Πάντα την γούσταρα την Σύρο...

Μήπως έχουν και πυρηνικά οι Κερατιώτες;

Τι άλλο θα διαβάσουμε πια...

Στο 11σέλιδο αναλυτικό απόρρητο έγγραφο που επικαλείται η εφημερίδα και το οποίο συνέταξαν στις 18 Φεβρουαρίου του 2011 ανώτεροι αστυνομικοί οι οποίοι χειρίζονται την υπόθεση της Κερατέας, αναφέρεται πως «στα επεισόδια, εκτός των κατοίκων της περιοχής, συμμετέχουν ομάδες αναρχικών και αλλοδαπών (Αλβανών) καθώς και ένας πυρήνας, κατ’ εκτίμησή μας, της επιτροπής κυνηγών και τέως μελών των Ειδικών Δυνάμεων των Ενόπλων Δυνάμεων. Αυτό συνάγεται και από τον τρόπο μεθοδικής καταδρομικής δράσης τους».

Ενα από τα ζητήματα που τίθενται στο έγγραφο είναι «η ροή πληροφόρησης - ακόμη και για εμπιστευτικές πληροφορίες - που έχουν οι κάτοικοι της περιοχής για όλες τις κινήσεις των αστυνομικών, των δρομολογίων, του εξοπλισμού, της αριθμητικής δύναμης, της διοικητικής μέριμνας κτλ.». Οι αξιωματικοί αποδίδουν αυτές τις διαρροές στον ρόλο που διαδραματίζουν δύο απόστρατοι και ένας εν ενεργεία αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ., οι οποίοι δραστηριοποιούνται στην περιοχή.

Στο ίδιο έγγραφο ζητείται η λήψη μέτρων, μεταξύ των οποίων και το κλείσιμο όλων των αστυνομικών υπηρεσιών - ακόμη και του Τμήματος Διαβατηρίων - στην Κερατέα, ενέργεια η οποία όπως αναφέρεται στο απόρρητο έγγραφο, δεν γίνεται μόνο για να αποφευχθούν οι επιθέσεις από οργισμένους κατοίκους, όπως συνέβη προ δύο μηνών. Οπως μνημονεύεται, το κλείσιμο των αστυνομικών υπηρεσιών προτείνεται «για να γίνει μοχλός πίεσης κατά των παραγόντων της δημοτικής αρχής, οι οποίοι πρωτοστατούν σε αυτές τις αντιδράσεις, από τους φιλήσυχους πολίτες που επιθυμούν την ύπαρξη και τη λειτουργία των αστυνομικών υπηρεσιών στην πόλη τους».

Τέλειωσαν τα ψέμματα. Να συγκληθεί το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ τώρα! Να φτιαχτεί μια επιτροπή ειδικών και να ψάξει τις τσέπες όλων των κατοίκων για Όπλα Μαζικής Καταστροφής! Να μαζέψουμε υπογραφές για να απαγορευθούν όλες οι πτήσεις πάνω από την Κερατέα! Και επειδή είμαι καλός, άντε, ας επιτραπεί να πετάνε μόνο γιαούρτια πάνω από τα Μεσόγεια εν γένει...

Όλο το απολαυστικό άρθρο. Και η απάντηση της Λαυρεωτικής.

Πάλι Αστερίξ θυμίζει η φάση. Εκεί που γυρίζει η περίπολος σαπακιασμένη και λέει ότι "ήτανε δυο γαλάτες... αλλά κρατάγανε και δυο αγριογούρουνα οπότε ήτανε τέσσερις... κι είχανε κι ένα σκυλί, δηλαδή πέντε...και μπορεί κι ένα μενίρ, πάει έξι... δηλαδή πιο πολλοί από μας".

Το Μολυσματικό Σύνδρομο της Στοματικής Κοιλότητας & Άλλες Πειραματικές Φρικωδίες

Το αποπάνω εξάρι πακέτο είναι οι νέες κυκλοφορίες της Jemma Press για το Comicdom Con όπως τις πήρα σήμερα με δελτίο τύπου. Και περιλαμβάνουν το μαυρόασπρο έργο του Shintaro Kago που το ξεφύλλισα όσο βρισκόταν στην φάση της παραγωγής και το συνιστώ στα γερά στομάχια των κομικσόφιλων. Δεν είναι καθόλου ένα κοινό άλμπουμ, και πραγματικά υπήρξαν στιγμές που με απώθησε ιδιαίτερα έντονα. Όμως νομίζω ότι το τελικό αποτέλεσμα είναι αξιοπρόσεκτο και από την γραφιστική και από την αφηγηματική πλευρά του.
Ξαναγράφω με όσο πιο καθαρό τρόπο μπορώ ότι το συγκεκριμένο κόμικς ανήκει στην κατηγορία των ακραίων έργων τέχνης. Και αν το αποκτήσεις, είναι καλό να το χειριστείς με μεγάλη υπευθυνότητα αν τριγυρίζουν κι άσχετοι άνθρωποι κοντά στην βιβλιοθήκη που φυλάς τα κόμικς σου.

Δέκατη Ευσεβής Κυριακάτικη Βόλτα

Εδώ,εδώ...

Με καθυστέρηση για την Εχθροπάθεια

Μου το είχε επισημάνει μια πολύ καλή μου φίλη, αλλά όσο γινόταν η δημόσια διαβούλευση εγώ ήμουν στην τούρλα του SFF-Rated. Το έργο πάει ως εξής. Το Ελληνικό Κράτος ετοιμάζεται να αντιμετωπίσει νομοθετικά τον Ρατσισμό και την Ξενοφοβία με ένα Σχέδιο Νόμου που έχει τον τίτλο, «Καταπολέμηση ορισμένων μορφών και εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας μέσω του Ποινικού Δικαίου». Η δημόσια διαβούλευση άρχισε στις 22 Φεβρουαρίου, τέλειωσε στις 3 Μαρτίου και μάζεψε 773 σχόλια (και σχολιανά).
Έβαλα τα λινκ για να την ψάξεις αν σε ενδιαφέρει και συνεχίζω.
Δεν είμαι ούτε ρατσιστής ούτε ξενοφοβικός. Και χωρίς κανένα αλλά στο τέλος (όπως συμπληρώνουν κάποιοι αλλά οι Μαύροι βρωμάνε και οι Ρουμάνοι κλέβουνε). Εγώ σκέτα και ξερά δεν είμαι ούτε ρατσιστής, ούτε ξενοφοβικός.
Είμαι όμως αθεράπευτα Βολταιρικός και δεν μπορώ να "φάω" με τίποτα το γεγονός ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΙ ΔΡΑΜΑΤΙΚΑ την Ελευθερία του Λόγου. Και έχει γαμηθεί να αναφέρεται ρητά στο διαδίκτυο και ξανά-μανά στο διαδίκτυο και πάλι στο διαδίκτυο. Και εκεί μου προκύπτει ένα θέμα, λέμε.
Πάμε και παρακάτω, όμως. Δεν ψήνομαι με την καμία ότι ο νομοθέτης έχει αγαθές προθέσεις, γιατί όπως είδαμε και με άλλους νόμους (όπως τον Αντιτρομοκρατικό) οι ορισμοί των λέξεων στην Νομική Επιστήμη τραβάνε πότε-πότε μια "λαστιχοποίηση" σαν τα σκοινιά του μπάντζι τζάμπινγκ και βαράνε κάτι άσχετους μαθητές που κάνανε μια κατάληψη χωρίς να βάλουνε ποτέ τους μπόμπα. Και ο όρος Εχθροπάθεια, δεν ερμηνεύεται εντός του κειμένου και πολύ συγκεκριμένα, και μπάζει νερά από παντού(αφού όπως όλοι ξέρουμε από τα τοιχογραψίματα "Η ΑΕΚ είναι Θρησκεία").
Τέλος, για να μην στα ζαλίζω άλλο, δεν το κόβω ότι με τις φυλακές και τα πρόστιμα καταπολεμάς τον ρατσισμό και την ξενοφοβία. Όπως το κόβω εγώ αυτά τα καταπολεμάς σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο με άλλες πρακτικές.
Διάβασε, σκέψου και κρίνε και συ...

Όλα τα ανέκδοτα της ημέρας

Τα πήρα από δω και τα αναδημοσιεύω για να ξεραθείς κι εσύ στα γέλια.

Το μήνυμα του προέδρου της Δημοκρατίας Καρόλου Παπούλια: «Τιμούμε σήμερα την επέτειο της 25ης Μαρτίου, μία ημέρα έμπνευσης και συγκίνησης. Το έπος της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας μας θυμίζει τα ιδανικά για τα οποία πολέμησαν οι αγωνιστές του ‘21. » Ήταν ο δικός τους άδολος και αγνός πατριωτισμός που αφύπνισε το υποσυνείδητο του λαού, ενεργοποιώντας παράλληλα το κίνημα του φιλελληνισμού η απήχηση του οποίου έλαβε παγκόσμιες διαστάσεις. Η διεθνής κοινή γνώμη θαύμασε τον ελληνικό ηρωισμό, συγκλονίστηκε και διδάχθηκε.

Στις μέρες μας, η αντιμετώπιση μίας ιστορικής πρόκλησης όπως η οικονομική κρίση απαιτεί ανάλογη αφοσίωση σε ένα κοινό και υψηλό όραμα που θα δίνει διέξοδο σε έναν κόσμο ευμετάβλητο και κάποιες φορές δραματικά εύθραυστο. Η τραγωδία που βιώνει η Ιαπωνία μας θυμίζει τη φθαρτότητα της ύλης, τη ματαιότητα του καταναλωτισμού και του πλούτου, την ασημαντότητα της ανθρώπινης ζωής μπροστά στην απολυτότητα της φύσης. Μας συγκλονίζει και εγείρει προβληματισμό ως προς την τήρηση στοιχειωδών κανόνων ασφάλειας αλλά επίσης ως προς τις αρχές της λελογισμένης χρήσης της Επιστήμης.

Η παράλογη επιμονή της Τουρκίας να χτίσει πυρηνικό εργοστάσιο σε ένα σημείο ιδιαίτερα σεισμογενές, θέτοντας σε κίνδυνο τόσο τον ελληνικό χώρο όσο και την ασφάλεια των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής, πρέπει να απαντηθεί άμεσα. Σε επίπεδο θεσμικό και με την απαραίτητη συνδρομή των εταίρων μας, η Τουρκία οφείλει να καταλάβει πως δεν ζει μόνη αλλά συνυπάρχει σε ένα διεθνές περιβάλλον με συγκεκριμένους κανόνες και όρια.

Με γνώμονα το εθνικό συμφέρον, καλούμαστε να κρατήσουμε ζωντανή τη μνήμη του ’21. Το οφείλουμε εξάλλου στους αγωνιστές της Επανάστασης, και ακόμα περισσότερο στη νέα γενιά που αναζητά πρότυπα και σημεία αναφοράς».

Το μήνυμα του προέδρου πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου: «Σήμερα γιορτάζουμε την Παλιγγενεσία του Έθνους, τη μέρα που η Ελλάδα, ξεκίνησε τον μεγάλο αγώνα της ανεξαρτησίας της απέναντι στον κατακτητή. Γιορτάζουμε πάνω απ’ όλα τη θέληση ενός λαού να διεκδικήσει το δικαίωμα στην ελευθερία, στην ανεξαρτησία, την ίδια του την υπόσταση. Ολόκληρος ο Ελληνικό λαός, με ηγέτες του ήρωες του ‘21, που έδωσαν την ζωή τους για την πατρίδα, με αυτοθυσία, ηρωισμό και αυταπάρνηση, τάχθηκε στον αγώνα για μία Ελλάδα ελεύθερη, ανεξάρτητη.

Λίγα μόλις χρόνια πριν τον ξεσηκωμό των Ελλήνων, το εγχείρημα της απελευθέρωσης φάνταζε ακατόρθωτο. Ακόμα και όταν η Επανάσταση ξεκίνησε, τα εμπόδια ήταν πολλά και οι δυσκολίες έμοιαζαν πολλές φορές ανυπέρβλητες. Οι συμπατριώτες μας έπρεπε να σταθούν πάνω από τις όποιες διαφορές και διαφωνίες τους, να συστρατευθούν στον κοινό σκοπό, στο κοινό όραμα για την ανεξαρτησία της Πατρίδας και τη σύσταση του νέου Ελληνικού κράτους. Και τα κατάφεραν. 190 χρόνια μετά, η Ελλάδα έχει πετύχει πολλά: Αποτελεί μία σταθερή δημοκρατία, ένα φάρο ειρήνης και σταθερότητας στην περιοχή μας. Συγκαταλέγεται στις πιο ανεπτυγμένες χώρες του κόσμου, είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της ευρωζώνης και όλων των σημαντικών διεθνών οργανισμών. Κατέκτησε μετά από αγώνες τη δημοκρατία και την κατοχύρωση των ατομικών, πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων.

Σήμερα καλούμαστε, όλοι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες, να δώσουμε άλλη μία μεγάλη μάχη. Αυτή τη φορά με άλλα όπλα, τη βούληση και την απόφασή μας για ανατροπές απέναντι σε χρόνια προβλήματα και σαθρές νοοτροπίες, που μας οδήγησαν στο εξαιρετικά δύσκολο σημείο στο οποίο βρεθήκαμε καθώς μας άφησαν ακάλυπτους στους άγριους ανέμους της διεθνούς οικονομίας.

Καλούμαστε και πάλι, όλοι μαζί, να δουλέψουμε με αποφασιστικότητα για την αναγέννηση της χώρας μας. Να συμπορευτούμε ενωμένοι για να σταθεί και πάλι η Ελλάδα μας στα πόδια της, απαλλαγμένη από δάνειες δυνάμεις και εξαρτήσεις, αλλά και από τα δικά της ιδιαίτερα προβλήματα, τα οποία οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε τώρα, ώστε για τις επόμενες γενιές να αποτελούν οριστικά παρελθόν.

Να χτίσουμε μια νέα Ελλάδα, των αξιών. Την Ελλάδα της ανάπτυξης, της πράσινης καινοτομίας, της προοπτικής, της αξιοκρατίας και της ευνομίας, που θα αποτελεί παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές. Βήμα - βήμα προχωράμε στη δημιουργία αυτής της Ελλάδας. Αυτά που πετύχαμε μέχρι σήμερα - παρά τις πρωτόγνωρες δυσκολίες και τις όποιες προβλέψεις - αποδεικνύουν ότι, μαζί μπορούμε να καταφέρουμε ακόμα περισσότερα. Η ιστορία μας μέχρι τώρα μας απέδειξε πως μπροστά στις μεγάλες δοκιμασίες, πάντα κάνουμε συλλογικά την αναγκαία υπέρβαση.

Είμαι βέβαιος, ότι και αυτή η περίοδος θα καταγραφεί ως μια στιγμή μεγάλης συλλογικής προσπάθειας και μεγάλων αλλαγών για μια καλύτερη Ελλάδα. Είμαι βέβαιος, ότι όπως και πριν από 190 χρόνια, θα σταθούμε και πάλι αντάξιοι απέναντι στην Ιστορία μας, ενωμένοι στις δυσκολίες και με θάρρος μπροστά στις προκλήσεις που μας περιμένουν. Όπως και τότε, έτσι και τώρα, είναι στο χέρι μας.Όπως και τότε, έτσι και τώρα, θα τα καταφέρουμε, για να αισθανθούμε και πάλι περήφανοι ως Έλληνες - όχι μόνο για τη χώρα που μας κληροδότησαν οι αγωνιστές του ‘21 αλλά και για την νέα Ελλάδα, που μαζί έχουμε ήδη ξεκινήσει να οικοδομούμε».

Ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Αντώνης Σαμαράς αναφέρει στο δικό του μήνυμα: «Τιμούμε, σήμερα, τη διπλή γιορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και της Εθνεγερσίας. Αντλούμε διδάγματα αγώνα και πίστης, προοπτικής και ελπίδας. Είμαστε δυναμικά παρόντες στις μάχες για την προστασία των εθνικών μας συμφερόντων. Είμαστε αφοσιωμένοι στον αγώνα των Ελλήνων για οικονομική ανάταξη και εθνική ανάταση της Πατρίδας μας. Για μια επανεκκίνηση παντού. Στη δημόσια ασφάλεια, την υγεία, την παιδεία και την οικονομία. Για μια Ελλάδα με ανάπτυξη και Έλληνες με αξιοπρέπεια και ελπίδα».

Ο πρόεδρος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, Γιώργος Καρατζαφέρης αναφέρει: «Ο Ελληνικός λαός γνώριζε πάντοτε πως δεν χρειαζόταν να εφεύρει τις ρίζες του και την ιστορία του. Είχε παρελθόν, είχε γλώσσα, είχε μνήμη, δηλαδή ιστορία. Και στο όνομα αυτής ακριβώς της ιστορίας και του πατριωτισμού ύψωσε το λάβαρο εναντίον του δυνάστη του και κέρδισε το αγαθό της ελευθερίας. Σήμερα κάτω από πολύ δυσμενείς συνθήκες για την πατρίδα μας αυτές οι ιδέες προβάλλουν και πάλι σαν μια ιστορική αναγκαιότητα.

Όπως τότε, έτσι και τώρα, εμείς οι απόγονοι των Ηρώων πρέπει να καταβάλουμε κάθε θυσία και να υπερασπίσουμε, με εθνική ενότητα και ομοψυχία, τα όσια και τα ιερά της φυλής διατηρώντας την πατρίδα μας ακέραιη, ανεξάρτητη και ελεύθερη. Γιατί στην ιστορία πρέπει να συμβαίνει ό,τι και στη ζωή. Τα στερνά τιμούν τα πρώτα».

Η Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του Συνασπισμού στο μήνυμά της αναφέρει «Η επέτειος της 25ης Μαρτίου είναι μέρα μνήμης και απόδοσης τιμής στον αγώνα του ελληνικού λαού για αυτοδιάθεση και ανεξαρτησία. Αποτελεί σημείο αναφοράς και παράδειγμα για τις δυνατότητες των λαών να αλλάζουν τους συσχετισμούς δύναμης και να επιβάλουν τη θέλησή τους.

Η φετινή επέτειος συμπίπτει με τους αγώνες των εργαζομένων και της νεολαίας για την υπεράσπιση αυτονόητων δικαιωμάτων. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ διεξάγει σήμερα την πιο σκληρή επίθεση ενάντια στις δυνάμεις της εργασίας και τη νεολαία. Οι λύσεις που σχεδιάζουν οι κυρίαρχες δυνάμεις στην Ευρώπη στοχεύουν στο να αποτελειώσουν το κοινωνικό κράτος και τις λαϊκές κατακτήσεις δεκαετιών. Η δημόσια παιδεία, η υγεία, η κοινωνική ασφάλιση, τα εργασιακά δικαιώματα και το περιβάλλον θυσιάζονται στο βωμό της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Οι στιγμές που ζούμε σήμερα απαιτούν την ένταση της οργανωμένης πάλης και των συλλογικών, ενωτικών αγώνων όλων των εργαζομένων σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Για να μην πληρώσουν τα βάρη της οικονομικής κρίσης οι οικονομικά αδύνατοι. Για να διεκδικήσουμε μια Ευρώπη των λαών, ενάντια σε μια Ευρώπη των κερδοσκόπων. Για να νικήσει η δημοκρατία και η ελευθερία στις χώρες του αραβικού κόσμου».

Στη μήνυμα της η Δημοκρατική Αριστερά τονίζει: «Η σημερινή επέτειος της μεγάλης εθνικής λαϊκής απελευθερωτικής εξέγερσης του 1821 συμπίπτει με μια εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο για τη χώρα. Η ελληνική κοινωνία οφείλει, για μια ακόμη φορά, να σταθεί όρθια, να ενισχύσει την αλληλεγγύη της και να αναζητήσει με αισιοδοξία προτάσεις διεξόδου από τη σημερινή ζοφερή πραγματικότητα».

Και στο μεταξύ την ίδια ώρα γινόταν κι αυτό. Και μάλλον επειδή δεν είχε σακκούλες και κούκλες ολοκληρώθηκε απρόσκοπτα υπό το βλέμμα όλων...

Update: Έλειπε το ανέκδοτο του ΚΚΕ. Το βρήκα και στο βάζω κι αυτό:
Το χρέος του λαού σήμερα είναι να ορθώσει το ανάστημα του απέναντι στις πολιτικές δυνάμεις που τον οδηγούν στην πτώχευση, υπηρετώντας τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας και μπλέκουν τη χώρα μας σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους.

Η εργατική τάξη έχει τη δύναμη και την ικανότητα να ηγηθεί μιας μεγάλης λαϊκής συμμαχίας για ριζικές αλλαγές στην οικονομία και στην εξουσία. Η χώρα έχει όλες τις προϋποθέσεις να αναπτυχθεί ολόπλευρα προς όφελος του λαού. Αυτό μπορεί να γίνει σχεδιασμένα αν γίνουν κοινωνική περιουσία οι μεγάλες συγκεντρωμένες επιχειρήσεις με λαϊκή εξουσία, με εργατικό κοινωνικό έλεγχο, έξω από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς.

Για να αντιμετωπίσει ο λαός την καπιταλιστική βαρβαρότητα, βασική προϋπόθεση είναι να απαλλαγεί από τα ιδεολογήματα των κομμάτων που υπηρετούν την ισχυροποίηση των μονοπωλίων. Πρέπει να αποκρούσει την εθνικιστική αλλά και την κοσμοπολιτική διαστρέβλωση της ιστορίας. Η επιστημονική γνώση και η εξαγωγή συμπερασμάτων και διδαγμάτων από την ιστορία των λαών αποτελεί ισχυρό όπλο στην πάλη για κοινωνική απελευθέρωση, κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Και καλό μπακαλιάρο για όλους!

Κάθε Μέρα Γιορτή!

Ποια δημοκρατία αρνείται στους πολίτες της το δικαίωμα στη διαμαρτυρία;

Όσοι ταμπουρώθηκαν πίσω από την ασυλία, ας μην γκρινιάζουν για τα ιπτάμενα γιαούρτια

Και IQ 40 να έχεις καταλαβαίνεις ότι όταν εκτοξεύονται γιαούρτια ή τρώνε χοντρό κράξιμο όπου σκάνε μύτη οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι του λαού υπάρχει σοβαρό θέμα δημοκρατίας. Και οι Πεταλωμένες αρχιδιές περί φασίζουσας νοοτροπίας και μαύρου χρώματος, όπως και οι Παγκαλικές κορώνες περί κινδύνου της ζωής του (που περισσότερο κινδυνεύει από την χοληστερίνη) είναι απλά και ξεκάθαρα πολύ μεγάλες παπαριές.

Για να το ψάξουμε λίγο, υποθέτω ότι όλοι συμφωνούμε ότι υπάρχει κρίση εκπροσώπησης. Το λένε ακόμα και τα παπαγαλάκια τους πια, το παραδέχονται και οι ίδιοι δημόσια (άσχετα αν μετά εξαπολύουν νέφη μαλακίας σχετικά με το γιατί).

Η ρίζα του προβλήματος, κατά την άποψή μου, είναι το σπάσιμο της πραγματικότητας. Στην Ελλάδα σήμερα υπάρχουν τρεις εντελώς διακριτές και παντελώς απομονωμένες μεταξύ τους πραγματικότητες. Η κοινωνική πραγματικότητα, η πολιτική πραγματικότητα και η τηλεοπτική πραγματικότητα. Και σε κάθε μία οι όροι του παιχνιδιού είναι διαφορετικοί.

Στην επιφάνεια της κοινωνικής πραγματικότητας άνετα κανείς διακρίνει με μια απλή βόλτα στο δρόμο μεγάλο άγχος, μέτρια οργή και σχεδόν γενική απογοήτευση. Αν "σκάψεις" τώρα λίγο αυτή την πραγματικότητα και την ψάξεις σε επίπεδο μελών του πληθυσμού, λέω πως θα βρεις δύο τάσεις. Η πρώτη είναι σχεδόν πανικόβλητη. Περιμένω να μου πέσει ο ουρανός στο κεφάλι, αλλά πορεύομαι όπως ξέρω, με τα μέσα που μου έδινε μέχρι τώρα το σύστημα (λαμογιά, προσκόλληση σε πολιτικούς ή κόμματα, λαδώματα, "χάρες" κλπ). Η δεύτερη έχει, για μένα τουλάχιστον, μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Βλέπω πως θα μου πέσει ο ουρανός στο κεφάλι, αν δεν μου έχει πέσει ήδη, και ψάχνομαι πως γίνεται να την βγάλω τσεκάροντας πόσα πραγματικά χρειάζομαι από αυτά που είχα, όπως επίσης και πως γίνεται να την βγάλουμε όλοι - ή όσο το δυνατόν περισσότεροι - χωρίς να αλληλοφαγωθούμε.

Στην πολιτική πραγματικότητα, όταν δεν βρίσκεσαι μέσα σ' αυτήν, εύκολα διακρίνεις αρκετή βλακεία, σημαντική αστοχία και έλλειψη πραγματικού πολιτικού οράματος. Αν την "σκάψεις" κι αυτήν λίγο και την φέρεις σε επίπεδο μελών της πολιτικής σκηνής, θα διαπιστώσεις πως σχεδόν όλοι οι μετέχοντες σ΄αυτήν έχουν μερικά κοινά χαρακτηριστικά. Πρώτον, είναι λιγότερο ή περισσότερο αποκομμένοι από την κοινωνική πραγματικότητα και με προνόμια έναντι του γενικού πληθυσμού. Δεύτερον, έχουν από πολύ νωρίς αποδεχθεί πως οι όροι του παιχνιδιού που παίζουν εμπεριέχουν συμβιβασμούς, "λαστιχοποίηση" των απόψεών τους, κυνήγι της δημοφιλίας και κυρίως μετακύλιση προσωπικής ευθύνης. Ο Χ βουλευτής ψηφίζει την γραμμή του κόμματός του, όπου και ανήκει, και νομίζει πως αυτό που για τον ίδιο είναι "συμβιβασμός λόγω θέσης" γίνεται κατανοητό και από την κοινωνία αφού "έτσι δουλεύει το έργο". Κράτα το αυτό γιατί θα ξαναγυρίσω αργότερα. Τρίτον (και αυτό το ψάχνω ακόμα) φοβάμαι πως ο μακρύς συγχρωτισμός μεταξύ των πολιτικών "παικτών" (στελεχών κομμάτων, μεσαίων και μεγάλων συνδικαλιστών, βουλευτών και λοιπά) δημιουργεί μια αίσθηση "συναδελφικότητας" και μία ακόμα αίσθηση "υπεροχής" έναντι των απλών κομματικών μελών και της "απολίτικης μάζας" (που άλλωστε είναι και επιρρεπής σε μαρκετίστικους χειρισμούς). Τέταρτο, και τελευταίο, όλοι τους έχουν μια "άλλη γνώση για τα γεγονότα", μια εσωτερική πληροφορία για ευκαιρίες, ισορροπίες και στόχους που δεν κοινοποιείται στην κοινωνία.

Αν ανοίξω και την τηλεοπτική πραγματικότητα σ' αυτό το ποστ, δεν θα τελειώσουμε ποτέ. Θεώρησε λοιπόν ότι σου χρωστάω την εμπλοκή της στα πράγματα που ζούμε και ας πάμε να δούμε πως συνάγεται η φράση του τίτλου.

Κατά την άποψη μου, και για όσο διάστημα θα συνεχίζεται η απόκλιση μεταξύ πολιτικής και κοινωνικής πραγματικότητας, τα αγνώστου ταυτότητας ιπτάμενα γιαούρτια θα εμφανίζονται όλο και πιο συχνά. Γιατί είναι φτηνά, πουλιούνται παντού κι η κατοχή τους δεν είναι (ακόμα) παράνομη. Εκτονώνουν ικανοποιητικά το οποιοδήποτε αίσθημα δυσαρέσκειας του πολίτη. Και πάνω από όλα, τσαλακώνουν σοβαρά την εικόνα του πολιτικού προσώπου χωρίς να του προξενούν καμιά φυσική βλάβη. Και φυσικά αν και είναι ξεκάθαρα μια μορφή ψυχολογικής βίας, δύσκολα νομίζω πως μπορεί να συγκριθεί με την οργανωμένη ψυχολογική βία που ασκεί με κάθε ευκαιρία η παρουσία των μηχανισμών καταστολής του κράτους.

Φυσικά, καταλαβαίνω απόλυτα γιατί το πολιτικό πρόσωπο που όπως γράφω και πιο πάνω πρώτα "καθάρισε" γύρω του το τοπίο από άλλα υποψήφια στελέχη, μετά διάλεξε την "σωστή τάση" και υποστήριξε την "κατάλληλη ηγεσία", στην συνέχεια εξαργύρωσε ότι είχε και δεν είχε από ιστορία για την ανέλιξή του και κατέληξε να ψηφίζει κλείνοντας την μύτη ότι του έλεγε το κόμμα του για να ανήκει στην ελίτ των πατέρων και των μητέρων του έθνους, δεν γουστάρει σήμερα να γιαουρτώνεται από την αμαθή πλέμπα. Και είναι ψυχολογικά απόλυτα δικαιολογημένο.

Όμως, δυστυχώς, ζούμε σε έναν σκληρότερο (πολιτικά και κοινωνικά) κόσμο...

Και "κινούμενο" τώρα...

Το "Παραρλάμα" του Βουτυρά δια στόματος Βανέλλη και χειρός Πέτρου

Ο Βουτυράς πέθανε δυστυχώς πριν γεννηθώ, αλλά όσα έχω διαβάσει από τα γραπτά του μου λένε τόσο πολύ που τον νιώθω σαν φίλο μου. Οι άλλοι δύο (Βανέλλης + Πέτρου) είναι ευτυχώς ζωντανοί και είναι ήδη φίλοι μου. Κι αυτό με κάνει να χαίρομαι ακόμα πιο πολύ που τέλειωσαν το "Παραρλάμα" τους και είναι πια στα ράφια των βιβλιοπωλείων από τον Τόπο.

Από τις αρχικές δημοσιεύσεις μερικών ιστοριών στο "9" φαινότανε που την πάνε οι αλήτες την δουλειά! Ο Θανάσης έχει βρει απολύτως το χέρι και το στυλ του κι ο Δημήτρης έχει προσαρμόσει τα διηγήματα του Βουτυρά σε ένα πολύ σφιχτό, αλλά και εντελώς ορθάνοιχτο για τον σχεδιαστή σενάριο.

Όσο για το συνολικό αποτέλεσμα, με τις "μαγκιές" που έχει το άλμπουμ (και αν περιμένεις να στις αποκαλύψω, έχασες) σίγουρα αξίζει πολύ περισσότερο από τα δέκα ευρώπουλα που πουλιέται.

Ναι, γουστάρω να κάνουνε οι φίλοι μου όμορφα πράγματα. Και ακόμα πιο πολύ γουστάρω να τα κρατάω στα χέρια μου φρεσκοτυπωμένα...

Deptocracy - Χρεοκρατία: Σαν να λέει αυτή η δουλειά...

Σε ευθεία αντίθεση με την γνωστή πεθαμενατζίδικη λογική του "μοναδικού δρόμου για την έξοδο απ' την κρίση" (στήσε κώλο και μην μιλάς πολύ) κάνοντας μια βόλτα κάθε μέρα ανακαλύπτω πως από όλο και περισσότερες πλευρές δημιουργείται μια τάση στην κοινωνία "να κάνει πραγματικά την κρίση ευκαιρία" (ευκαιρία για διάλογο, για νέες μορφές συναλλαγών, για αναζήτηση λύσεων εκτός των εγγυημένα λανθασμένων συνταγών).

Και σαν μια τέτοια έκφραση βλέπω και το Deptocracy. Φαντάζομαι από το τρέιλερ, πως κάτι τέτοιο θα είναι. Και ναι, θεωρώ μεγάλη μαγκιά των δημιουργών του ότι ζήτησαν από τους θεατές να πληρώσουν για την παραγωγή ενός ντοκιμαντέρ που θα διανεμηθεί ελεύθερα. Νομίζω ότι αυτός θα είναι ο κυρίαρχος τρόπος παραγωγής πολιτισμού στον 21ο αιώνα.

Περιμένω με ανυπομονησία να δω την Χρεοκρατία στα τέλη Μαρτίου. Και ελπίζω να είναι αντάξια των προσδοκιών που δημιούργησε με το θάρρος και το "θράσος" της παραγωγής της.

UPDATE (8/4/2011): Βλέπω ότι για κάποιο λόγο (ίσως γιατί είναι ψηλά στην λίστα του Google) πολλοί καταλήγετε σ΄ αυτό το ποστ. Το ντοκιμαντέρ λοιπόν είναι εδώ, εδώ κι εδώ. Και η πρωτοβουλία για την επιτροπή ελέγχου δημόσιου χρέους εδώ.

Ένατη Ευσεβής Κυριακάτικη Βόλτα

Σήμερα κάνουμε βίζιτα στον ετσέτερα. Ο ετσέτερας, του ετσέτερα, κλπ...

Κάτι απορίες έχω με τον Πάγκαλο...

Αφού κάθεται και μιλάει με αυτούς στο βίντεο ΜΕΤΑ τα γιαούρτια...



...πως διάολο όταν πάει σπίτι αργότερα βγάζει αυτή την ανακοίνωση;

Σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης «διοργανωτής των επεισοδίων όπως και όλων των προηγούμενων τραμπουκισμών στα μπλόκα της Κερατέας» είναι ο πρώην δήμαρχος της πόλης, Στ. Ιατρού και το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ Μ. Πόγκας. Σε ανακοίνωσή του, ο Θ. Πάγκαλος δίνει τη δική του εκδοχή για τα επεισόδια, κάνοντας λόγο για περίπου 50 άτομα που μετακινήθηκαν από την Κερατέα στα Καλύβια για να μαζευτούν έξω από την ταβέρνα όπου βρισκόταν ο ίδιος με 11 βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος. «Επί δύο και πλέον ώρες έβριζαν, χυδαιολογούσαν και έκαναν αισχρές χειρονομίες προς τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και ιδιαίτερα προς τον αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης και τη σύζυγό του η οποία συμμετείχε σε συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου στο παρακείμενο Δημαρχείο και ήρθε μόλις πληροφορήθηκε τα επεισόδια» αναφέρεται στην ανακοίνωση.


Σόρυ κιόλας, αλλά εμένα πιο πιθανή εκδοχή μου φαίνεται αυτή εδώ

Κλείνοντας τους λογαριασμούς μου με το SFF-Rated 2011

Το παρόν ποστ είναι ακόμη υπό σκέψη και διαμόρφωση. Αλλά επειδή αν δεν το ανεβάσω σαν υποχρέωση θα παραμείνει για πάντα στην σφαίρα του φανταστικού, βάζω τον τίτλο κι όποτε το σηκώσω...

Γύρισα!

Μετά την γνωστή "διαβολοβδομάδα" που περνάω κάθε χρόνο στο Sff-Rated σήμερα επέστρεψα στην διαδικτυακή ζωή.

Με διαδικτυακή απάτη (δηλαδή προχρονολογώντας τα ποστ για να πάνε στις αντίστοιχες ημέρες) μπορώ επιτέλους να περάσω και τα όσα έζησα στο Φεστιβάλ.

Άντε, τα λέμε...

SFF-Rated 2011 : Ημέρα 'Εβδομη (και τελευταία)

Let's have a party! Αρχίζουμε ξεπληρώνοντας χρωστούμενα. Το Westall παίζεται χωρίς εξωγήινες παρεμβολές ή αιφνίδια τεχνικά προβλήματα. Φυσικά μας πηδάει το χρονοδιάγραμμα και έτσι η πρώτη ενότητα με τα Animation (THE BALL Tero Lehti, DREAMING A WHOLE LIFE Francisco Javier Ara, X.O. GENESIS Rowan Wernham, THE WIND-UP LIFE Yi-Jen Chen) αρχίζει περίπου τότε που θα άρχιζε η δεύτερη Από την Σύγχρονη Ελληνική Παραγωγή (SHADOW BEYOND TIME Ioannis Tzouvelekis, 2040/ΤHE SHELTER Ιωάννης Νικηφόρος, ΕΙΣ ΥΓΕΙΑ Μιχάλης Λυγκιάρης, ΜΟΝΑΔΑ Αμέρισσα Μπάστα, ΤΡΩΓΛΟΔΥΤΕΣ Θάνος Κερμίτσης).
Κι έπειτα με την καθυστέρηση-τραίνο να ισχύει πάντα ακολουθεί η ενότητα των Βραβείων Προηγούμενων Ετών που αποδεικνύει περίτρανα ότι το κοινό του SFF-Rated ή κάπως ιδιαίτερο είναι στην σύνθεσή του (όπως λένε κάτι κακόγλωσσοι κομπλεξικοί) ή μια χαρά κοινό είναι (όπως πιστεύουμε οι υπόλοιποι που γουστάρουμε το είδος). Όπως και να 'χει η ενότητα των ιστορικών βραβείων του SFF-Rated περιείχε τα ταινιάκια-ταινιάρες: ΑΠΟΛΥΤΗ ΣΤΙΓΜΗ του Λουίζου Ασλανίδη, COST OF LIVING του Jonathan Joffe, ZOMBIE του Chris Armstrong, RAIN του Nofre Moya και EL NUNCA LO HARIA του Anartz Zuazua. Τα χάρηκαν οι νεότεροι, τα (ξανα)χάρηκαν οι παλιότεροι και φτάσαμε στην κρίσιμη στιγμή της βραδιάς δηλαδή στα Βραβεία Κοινού 2011.
Πάμε τώρα (με πολλά ταραντατζούμ):

ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΕΝΑΡΙΑΚΗΣ ΙΔΕΑΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ: ΟΛΟΙ ΛΕΓΟΝΤΑΙ ΡΟΜΠΕΡ (TOUT LES HOMMES S' APPELLENT ROBERT) Mark-Henri Boullier

ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ: DEAD ON TIME Α.Λαμπρόπουλος & Κ.Σκύφτας

ΒΡΑΒΕΙΟ ΔΙΧΟΓΝΩΜΙΑΣ ΚΟΙΝΟΥ: Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΚΑ Παναγιώτης Κράββας

ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΗΚΟΥΣ: Sean Branney (για το Whisperer in Darkness)

ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΕΝΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ: 8TH WONDERLAND (Nicholas Alberny & Jean Mach)

Από κείνη την ώρα και μετά δεν θυμάμαι και πολλά πράγματα. Με το SFF-Rated 2011 να έχει τελειώσει και το πάρτυ να αρχίζει, μπορούσα πια να κάτσω κάτω και να αρχίσω να πίνω σοβαρά...

SFF-Rated 2011 : Ημέρα Έκτη

Τρίτη και η καλύτερή μου μέρα. Τέσσερις επαναπροβολές: ΨΥΧΟΣ, DEPOSITARIOS, THE WHISPERER IN DARKNESS και 8TH WONDERLAND. Το στόμα με στόμα έχει προφανώς λειτουργήσει καλά, αφού και πάλι ο Μικρόκοσμος τίγκαρε στις δύο τελευταίες προβολές...

SFF-Rated 2011 : Ημέρα Πέμπτη

Δευτέρα, η πρώτη εύκολη μέρα του Φεστιβάλ. Earthling και A Hetedik Kor σε επαναπροβολές και μια θεματική ενότητα μικρών με τίτλο Βιομηχανία Ονείρων:HOLLYWOOD FOREVER Amy Ludwig, DIE ZUKUNFT DES FILMS?! Robert von Wroblewsky, DREAMSCAPES Brandon Fryman,LA TOMA Alfonso Lourido. Μια χαρά ικανοποιητική.
Κλείσιμο με την επαναπροβολή του Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΚΑ. Όλη η μέρα με αρκετό κόσμο, αλλά χωρίς προβλήματα συνωστισμού.

SFF-Rated 2011 : Ημέρα Τέταρτη

Κυριακή, Μακριά Γιορτή για τα Μικρά! Είναι άλλωστε γνωστό ότι υπάρχουν θεατές που βλέπουν μόνο αυτά στο Φεστιβάλ...

ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΖΩΝΗ ΙΙΙ: CRACKS Stuart Mannion, GELECEKTEN ANILAR Hüseyin Mert Erverdi, CEKANJE Daniel Beres, FILE UNDER MISCELLANEOUS Jeff Barnaby,
MERIDIAN Ryan Phillips. ΖΩΝΗ ΙV: DARKNESS' SEED John Butler, CICLOPE Carlos Morett, THE TOWER OF TIME Jose Luis Quiros, ONCE UPON A TIME ON EARTH Ian Hothersall, LA TERRIBLE MALEDICTION Stephane Papet.ΖΩΝΗ V: BOTTLES Jon Stout, ONE MAN AND HIS DOG Jonathan Hopkins, LOVEC OBLAKOV Miha Knific, ALL MEN ARE CALLED ROBERT March Henri-Boulier, COCKPIT: THE RULE OF ENGAGEMENT Jesse Griffith, DEAD ON TIME Ανδρ. Λαμπρόπουλος & Κώστας Σκύφτας. Συζητώντας με τους γνωστούς-άγνωστους πιστούς θεατές των "μικρών" του SFF-Rated κατάλαβα ότι ειδικά η τελευταία ενότητα ήταν αυτή που τους δυσκόλεψε πιο πολύ στο να βρουν έστω και μία ταινία που να μπορούν να βγάλουν από την διεκδίκηση των βραβείων.

Η επαναπροβολή του THE ORACLE με παρόντες τον σκηνοθέτη της, Shamus Maxwell, αλλά και την πρωταγωνίστρια Kate Bishop ήταν πραγματικά απολαυστική! Το ίδιο απολαυστική ήταν και η συζήτηση που ακολούθησε την προβολή που είχε αρκετό γέλιο, αλλά και "σοβαρές" ερωτήσεις...

Ο σκηνοθέτης Γιώργος Πιτσάκης προλόγισε επίσης την ταινία του το ΨΥΧΟΣ και συζήτησε μετά την προβολή με το κοινό. Κι αυτή η ταινία πέρασε καλά και προσωπικά μου άρεσε σε αρκετά επιμέρους στοιχεία της.

SFF-Rated 2011 : Ημέρα Τρίτη

Το Σάββατο είναι πάντα απαιτητική μέρα για το Φεστιβάλ. Έχει τις δύο ενότητες του Διαγωνιστικού Μικρού Μήκους που έχουν το δικό τους κοινό και στη συνέχεια δύο μεγάλου μήκους και ένα μίνι θεματικό αφιέρωμα τριών ταινιών σε μεταμεσονύκτια. Πάμε..

ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΖΩΝΗ Ι: THE ADJUSTABLE COSMOS Adam Duncan, 36EME SOUS-SOL PH Debies, SALVA EL MUNDO Borja Echeverrνa Lamata, THE HAPPY LIFE Μίνως Νικολακάκης, GENIO Y FIGURA Hatem Khraiche Ruiz-zorilla και ΖΩΝΗ ΙΙ: 'SWEETHEART' Michael Matthews, MOON DUST Ezequiel Romero García, TIMELARKS John Edwards, MUTANTLAND Phil Tippett, BY HER HAND SHE DRAWS YOU DOWN Anthony G. Sumner, ΕΛΕΓΧΟΣ 2011 Θάνος Καρβούνης & Δήμος Καπογιάννης. Και οι δύο ενότητες είχαν αρκετά μεγάλη ποικιλία θεμάτων, ύφους και διάρκειας πράγμα που έκανε την ψηφοφορία κάπως δύσκολη στην επιλογή.

Από την ώρα που ξεκίνησε η προβολή της προσωπικής μου προτίμησης στις μεγάλου μήκους, δηλαδή η ταινία 8th Wonderland (Η ΟΓΔΟΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ) των Nicholas Alberny & Jean Mach ξέραμε όλοι όσοι τρέχαμε το Φεστιβάλ ότι σύντομα θα είχαμε ζήτημα. Η αίθουσα του Μικρόκοσμου ήταν ήδη γεμάτη, και μετά ακολουθούσε ένα ακόμα "βαρύ" χαρτί. Παρά το γεγονός ότι προσπαθήσαμε να διαχειριστούμε τον κόσμο όσο καλύτερα γινόταν τελικά διώξαμε θεατές που δεν χωρούσαν.

Και σε ένα πραγματικά τιγκαρισμένο Μικρόκοσμο, έγινε η παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας THE WHISPERER IN DARKNESS με το σκηνοθέτη της Sean Branney να την προλογίζει. Η ταινία είναι ασπρόμαυρη και μιμείται το ύφος των "πρώιμων" ταινιών εφ. Όμως, και ακριβώς επειδή, το σενάριο βασίζεται σε διήγημα του Lovecraft δεν υπάρχει η παραμικρή ελπίδα για τελικό happy end. Και πολύ σωστά, κατά την ταπεινή μου γνώμη...

Από τις τρεις ταινίες της Μεταμεσονύκτιας Ζώνης που είχαν σαν εσωτερικό κοινό σημείο τους την επαφή με εξωγήινους παίχτηκαν τελικά οι δύο. Το μικρού μήκους Detention (Aden Shillito) και το μεγάλου μήκους PROJECT GREY:DIRECTOR'S CUT των Crystal-Dawn Rosales & Christian Blaze, ενώ έμεινε χρωστούμενο για προβολή το ντοκιμαντέρ του Rosie Jones "Westall '66 - A Suburban UFO Mystery" λόγω αιφνίδιων τεχνικών δυσκολιών (ή εξωγήινων παρεμβολών, λέμε και καμιά μαλακία τώρα...)