φανερό πως διώκεται από τα Μέσα και υποσκάπτεται από μέσα, από τους ίδιους τους Μπονβιβεριστές που έχουν βρεθεί σε διάφορες αυτόκλητες "έδρες" τιμητών.

Οι αιτιάσεις ποικίλλουν. Οι περιπτώσεις το ίδιο. Αν κάτι είναι ανησυχητικό δεν είναι φυσικά ο έλεγχος των πράξεων του οποιουδήποτε προσώπου, είναι η επερχόμενη λατρεία της μιζέριας. Η σύγκριση ανόμοιων πραγμάτων, η δήθεν στατιστική ανάλυση, που καταλήγει να υπερασπίζεται προκάτ αποτελέσματα.

Όλοι εμείς οι Δυτικοί, ζούμε εν τέλει μια Μπονβιβερίστικη Ζωή. Στηριγμένη ουσιαστικά στην γεωπολιτική τύχη και την ιστορική μας ικανότητα να πραγματοποιούμε την πιο αδίστακτη από τις υπάρχουσες λύσεις. Ο Μπονβιβερισμός είναι το πιο κοινό έγκλημα του Δυτικού Πολιτισμού.

Και ενώ συμβαίνει παντού γύρω μας, μόνο στην πιο extreme μορφή του καταδικάζεται...

O πίνακας είναι ελαιογραφία του Edward Kay και "εκλάπη" από εδώ

Wednesday, June 25, 2008

Fuck Fiction! Ή η απέραντη καλοσύνη των Ελλήνων

Πόσο υπέροχο είναι να είσαι αλλοδαπός με λίγα χρόνια στην Ελλάδα, να μην μιλάς καλά την γλώσσα - και φυσικά να μην την διαβάζεις καθόλου - να έχεις δυο μικρά παιδιά που πάνε σε Ελληνικό σχολείο και δεν μπορείς να τα βοηθήσεις και ξαφνικά κάποιος σαν άλλος Αη-Βασίλης έρχεται και σου ΧΑΡΙΖΕΙ μια υπερσύγχρονη εγκυκλοπαίδεια;

Νάτη η απέραντη καλοσύνη των Ελλήνων. Απέραντη όσο και η μεγαλοψυχία τους και η κοινωνική τους αλληλεγγύη. Κάτι τέτοια με κάνουν περήφανο γι αυτή την χώρα!

Μόνο που... ο Αη-Βασίλης ξανάρχεται μετά από τρία με τέσσερα χρόνια και λέει στον αλλοδαπό ότι δεν πλήρωσε τις δόσεις ως όφειλε. Και η αρχική τιμή των περίπου τετρακοσίων ευρώ έχει γίνει τώρα οχτακόσια με τους τόκους κι αν δεν τα πληρώσει αμέσως θα τον τραβάνε στα δικαστήρια. Και του τρίβει στην μούρη ένα χαρτί που υπέγραψε ότι ΑΓΟΡΑΣΕ την εγκυκλοπαίδεια που μεταξύ μας δεν είναι και τόσο υπερσύγχρονη, τα πιτσιρίκια του το έχουν καταλάβει όταν ψάχνουν κάτι για το σχολείο τους και δεν το βρίσκουν.

Και βέβαια το Ελληνικό Κράτος δεν κόβει τον κώλο στους αληταράδες Αη-Βασίληδες, αντιθέτως τους στηρίζει με δικαστικές αποφάσεις και εντάλματα πληρωμής. Γιατί εδώ έχουμε κάθε μέρα Χριστούγεννα, κάθε μέρα είναι γιορτή.

Sunday, June 22, 2008

Λάθος Οδηγίες - Αλέκος Παπαδόπουλος - Τρίτων + Επιστροφή


ΑΡΧΙΚΟ ΜΠΛΑ-ΜΠΛΑ
Οι Λάθος Οδηγίες είναι το πρώτο βιβλίο του Αλέκου Παπαδόπουλου και κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2008 από τις εκδόσεις Τρίτων. Πρόκειται για μια συλλογή 16 διηγημάτων χωρισμένων σε τέσσερις θεματικές ενότητες. Τρία ακόμη "καρκινικά" κείμενα εμφανίζονται ανάμεσα στις ενότητες υπό την επικεφαλίδα "Διαφημίσεις". Το βιβλίο κλείνει με μια σελίδα-ιστορικό των διηγημάτων όπου αναφέρεται ποια από αυτά είναι αδημοσίευτα, ποια έχουν δημοσιευθεί στο "9" (ή - και) παρουσιασθεί στα Λογοτεχνικά Εργαστήρια της ΑΛΕΦ και στα ΦΕΦΕ ή ακόμα έχουν γραφτεί ειδικά για το ΦΕΦΕ και βραβευθεί εκεί. Για να τελειώνω όμως με τα data του βιβλίου, το εξώφυλλο και τα μικρά διακοσμητικά των ενοτήτων είναι του Σταύρου Ντίλιου (γνωστού ρομποτομανή), οι σελίδες 221 και η τιμή του 12,54 με ΦΠΑ. Την κεντρική διάθεση έχει αναλάβει το Βιβλιοπέλαγος.

ΤΟ ΨΗΤΟ
Η πρώτη ενότητα ονομάζεται ΔΕΛΤΙΟ ΘΥΕΛΛΗΣ και περιλαμβάνει τα διηγήματα:
Α) Απασφάλιση
Β) Πρώιμη Χήρα
Γ) Πράγματα να Κάνω Χθες
Δ) Έφεση Αμαρτιών
Ε) Καινή Σπορά
Η ενότητα αυτή αντανακλά κατά την γνώμη μου την πιο "γκαζωμένη" πλευρά του Αλέκου Παπαδόπουλου και θεματικά και ρυθμικά και υφολογικά. Τα πρώτα τέσσερα διηγήματα είναι γραμμένα με πρωτοπρόσωπη αφήγηση ενώ το τελευταίο με τριτοπρόσωπη που όμως ακολουθεί την (ανατριχιαστικά) περιορισμένη οπτική του ήρωα. Συνολικά, βρίσκω την ενότητα αυτή πολύ δυνατή και δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιο διήγημα έναντι των άλλων, ακόμα και συναισθηματικά. Κανένα δεν "το πάω" πιο πολύ, και αν και οι διαφορές μεταξύ των θεμάτων και των ηρώων είναι πραγματικά μεγάλες, η συνοχή του κόσμου που διαδραματίζονται(στο εγγύς μέλλον) παραμένει συνεχώς μέσα στο πλάνο. Οι απόηχοι των επιρροών του Α.Π. είναι καλά χωνεμένοι και δουλεμένοι και η χρήση της γλώσσας (ιδίως στην Απασφάλιση) καινοτόμα με πραγματικό δραματουργικό λόγο.

Ανάμεσα στην πρώτη και την δεύτερη ενότητα μεσολαβούν ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ. Το κείμενο "Στον Αστερισμό του Καρκίνου" δείχνει την μεγάλη ικανότητα του συγγραφέα να χειρίζεται τον γραπτό λόγο του είδους. Το αποτέλεσμα έχει ενδιαφέρον, αλλά κατά την γνώμη μου μόνο σαν άσκηση ύφους. Σαν ένα καλοπαιγμένο σόλο ηλεκτρικής κιθάρας, που αποδεικνύει την μαεστρία του δημιουργού του ακι την χαρά του "γράφω για να γράφω".

Η δεύτερη ενότητα ονομάζεται ΠΡΩΤΗ ΕΠΑΦΗ και περιλαμβάνει τα διηγήματα:
Α) Ένα Μικρό Αντάλλαγμα
Β) Αβραμελίνη
Γ) Ανέπαφες Αξίες
Δ) Υπογείωση
Το πρώτο χρησιμοποιεί και πάλι πρωτοπρόσωπη αφήγηση. Το δεύτερο τριτοπρόσωπη με πανθορώντα αφηγητή. Το τρίτο είναι και πάλι πρωτοπρόσωπο με "ενθέσεις" του κειμένου που έχει αναλάβει να γράψει ο ήρωας και το τέταρτο τριτοπρόσωπο με "ενθέσεις" των σκέψεων ενός από τους χαρακτήρες που βρίσκεται σε κώμα. Η ενότητα συνολικά δεν αναδύει ένα και μόνο "άρωμα", δεν είναι τόσο συνεκτική όσο η πρώτη, αλλά περιστρέφεται πολύ καλά γύρω από την θεματική που δηλώνει ξεκάθαρα ο τίτλος της. Υπάρχει εδώ χώρος για χιούμορ (αρκετές φορές πικρό), ένας απόηχος κλασσικής επιστημονικής φαντασίας της "Χρυσής Εποχής" στο πρώτο διήγημα και στο τελευταίο στοιχεία της λογοτεχνίας Τρόμου που αξιοποιούνται πολύ δημιουργικά. Προσωπικά ξεχωρίζω από αυτήν την ενότητα τις Ανέπαφες Αξίες, λόγω της (ίσως υπερβολικά) κρυμμένης τους ανατροπής.

Και πάλι ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ. Ισχύει ότι έγραψα παραπάνω, αλλάζει μόνο ο τίτλος. Είναι "Καρκινικός Κώδικας".

Η τρίτη ενότητα ονομάζεται ΘΕΟΙ ΚΑΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ και περιλαμβάνει τα διηγήματα:
Α) Horrorscope
Β) Όλοι οι Σωτήρες της Γης
Γ) Ο Φλοίσβος των Άστρων
Τριτοπρόσωπη συν πρωτοπρόσωπη αφήγηση στα δύο μέρη του πρώτου διήγηματος, καθαρή πρωτοπρόσωπη στα δεύτερο και τρίτο. Ούτε αυτή η ενότητα είναι συνεκτική, όμως η χρήση της γλώσσας είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα στο Horrorscope, υπάρχει μια πολύ ωραία ιδέα στους Σωτήρες της Γης και προσωπικά θεωρώ κορυφαίο διήγημα από κάθε άποψη τον Φλοίσβο. Ίσως γιατί μου ταιριάζει πραγματικά πολύ και αν και ξέρω πως ποτέ δεν θα μπορούσα να το γράψω με τον τρόπο του Αλέκου, θα ήθελα να είχα συλλάβει αυτήν την ιδέα...

Οι τελευταίες ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ έχουν τον τίτλο Καρκινοβασίες και ακολουθούν τον ίδιο δρόμο.

Η τέταρτη και τελευταία ενότητα ονομάζεται ΟΡΦΑΝΑ ΚΑΙ ΓΕΙΤΟΝΕΣ και έμαθα πως είναι "ρουλετικός" όρος. Εδώ περιλαμβάνονται τα διηγήματα:
Α) Λάθος Οδηγίες
Β) Νομοσχέδια για την Βαρύτητα
Γ) Cyrano De Spaceark
Δ) Οι Πύλες της Σιωπής
Τα πρώτα δύο υποθέτω πως είναι τα Ορφανά και τα υπόλοιπα δύο οι Γείτονες. Οι Λάθος Οδηγίες ακολουθούν πρωτοπρόσωπη αφήγηση (με κλασικό Παπαδοπούλειο ύφος και ίσως θα μπορούσαν να ενταχθούν στην πρώτη ενότητα) ενώ τα Νομοσχέδια για την Βαρύτητα τριτοπρόσωπη κατά το μεγαλύτερο μέρος της σπονδυλωτής ανάπτυξής τους. Τα τελευταία δύο διηγήματα του βιβλίου είναι στην ουσία "αναδιηγήσεις" γνωστών μύθων (του Συράνο και των Θεσπιέων) που έχουν μεταφερθεί στον χωροχρόνο με "πειραγμένο" το μύνημά τους. Προσωπικά πιστεύω πως αυτά τα δύο τελευταία διήγηματα αποτελούν την απαρχή μιας μεγαλύτερης θεματικής ενότητας του Α.Π. και θα ήταν καλύτερα να μην τα περιλάβει στο βιβλίο, αλλά να περιμένει την συνέχεια που σίγουρα θα του προκύψει και να τα εκδώσει όλα μαζί σε μια εννιαίου ύφους και θέματος συλλογή.

ΤΕΛΙΚΟ ΜΠΛΑ-ΜΠΛΑ
Οι Λάθος Οδηγίες πατάνε πολύ γερά στα πόδια τους και αξίζουν όλη την προσοχή του αναγνώστη. Πρέπει όμως να αντιμετωπιστούν σαν αυτό που δηλώνουν εξαρχής ότι είναι. Μια Συλλογή Διηγημάτων Επιστημονικής Φαντασίας. Ο Αλέκος Παπαδόπουλος διεκδικεί το δικαίωμά του να είναι ένας συγγραφέας που ακολουθεί πολλούς δρόμους στην επιλογή των θεμάτων του και να αξιοποιεί την σχεδόν χαμαιλεοντική ικανότητα του να παράγει διαφορετικό "παίξιμο" ανάλογα με το θέμα που συλλαμβάνει και επεξεργάζεται. Το αν αυτό θολώνει λίγο την εικόνα που σχηματίζει για τον "άνθρωπο που κρύβεται πίσω από τις λέξεις" ο αναγνώστης του, δεν πρέπει το θεωρεί αρνητικό. Γιατί η μόνη εννιαία γραμμή που διατρέχει το έργο του, όπως τουλάχιστον την αντιλαμβάνομαι εγώ, είναι μια μεγάλη λατρεία για την αμφισημία.

ΑΣΧΕΤΟ ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Γύρισα πίσω. Και ελπίζω πως θα παραμείνω...

Tuesday, June 3, 2008

Με συγχωρείτε, διακοπή!

Με την Χούντα της Καθημερινότητας να συνεχίζεται, και να παίρνει και νέα επεισόδια είμαι υποχρεωμένος να σου ζητήσω να συγχωρήσεις τις απουσίες μου και να σε ενημερώσω πως προσωρινά το TALES OF A CRAZY WORLD διακόπτει την λειτουργία του.
Ελπίδα μου είναι να επιστρέψω όταν καταφέρω να πετύχω έστω και μια στοιχειώδη ομαλότητα. Ακόμα και με λύσεις Μαρκεζίνη...

Ό,τι χρωστάω (όπως ας πουμε το 4ο ΦΕΦΕ και τις "Λάθος Οδηγίες") θα το ανεβάσω πρώτο.

Προς το παρόν όμως,
ΜΕ ΣΥΓΧΩΡΕΙΤΕ ΔΙΑΚΟΠΗ!

Friday, May 30, 2008

Μα πιο πολύ απ' όλα γουστάρω να καρφώνω τους φίλους μου!

Ο Δημήτρης Φύσσας μεθαύριο Κυριακή χαρίζει το νέο του βιβλίο ΟΙ ΑΣΤΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΗΣΗ ΑΠΟ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ, σε όποιον σκάσει στις δώδεκα (προσέχτε, το μεσημέρι!!!) στο φουαγιέ του Κινηματογράφου ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ (Λεωφόρος ΣΥΓΓΡΟΥ, απέναντι από το ΦΙΞ, τρία λεπτά περπάτημα με καύσωνα από τον σταθμό του Μετρό που έχει τα κεφαλαία της παρένθεσης για όνομα). Τον δίνω στεγνά για να μην του φτάσουν τα κομμάτια που θα έχει και να γίνει ρόμπα...


Ο Αλέκος Παπαδόπουλος σε εκδήλωση της ΑΛΕΦ στο ΦΑΕΙΝΟΝ (Καλλιδρομίου & Μαυρομιχάλη, απέναντι από το ΑΤ Εξαρχείων) την ίδια μέρα, αλλά ευτυχώς το βραδάκι (8 μ.μ.) ακούει το διήγημα του "Ο Φλοίσβος των Άστρων" να διαβάζεται από τον Παναγιώτη Κούστα (δηλαδή εμένα, που νοιώθω σαν αγόρι-λάστιχο τις τελευταίες μέρες). Η εκδήλωση είχε προγραμματιστεί πριν την κυκλοφορία του βιβλίου του Αλέκου (που έχει τον τίτλο ΛΑΘΟΣ ΟΔΗΓΙΕΣ, είναι ένα γαμάτο ανάγνωσμα και περιλαμβάνει και το εξαιρετικό διήγημα που θα διαβαστεί) αλλά πέσανε κάτι αναβολές κι έτσι τώρα που γίνεται αποκτά νέο (πανηγυρικό) χαρακτήρα. Τον δίνω κι αυτόν στεγνά, και μαζί του δίνω κι εμένα(γιατί δεν έχω κάνει όσες πρόβες πρέπει...)

Ωραία αρχή Ιουνίου, δεν βρίσκεις;

Wednesday, May 28, 2008

Απιθανότητα;


Πόσο απίθανο είναι στατιστικά μέσα σε ένα μήνα να σε "πάρει κούρσα" δυο φορές το ίδιο πλήρωμα του ίδιου ασθενοφόρου;
Μου συνέβη και το καταθέτω για να μην ακούω μαλακίες περί της υπερβολής του Αλμοδοβάρ. Δεν υπάρχει "δεν γίνεται" παιδιά. Όλα συμβαίνουν.
Και παρακαλώ πολύ προσέχετε μέχρι να βγει αυτός ο μήνας (ή ίσως και ο χρόνος, τώρα που καταμετρώ συμβάντα).
Δεν αντέχω άλλες συγκινήσεις...

Υ.Γ. Μόνο για το πρώτο χθεσινό πλήρωμα: Ευχαριστώ, κι άμα τριτώσει να μάθω και τα ονόματά σας ρε μάγκες.
Μόνο για το δεύτερο χθεσινό πλήρωμα: Τα εννοούσε τα "σας ευχαριστώ" και τα "καλά να είσαστε παιδιά". Δεν είναι καθόλου τυπικούρα η γυναίκα, πήρε χαμπάρι το ζόρι που τραβήξατε...

Tuesday, May 27, 2008

ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΙΡΑΝ: ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΑΝΤΙΟ ΤΟΥ ΤΖΩΡΤΖ ΜΠΟΥΣ;


Από το 1951, όταν ο τότε ηγέτης του Ιράν, Μοχάμαντ Μοσσαντέκ, αποφάσισε να εθνικοποιήσει τις πετρελαιοπηγές της χώρας, μέχρι το 1979, όταν η Ιρανική Επανάσταση επέβαλε την ισλαμική δημοκρατία, και από το 1997, όταν οι μεταρρυθμιστές του Χαταμί προσπάθησαν να εκσυγχρονίσουν την ιρανική κοινωνία, μέχρι σήμερα, που ο πρόεδρος Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ, υπερασπίζεται σθεναρά το δικαίωμα του Ιράν στην ανάπτυξη πυρηνικής ενέργειας, το Ιράν έβρισκε πάντοτε απέναντί του έναν ισχυρό αντίπαλο: τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα παρουσιάζει ένα ντοκιμαντέρ για τον ψυχρό πόλεμο των δύο χωρών και τον ανταγωνισμό τους στην εύφλεκτη Μέση Ανατολή.

Ο φακός της εκπομπής ταξιδεύει στην Τεχεράνη και συναντά τους πρωταγωνιστές της κατάληψης της αμερικανικής πρεσβείας το 1979. Ανάμεσα τους και η Μασουμέ Εμπτεκάρ, που 20 χρόνια αργότερα έγινε η πρώτη γυναίκα αντιπρόεδρος του Ιράν. Οι καταληψίες φοιτητές ζήτησαν από την 19χρονη τότε Εμπτεκάρ να αναλάβει για τις πρώτες ημέρες τη μετάφραση και ανακοίνωση στα αγγλικά των μηνυμάτων τους. Η κατάληψη όμως κράτησε περισσότερο από όσο είχαν αρχικά υπολογίσει…

Ο Μοχσέν Μιρνταμαντί, από τους πρωτεργάτες της κατάληψης και του κόμματος των μεταρρυθμιστών, μιλά στην εκπομπή και εξιστορεί την προσπάθεια του Ιράν να ξεπεράσει την απομόνωση στην οποία βρέθηκε από τη δεκαετία του 80 κι έπειτα, καθώς και τον αγώνα της ιρανικής κοινωνίας να γεφυρώσει το χάσμα με τη Δύση και να διεκδικήσει τα δικαιώματά της.

Στην Τεχεράνη σήμερα, τολμηρά νεαρά ζευγάρια κυκλοφορούν χέρι χέρι στο πάρκο, ενώ νέοι ράπερ αψηφούν τις απαγορεύσεις και ηχογραφούν τη μουσική που τους εκφράζει. Η πολιτική του Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ όμως δοκιμάζει τη νεολαία που διεκδικεί περισσότερες ελευθερίες.

Παράλληλα, οι εξαγγελίες του για το πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας, καθώς και οι βολές του εναντίον του Ισραήλ, έχουν μετατρέψει το Ιράν σε «αγαπημένο» στόχο των πολιτικών και των μίντια της Αμερικής. Καθώς το τέλος της προεδρίας του Τζωρτζ Μπους πλησιάζει, το κλίμα οξύνεται και ήδη 2 φορές τους τελευταίους μήνες, οι δύο χώρες βρέθηκαν κοντά στην ένοπλη σύρραξη...

Θα υλοποιήσει άραγε ο Τζωρτζ Μπους την απειλή του για επίθεση στο Ιράν μέχρι την αποχώρησή του από το Λευκό Οίκο το Νοέμβριο; Και τι τακτική θα ακολουθήσει ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ απέναντι στο Ιράν; Ιρανοί πολιτικοί και Αμερικανοί διπλωμάτες αναλύουν την κατάσταση και εξηγούν πως οι δύο χώρες τελικά παίζουν μια σκληρή παρτίδα πόκερ, με απρόβλεπτες συνέπειες.

--------------------------------------------------------

Πέμπτη, 29 Μαΐου, στις 22:00, στην ΕΤ1

Sunday, May 25, 2008

Τιμή στον Douglas Adams!

Today is Towel Day!


Ανάλυση του κοινωνικού αυτού φαινομένου μπορείς να βρεις στα Ελληνικά εδώ. Thanx Araquel!

Saturday, May 24, 2008

Οι Αφίσες του Μάη την Τρίτη στο Nosotros

Όχι από την Γιορτή των Λουλουδιών, εντάξει; Και επίσης πολύ μακριά από τις συνήθεις "αρπαχτουλιές" των "επετειακών" λευκωμάτων. Όλες (οι 520) αφίσες του Μάη του '68 κυκλοφόρησαν πρόσφατα σε λεύκωμα-βιβλίο από τις Εκδόσεις Βιβλιοπέλαγος. Κοτσάρω την πρόσκληση της παρουσίασης:


ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Οι εκδόσεις ΒΙΒΛΙΟΠΕΛΑΓΟΣ παρουσιάζουν το βιβλίο:

Μάης ’68 – Οι Αφίσες

Τρίτη 27 Μαΐου, 8:30 μ.μ.

στον Ελεύθερο Κοινωνικό Χώρο NOSOTROS,

Θεμιστοκλέους 66, Εξάρχεια.

Θα μιλήσουν οι:

Βένιος Αγγελόπουλος,

Βίκτωρ Αναγνωστόπουλος-Μέλκιαδες,

Περικλής Κοροβέσης

& Κώστας Φέρρης.

Τη συζήτηση για το Μάη του ’68 θα συντονίσει ο Μιχαήλ Πρωτοψάλτης.


Η δουλειά που έχει γίνει για το υλικό και όλο το βιβλίο λέει πολύ. Επίσης αν αναλογιστεί κανείς το περιεχόμενο και την γενικότερη ποιότητά του είναι και σε χαμηλή τιμή...

Friday, May 23, 2008

Μεθαύριο στην Κασσίων η ΑΛΕΦ αναλύει Άρθουρ Κλαρκ (αν και προσωπικά θα προτιμούσα Άρθουρ Ντεντ)

Θέλει πολύ κουράγιο για να στήνεσαι μπροστά στην δορυφορική πιατάρα με λαχούρι παρεό μεταξύ ογδόντα και τάφου... Ας σταματήσω όμως τις κακίες για τον θανόντα, ακόμα και το περίεργο γούστο στο ντύσιμο μπορεί να δικαιώσει ο θάνατος. Ας μεταφέρω - πιστά και με συνέπεια όπως κάθε σωστό μέλος - την πρόσκληση της ΑΛΕΦ. Διάβασε τα μαύρα:

Με αφορμή τον πρόσφατο θάνατο του συγγραφέα Άρθουρ Κλαρκ, η ΑΛΕΦ σάς καλεί την Κυριακή 25 Μαΐου 2008 και ώρα 19:30, στην αίθουσα Κασίων (3ης Σεπτεμβρίου 56, 2ος όροφος) σε μια εκδήλωση με σκοπό την Παρουσίαση και Ανάλυση του έργου του Άρθουρ Κλαρκ από τον Βαγγέλη Κρητικό και την Βάσω Χρήστου. (Η είσοδος όπως πάντα ελεύθερη.)
Θα χαρούμε να σας δούμε και να συζητήσουμε όλοι μαζί για τον συγγραφέα που σίγουρα ελάχιστους από εμάς άφησε ανεπηρέαστους.


Δεν έχω να προσθέσω κάτι. Ο Κλαρκ δεν με τρελαίνει προσωπικά, τον σέβομαι, υποκλίνομαι στο έργο του, αλλά το γράψιμό του το βαριέμαι! Γούστα είναι αυτά, έχω ακούσει για ανθρώπους που δεν πάνε τον Σπίνραντ, αυτό μιλάμε κι αν δεν το πιάνω με τίποτα, αλλά τι να κάνεις; Η ζωή είναι σκληρή, αλλά απείρως προτιμότερη απ' τον θάνατο.

Ωραία βρήκα και μπαρούφα για να το κλείσω...

Thursday, May 22, 2008

Ανεβάζω mail του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα

Ανεβάζω το mail που πήρα σήμερα χωρίς δυστυχώς όλες τις φωτογραφίες του και τα λινκ που περιέχει

Αγαπητοί φίλοι του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα και της Θεματικής Βραδιάς...


Τα γεγονότα της προηγούμενης εβδομάδας μας "εκτροχίασαν" λίγο... Παρ'όλα αυτά η δημοσιογραφική ομάδα του ΡΧΣ εξακολουθεί να εργάζεται με συνέπεια, ώστε σύντομα να σας παρουσιάσει τα νέα ντοκιμαντέρ της εκπομπής, που βάσει των δεσμεύσεων της διοίκησης της ΕΡΤ, θα εξακολουθήσει να προβάλλεται ως το τέλος της τηλεοπτικής σεζόν.

Έτσι, ήρθε η ώρα για την προβολή του "ανεπιθύμητου" ντοκιμαντέρ, στο πλαίσιο της "πεπαλαιωμένης" Θεματικής Βραδιάς για την ακρίβεια και τη γενιά των 700...

Αυτήν την Πέμπτη, 22 Μαΐου, στις 22:00, στην ΕΤ1


ΕΠΙΒΙΩΝΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ 700 ΕΥΡΩ


Ελλάδα. Η χώρα του ήλιου, της θάλασσας, του κρασιού και της καλής παρέας. Η χώρα που καλεί τους νέους από όλο τον κόσμο να ζήσουν το μύθο τους σε αυτήν. Ποια είναι όμως η πραγματικότητα για τους κατοίκους μιας χώρας όπου ένα σημαντικό μέρος των εργαζομένων, ιδίως νέων, αμείβονται με λιγότερα από 1000 ευρώ το μήνα, την ίδια στιγμή που οι τιμές βασικών αγαθών είναι από τις ακριβότερες στην Ευρώπη; Πόσο οι Έλληνες απολαμβάνουν τη ζωή και τα αγαθά της πατρίδας τους, όταν εργάζονται περισσότερο από κάθε άλλο ευρωπαϊκό λαό;


Το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα κατέγραψε για ένα μήνα τη ζωή πέντε ανθρώπων που προσπαθούν να επιβιώσουν ενάντια στην ακρίβεια και τους χαμηλότατους κατώτατους μισθούς.


Ο Κώστας είναι 29 ετών, απόφοιτος του Πολυτεχνείου, με μεταπτυχιακό δίπλωμα. Προσπάθησε να βρει δουλειά, όμως οι μισθοί που του προτάθηκαν από τεχνικές εταιρείες δεν ξεπερνούσαν τα 700 ευρώ το μήνα, τη στιγμή που τα τρέχοντα έξοδά του είναι σχεδόν διπλάσια. Έτσι αναγκάζεται να κάνει τρεις δουλειές για να τα βγάλει πέρα. Η καθημερινή ζωή του Οδύσσεια ξεκινάει το πρωί από το σπίτι του στην Λούτσα. Αφού διασχίσει όλη την Αττική καταλήγει το απόγευμα στο Φάληρο, όπου εργάζεται σαν σερβιτόρος.


Ο Μανώλης είναι καθηγητής, 43 ετών. Ζει στα Χανιά με τη γυναίκα και τα 2 μικρά παιδιά του, 6 και 3 ετών. Παρότι έχει πετύχει τρεις φορές στις εξετάσεις του ΑΣΕΠ ακόμη δεν έχει διοριστεί και αναγκάζεται να εργάζεται ως ωρομίσθιος καθηγητής, με 340 ευρώ το μήνα, τα οποία και πληρώνεται με καθυστέρηση πολλών μηνών. Τα οικονομικά της οικογένειας βασίζονται στο μισθό της γυναίκας του, στον υπερδανεισμό, τις πιστωτικές κάρτες και ένα αυστηρότατο προϋπολογισμό. Ένα έκτακτο έξοδο -οι οδοντιατρικές δαπάνες της συζύγου του- ανατινάζουν τον προϋπολογισμό στον αέρα.


Η Τζίνα είναι 32 ετών, πτυχιούχος ιταλικής γλωσσολογίας και μιλά 4 ξένες γλώσσες. Αν και είχε μια καλή δουλειά στην Ιταλία, αποφάσισε να γυρίσει στην Ελλάδα το 2004, μέσα στην ευφορία των Ολυμπιακών Αγώνων. Τα τελευταία 2 χρόνια εργάζεται ως γραμματέας με μισθό 770 ευρώ, με τα οποία πρέπει να ζήσει η ίδια και η 5χρονη κόρη της.


Η Αφροδίτη είναι 27 ετών, απόφοιτος του τμήματος δημοσιογραφίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Λονδίνο. Ζει μόνη της στην Αθήνα προσπαθώντας να τελειώσει το διδακτορικό που ξεκίνησε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Παράλληλα με τις σπουδές της, εργάζεται με καθεστώς μερικής απασχόλησης, για να τα βγάλει πέρα στην ακριβή Αθήνα. Όμως τα χρήματά της συχνά τελειώνουν πριν τα μέσα του μήνα...


Ο Ιορδάνης, είναι 31 ετών, με σπουδές στο μάρκετινγκ. Έκανε εφτά μήνες να βρει δουλειά και τελικά προσελήφθη ως πωλητής σε εταιρία πληροφορικής, με μισθό… 680 ευρώ. Δεν άντεξε να μένει με τους γονείς του και να συντηρείται από αυτούς και αποφάσισε να μεταναστεύσει. Ο πρώτος του μισθός στην Ολλανδία ήταν 1700 ευρώ. Ο φακός της εκπομπής τον παρακολουθεί να πληρώνει 1,5 ευρώ για τον καφέ του, στην κεντρική πλατεία του Άμστερνταμ.


Στο πλαίσιο της εκπομπής θα προβληθεί βίντεο με έναν ακόμη νέο που παρακολούθησε η ομάδα του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα: Ο Δημήτρης, 28 ετών, στράφηκε στην ομάδα του γνωστού, πλέον, blog g700.blogspot.com για να ενημερωθεί ια τα δικαιώματά του και τις κινήσεις που θα έπρεπε να ακολουθήσει για να διεκδικήσει τα δεδουλευμένα του από την εταιρεία στην οποία εργαζόταν. Με τη συμβολή των μελών του G700, η υπόθεση μεταφέρθηκε τους τελευταίους μήνες στις αίθουσες των δικαστηρίων...


Στο στούντιο της εκπομπής θα βρίσκονται και μέλη από την ομάδα G700 για να συζητήσουν ζωντανά με τον Στέλιο Κούλογλου, όλα τα επίμαχα ζητήματα.


Ακόμη στο κλείσιμο της Θεματικής Βραδιάς, θα μεταδοθεί το ντοκιμαντέρ:

Made in China (Hikari Productions, 52ʼ, Jean-Yves Cauchard)

Πέμπτη, 22 Μαΐου, λίγο μετά τα μεσάνυχτα, ΕΤ1


Η οικογένεια Φαν είναι μια συνηθισμένη αγροτική οικογένεια της Κίνας που έρχεται αντιμέτωπη με μια κρίση χωρίς προηγούμενο στην ιστορία της χώρας και αναγκάζεται να εγκαταλείψει το σπίτι της στο χωριό προκειμένου να επιβιώσει. Μετακομίζουν στην βιομηχανική πόλη Cixi, για να εργαστούν σε μια βιομηχανία. Θα δουλεύουν πλέον 7 μέρες την εβδομάδα για 12 ώρες τη μέρα για να κερδίζουν απλά ένα μισθό δυστυχίας. Παρόλα αυτά, τα χρήματα είναι αρκετά για να επιστρέψουν τα χρέη τους και κυρίως να βοηθήσουν τα παιδιά τους να σπουδάσουν.

Το ντοκιμαντέρ «Made in China» καταγράφει το πεπρωμένο όλων αυτών των ανθρώπων. Από την στιγμή της φυγής τους από την ύπαιθρο μέχρι και την στιγμή της επανένωσής τους με τις οικογένειές τους – πολύ αργότερα – ο Jean-Yves Cauchard κινηματογραφεί τη ζωή τους στην ύπαιθρο, στο σχολείο, στο εργοστάσιο… Ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ που μας κάνει μάρτυρες των επιπτώσεων του «οικονομικού θαύματος» στην Κίνα.

Αυτήν την Πέμπτη, στις 22:00, στην ΕΤ1.

Για όλες τις τελευταίες εξελίξεις, μπορείτε να ενημερώνεστε διαβάζοντάς τις ανακοινώσεις στην ιστοσελίδα της εκπομπής:


Το ΡΧΣ ενημερώνει τους τηλεθεατές του ότι θα συμμετάσχει στο "Global Beat Festival". Ένα διαφορετικό φεστιβάλ που για δύο μήνες θα ταξιδέψει σε 8 πόλεις της Ελλάδας παρουσιάζοντας συναυλίες, χορευτικές παραστάσεις, εργαστήρια, παιδικό πρόγραμμα... Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ, θα παρουσιάζονται καθημερινά ντοκιμαντέρ του ΡΧΣ.
Για πληρέστερη ενημέρωση σχετικά με το Φεστιβάλ, πατήστε εδώ.

----------------------------------------------------------------

Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα - http://www.rwf.gr/index.php

E-mail: info@rwf.gr

--------------------------------------------------------------------------------
No virus found in this incoming message.
Checked by AVG.
Version: 7.5.524 / Virus Database: 269.24.0/1459 - Release Date: 21/5/2008 5:34 μμ

Το είδες, το διάβασες, κάνε τώρα το κουμάντο σου το βράδυ...

Wednesday, May 21, 2008

Παρουσίαση με Γκάζια από το Μαγικό Κουτί

Δεν έχω αποκτήσει, ούτε φυσικά διαβάσει ακόμη Τα Παραμύθια της Αγχόνης του Γιάννη Μουστάκα, αλλά είναι στην λίστα μου και θέλω να δω και το βιβλίο από κοντά για να ξέρω αν θα μπινελικώσω το Μαγικό Κουτί για το εξώφυλλό του (όπως το βλέπω στις οθόνες μου φαίνεται επιεικώς άθλιο, αλλά διατηρώ τις επιφυλάξεις μου μέχρι να το πιάσω στα χέρια μου).
Πράγμα που θα συμβεί αρκετά σύντομα, αφού σύμφωνα με το e-mail που πήρα και το ανεβάζω η παρουσίαση του βιβλίου είναι τώρα κοντά (μεθαύριο) και μάλιστα με πολύ καλές προοπτικές (βλέπε γκάζια). Παραθέτω το κείμενο:

Αγαπητοί φίλοι και συνεργάτες,

Το Μαγικό Κουτί σας προσκαλεί στην παρουσίαση του βιβλίου "Τα Παραμύθια της Αγχόνης" του Γιάννη Μουστάκα που θα γίνει στο Mad Club (Περσεφόνης 53, Γκάζι) την Παρασκευή 23 Μαΐου στις 9:30 το βράδυ. Θα δωθεί performance εμπνευσμένη από το περιεχόμενο του βιβλίου και θα ακολουθήσει συναυλία από τους Cinecod, Dear cerotonin, The Schwarzkopfs και πάρτυ μέχρι πρωίας.
Η είσοδος είναι ελεύθερη και το dresscode χαλαρό.

Θα χαρούμε να σας δούμε εκεί,
Οι Εκδότες

Tuesday, May 20, 2008

Επιστροφή από το 4ο ΦΕΦΕ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΠΕΤΕΥΧΘΗ - ΟΒΕΡ - ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ ΟΧΙ ΑΚΟΜΗ - ΟΒΕΡ - ΘΑ ΑΝΕΒΟΥΝ ΠΡΟΧΡΟΝΟΛΟΓΗΜΕΝΕΣ ΟΠΩΣ ΠΕΡΣΙ - ΟΒΕΡ - ΜΕ ΔΙΚΤΥΑΚΗ ΑΠΑΤΗ - ΟΒΕΡ & ΑΟΥΤ.

Προς το παρόν πάρε ένα ορεκτικό:
...Βασιλική Μετά Κθούλου.
(μακράν η πιο επιτυχημένη φράση διηγήματος του Φεστιβάλ από το "πρωτότυπο" του Δημήτρη Βανέλλη)

Friday, May 16, 2008

Αρχίζει σήμερα το 4ο Φεστιβάλ ΕΦ Ερμούπολης


Και να δω αν φέτος θα κρατήσω την υπόσχεσή μου να μεταδίδω τα χαϊλίκια που θα συμβούν εκεί χωρίς μεγάλη καθυστέρηση...