Monday, September 17, 2007

Άντε Και Γαμήσου, Τσολιά Μου!


Αυτό το κείμενο ολοκληρώνει τον κύκλο Παραμύθια της προεκλογικής Εκστρατείας και μου επιτρέπει να ασχοληθώ από αύριο με τα αγαπημένα μου πράγματα. Την γραφή, τον χώρο της επιστημονικής φαντασίας και γενικότερα του φανταστικού, τα κόμικς κι όλα τα υπόλοιπα που τρακάρω πάνω τους και χαίρομαι να γράφω στο TALES OF A CRAZY WORLD γι' αυτά.

Το κείμενο αυτό σίγουρα θα καταλήξει υβριστικό. Δεν πρόκειται να αυτολογοκριθώ, θα γράψω όσα σκέφτομαι όπως ακριβώς τα σκέφτομαι. Ως αναγνώστης-στρια έχεις προειδοποιηθεί, αν δεν είσαι διατεθειμένος-η να διαβάζεις μπινελίκια, άλλαξε τώρα ποστ, μπλογκ, πόλη, χώρα και σύμπαν. Εμένα το ίδιο μου κάνει...

Άντε και γαμήσου λοιπόν τσολιά μου!
Άντε και γαμήσου Κωλοελληνάρα!
Αντε και γαμήσου εσύ που ψήφισες την Νέα Δημοπρασία!
Αντε και γαμήσου εσύ που έγινες με την ψήφο σου - κατά την προσωπική μου σεμνή και ταπεινή γνώμη - Ηθικός Αυτουργός όλων των εγκλημάτων Κατά Της Ζωής που διέπραξε μέχρι τώρα ο Καίει-Καίει κι όσων θα διαπράξει ακόμα. Φόρα την κονκάρδα του κόμματος κάτω από την γαλανόλευκη στο πέτο, να σε αναγνωρίζουμε, μαλάκα. Να μπορούμε να σε φτύσουμε σαν άνθρωποι.
Ένας στους τρεις πολίτες αυτής της χώρας ψήφισε τον Καίει-Καίει. Το δηλώνω απερίφραστα ότι απέναντι σ' αυτούς ακολουθώ από σήμερα πολιτική μηδενικής ανοχής. Δεν με ενδιαφέρει το πως και το γιατί (αν και είμαι διατεθειμένος να σεβαστώ δύο κατηγορίες: τα βαλιτσοφόρα λαμόγια που είναι οι φυσικοί κοινωνικοί του σύμμαχοι και όσους έκαναν - γνωρίζοντάς το - μια εντελώς αθέμιτη συναλλαγή ανταλλαγής ψήφου με λεφτά, θεσούλα ή οτιδήποτε). Αν κάποιος όμως τολμήσει να μου μιλήσει για το "καλό της χώρας" ή την "ιδεολογία", την γάμησε! Η κυβέρνηση που έχουμε δεν θα κάνει ούτε ένα καλό γι αυτήν την χώρα και στερείται κάθε ιδεολογίας. Αποδεδειγμένα, σήμερα όλο μου το πρωί μου το πέρασα στο ΙΚΑ και αυτά που είδα κι ένοιωσα ακόμα δεν τολμάω να τα μοιραστώ μαζί σας.

Άντε και γαμηθήτε επίσης Γιωργάκη και Βαγγελάκη.
Αντε και γαμηθήτε μέσα στην νύχτα, ο ένας στην Τρικούπη κι ό άλλος στο φουαγιέ του Ζαππείου.
Αντε και γαμηθήτε κι εσείς και τα παρατρεχάμενα σκουπίδια σας με την δήθεν θεωρία και την δήθεν σοσιαλιστική οπτική και το δήθεν πρόγραμμα σας που εμείς δεν το κάναμε όραμα, λέει.
Άντε και γαμηθήτε, ρε!
Κλείστε το μαγαζάκι σας και πηγαίντε σπίτια σας. Μαλάκες! Τόσα χρόνια λεηλατούσατε την Αριστερά και γαμούσατε τον κόσμο, και τώρα που σας πήραν όλοι χαμπάρι αρχίσατε τις παπαριές για την "μεγάλη ιστορική παράταξη" και τις πρώτες και "δεύτερες" ευκαιρίες για "μια νέα νικηφόρα πορεία". Όξω, μαλακιστήρια! Φτιάξατε έναν ολόκληρο κόσμο να περιστρέφεται γύρω σας και να θησαυρίζει από "μαύρα", και κόπτεστε "για τον αγρότη, τον εργαζόμενο και τον συνταξιούχο". Τραβάτε σπίτι σας, είσαστε όλοι για κλωτσιές. Και τα μεγαλοστελέχη σας και τα μεσαία σας και τα μικροστελέχη σας τα ίδια σκατά είναι. Έτσι τα μάθατε, έτσι τα γαλουχήσατε, έτσι τα θέλετε. No wonder γιατί δεν μπορείτε να καθαρίσετε το κόμμα από μόνοι σας και περιμένετε να το κάνει ο Θεός ή ο ψηφοφόρος.

Άντε γαμήσου Μαρία. Αντε γαμήσου Μίμη.
Κι αν δεν καταλαβαίνετε γιατί, τότε εκτός από το πολιτικό σας κριτήριο έχετε χάσει πια και το IQ σας...

Άντε γαμήσου Γιώργο του ΛΑΟΥ, που τολμάς να κλείνεις με την φράση για την "Ελλάδα που ανήκει στους Έλληνες". Αρκετά πια με την Ιστορία και με την επανάληψή της ως φάρσα. Είσαι μέσα πια, μπήκες στο κλαμπ, για να δούμε τι θα κάνεις τώρα με το φασιστικό σου σύμπηγμα και τον Μάκη πρωτοκλασσάτο σου βουλευτή. Πόσο ακόμα θα φοράς το χαμογελαστό προσωπείο;

Άντε γαμήσου Αλέκα που αντί να καταλάβεις "τι σας σήκωσε", ακόμα κρατάς όλο το κόμμα στα ιδεολογικά υπνοστεντόν. Αριστερά είσαι ηλίθια, Αριστερά είσαι! Ξύπνα επιτέλους, μαλάκω! Η Αριστερά είναι διεθνιστική, επαναστατική και άμεσα δημοκρατική. Διάβασε την γαμημένη την Ρόζα πριν να μιλήσεις για οπορτουνισμό! Δεν θέλει πολύ για να κρατήσεις το ποσοστό που πήρες, σταμάτα απλώς να σβήνεις τα κινήματα. Δουλέψτε λίγο, και το σπιτάκι σας το έχετε στον Περισσό, και μια ημερήσια εφημερίδα, και έναν ραδιοφωνικό σταθμό και έναν τηλεοπτικό. Ο Μπερλουσκόνι μ' αυτά τα μέσα έκανε κυβέρνηση στην Ιταλία, χωρίς κόμμα! Οποιοσδήποτε στην θέση σας θα είχε για την πλάκα του 10% στην κάλπη και 40% στην AGB. Εσείς πως στο διάολο έχετε καταντήσει τον 902 να πουλάει μαξιλάρια;

Αλέκο, δυστυχώς δεν έχω να σε βρίσω για πολλά. Φτιάξε λίγο την γαμημένη την άρθρωσή σου. Κάνε μερικές πρόβες για την τηλεόραση (πάρε τον Λαζόπουλο για μαθήματα εν ανάγκη). Σου βγήκαν όλα φέτος κι ευτυχώς, έπαιξες το κεφάλι σου. Ναι, είμαστε ΣΥΡΙΖΑ υπό δοκιμήν. Και θα φύγουμε τρέχοντας με την πρώτη μαλακία που θα κάνεις. Ξεφορτώσου την δεξιά τάση. Ας πάνε στο ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου ή ακόμα καλύτερα στον διάολο. Δεν θα λείψουν σε κανέναν... Και που 'σαι! Όταν μπουκάρεις και τα κάνεις μπουρδέλο στην ΓΑΔΑ για τους 49, μην αφήνεις τα γαμοκάναλα να λένε άλλα γι άλλα. Επέμεινε μέχρι να εξηγήσεις, βγάζε ανακοινώσεις, φτιάξε ένα γαμημένο μπλογκ. Μην στηρίζεσαι στην καλή θέληση των δημοσιογράφων. Οι μισοί είναι πράκτορες κι οι άλλοι μισοί ηλίθιοι.

Τελειώσαμε. Κι όσο για μένα, επιτέλους θα βουλώσω λίγο το βρωμόστομά μου...

Sunday, September 16, 2007

Ρro-Kάλπιο Boost


Eπειδή ξέρω πως ξυπνάς αργά και πας στο τμήμα σου αργά , δες πρώτα αυτό.

Και καλό βόλι.

Saturday, September 15, 2007

Το Σάββατο Της Ηρεμίας (Πριν Την Εκλογική Καταιγίδα)

Ό,τι έγινε, έγινε.

Σήμερα: Μην φωνάξεις άλλο.

Αν είσαι γυναίκα ψηφοφόρος, πάρε μια μπάλα μπάσκετ και δυο-τρεις φίλες σου και ρίξτε σουτάκια ή παίξτε ένα μονό στο μισό γήπεδο.

Αν είσαι άντρας ψηφοφόρος, βούλιαξε στην μπανιέρα σου, με αιθέρια έλαια και κεριά, μέχρι να μουλιάσεις.

Ήδη αυτά θα είναι κάτι διαφορετικό, κάτι ξεχωριστό. Θα κάνουν το Σάββατό σου αξιομνημόνευτο. Θα σε κάνουν, ίσως, να νοιώσεις πως ψηφίζεις όχι μόνο για την πάρτη σου.

Το απόγευμα, αν είσαι στην Αθήνα, μια καλή πρόταση είναι η Έκθεση Βιβλίου, στον πεζόδρομο της Ακρόπολης, άνοιξε χθες, και έχει ωραία στρογγυλά περίπτερα.

Γάμα τις εφημερίδες και την μπλογκόσφαιρα. Κάνε τα όλα χαλαρά και ήσυχα. Και σκέψου. Χαζολόγα...

Σήμερα, αν είσαι υποψήφιος, γυναίκα ή άντρας:

Κλείσου σε ένα, αν είναι δυνατόν ηχομονωμένο, δωμάτιο. Θα σου έλεγα να πας στο δάσος, αλλά είναι είδος εν ανεπαρκεία.

Απόλαυσε την σιωπή. Αρκετές μαλακίες άκουσες κι ακόμα περισσότερες είπες. Ησύχασε, δεν έχει νόημα να τρέχεις μέχρι την τελευταία στιγμή για να μας πείσεις. Είναι απλώς φθορά... και για σένα και για όλους.

Ό,τι έγινε, έγινε.

Κι ό,τι λείπει, λείπει.

Friday, September 14, 2007

Σταυρώνω Μόνο Θετικά!

Χωρίς να είναι απαραίτητο, αφού δεν πρόκειται για συνέχεια του χθεσινού κομματιού, είναι καλό να το έχεις διαβάσει.

Ακόμα κι αν η σχέση του εκλογέα με το κόμμα που επιλέγει να ψηφίσει μπορεί τελικά κάτω από προϋποθέσεις να "εκβιάζεται", να δίνεται σε μια λανθασμένη - κατά την άποψή μου - βάση, αυτήν της δήθεν "αρνητικής" ή "χαμένης" ψήφου, η σταυροδοσία δεν έχει απολύτως κανένα λόγο να ακολουθεί την ίδια λογική.

Οφείλεις να γνωρίζεις που βάζεις τον σταυρό σου. Αν αμφιβάλλεις μπορείς πάντοτε να ψηφίσεις ασταύρωτο, το ψηφοδέλτιο είναι έγκυρο. Όταν λοιπόν σταυρώνεις κάποιον, μεταφέρεις σ' αυτόν την προσωπική σου αποδοχή, η ερμηνεία Επιλέγω κάποιον από ανοχή ή με "αρνητική" ψήφο δεν στέκει ούτε λογικά, ούτε πολιτικά, ούτε ηθικά.

Στις περιφέρειες που έχεις το δικαίωμα να σταυρώσεις περισσότερους από έναν υποψήφιους, δεν είσαι υποχρεωμένος να "εξαντλήσεις" το δικαίωμα αυτό, το ψηφοδέλτιο είναι έγκυρο ακόμα και με λιγότερους σταυρούς. Ακόμα και με περισσότερους από όσους επιτρέπονται παραμένει έγκυρο, απλώς δεν προσμετρώνται οι σταυροί, κανένας υποψήφιος δεν τους καρπώνεται.

Αρκετά όμως με τα "τεχνικά". Το ουσιαστικό ζήτημα σήμερα είναι η επιλογή υποψηφίων. Ελπίζω πως έχω εξηγήσει επαρκώς τον λόγο που αυτή η επιλογή είναι ξεκάθαρα θετική. Ας δούμε λοιπόν πως ακριβώς μπορείς να αποφασίσεις που πρέπει να βάλεις τον σταυρό σου.

Η πρώτη δουλειά που πρέπει να κάνεις είναι να βρεις με κάποιο τρόπο τα βιογραφικά σημειώματα των υποψηφίων. Είναι σχετικά εύκολο, οι περισσότεροι τα δημοσιοποιούν είτε στα φυλλάδια τους, είτε στο Διαδίκτυο. Συνήθως βέβαια είναι ωραιοποιημένα, αλλά αυτό δυστυχώς δεν μπορείς να το αποφύγεις. Είναι σχετικά εύκολο όμως, και ειδικότερα στα "προβεβλημένα" στελέχη να μπορέσεις να διαβάσεις "μέσα στις γραμμές". Ο υποψήφιος κύριος Βύρων Πολύδωρας, ας πούμε, έχει διδακτορικό στα Ανθρώπινα Δικαιώματα από το Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου και έχει διατελέσει Υπουργός Δημοσίας Τάξεως. Μπορείς να κρίνεις μόνος σου, εάν η Παιδεία και η Πολιτεία του συμβαδίζουν.

Το ίδιο περίπου ισχύει για την πλειοψηφία των υποψηφίων. Η ανανέωση των εκλογικών επιλογών στην Ελλάδα, σε επίπεδο προσώπων, δεν είναι αυτό που θα λέγαμε επαρκής. Συνήθως έχεις να επιλέξεις ανάμεσα σε χρόνιους επαγγελματίες της πολιτικής, wannabe επαγγελματίες της πολιτικής και πυροτεχνηματικές ανανεώσεις, όπως η κυρία Έφη Σαρρή.

Είναι σχετικά εύκολο λοιπόν να απορρίψεις αρκετά μεγάλο τμήμα των υποψηφίων κάποιου ψηφοδελτίου, είτε από την αναντιστοιχία λόγων και έργων, είτε από την φανερή προσπάθεια να στηριχτούν στην "αναγνωρισιμότητά" τους.

Στους περιορισμένους υποψηφίους που απομένουν μια σχετικά ασφαλής μέθοδος επιπλέον περιορισμού είναι ο χρόνος που έχουν ήδη διατελέσει βουλευτές. Αν έχουν πάνω από δύο θητείες, και δεν έχεις σχηματίσει ξεκάθαρα θετική άποψη για το κοινοβουλευτικό τους έργο, μπορείς αδίστακτα να τους κόψεις. Είναι φανερό πως πρόκειται για "στρατιωτάκια" της κομματικής στρατηγικής που δεν υπάρχει λόγος να βρίσκονται πια στα έδρανα. Έχουν κατοχυρώσει τα συνταξιοδοτικά τους δικαιώματα, δεν θα λείψουν σε κανέναν αν πάνε επιτέλους σπίτι τους.

Στα λίγα ονόματα που απομένουν, προσπάθησε να βρεις κάποιον που τους γνωρίζει προσωπικά (κατά προτίμηση πάνω από δύο) και ζήτησε την γνώμη του.

Τέλος απάντησε στην απλή ερώτηση:
"Αξίζει πραγματικά κάποιος ή κάποια απ' αυτούς την προσωπική αποδοχή μου;"

Αν η απάντηση είναι ναι, προχώρησε στην σταυροδοσία.

Υ.Γ. Όλα τα παραπάνω φυσικά δεν ισχύουν όταν παραλαμβάνεις έναν κλειστό εκλογικό φάκελο, σφραγισμένο και υπογεγραμμένο από τον δικαστικό αντιπρόσωπο, λίγο μακρύτερα από ένα εκλογικό τμήμα, πηγαίνεις, τον ρίχνεις στην κάλπη και παραδίδεις στον "άνθρωπο" τον ανοιχτό φάκελο που πήρες από το εκλογικό τμήμα. Σ΄ αυτήν την περίπτωση, έχεις προβεί απλώς σε μια "συναλλαγή" και για να μην σε ρίξουνε πρέπει να πάρεις περίπου 300 ευρώ, είτε μαζί με τον κλειστό, είτε - στη χειρότερη - πριν του δώσεις τον ανοιχτό.
Κάθε άλλη "συναλλαγή" όπως υπόσχεση διορισμού, μετάταξης ή μετάθεσης, εξεύρεση εργασίας ή παροχή κάποιας υπηρεσίας συνήθως αποδεικνύεται εκ των υστέρων αναποτελεσματική.

Thursday, September 13, 2007

H "Θετική", η "Αρνητική" Και η "Χαμένη" Ψήφος


Στον βαθμό που με αφορά οι τρεις παραπάνω χαρακτηρισμοί της ψήφου είναι ίσως το μεγαλύτερο παραμύθι της προεκλογικής περιόδου. Το μεγαλύτερο σπεκουλάρισμα γίνεται πάνω σ' αυτούς.

Σε μια ιδεατή κατάσταση ο κάθε εκλογέας έχει κάποιο πολιτικό σχήμα, όραμα ή μια συγκεκριμένη ιδεολογία που τον εκφράζει. Σε αυτήν την περίπτωση η ψήφος του είναι αυθορμήτως θετική, υποστηρίζει το σχήμα που συμπλέει με το όραμά του ή την ιδεολογία του. Αυτό φυσικά προυποθέτει πως το πρόσωπο έχει πολιτική συνείδηση, γνώση των συμφερόντων του και όραμα για την κοινωνία μέρος της οποίας είναι.

Είναι με άλλα λόγια πολίτης. Λειτουργεί υπεύθυνα και δρα κοινωνικά.

Δεν ζούμε όμως σε έναν ιδεατό κόσμο. Αντιθέτως ζούμε σε έναν κόσμο όπου τα πολιτικά σχήματα λειτουργούν όπως και τα προϊόντα. Παράγουν "εκλογικά πακέτα" ικανοποιήσης των ψηφοφόρων, όπως οι βιομηχανίες τροφίμων ή οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας. Και φυσικά δεν θέλουν επ' ουδενί να έχουν οι πολίτες τους πολιτική σκέψη, γνώση των συμφερόντων τους και όραμα για την κοινωνία. Γιατί αυτό τους κάνει "δύσκολους" πελάτες.

Η πλειοδοσία των προσφορών των τελευταίων ημερών κάθε προεκλογικής εκστρατείας αποδεικνύει ακριβώς το παραπάνω. Οι εκπτώσεις τελειώνουν πάντα με προσφορές "ξεστοκαρίσματος", με το "Πάρε Κόσμε" και το "Τζάμπα όλα τώρα, να αδειάσει ο πάγκος". Και φυσικά ο λόγος που συστηματικά δεν μπαίνουν πολιτικά ζητήματα στις προεκλογικές εκστρατείες -παρ΄ όλο που όλοι δήθεν κόπτονται γι αυτό - είναι για να πεισθείς πως η Πολιτική είναι σε μια άλλη σφαίρα σκέψης, που φυσικά δεν την κατανοείς και χρειάζεται "ειδικούς" για να στην μεταφράσουν. Και ακόμη ειδικότερους για να την εξασκήσουν.

Αν έβαζαν πολιτικά ζητήματα στις εκλογές θα ήσουν υποχρεωμένος να πάρεις θέση. Κι αυτό βέβαια, αυτόματα, θα σε έκανε να συνειδητοποιήσεις την "ένδεια" και το "έλλειμα" πολιτικής σκέψης των "εκλογικών πακέτων". Το πόσο κακοφτιαγμένα είναι τα πολιτικά προϊόντα, στηριγμένα πάντοτε σε κούφιες έννοιες και όμορφες λέξεις. Δεν θα μπορούσαν να είναι αλλιώς, απευθύνονται σε ανθρώπους που έχουν διαφορετικές ανάγκες και τους ομογενοποιούν σε ένα "δήθεν" πλειοψηφικό ρεύμα.

Τhey don't want that! They don't fuckin' need that!

Δεν θέλουν να ρωτάς τι σημαίνει πρακτικά "λιγότερο κράτος", σου κουνάνε σαν καρότο την μείωση των φόρων και την πανάκεια της ανάπτυξης.

Δεν θέλουν να συνδέσεις τις έννοιες οικονομία και κοινωνία, παιδεία και εργασία, ασφάλεια και δημοκρατία μεταξύ τους. Θέλουν να τις βλέπεις αποσπασματικά, δώσαμε τόσα για κείνο και τόσα για το άλλο. Και προπαντός δεν θέλουν να γνωρίζεις ποιο είναι το minimum που, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, αταλάντευτα και καθολικά, οφείλουν να σου προσφέρουν.

Θέλουν να ψηφίζεις "αυτούς" για να φύγουν οι "άλλοι" και να επαναφέρεις τους "άλλους" όταν "αυτοί" αποδεικνύονται πιο ανίκανοι και περισσότερο κλέφτες.

Κι όταν φαίνεται πως δεν μασάς, αρχίζουν τις θεωρίες περί "θετικής", "αρνητικής" και "χαμένης" ψήφου. Τον εκβιασμό της "ακυβερνησίας". Το "παζάρι" της πλειοδοσίας. Τα feedback των δημοσκοπήσεων. Την "πρέζα" της τηλεόρασης.

Realpolitik sucks!

Απελευθερώσου...

Πες Όχι Στο ΕXIT POLL!

Όταν βρίσκεις άλλους δύο, κάνε πάντα μια πρωτοβουλία...

Wednesday, September 12, 2007

Μόνο Με Ζεστό Ευρώ Απαντώ Στο Exit Poll!

Όλο το θρίλερ της Κυριακής στηρίζεται στην διαδικασία του exit poll. Xωρίς αυτό, τα κανάλια δεν έχουν πρόγραμμα, οι πολιτικοί είναι υποχρεωμένοι να κάνουν υποθέσεις και να τρώνε τα νύχια τους περιμένοντας τα επίσημα αποτελέσματα κι οι τηλεπαρουσιαστές χάνουν το πιο σημαντικό τους πυροτέχνημα, την δήθεν έγκυρη και έγκαιρη πρόβλεψη του αποτελέσματος.

Σε καλώ να σαμποτάρεις συνειδητά το exit poll τους. Δεν είναι "θεσμικό", δεν είσαι υποχρεωμένος να απαντήσεις, δεν ωφελεί σε τίποτα την Δημοκρατία. Είναι απλώς ένα κόλπο με το οποίο βγάζουν στην πλάτη σου λεφτά εταιρείες δημοσκοπήσεων και τηλεοπτικοί σταθμοί για δικό τους όφελος, κι ένα όπλο στην φαρέτρα των κομμάτων για να αρχίσουν να πανηγυρίζουν νωρίτερα και να δημιουργούν εντυπώσεις.

Η εκλογική διαδικασία πρέπει να είναι επώδυνη για τους επαγγελματίες βιαστές της λαϊκής κυριαρχίας. Η μόνη αγωνία που έχουν οι πολιτικοί είναι αυτή η μία νύχτα κάθε τέσσερα χρόνια. Η μόνη μέρα που τους κρατάς στο χέρι είναι αυτή η Κυριακή των εκλογών. Είναι συμφέρον σου να παρατείνεις την αγωνία.

Κι από την άλλη, και τα κανάλια και οι εταιρείες βγάζουν από αυτήν την μέτρηση ένα κάρο λεφτά. Ας σε πληρώσουν λοιπόν για να ψηφίσεις στην γελοία τους κάλπη. Γιατί να το κάνεις τζάμπα;

Μόνο Με Ζεστό Ευρώ Απαντώ Στο Exit Poll!

Χμ, μήπως έχει κανείς την διάθεση να το κάνουμε πρωτοβουλία;

Tuesday, September 11, 2007

Ίσα ρε! Δεν Θα Μου Πείτε Εσείς Ποιο Είναι Και Το Διακύβευμα!

Μας έχουνε κάνει τα αυτιά μπαλόνια και τ' αρχίδια αερόστατα με το περίφημο διακύβευμα των εκλογών. Κατ΄ αρχήν δεν ξέρω τι ακριβώς σημαίνει η λέξη... Και το on line λεξικό δεν την έχει. Δοκίμασα την διακύβευση και (Ω του θαύματος!) το παράδειγμα έχει σχέση με οικονομικά συμφέροντα. Κοίτα και το διακυβεύω, αυτό έχει παραπάνω ενδιαφέρον γιατί έχει μέσα και ζάρια και εθνικά συμφέροντα.

Το χάνω, αγαπητοί επισκέπτες... ίσως μάλιστα να καταλήξω ακατάληπτος, σας προειδοποιώ. Το να τα παίρνεις δεν βοηθάει στην συγγραφή συγκροτημένων ποστ. Τι στον πούτσο τους έχει πιάσει όλους με το διακύβευμα; Χρειάζομαι κάποιον να με πάρει από το χεράκι και να μου εξηγήσει σαν να είμαι ανήλικος κι ηλίθιος ποιο είναι το διακύβευμα των εκλογών; Και γιατί το δικό μου διακύβευμα (ό,τι στο διάολο καταλαβαίνει ο καθένας μας πως σημαίνει η λέξη) είναι το ίδιο με το διακύβευμα της Έλλης Στάη, του Θοδωρή Ρουσόπουλου, του Ευάγγελου Βενιζέλου, της Λιάνας Κανέλλη, του Μιχάλη Παπαγιανάκη και του Άδωνι Γεωργιάδη;

Ο καθένας μας έχει το δικό του ζάρι και το ρίχνει. Τελεία. Και το πως ορίζει το διακύβευμα του είναι πρώτα από όλα προσωπική του υπόθεση και προϊόν της θέσης του για την κοινωνία και της ευαισθησίας του.

Το δικό μου λοιπόν διακύβευμα είναι συγκεκριμένο και απλό κι ανεβασμένος στο καρεκλάκι της Μαφάλντας (αυτό εδώ το blog) το κάνω και δημόσια γνωστό:

Θέλω ένα κράτος στο οποίο ο Χ άνθρωπος (και όταν λέω Χ εννοώ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ο οποιοσδήποτε, ανεξάρτητα από φύλο, φυλή, εθνικότητα, ταυτότητα, οικονομική επιφάνεια, πολιτική τοποθέτηση και σεξουαλική προτίμηση) όταν πέφτει ξαφνικά λιπόθυμος στον δρόμο (κι όταν λέω δρόμο εννοώ ΚΑΘΕ γαμημένο δρόμο αυτής της χώρας κι όχι μόνο το τρίγωνο Σύνταγμα-Ομόνοια-Μαβίλη) να τον μαζεύει κάποιος (κι όταν λέω κάποιος εννοώ ειδικευμένος που πληρώνεται ΚΑΛΑ από το Κράτος για να κάνει με συνέπεια αυτήν την δουλειά) και να τον φροντίζει μέχρι να συνέλθει τελείως και να μπορεί να σηκωθεί
.

Ξέρω πως στο Κοινωνικό Συμβόλαιο που έχουμε υπογράψει αυτό είναι εκ των Oυκ ΄Ανευ. Και παρ' όλα αυτά δεν γίνεται...

Ξέρω ακόμα πως ό,τι κι αν ψηφίσω σ' αυτές τις εκλογές γι αυτό το αυτονόητο και θεμελιώδες δικαίωμα, την προστασία της γαμημένης της ζωής μου, όλοι θα συνεχίσουν να σφυράνε αδιάφορα (όπως αποδεδειγμένα έκαναν μέχρι τώρα) κι εγώ θα πρέπει να το απαιτήσω, να το παλέψω με άλλους τρόπους για να το κερδίσω.

Οπότε κάντε μου την χάρη, ψιλομαλάκες. Μην μου πρήζετε τα αυτιά και τα αρχίδια με το δικό σας διακύβευμα. Ευχαριστώ μόνο που, με την μαλακία και την στενοκεφαλιά σας, με βοηθήσατε τουλάχιστον να ορίσω το δικό μου επαρκώς...

Monday, September 10, 2007

Eξαφανίζοντας Τα Προβεβλημένα Στελέχη


Ο σταυρός είναι το ίδιο σημαντικός με την επιλογή του κόμματος που ψηφίζεις. Ίσως ακόμα σημαντικότερος, ο υποψήφιος-σημαία της εκλογικής περιφέρειας, αυτός που έρχεται επί σειρά ετών πρώτος σε σταυρούς, διεκδικεί να έχει "ειδικό βάρος" μέσα στο κόμμα του και αποκτά ορέξεις για προσωπικές τακτικές στηριγμένος στην "εκλογική προτίμηση".

Αν για οποιοδήποτε λόγο έχεις αποφασίσει να ψηφίσεις κόμμα εξουσίας, τουλάχιστον αποδοκίμασε τα "προβεβλημένα" του στελέχη. Αν δεν μπορείς να απεγκλωβιστείς από τα μεγάλα κόμματα, είναι στο χέρι σου να αλλάξεις τους εσωτερικούς συσχετισμούς τους.

Εξαφάνισε τους "βαρόνους". Αποκαθήλωσε τους "κληρονομικούς". Ψάξε και βρες τα βιογραφικά όλων των υποψηφίων και σκέψου ποιά ή ποιός ταιριάζει σ' εσένα πιο πολύ. Ποιος η ποια θα μπορούσε να σπρώχνει το μπροστινό καρότσι στο σούπερ μάρκετ, ή επιτέλους να ψωνίζει βιβλία ή ρούχα εκεί που τα ψωνίζεις κι εσύ.

Δεν είναι ασήμαντο αυτό που σου λέω για το σούπερ μάρκετ. Αν ο κόσμος των εκπροσώπων σου ορίζεται από το τρίγωνο Βουλή, Χλιδάτο Σπίτι, Πολιτικό Γραφείο ή Υπουργείο με μοτοσυκλετιστές της αστυνομίας να τους ανοίγουν τον δρόμο στις μετακινήσεις τους κι αυτό συμβαίνει για καιρό, ποιά σχέση μπορούν να έχουν πια μαζί σου; Πού τέμνεται ο κόσμος σου με τον δικό τους;

Κανονικά το ίδιο το σύστημα θα έπρεπε να φροντίζει για την "αγρανάπαυση" των πολιτικών και την διατήρηση της επαφής τους με την πραγματικότητα. Δεν το κάνει, για τον ίδιο λόγο που δεν κάνει και μια σειρά από άλλα πράγματα, οι ασφαλιστικές του δικλίδες είναι ελλιπείς και περιορίζονται σε τυπικές και όχι ουσιαστικές ρυθμίσεις.

Κι έτσι μόνο εσύ μπορείς να τους ξαναφέρεις πίσω στην πραγματικότητα. Γιατί μόνο εσύ αποφασίζεις με τον σταυρό σου ποιούς στέλνεις εκεί.

ΑΣΧΕΤΟ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΑΣΗΜΑΝΤΟ: Για ρίξε μια ματιά εδώ.

Sunday, September 9, 2007

...Φυσικά Και (Δεν) Αμφισβητώ Τον Πατριωτισμό Σας...

... φυσικά δεν είναι δυνατόν να αμφισβητήσω τον πατριωτισμό κανενός, αλλά πρέπει να πω...

Πως έγινε αλήθεια ξαφνικά καραμέλα στα στόματα όλων αυτή η φράση; Πως έγινε και συνοδεύεται πάντα από το άλλο ανέκδοτο που λέει Όλοι Αγαπάμε Την Ελλάδα; Ποια μυστήρια διακομματική-διακαναλική σύγκλιση ξέθαψε τον Πατριωτισμό και μας τον τρίβει στην μούρη συνεχώς ως πολιτικό - και εκλογικό - επιχείρημα; Και πόσα παρακλάδια του θα δούμε ακόμα; Νέος Πατριωτισμός, Κοινωνικός Πατριωτισμός, Οικολογικός Πατριωτισμός, Ακραίος Πατριωτισμός, Υγιής Πατριωτισμός, Φιλελεύθερος Πατριωτισμός, Ορθόδοξος Πατριωτισμός, Dance Πατριωτισμός, Hip-Hop Πατριωτισμός, Χρηματιστηριακός Πατριωτισμός, Gay&Lesbian Πατριωτισμός;

Στο λεξικό της κοινής νεοελληνικής ο πατριωτισμός ορίζεται ως "η ανιδιοτελής αγάπη για την πατρίδα, η φιλοπατρία".

Κατά την δική μου ερμηνεία, με την οποία όποιος θέλει μπορεί να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει, αυτό το ανιδιοτελής είναι που κάνει όλη την διαφορά. Πολύ λεπτή διαφορά, σχεδόν όσο και μια τρίχα, αλλά πραγματική και ουσιαστική. Κανείς δεν είναι εξ ορισμού πατριώτης, πρέπει να βρεθεί στις συνθήκες που να απαιτούν να το αποδείξει, για να πάρει εκ των υστέρων αυτόν τον χαρακτηρισμό. Και οποιοσδήποτε έχει ιδιοτελή σχέση με την πατρίδα, αμοίβεται για να την υπηρετεί δεν μπορεί να μιλάει για τον πατριωτισμό του, η ίδια ή έννοια είναι ασυμβίβαστη με την ιδιότητα του. Κάνει απλώς πατριδοκαπηλία. Άμα τυλίγεσαι με την σημαία για να κρατήσεις την - οποιαδήποτε - καρέκλα σου στο σύστημα ή για να αρθρώσεις, θολώνοντας τα νοήματα, πολιτικό λόγο ή εκλογικούς εκβιασμούς είσαι κατάπτυστος και είναι άκυρο να βάζεις ζητήματα πατριωτισμού.

Το γιατί επιμένουν όλοι να πιπιλάνε αυτήν την καραμέλα τελευταία και να ανάβουν το φυτίλι πάνω στην βόμβα που κάθονται, έχει μια διπλή ερμηνεία.

Πρώτον, έμμεσα αμφισβητούν τον πατριωτισμό των αντιπάλων τους. Κι αυτό φαίνεται πως είναι πιο σημαντικό από την αποκάλυψη πως ο πατριωτισμός έχει "ασυμβίβαστο" με την βουλευτική ή την υπουργική ιδιότητα, όπως και με κάθε μορφή έμμισθης εκπροσώπησης του πολίτη.

Δεύτερον, μην μπορώντας με κανέναν ουσιαστικά τρόπο να αποδείξουν έμπρακτα την ανιδιοτέλεια τους, προσπαθούν να την πάρουν από σπόντα, μέσω του πατριωτισμού.

Ένα ακόμα παραμύθι της προεκλογικής εκστρατείας ελπίζω πως τέλειωσε εδώ. Και ζουν αυτοί καλά, αλλά εμείς;

Friday, September 7, 2007

Μια Χαρά Το Έβαλες Εσύ Το Δίλημμα, Πάρε Τώρα Και Την Απάντηση Μου!


Το έβαλε επιτέλους το δίλημμα ο Καίει-Καίει. Το έβαλε στο (ΣΙΚΕ ΟΛΑ!) debate, το ξανάβαλε και χθες από την ανοιχτή συγκέντρωση για να το εμπεδώσουμε. Αυτοδυναμία ή Ακυβερνησία;

Και στο καπάκι πέσανε από παντού τα παπαγαλάκια. Θα διαλυθεί η οικονομία, ο τόπος δεν αντέχει αστάθεια, ο Έλληνας θέλει να τον κυβερνάνε, μπαίνουμε σε περιπέτειες...

Λοιπόν η δική μου απάντηση είναι απλή, Καίει-Καίει. Θέλεις να κάνουμε εκλογές κάθε δεκαπέντε μέρες; Να τις κάνουμε... θα δώσουμε και ώθηση στην Ελληνική Οικονομία. Με την πρεμούρα που έχουν πάντοτε οι βουλευτές να ξαναβγούν, τα τυπογραφεία θα δουλεύουν τριπλοβάρδιες, οι μακιγιέζ θα τρέχουν από ραντεβού σε ραντεβού, κι οι φωτογράφοι κι οι φωτοσοπάδες θα παίρνουν αμφεταμίνες για να σας προλάβουνε. Τα μαγαζιά θα είναι τίγκα, η τηλεόραση θα κάνει τρελά νούμερα, η μπλογκόσφαιρα θα γαμεί, η επαγγελματική στέγη θα νοικιάζεται μόνο για εκλογικά κέντρα και όλοι οι Έλληνες θα ζούμε σαν πασάδες πουλώντας την ψήφο μας στον υψηλότερο πλειοδότη (και θα συντονιζόμαστε μεταξύ μας να βγαίνει πάντα ίδιο το εκλογικό αποτέλεσμα για να μπορούμε να την πουλήσουμε ξανά την άλλη βδομάδα).

Μια χαρά, νάτη η αναδιανομή του πλούτου. Χωρίς κυβέρνηση, χωρίς βουλή, χωρίς αυτοδυναμία, ούτε κυβερνήσεις συνεργασίας. Με τον Κυρίαρχο Λαό να σας κρατάει αιώνια στο Καθαρτήριο μέχρι να αποφασίσετε πως η δουλειά σας δεν είναι χαβαλές, αλλά έχει ευθύνη όπως κι όλες οι άλλες ή να πάτε επιτέλους σπίτι σας.

Άσε που μόνο οι ανταποκριτές που θα 'ρθουνε, να δούνε την Weird Greece με τις μόνιμα στημένες κάλπες, θα λύσουν και το πρόβλημα του Χειμερινού Τουρισμού.

H Vote Season θα φέρει πιο πολλά από την High Season. Live the voting myth in Greece!

Μόνο δυο προϋποθέσεις έχει αυτός ο Παράδεισος, Καίει-Καίει. Εσείς να είσαστε όσο άπληστοι νομίζουμε κι εμείς όσο έξυπνοι χρειάζεται.

Κι αν τολμήσεις να μου πεις πως ένα ακυβέρνητο κράτος δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις πιθανές κρίσεις που θα του προκύψουν, η απάντηση μου είναι αυτή:

Τόσον καιρό που κυβερνάς, ποια γαμημένη κρίση αντιμετώπισες; Και πόσες πραγματικά δημιούργησες;

Ω, Τι Ωραία Εκπροσώπηση Στο Debate...

Είδα όλο το μαζοχιστικό τρίωρο που απεκάλεσαν Debate. Κι άκουσα προσεκτικά και τα σχόλια των δημοσιογράφων, για το πόσο θα επιθυμούσαν να είναι αλλιώς η διαδικασία και να μην τους την έχουν φορέσει καπέλο τα (δύο μεγάλα) κόμματα, κλπ.

Πως το καταλαβαίνω εγώ... Κανένα, μα κανένα, debate της προκοπής δεν μπορεί να γίνει. Όλα τα debate είναι σικέ debate. Eκπροσωπούμενα. Μας φταίει τώρα το "ασφυκτικό πλαίσιο" των κομμάτων και η "υπερπροστασία" των αρχηγών τους;

Μας φταίει απλώς το γεγονός πως και οι έξι αρχηγοί και οι έξι δημοσιογράφοι και η συμπαθής συντονίστρια, ανήκουν όλοι τους στην ίδια ομάδα, την ομάδα των "επιτυχημένων" και των "προνομιούχων" της Ελληνικής κοινωνίας.


Και τα συμφέροντά τους, παιδιά, αλληλοδιαπλέκονται. Η από δω εξάδα, η εξάδα των πολιτικών (ακόμα και των μικρών κομμάτων) έχει την δύναμη και τον τρόπο να "συντηρήσει" την ευμάρεια της απο κεί εξάδας, της εξάδας των δημοσιογράφων, όταν αρχίσει πια να "σβήνει" το άστρο τους ή τα "σπάσουν" για κάποιο λόγο με το "λόμπυ" των ΜΜΕ. Μα με την ΕΡΤ, μα με τα γραφεία τύπου των κατά τόπους Ελληνικών Πρεσβειών, μα με τους διορισμούς Εκπροσώπων Τύπου, μα δίνοντάς τους την Βουλευτική Ιδιότητα. Ο πληθυσμός μας είναι πάρα πολύ μικρός και η αγορά των ΜΜΕ τόσο πολύ "περιπλεγμένη" που δεν μπορεί να συντηρήσει ούτε έναν Χέμινγουεϊ. Και φυσικά δεν θέλει να υπάρξει ποτέ ένας Τόμσον...

Ανεξάρτητη δημοσιογραφία σε επίπεδο Σταρ Σύστεμ δεν υπάρχει. Οι έξι σταρ που ελέγχουν "εν ονόματι της ενημέρωσης του Λαού" είναι πιο πλούσιοι, πιο έξυπνοι και πιο συμβιβασμένοι από τους έξι που ελέγχονται "ως εκπρόσωποι του Λαού". Το παραμύθι που χτίστηκε επί Κοσκωτά, της "μαχητικής, ανεξάρτητης, ανιδιοτελούς" δημοσιογραφίας, ακόμα και τότε δεν το έφαγε κανένας.

Ευτυχώς αν ρωτήσεις σήμερα έναν πιτσιρικά γιατί δηλώνει πως θέλει να γίνει τηλεοπτικός ρεπόρτερ θα σου απαντήσει "για την γκλαμουριά και τα φράγκα". Χέστηκε για το Πούλιτζερ. Και φυσικά καμία διάθεση δεν έχει να αποκαλύψει (ακόμα κι αν διαστροφικά γουστάρει σε προσωπικό επίπεδο να την ξέρει) την αλήθεια.

Φροντίζουν να του το υπενθυμίζουν οι "μεσαίων βαρών" δημοσιογράφοι που σκοτώνονται κάθε τόσο... Και στην πλάτη τους καθαγιάζονται και αγοράζουν βίλες όλοι οι υπόλοιποι.

Wednesday, September 5, 2007

Tο "Ψιλοβρόχι" Ως Πολιτικό Όπλο

Υπάρχει στενή σύνδεση μεταξύ Θεάτρου και Πολιτικής.Είναι κάτι παραπάνω από φανερό πως στην Τηλεοπτική Πραγματικότητα ο πολιτικός που έχει "καθαρή φατσούλα", καλή άρθρωση και ευφράδεια, πλασσάρεται σωστά στην κάμερα και φτάνει στην ώρα του στο γύρισμα, έχει το ίδιο καλές πιθανότητες καρριέρας με τον αντίστοιχο ηθοποιό που έχει τα παραπάνω χαρίσματα.

Ο πολιτικός του λόγος δεν έχει πραγματικά σημασία. Ζούμε στο βασίλειο της εικόνας και της συσκευασίας.

Στο Θέατρο λοιπόν υπάρχει κάτι που λέγεται ψιλοβρόχι. Είναι η προσπάθεια κάποιου ηθοποιού να "κλέψει" την σκηνή με αθέμιτο τρόπο κρατώντας πάνω του την προσοχή του θεατή, την στιγμή που αυτή - δραματουργικά, αλλά και ερμηνευτικά - πρέπει να βρίσκεται κάπου αλλού. Δίνω ένα παράδειγμα για να γίνω κατανοητός.

Ένας ηθοποιός έχει έναν δραματικό μονόλογο που "στρέφει" την δράση προς κάποια άλλη κατεύθυνση ή αποκαλύπτει στον θεατή κάποιο στοιχείο που μέχρι την στιγμή εκείνη δεν γνώριζε. Κάποιος από τους συμπρωταγωνιστές του επιλέγει αυτήν ακριβώς την στιγμή και κινείται ή αρχίζει να μουρμουρίζει κάτι. Ακόμη κι αν αυτό είναι μέσα στην λογική γκάμα αντιδράσεων του χαρακτήρα που υποδύεται, αυτό που κάνει είναι ψιλοβρόχι, γιατί αποσπά την προσοχή του θεατή.

Το ψιλοβρόχι δεν είναι απλώς απαγορευμένο στο Θέατρο, είναι λόγος αποπομπής του ηθοποιού που συστηματικά επιδίδεται σ' αυτό. Έχουν πέσει μπουνιές γι' αυτό, και μόνο η κατηγορία "Κάνει ψιλοβρόχι" είναι από τις πιο προσβλητικές που μπορούν να ειπωθούν για ηθοποιό.

Ο Γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού και Προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας κος Νίκος Καραχάλιος, τον οποίο είχα την ατυχία να παρακολουθήσω ως ομιλητή σε σωρεία τηλεοπτικών πάνελ τις τελευταίες μέρες, επιδίδεται συστηματικά στο ψιλοβρόχι. Δεν πρόκειται για την συνηθισμένη τεχνική "Μιλάω ώσπου να πάρω τον λόγο" ή "Συνεχίζω να μιλάω ώστε να μην ακουστεί ο συνομιλητής μου", πρόκειται για κάτι περισσότερο, μια τεχνική "συναξαρίσματος" που δημιουργεί μια ακουστική δυσαρέσκεια στον ακροατή την ώρα που προσπαθεί να ακούσει τον αντίπαλό του.

Σε οποιονδήποτε αξιοπρεπή θίασο ο εν λόγω κύριος, θα είχε λάβει αυστηρή προειδοποίηση να σταματήσει το ψιλοβρόχι, και αν επέμενε να το εξασκεί θα είχε κακήν-κακώς αποπεμφθεί.

Δυστυχώς στο θέατρο σκιών της Τηλεοπτικής Πραγματικότητας θριαμβεύει. Πράγμα που μας οδηγεί στο απλό συμπέρασμα πως η Τηλεοπτική Πολιτική ανέχεται και επιβραβεύει πρόσωπα χαμηλότερης ηθικής ακόμα κι από το τόσο δυσφημισμένο για την ηθική του Θέατρο.

Αδυνατώ πραγματικά να καταλάβω γιατί ο έμπειρος ηθοποιός κος Κώστας Καζάκος δεν τον εξέθεσε δημόσια χθες το βράδυ...

Tuesday, September 4, 2007

Χθες σε τίτλους

Το ξωτικό Καίει-Καίει ξεκόλλησε επιτέλους από το τζάκι του Μαξίμου και μίλησε από αλλού, αλλά με τους υπηρεσιακούς παράγοντες να τον περιβάλλουν πάντα, ως άλλοι Πραιτωριανοί.

Ο "Φρόντο" Τζι Πάπα διάβασε μια επιστολή κι έπειτα δεσμεύτηκε προσωπικά να μεταφέρει το Δαχτυλίδι της Φωτιάς στην μακρινή Μόρντορ της Ελληνικής Βουλής.

Η Αλέκα δεν κατάλαβε όλες τις ερωτήσεις, αλλά τις απάντησε "Φταίει ο Συνασπισμός". Επίσης εξέδωσε χρησμό πυθίας για τους "Πρώην" (εκεί πια δεν κατάλαβα εγώ τι εννοούσε, αλλά έλαμπε το βλέμμα της)

Ο Αλέκος είπε στην Αλέκα να κάνουν μπρα-ντε-φερ για να δουν ποιός είναι Αριστερά.

Ο ευτραφής Γιώργος "του Λαού", μπήκε και βγήκε αυθημερόν στον Ευαγγελισμό, σπάζοντας το ρεκόρ ταχύτερης ανάρρωσης. Αθεράπευτος.

Ο Τελευταίος Τροχός της Αμάξης δήλωσε πως πήρε κάτι υπόλοιπα του ευτραφούς Γιώργου "του Λαού"...

Άλλη μια χαμένη μέρα.

Monday, September 3, 2007

Πόση Δημοκρατία;

Στο ερώτημα "Πόση Δημοκρατία;" η απάντηση οφείλει πάντοτε να είναι η ίδια. "Περισσότερη". Ποτέ δεν φτάνει, πάντοτε είναι λιγότερη από όση χρειαζόμαστε. Πάντοτε είναι λιγότερη από αυτήν που μπορούμε να έχουμε.

Ένα παράδειγμα των ημερών. Στην διαμάχη για την υποψηφιότητα της Φώφης Γεννηματά, αναλίσκεται χρόνος και ενέργεια για την Μάχη των Συνταγματολόγων. Τι λέει τελικά το Σύνταγμα, αυτό ή εκείνο; Πως διατυπώθηκε το άρθρο; Γιατί η Φώφη είναι οφσάιντ κι ο Χηνοφώτης καλύπτεται;

Η αντιπροσωπευτική Δημοκρατία βρίσκεται μερικές εκατοντάδες βήματα πίσω από την Τεχνολογία και την Κοινωνία. Ακόμα πιο ειδικά στην Ελλάδα λειτουργεί ακόμα με όρους και προυποθέσεις αρχών του εικοστού αιώνα. Ο καθένας θα μπορούσε σήμερα να εκφέρει γνώμη, αντ' αυτού όμως δημιουργούμε μια δημοκρατία "ειδικών". Κάνουμε το Σύνταγμα και τους Νόμους τόσο ακατανόητους και αλληλοσυγκρουόμενους ώστε στο τέλος να χρειαζόμαστε διερμηνέα για να τους καταλάβουμε.

Το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο απ' όσο φαίνεται αρχικά. Και προσωπικά πιστεύω πως πρόκειται για συνειδητή απόφαση των "χειριστών της εξουσίας". Όσο πιο μπερδεμένοι και ασχημα διατυπωμένοι είναι οι νόμοι, τόσο λιγότερο υπόκεινται στον έλεγχο της απλής λογικής του πολίτη. Όσο πιο δύσκολο είναι να διαβάσεις το Σύνταγμα της χώρας σου, τόσο πιο εύκολο είναι να αφήσεις την τύχη σου στην διαχείριση των "ειδικών". Nα αποδεχθείς το "χάσμα γνώσης" που υπάρχει μεταξύ σας. Να τουμπεκιαστείς και να το βουλώσεις, να αλλάξεις κανάλι.

Σε μετράνε με τις δημοσκοπήσεις τους κάθε μέρα. Ο ΕΛΓΑ στέλνει την έγκριση των αποζημιώσεων στο κινητό τηλέφωνο του τελευταίου αγρότη. Καταθέτεις δηλώσεις ηλεκτρονικά, πόσο πιο δύσκολο θα ήταν κάθε πρωί Δευτέρας να αφιερώνεις πέντε λεπτά για να ψηφίζεις για ένα θέμα;

Δεν υπάρχει η απαιτούμενη τεχνογνωσία; Υπάρχει, εδώ και καιρό. Γιατί δεν μπορείς να καταθέσεις εσύ την γνώμη σου για το τι πρέπει να γράφει το Σύνταγμα σου;

Για σκέψου το λιγάκι...

Sunday, September 2, 2007

Και Ξημέρωσε Η Κυριακή Με Πρόβλημα Δημοκρατίας

Δεν έχω την ικανότητα να έχω γνώμη για το αν η απόφαση του Αρείου Πάγου είναι δικαστικό πραξικόπημα ή όχι. Οι "τεχνικές" μου γνώσεις δεν φτάνουν μέχρι εκεί, και ήδη από ότι ακούω ερίζουν για το θέμα και σκίζουν τα ιμάτια τους οι Συνταγματολόγοι.

Υπάρχει προβλημα δημοκρατίας σ' αυτήν την χώρα; Εγώ λέω ναι, υπάρχει, και μάλιστα εδώ και αρκετό καιρό. Δεν περιμέναμε την υπόθεση της κυρίας Γεννηματά για να το καταλάβουμε.

Υπάρχει όταν σκοτώνονται άνθρωποι, όταν τα αστυνομικά όργανα τρομοκρατούν ή δέρνουν για πλάκα και μετά οι ανώτεροί τους δηλώνουν φαιδρές ανοησίες, υπάρχει κυρίως όταν πολίτες, επισκέπτες ή και "παράνομως παραμένοντες" στην εδαφική επικράτεια ενός κράτους δεν έχουν καμιά εγγύηση πως στην "δύσκολη ώρα" η προστασία της ζωής τους θα είναι η πρώτη προτεραιότητα του κρατικού μηχανισμού.

Υπάρχει όταν όλοι ξεφορτώνονται τις ευθύνες τους στην πλάτη του αμέσως υφισταμένου τους και κάνουν ότι μπορούν για να μην κολλήσει πάνω τους η "ρετσινιά" ακόμα και της πιο απλής αποτυχίας.

Υπάρχει όταν οι Πολιτικοί βλέπουν τον κόσμο μόνο με ροζ γυαλιά, κι εμείς εκείνους μόνο στα τηλεοπτικά παράθυρα.

Υπάρχει χρόνια τώρα πρόβλημα δημοκρατίας κι είναι κρίμα που το "δημοκρατικό" ΠΑΣΟΚ το ανακάλυψε μόνο τώρα που κάτι του "έκοψε την μαγιονέζα"...

Ακόμα και για τους λάθος λόγους όμως, τουλάχιστον το ανακάλυψε. Για να δούμε τώρα, πόσο γρήγορα θα το ξεχάσει πάλι.

Friday, August 31, 2007

O Δόκτωρ Κώστας Και Ο Μίστερ Καίει...


Λοιπόν το είδα το έργο, ολόκληρο, να περνάει μπροστά από τα μάτια μου στα πέντε λεπτά που όλα τα κανάλια μετέδιδαν το σημερινό "διάγγελμα" του Πρωθυπουργού.

Δες λοιπόν ποιο είναι το πιο χοντρό παραμύθι που θέλει να φας αυτός ο τύπος:

Ο Δόκτωρ Κώστας δεν θα ασχοληθεί ούτε μία μέρα - από σήμερα μέχρι τις εκλογές - με την προεκλογική διαδικασία. Δεν θα εμφανιστεί πουθενά ως πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, έχει ενδυθεί ήδη το μανδύα του υπεράνω κομμάτων Πρωθυπουργού που αντιμετωπίζει με έργα μια κρίση που - όλως συμπτωματικά - τού έτυχε λίγο πριν τις εκλογές. Στις δύσκολες ώρες φαίνεται ο άντρας...

Θα βγαίνει λοιπόν κάθε μέρα και θα ανακοινώνει με διαγγελματικό λόγο μέτρα και θα εκφράζεται όχι σαν υποψήφιος αλλά σαν ο αέναος και αναντικατάστατος Πρωθυπουργός. Ο Αυτοκράτορας.Ο σοβαρός, δουλευταράς, που λιώνει στο Μαξίμου στις συσκέψεις για το καλό του τόπου και δεν τον βλέπουν ούτε τα παιδιά του, ούτε τα κομματικά στελέχη.

Ο Δόκτωρ Κώστας αφού προκήρυξε τις εκλογές, τώρα θα τις σνομπάρει για να μας δείξει πως "την κρίσιμη ώρα πρέπει να είμαστε όλοι ενωμένοι". Θα κάνει την καρέκλα του Πρωθυπουργικού γραφείου να τρίξει από το βάρος των αποφάσεων του. Θα φορέσει την Ελληνική σημαία στο πέτο και θα την έχει πάντα πίσω του. Δεκαπέντε μέρες μείνανε και σ' αυτές θα κάτσει "ένα επίπεδο πάνω". Έχει μια εμφάνιση Πρωθυπουργού στην Θεσσαλονίκη και διαγγέλματα μέχρι τότε. Μαντρόσκυλα να ξεκατινιάζονται με το ΠΑΣΟΚ, ο ίδιος δεν θα κατέβει σ' αυτό το επίπεδο. Θα απαντάει ο Ρουσόπουλος στον Παπανδρέου, με ύφος "ο Μεγάλος δεν έχει χρόνο γι αυτά, ξέρετε σχεδιάζει με τους ειδικούς την Νέα Ελλάδα!"

Εδώ είσαι κι εδώ είμαι... Ο Καραμανλής την έβγαλε την πασιέντζα του, μια μπλόφα είναι όλη κι όλη. Απλή, εύπεπτη κι άμα του πιάσει, έπιασε. Μόλις έγινε υπερκομματικός, εθνικός ηγέτης, μπροστάρης της χώρας στο μέλλον, άξιος απόγονος και παραλήπτης του μεγάλου ονόματός του. Ο Δόκτωρ Κώστας προσπαθεί μ' αυτόν τον ύπουλο τρόπο να ξανακάβατζώσει την καρέκλα και μετά τις 16/9 για τον Μίστερ Καίει.

Ποιος είναι ο Μίστερ Καίει; Ο Πρωθυπουργός του μετά, αλλά και όλων των προηγούμενων χρόνων που το μόνο του επίτευγμα ήταν και θα είναι η πλήρης του απουσία. Το alter ego του Δόκτωρα Κώστα. Αυτός που ξεγλίστρησε από τα ομόλογα και τους πακιστανούς και τις υποκλοπές και το ξύλο και τα δακρυγόνα και τον συνολικό βιασμό της δημοκρατίας και όλες τις προηγούμενες φωτιές, ενώ ήταν επικεφαλής του Chain of Command...

Τυλίξου με την σημαία τώρα, Δόκτωρ Κώστα. Και να δούμε αν είμαστε τόσο μαλάκες ώστε να σβήσεις απ' τα μάτια μας την εικόνα του Μίστερ Καίει.

Thursday, August 30, 2007

Tο Μόνο Οργανωμένο Σχέδιο Που Λειτουργεί Στην Ελλάδα...


...το είδαμε χτες το βράδυ όλοι όσοι ήμασταν στο Σύνταγμα. Την αλυσίδα των ΜΑΤ μπροστά στο μνημείο, σαν να είχαν να προστατεύσουν κάτι. Τις διμοιρίες που "φύλαγαν" και καλά την Βουλή. Τις κλούβες στην πάνω είσοδο. Την "συντονιστική" διμοιρία στην γωνία της Μεγάλης Βρετανίας.

Και πάνω από όλα την αναίτια χρήση βομβίδων κρότου-λάμψης για να διαλυθεί ένα καθ' όλα ήρεμο πλήθος, όταν η συγκέντρωση φάνηκε ξαφνικά να "τραβάει σε μάκρος" κατά την άποψη προφανώς των υπευθύνων των αστυνομικών δυνάμεων (Γιατί άραγε; Για να μην πληρώσουν υπερωρίες;)



Το κερασάκι όμως ήρθε με τα σκουπιδιάρικα του Νικήτα Κακλαμάνη που ήρθαν να καθαρίσουν πριν τελειώσει η συγκέντρωση. Είναι μέρος του "πολιτικού πολιτισμού" του φαίνεται κι αυτό...

Η Πλατεία Συντάγματος ανήκει στον Λαό. Αυτός της έδωσε το όνομα της φωνάζοντας εκεί "Σύνταγμα, Σύνταγμα!" μέχρι που το πήρε. Και κανένας δεν είναι μαγαζάτορας της για να μας λέει "Κλείσαμε τώρα, τον πούλο, πρέπει να σκουπίσουμε παιδιά..."



Βύρωνα και Νικήτα ντρέπομαι που έχουμε την ίδια ιθαγένεια. Γιατί φυσικά τα πολιτικά σας δικαιώματα φαίνεται καθαρά πως τα θεωρείτε "ένα επίπεδο πάνω" από τα δικά μου.

Μόνο που σύμφωνα με το Σύνταγμα - που τόσο συμβολικά στην ίδια την Πλατεία του το κάνατε κολόχαρτο χθες βράδυ - η τήρηση του είναι δουλειά όλων των Ελλήνων.

Για ξεκινήστε λοιπόν να το τηρείτε! Έχετε δώσει όρκο...

Wednesday, August 29, 2007

To Κουίζ Της Φωτιάς

Είναι μέσα στο κατάφυτο δάσος της Ιδεολογίας - μαύρα μεσάνυχτα και με σκοτάδι πίσσα - οι παρακάτω άνθρωποι:

Α) Ο Άδωνις Γεωργιάδης
Β) Η Ντόρα Μπακογιάννη
Γ) Ο Ευάγγελος Βενιζέλος
Δ) Ο Ορέστης Κολοζώφ
Ε) Ο Αλέξης Τσίπρας
ΣΤ)Ένας ανώνυμος αντιεξουσιαστής

Όλως αιφνιδίως το δάσος λαμπαδιάζει, έτσι στα ξαφνικά και εντελώς αναίτια.

Ποιός ή ποιά έβαλε την φωτιά και ποιός ή ποιά θα την σβήσει;


Παρακαλώ τεκμηριώστε τις απαντήσεις σας. Εκτός από την άποψη, μετράμε και το IQ σας...

Tuesday, August 28, 2007

Αν Τους Αφήσεις Ήσυχους Αύριο, Αμφιβάλλω Αν Θα Έχεις Μεθαύριο...





Δεν ξέρω ποιοί έφτιαξαν τα banner, αλλά τους (ή τις) ευχαριστώ. Επίσης ευχαριστώ όσους μου έστειλαν την ειδοποίηση. Spread the word!!!

Τα λέμε αύριο.

Monday, August 27, 2007

Το Μετα-Φρικαλέο Παραμύθι Της Κάλπης


Ένα φαινόμενο ντόμινο μπορεί πολύ εύκολα να παρερμηνευθεί σαν οργανωμένο σχέδιο, εξαρτάται μόνο από την απόσταση που το παρατηρείς. Μόνο το πρώτο κομμάτι πρέπει να πέσει συνειδητά, από κει και μετά - όπως το βότσαλο που πέφτει σε μια ήρεμη λίμνη - προκαλεί (και απλώνεται σε) ομόκεντρους κύκλους.

Ο παρατηρητής του κυματισμού μπορεί να έχει την ψευδαίσθηση ότι πρόκειται για οργανωμένο φαινόμενο. Όμως δεν μπορεί - παρά μόνο αν έχει ειδικό συμφέρον να το ερμηνεύσει έτσι - να προχωρήσει στο επόμενο λογικό άλμα.

Αν όλα αυτά ακούγονται πολύ δυσνόητα και θεωρητικά, να τα ξεκαθαρίσω. Όταν υπάρχουν οι συνθήκες (άνυδρος χειμώνας, υψηλές θερμοκρασίες) για φυσιολογική αύξηση των πυρκαγιών, οι πυρκαγιές μαθηματικά αυξάνονται. Όταν αρχίζει μια σειρά από πυρκαγιές, και υπάρχουν λόγοι να εξελιχθούν σε ντόμινο (αποχαρακτηρισμός δασικών εκτάσεων, αλλαγή του ορισμού του δάσους στο Σύνταγμα, προεκλογική περίοδος) το ντόμινο είναι πιθανόν να εμφανισθεί.

Για να χαρακτηρίσει κανείς "ασύμμετρη απειλή" ένα φαινόμενο ντόμινο θα πρέπει να έχει και να παρουσιάσει όχι απλώς ενδείξεις στηριγμένες στην στατιστική και την εμπειρία, αλλά και πραγματικές αποδείξεις της οργάνωσης του φαινομένου. Μου είναι δύσκολο να φανταστώ πως αυτή η απλή σκέψη δεν φαίνεται να πέρασε από το μυαλό του αξιότιμου Λόρδου Μπάιρον με την βαθιά επιστημονική εμπειρία.

Το λογικό άλμα, ή αν θέλετε το παραμύθι της μετα-φρίκης, βρίσκεται ακριβώς εδώ. Στην εμφάνιση ενός "αόρατου και πολύ καλά οργανωμένου εχθρού" που θα καταστήσει το "κάναμε ότι ήταν ανθρωπίνως δυνατόν" για άλλη μια φορά κύριο υπερασπιστικό επιχείρημα της Κυβέρνησης.

Μόνο που φυσικά δεν είναι έτσι. Γιατί και ο τελευταίος λογικός άνθρωπος γνωρίζει πως απέναντι σε ένα φαινόμενο ντόμινο που τείνει να χαοποιηθεί, η λύση είναι απλή και μία. Περισσότερη οργάνωση στην απάντηση του.

Οι ασύμμετρες απειλές αντιμετωπίζονται με συμμετρικές απαντήσεις. Και τα τελευταία εικοσιτετράωρα οι απαντήσεις που δίνονται από ολόκληρο τον μηχανισμό που χειρίζεται τα μέσα και τις δυνατότητες διάσωσης και αντιμετώπισης της καταστροφής, όχι απλώς δεν είναι συμμετρικές, αλλά μοιάζουν να ρίχνουν όλο και περισσότερα βότσαλα στην ήδη ταραγμένη λίμνη.

Δεν έχω την ικανότητα να εξηγήσω γιατί συμβαίνει αυτό. Αλλά πραγματικά απορώ. Η αντιμετώπιση του προβλήματος δεν είναι απλώς κακή, είναι εντελώς απαράδεκτη. Και είναι πια φανερό, ότι χωρίς κόστος και με απλές σχετικά λύσεις (πχ. δημιουργία τηλεφωνικού κέντρου γενικών οδηγιών και ψυχολογικής στήριξης) θα μπορούσε να είχε βελτιωθεί εδώ και μέρες τουλάχιστον το κομμάτι του πανικού των ανθρώπων που "αγγίζονται" από την φωτιά.

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς μεγάλος Δρυίδης για να καταλάβει πως οπουδήποτε και χωρίς να χαθεί ούτε μια στιγμή από την "συγκέντρωση" των επιτελών στην αντιμετώπιση των μετώπων, θα μπορούσε να στηθεί μια τέτοια υπηρεσία και να προσφέρει θετικά αποτελέσματα.

Τι ίδιο φυσικά ισχύει και για τα ζητήματα τροφοδοσίας και για μια σειρά από άλλα ζητήματα. Κι όμως όλα γίνονται "βουνό", ενώ το πραγματικό βουνό παραδίδεται στις φλόγες. Συγχωρήστε μου το θράσος, αλλά νομίζω πως πρέπει να το πω. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να είναι τόσο ανίκανος και να του επιτρέπεται ακόμα να διαχειρίζεται την ζωή ή τον θάνατο των συνανθρώπων του. Άρα, κατα την γνώμη μου, εδώ υπάρχει κάποιου άλλου είδους συμφέρον που δεν μπορώ να διακρίνω.

Το μόνο που μπορώ να υπενθυμίσω είναι πως δεν έκαψαν οι Χριστιανοί την Ρώμη επί Νέρωνα...

Sunday, August 26, 2007

Tο Πιο Φρικαλέο Παραμύθι Της Κάλπης


Άρρωστο φως και γκρίζο χιόνι στάχτης.
Όλη την μέρα χθες χωρίς ίντερνετ και με μια ώρα διακοπή στο ρεύμα.
Πάλι καλά. Αλλού μαζεύανε καμένα πτώματα απ' τον δρόμο.


Είμαι βαθύτατα συγκλονισμένος...
Τι λες βρε άχρηστε μαλάκα; Το βλέμμα σου τι λέει;


Το πιο φρικαλέο παραμύθι της κάλπης είναι αυτό που ζούμε τις τελευταίες δύο μέρες. Όχι η αβεβαιότητα για το ποιος βάζει τις φωτιές (άνετα ο καθένας έχει την γνώμη του και μας την τρίβει στα μούτρα), όσο το γεγονός πως οι άνθρωποι πήραν χαμπάρι ποιος είναι το αφεντικό σ' αυτόν τον τόπο. Όλοι πια παίρνουνε την Πυροσβεστική και την Πολιτική Προστασία, έτσι για τα τυπικά. Καλημέρα... καιγόμαστε! Α, δεν έχετε; Καλά, θα σας πω εγώ...

Και μετά αρχίζουν να βάζουν μέσον, να κλαίνε και να βρίζουν, παρακαλώντας εκεί που πρέπει. Στα διαρκούς ροής "ενημερωτικά" των καναλιών.

Είμαστε δυο χιλιάδες εγκλωβισμένοι, μας έχει ζώσει η φωτιά κι έχουμε τραυματίες... Βοηθήστε εμάς κι όχι τους δίπλα...

Αν δεν προμοτάρεις την ανάγκη σου, αυτοί οι μπινέδες για πλάκα θα σε αφήσουν να καείς. Μες στην απέραντη σοφία του ο λαός το έχει καταλάβει. Και χρόνια τώρα το έχει εμπεδώσει. Φίλησε κατουρημένες ποδιές για ένα κρεβάτι εντατικής, για ένα δρόμο αγροτικό, κάνει το ίδιο τώρα σ' άλλα αφεντικά για να σώσει το σπιτάκι του. Ξέρει καλά ότι τα πυροσβεστικά δεν φτάνουνε για όλους. Τίποτα ποτέ σ' αυτήν την χώρα δεν έφτανε για όλους, δεν ήτανε ποτέ να εμπιστεύεσαι το κράτος. Καλύτερα όταν τα βρίσκεις να καβατζώνεις δύο για τις δύσκολες στιγμές, και τι να κάνουμε... Ας καεί ο διπλανός ή ας φωνάξει δυνατότερα. Κι έτσι κάθε χωριό ανεβάζει τον τόνο του δράματος, οι αριθμοί μεγαλώνουν, οι ανήμποροι και τα παιδιά επίσης.

Δεν έχω τίποτα μ' αυτούς που φωνάζουν. Σε κάθε κρίση υπάρχουν χειρισμοί. Κι όταν ο μόνος τρόπος να σωθείς είν' ο εκβιασμός ή ο αυτοεξευτελισμός, δικαίωμα σου να τον χρησιμοποιήσεις. Στο κάτω μιλάμε για ζωτικές ανάγκες.

Κάθε κράτος που σέβεται τον εαυτό του όμως απαντάει στις ανάγκες των πολιτών του με σχέδιο και ξεκάθαρες προτεραιότητες. Δημιουργεί μια ανεξάρτητη αρχή που λέγεται Πολιτική Προστασία και αντιμετωπίζει τις πραγματικές ανάγκες με αληθινές δράσεις και εκ των προτέρων κινήσεις.

Τι μας λες τόση ώρα ρε μαλάκα; Εμείς δηλαδή δεν έχουμε Πολιτική Προστασία;

Όχι, δεν έχουμε. Ακόμα και μετά την Κατρίνα ο αντίστοιχος καραγκιόζης πήγε σπίτι του. Ο δικός μας καραγκιόζης με πενήντα κάτι νεκρούς θα πάει;
Σιγά μην πάει...

Άρρωστο φως και γκρίζο χιόνι στάχτης.
Όλη την μέρα χθες χωρίς ίντερνετ και με μια ώρα διακοπή στο ρεύμα.
Πάλι καλά. Αλλού μαζεύανε καμένα πτώματα απ' τον δρόμο.
Και τους είχε πει να φύγουνε, λέει, ένα περιπολικό...

Friday, August 24, 2007

Tο Έβδομο Παραμύθι Της Κάλπης


Την εποχή που η ψηφοφορία γινόταν με σφαιρίδια ο κάθε εκλογέας ήξερε τουλάχιστον πως η ψήφος του είχε το ίδιο βάρος. Ο φυσικός νόμος εξασφάλιζε πως κάθε σφαιρίδιο πήγαινε στον πάτο της κάλπης με την ίδια επιτάχυνση βαρύτητας.

Μετά άρχισαν οι εκλογικοί νόμοι. Οι αναλογικοί, οι αναλογικότεροι κι οι λιγότερο αναλογικοί. Αν και σε μια ψηφιακή εποχή όλα τα αναλογικά συστήματα τείνουν να μας εγκαταλείψουν, ακόμα συζητάμε για την αναλογικότητα του εκλογικού νόμου. Ο τελευταίος μάλιστα θεωρείται σχεδόν από το σύνολο των κομμάτων μάλλον ικανοποιητικός (αφού δίνει μόνο 40! έδρες μπόνους στο πρώτο κόμμα, και "ευννοεί" σχετικά τα "μικρά" κόμματα - που φυσικά δεν είναι ακριβώς μικρά αφού πρέπει να ξεπεράσουν τον σκόπελο του πανελλαδικού 3%)

Μπορώ να υποστηρίξω πως αυτός ο νόμος (όπως και όλοι οι προηγούμενοι) είναι ξεκάθαρα αντιδημοκρατικός. Πέραν του γεγονότος ότι πάνω από το 10% των εδρών δίνονται ως κάποιο είδος κυβερνητικής "προίκας" ακόμα και με μία ψήφο διαφορά, το τσουβάλιασμα αποχής, άκυρων και λευκών όπως και η οριοθέτηση των εκλογικών περιφερειών ακυρώνει ουσιαστικά την ισοτιμία των ψηφοφόρων και το "ισοβαρές" της ψήφου.

Εξηγούμαι: Η λευκή ψήφος είναι μια ξεκάθαρη δήλωση του πολίτη, ότι κανένας πολιτικός σχηματισμός δεν τον εκφράζει προς το παρόν. Και θα έπρεπε κατά την γνώμη μου να προσμετράται και να ΑΦΑΙΡΕΙ έδρες από την Βουλή. Αυτές οι θέσεις θα έπρεπε να συνεχίσουν να υπάρχουν, αλλά να χηρεύουν μέχρι να βρεθούν αυτοί που θα πείσουν τους πολίτες να σταματήσουν να ψηφίζουν λευκό.

Πέραν της προφανούς δημοσιονομικής ωφέλειας, μια τέτοια εξέλιξη δεν θα είχε καμία επίπτωση στον σχηματισμό κυβέρνησης ή στην λειτουργία της Βουλής. Και θα αποκαθιστούσε, με την ταυτόχρονη θέσπιση της απλής αναλογικής, χωρίς πλαφόν και με την χώρα μία ενιαία εκλογική περιφέρεια, το ίσο βάρος της ψήφου του κάθε πολίτη.

Άσε που θα στρίμωχνε κι αυτούς που θα έβλεπαν τις θέσεις γύρω τους να αδειάζουν....

Thursday, August 23, 2007

Το Έκτο Παραμύθι Της Κάλπης


Άρχισαν τα όργανα των γκαλλοπατζήδων... και μαζί τους οι παπαροαναλύσεις των τάσεων και της συσπείρωσης και της ανταλλαγής ψηφοφόρων.

Άρχισαν ακόμα:
Οι προειδοποιήσεις. Το ζήτημα δεν είναι αν θα έχουμε πεντακομματική Βουλή, αλλά να μην έχουμε Κυβερνητική αστάθεια

Οι ερμηνείες. Είναι γνωστό ότι όσες φορές δεν έχει αλλάξει η τάση - και τώρα ευνοεί την Νέα Δημοκρατία - τελικά το κόμμα που είναι μπροστά κάνει Κυβέρνηση

Οι απειλές. Να δούμε πόσο θα αντέξουν τα μικρά κόμματα όταν θα αρχίσει πραγματικά η πόλωση

Οι απλές μπούρδες. Χωρίς αμφιβολία το βασικό κριτήριο του πολίτη σ' αυτές τις εκλογές είναι το ποιος θα μας κυβερνήσει

Όμως αυτά ήταν αναμενόμενα. Το μόνο καινούριο στοιχείο είναι η Ιανοποίηση (από τον διπρόσωπο Θεό, όχι από την γνωστή αλυσίδα βιβλιοπωλείων) των φυσικών προσώπων. Ο Κύριος Ζορμπάς δαιμονοποιήθηκε από την αντιπολίτευση και τώρα αγιοποιείται. Ο Κύριος Ζορμπάς αγιοποιήθηκε από την Κυβέρνηση και τώρα δαιμονοποιείται. Η ψήφος σας προωθείται...

Αποφασίστε παιδιά...

Wednesday, August 22, 2007

Το Πέμπτο Παραμύθι Της Κάλπης


Ποιός ακριβώς χέστηκε για το αν έχει αυστηρά δικονομικά δίκιο ο "διορισμένος" Πρόεδρος ή ο "ανεξάρτητος" εισαγγελέας; Τι κουίζ είναι αυτό που πρέπει και καλά να μας απασχολήσει;

Πετάει η μπάλλα στην κερκίδα; Πετάει.

Η έκθεση-πόρισμα-σύννομη-μη σύννομη είναι ένα ακόμα παραμύθι της κάλπης. Μ' αυτά και μ' αυτά κερδίζονται ώρες, μέρες , βδομάδες της προεκλογικής περιόδου. Και εντυπώσεις άνευ ουσίας.

Τα επιχειρήματα είναι δύο κι ανάλογα με την μεριά που τα βλέπεις στέκουν και τα δύο.

Επιχείρημα Α: Αν το πόρισμα-έκθεση-υπάρχει-δεν υπάρχει όντως περιείχε στοιχεία πολιτικών προσώπων θα είχε διαρρεύσει ολόκληρο και από την ώρα που κατατέθηκε. Θα είχε γαμηθεί λέμε, το ΠΑΣΟΚ να το βρει και να το δημοσιεύσει κάπου.

Επιχείρημα Β: Αν το πόρισμα-έκθεση-επιστρέφεται-ξαναγυρίζει ΔΕΝ περιείχε στοιχεία πολιτικών προσώπων θα είχε και πάλι διαρρεύσει ολόκληρο και πριν από την ώρα που κατατέθηκε. Θα είχε γαμηθεί λέμε, η Νέα Δημοκρατία να το βρει και να το δημοσιεύσει κάπου.

Παρ' όλα αυτά το εν λόγω έγγραφο ακόμα δεν έχει διαρρεύσει. Γιατί παίζεται ακόμα σαν το παπά στου παπατζή τον πάγκο. Ροκανίζει χρόνο, πετάει την μπάλλα στην κερκίδα. Κι αυτό για κάποιον λόγο τους βολεύει όλους. Το πως και το γιατί μού είναι άγνωστο.

Στο μεταξύ - στην φιλόξενη μας χώρα - χάθηκε ακόμα μια ζωή, κάτω από τουλάχιστον περίεργες συνθήκες, αλλά αυτό φυσικά δεν είναι μέρος της ατζέντας.

Tuesday, August 21, 2007

Tο Τέταρτο Παραμύθι Της Κάλπης


Όποιος θέλει μπορεί και να το δει σαν Αφορισμό:

Η Αποχή Είναι Μια Μαλακία Όταν Δεν Μπορείς Να Αμφισβητήσεις Την Νομιμότητα Του Εκλογικού Αποτελέσματος.


Και για όσους δεν το κατάλαβαν, εξηγούμαι:
Α) Η αποχή παράγει ισχυρές κυβερνήσεις. Μεγαλώνει το εκλογικό ποσοστό των μεγάλων κομμάτων και τους δίνει ψευδείς αυτοδυναμίες. Δες την ανάλυση εδώ.
Β) Ιστορικά η Αριστερά πληρώνει ακόμα και σήμερα την απόφασή της να μην κατέβει στις πρώτες εκλογές μετά την απελευθέρωση.
Γ) Η μόνη πιθανότητα να λειτουργήσει η αποχή είναι να είναι σχεδόν καθολική. Αν θέσει δηλαδή ζήτημα νομιμοποίησης του αποτελέσματος και ακολουθηθεί από έμπρακτη αμφισβήτησή του . Και προσωπικά δεν νομίζω πως έχουν ωριμάσει οι συνθήκες στην Ελλάδα για κάτι τέτοιο.

Για να ξεκαθαρίζω από νωρίς την στάση μου και να μην υπάρχουν αμφιβολίες για το τι υποστηρίζω, εγώ προσωπικά σ' αυτές τις εκλογές θα ψηφίσω με την συνταγή της Μπόκοτα για την Γιουροβίσιον. Με στόχο την Πολιτική Κρίση. Αδύναμη -ή ακόμα καλύτερα- αδύνατη μονοκομματική Κυβέρνηση που θα ακολουθηθεί από την λαϊκή απαίτηση αυτή η Βουλή να σχηματίσει Κυβέρνηση Τετραετίας. Ας κάνουν Οικουμενική, Εθνικής Ενότητας, ας ενωθούν τα δύο μεγάλα κόμματα. Δεν είναι δική μου δουλειά, είναι δική τους ευθύνη.
Ας την αναλάβουν κάποτε επιτέλους...

Ένα δεύτερο πράγμα που υποστηρίζω σχετίζεται με την επιλογή των υποψηφίων βουλευτών. Καλύτερα κάποια που δεν έχει ξαναμπεί ποτέ στην Βουλή και ξέρεις από τον βίο της πως δεν είναι ξύλινη και κάργια, δεν δέρνει τα παιδιά της και δεν κάθεται να τις φάει από τον άντρα της, από κάποιον "εγνωσμένου κύρους" που αράζει χρόνια ολόκληρα στα έδρανα και είτε κάνει το στρατιωτάκι του κόμματος χωρίς ποτέ να έχει άποψη, είτε χαράζει στην πλάτη σου τις "προσωπικές τακτικές" του.

Στο κομμάτι της επιλογής υποψηφίων θα επανέλθω...

Monday, August 20, 2007

Το Τρίτο Παραμύθι της Κάλπης


Το μεγαλύτερο παραμύθι της Αριστεράς τα τελευταία χρόνια είναι η ψήφος τιμωρίας, μια ψήφος Big Brother. Καταδίκασε την κυβέρνηση, απομακρύνσου από την ίδιας πολιτικής αντιπολίτευση, ψήφισε εμάς για να τους τιμωρήσεις!

Αυτό που δεν φαίνεται να έχει καταλάβει τόσο η παραδοσιακή όσο και η ανανεωτική Αριστερά είναι το γεγονός πως η πόλωση λειτουργεί ακριβώς γιατί η ίδια η Αριστερά τής το επιτρέπει. Γιατί έχει μετατρέψει τον εαυτό της σε πόλο διαμαρτυρίας, αλλά όχι σε πόλο επιλογής. Η ψήφος στην Αριστερά είναι εξ ορισμού αρνητική, η ίδια την ζητά σαν τέτοια. Γιατί δεν παρουσιάζει ποτέ ένα άλλο όραμα, δεν πιστεύει ούτε για πλάκα πως κάποτε θα κληθεί να κυβερνήσει αυτόν τον τόπο. Γιατί είναι μίζερη στις αντιδράσεις της και ουσιαστικά λειτουργεί χρόνια τώρα ως ο βασικός πυροσβέστης των κινημάτων. Δεν έχει τίποτα το γοητευτικό, δεν εμπνέει πια, δεν επεξεργάζεται θέσεις, δεν συγκρούεται.

Κι αυτός είναι ένας ρόλος που την έχει βολέψει πολύ. Είναι ο εύκολος δρόμος, ο δρόμος που συντηρεί την μικρομεσαία της προσδοκία και συντηρείται από τα ψίχουλα του πολιτικού τραπεζιού. Και στο μεταξύ χάνει την ευκαιρία να εκμεταλλευθεί τις πιο προνομιακές συνθήκες που γνώρισε από την Μεταπολίτευση. Είναι πραγματικότητα πως τα δύο μεγάλα κόμματα έχουν ελάχιστες διαφορές. Είναι πραγματικότητα πως η δημοκρατία βιάζεται κάθε μέρα, είναι πραγματικότητα πως έχουν ανάγκη υπεράσπισης τα φτωχότερα στρώματα του πληθυσμού από την -καθυστερημένη στην Ελλάδα- επέλαση του Νεοφιλελευθερισμού.

Μόνο που η Αριστερά έχει βάλει τον εαυτό της στην αναμονή... Κολώνει να μιλήσει για τους μετανάστες, γιατί ο μέσος ψηφοφόρος της έγινε εργολάβος στην πλάτη τους κι όποιος δεν έγινε φοβάται πως θα του φάνε την δουλειά. Κολώνει να εμφανίσει μια αριστερή προοπτική διακυβέρνησης, γιατί θα πρέπει -δήθεν- ακόμα να απολογηθεί για την κατάρρευση του Υπαρκτού Σοσιαλισμού. Και φυσικά έχει εγκαταλείψει την επαναστατική της προοπτική, από την ημέρα που αποδέχτηκε το dress code του Κοινοβουλίου (χωρίς σακάκι δεν μιλάμε από το βήμα της Βουλής).

Είναι φανερό πως η αυτοεκτίμηση της Αριστεράς ικανοποιείται πια βάζοντας τον πήχη πολύ χαμηλά. Αλλιώς θα είχε κάθε λόγο, κάθε μέρα να βρίσκεται στον δρόμο. Και να υπερασπίζεται σοβαρά όχι την προοπτική, αλλά απλώς τα κεκτημένα των λαϊκών αγώνων. Τα δημοκρατικά αυτονόητα.

Ούτε αυτό μέχρι σήμερα δεν φαίνεται να είναι ικανή να κάνει... Και τελικά δημιουργεί με την αδράνεια της και επιτρέπει να εισπράττει αυτήν την διαμαρτυρία, το χειρότερο τμήμα της πολιτικής σκηνής. Στέλνει τον κόσμο στην εθνικοθρησκευτική χαβούζα...

Sunday, August 19, 2007

Το Δεύτερο Παραμύθι Της Κάλπης

Η αλήθεια είναι πως όταν μπήκε στο καφενείο όλες οι αποχετεύσεις μας είχαν αρχίσει να βρωμάνε. Δεν τις καταλάβαινες αμέσως, η βρώμα είχε αυξηθεί σταδιακά, λίγο-λίγο, έπρεπε να βγεις από το σπίτι, να περπατήσεις στον δρόμο και να ξαναμπείς μέσα για να το καταλάβεις. Μετά από λίγο το συνήθιζες, εντάξει κακό ήτανε, αλλά το συνήθιζες...
"Με λένε Κέι-Κέι", είπε "και βρωμάει πολύ εδώ μέσα..."
Κουνήσαμε τα κεφάλια. Δίκιο είχε, αλήθεια έλεγε. Δεν υπήρχε λόγος να μην το παραδεχτούμε, δεν ήμασταν και τρελοί, πραγματικά βρωμούσε.
"Εγώ μπορώ να σας απαλλάξω από την βρώμα", ξαναείπε. "Θα κάνουμε ένα συμβόλαιο, δεν θα σας πάρω πολλά, στο κάτω-κάτω και τώρα πληρώνετε για την αποχέτευση, πιο φτηνά θα σας έρθει με μένα, με τα ίδια λεφτά θα φτιάξουμε βιολογικό καθαρισμό και τέρμα η βρώμα για πάντα..."
Το είδαμε από δω, το σκεφτήκαμε από κει, στο τέλος υπογράψαμε μαζί του για τέσσερα χρόνια...
Τον πρώτο χρόνο η βρώμα έμεινε ή ίδια. Ο Κέι-Κέι έστελνε κάτι υπαλλήλους του στο καφενείο κι αυτοί μας λέγανε πως το ταμείο που μαζευόντανε τα λεφτά της αποχέτευσης δεν του το είχανε παραδώσει σωστό και για να μην ξαναπληρώσουμε, έπρεπε λέει να γίνει καταμέτρηση από ανεξάρτητη αρχή κι ίσως και δικαστήρια, γι αυτό καθυστερούσε ο βιολογικός. Να μην ανησυχούμε όμως, τα λεφτά θα βρισκόντουσαν, και τα λαμόγια που τα είχαν πάρει θα τα κάθιζε στο σκαμνί και θα πληρώνανε όλο τον βιολογικό μας.
Τόσα χρόνια μέσα στην βρώμα, είχαμε κάνει υπομονή, τι να μας πείραζε ένα παραπάνω... Ο Κέι-Κέι έδειχνε μπεσαλής, ήταν και Μακεδόνας. Κι έπειτα έλεγε πως τον πολεμάγαν τα συμφέροντα. Κάτι μεγαλονταβατζήδες που κάνανε το άσπρο-μαύρο. Μπορεί και να ΄χε δίκιο, μακριά από μας ήτανε αυτά, στο καφενείο μας δεν φτάναν μεγαλονταβατζήδες, φαίνεται πως πηγαίνανε σε άλλα μαγαζιά.
Κάπως έτσι πέρασε κι ο δεύτερος χρόνος. Κι ήρθε ο τρίτος, κι οι υπάλληλοι του Κέι-Κέι φέρανε στην πλατεία κι αραδιάσανε καμμιά δεκαριά χοντρές σωλήνες κι είπανε πως αρχίζουνε τα έργα, θα χρειαστεί να πληρώσουμε όμως κάτι παραπάνω γιατί ναι μέν το ταμείο δεν ήτανε σωστό όταν παραδώθηκε, αλλά η δικαιοσύνη δεν μπορούσε να βρει τους ενόχους κι έτσι δεν υπήρχε τρόπος να κλείσουμε την τρύπα και να πάρουμε πίσω τα κλεμμένα των προηγούμενων, άρα θα πληρώσουμε κάτι κι εμείς. Η βρώμα, βρώμα. Τι να κάνουμε, κάναμε την ανάγκη φιλοτιμία και βάλαμε το χέρι στην τσέπη. Σαν λίγοι φαινόντουσαν οι σωλήνες για το δίκτυο, και κάπως ακριβοί, αλλά τι ξέραμε εμείς από τιμές;
Αρχίσαν τα σκαψίματα κι έπειτα κι η γκρίνια. Η βρώμα, βρώμα. Κάποιος που ρώτησε κι έμαθε, είπε μια μέρα στο καφενείο πως οι σωλήνες ήταν ακριβοί. Και ότι με τα λεφτά που είχανε μαζέψει τελευταία, όχι μονάχα δέκα, αλλά εκατό έπρεπε να έχουν φέρει. Και ότι είχε ακούσει, πως ένα μέρος των χρημάτων έκανε γύρες μέσα σε μια βαλίτσα και κανένας ποτέ δεν έμαθε που πήγε. Θορυβηθήκαμε, αρχίσαμε να ρωτάμε.
Ο Κέι-Κέι κύριος. Αμέσως είπε να γίνουν ανακρίσεις. Και ότι λεφτά τυχόν χαθήκανε στην μεταφορά, θα βρεθεί ποιος τα πήρε, που τα πήγε και θα καθίσει στο σκαμνί και θα πληρώσει όλο το βιολογικό μας.
Κι έτσι φτάσαμε στα τριάμισυ χρόνια. Η βρώμα, βρώμα. Η πλατεία είναι σκαμμένη. Οι σωλήνες σκουριάζουν στην βροχή. Και σήμερα στο καφενείο έφτασε ένα εξώδικο από τον Κέι-Κέι. Λέει πως σπάει το συμβόλαιο μας, γιατί δεν φτάνουν τα λεφτά να γίνει ο βιολογικός. Και πρέπει λέει να υπογράψουμε καινούριο τετραετές συμβόλαιο και ίσως να σταματήσει η βρώμα και να φτιαχτεί ο βιολογικός. Γιατί παρόλο που μάλλον έχει βρεθεί πόσο μακριά πήγε η βαλίτσα δεν γίνεται να περιμένουμε μερικές μέρες ακόμα να μας το πει ο άνθρωπος που το έψαξε. Βιάζουν τα πράγματα, πρέπει να κόψουμε την βρώμα τώρα. Ή κάπως έτσι, είναι και μπερδεμένα αυτά τα νομικά...
Το σκεφτόμαστε. Το κουβεντιάζουμε απο δω, το βλέπουμε από κει. Κάποιοι μουρμουράνε πως ο Κέι-Κέι μας δουλεύει.
Κι η βρώμα, βρώμα.

Saturday, August 18, 2007

Το Πρώτο Παραμύθι Της Κάλπης


Τώρα ήρθε η ώρα του Λαού. Και θα ήταν ασέβεια να συζητάμε τις δημοσκοπήσεις.

Αυτό ξεστόμισαν τα χείλη ισχυρού πολιτικού ανδρός χθες το βράδυ. Όμως κάτι παρόμοιο είπε και η σημαντικότερη γυναικεία πολιτική φιγούρα του τόπου. Κάτι σχετικό με "την ιερότητα της εκλογικής διαδικασίας και την ώρα που μιλάει ο Λαός".

Αυτά φυσικά δεν τους εμπόδισαν να ξεκατινιαστούν, αμφότεροι μετά, με τους αντι-μιλητές τους (αφού ο όρος συνομιλητής δεν υφίσταται κάτω από οποιοσδήποτε συνθήκες μεταξύ πολιτικών, πολλώ δε μάλλον όταν βρίσκονται σε τηλεοπτικά παράθυρα) και να προδικάσουν αλαζονικά το εκλογικό αποτέλεσμα.

Οι Δημοσκοπήσεις δεν σταμάτησαν ποτέ. Ασφαλείς ή μη, τηλεφωνικές ή με κάλπες στις παραλίες, γίνονται και θα γίνονται μέχρι την τελευταία στιγμή. Φανερές ή κρυφές, είναι πια το απόλυτο εργαλείο που διαμορφώνει την πολιτική όλων και θα καθορίσει ολόκληρη την προεκλογική εκστρατεία.

Η πρώτη άμμος που μπορεί κανείς να ρίξει σ' αυτήν την ανόητη μηχανή, έχει ειπωθεί από παλιά, από έναν άνθρωπο που σέβομαι πολύ, τον Τζίμη Πανούση.

Πες -συνειδητά- ψέματα σε όλους τους γκαλοπτζήδες.

Θόλωσε τα νερά. Αρνήσου την συμμετοχή στα exit polls. Δυσκόλεψέ τους. Και μην μασάς, στο παραμύθι "μόνο οι ισχυρές μονοκομματικές κυβερνήσεις παράγουν έργο".

Είναι ευθύνη όλων των κομμάτων, αλλά και κάθε πολιτικού ξεχωριστά, να δώσει λύσεις και να δημιουργήσει βιώσιμη κυβέρνηση (και μάλιστα τετραετίας)με όποια εκλογικά αποτελέσματα βγάλουν οι κάλπες. Υπάρχει και η Οικουμενική, αν πράγματι όπως λέει ο Κέι-Κέι, έφτασε ο προϋπολογισμός να είναι "ζήτημα μείζονος εθνικής σημασίας" τέτοιο που να απαιτεί πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, ας τον συντάξουν όλοι μαζί. Κι ας ξεκινήσουν περικόπτωντας στο μισό τις ήδη υπερβολικά μεγάλες αμοιβές τους. Όπως φαίνεται κι από το Πόθεν Έσχες τους, οι περισσότεροι δεν τις έχουν δα κι ανάγκη. Κι όπως λένε περιφερόμενοι εδώ κι εκεί, η πολιτική δεν είναι επάγγελμα, είναι προσφορά στο σύνολο.

Τέλος του πρώτου παραμυθιού, καλημέρα σας.

Friday, August 17, 2007

Aνήσυχοι Νεκροί Το Καλοκαίρι...


Στις καλοκαιρινές διακοπές μου διαβάζω πάντα αστυνομικά. Πάνε για πλάκα στην παραλία, έχουν ατμόσφαιρα, σου καθαρίζουν το κεφάλι και σπάνια χρειάζονται περισσότερες από μία αναγνώσεις. Ο καλός συγγραφέας αστυνομικού μυθιστορήματος στο τέλος του βιβλίου στα έχει εξηγήσει όλα (η εξαίρεση του Ellroy απλώς επιβεβαιώνει τον κανόνα). Και όλες οι απόψεις του για τον κόσμο που ζουν οι ήρωές του - ή ό ίδιος - είναι βαλμένες τακτικά στο κείμενό του, σε σωστές δόσεις και θέσεις και δίνονται με χιούμορ ή πικρά σχόλια, αναγνωρίσιμες με την πρώτη ματιά. Η αστυνομική λογοτεχνία σπανίως είναι "μπάτσικη" (και τότε είναι συνήθως κακή λογοτεχνία). Μέσα της καθρεφτίζεται με εκπληκτικό τρόπο η θέση του εκάστοτε συγγραφέα για την ανθρώπινη φύση.

Οι Ανήσυχοι Νεκροί (Και Ό,τι Λείπει, Λείπει) τηρούν ακριβώς αυτόν τον κανόνα παρ' όλο που ταυτόχρονα τον παραβιάζουν από όλες τις μπάντες. Δεν έχουν έναν συγγραφέα, αλλά δύο. Τον Paco Ignacio Taibo και τον Subcomandate Marcos. Tο έγκλημα δεν είναι ένα, αλλά πολλά. Και μέσα στην αστυνομική πλοκή του βιβλίου, καθρεφτίζεται όλη η σύγχρονη ιστορία του Μεξικού και η πανταχού παρούσα διαφθορά της εξουσίας. Η τιμωρία των ενόχων ποικίλλει, αλλά η ουσιαστική δικαιοσύνη αποδίδεται κατά πως της πρέπει.

Και επιπλέον το βιβλίο ταιριάζει μια χαρά με την παραλία. Μόνο που στο τέλος θέλεις να κάνεις αμέσως και μια δεύτερη ανάγνωση...

Thursday, August 16, 2007

Κανένας Αερόσακος Για Τους Εχθρούς Της Ζωής



Δεν γουστάρω που γύρισα μέσα στο σύννεφο της καμένης σάρκας των δέντρων της Πεντέλης.

Δεν γουστάρω που γράφω πάλι - πρώτο μου post μετά τις διακοπές - για τον αερόσακο που προστατεύει τις χαμούρες που μας κυβερνάνε. Τον διοικητικό, τον πολιτικό, τον επικοινωνιακό αερόσακο. Άκου το παραμύθι...

Μια φορά κι έναν καιρό ο Κέι-Κέι πήγε λέει να πάρει την ευλογία και την φώτιση της Μεγαλόχαρης - περιφέροντας την σύζυγό του ως ανθρώπινη ασπίδα επικοινωνίας, μια γυναίκα που γίνεται όλο και πιο Μπάρμπι στο ντύσιμο και Μπάμπι το ελαφάκι στο βλέμμα - και καπάκι την έκανε στην ψύχρα για άλλη μια φορά με ελαφρά πηδηματάκια από τις στοιχειώδεις ευθύνες του, την πιο απλή αίσθηση καθήκοντος και τις βασικές παραμέτρους του αξιώματός του. Και ζήσαν αυτοί καλά... κι εμείς;

Όσο κι αν υπήρξες μαλάκας στο παρελθόν που τον πίστεψες, όσο κι αν αρνείσαι να νιώσεις ηλίθιος που με την ανοχή σου "κυβερνάει" αυτά τα χρόνια, κατάπιε τώρα το πικρό ποτήρι - και το φλιτζάνι και το πιατάκι αν χρειαστεί μαζί - και σταμάτησε τον. Τώρα!

Και φυσικά δεν εννοώ να το κάνεις, ψηφίζοντας τον άλλο καραγκιόζη... και το περί αυτόν κακό συναπάντημα. Μονό η ευλογία άλλαξε, ήταν η φώτιση της Σουμελά.

Κανένας αερόσακος για τους εχθρούς της ζωής. Κανένας αερόσακος δεν άνοιξε για κανένα δέντρο που κάηκε φέτος. Για καμιά ζωή που χάθηκε στο Νταχάου της ταξικής καταναλωτικής δημοκρατίας. Ας το πληρώσουν όσοι φταίνε - και τώρα και παλιότερα - ακριβοδίκαια και όσο τους πρέπει.

Στην μετωπική που έρχεται μην εκβιαστείς από τις παπαριές τους και μην λυπηθείς κανέναν. Άσε τους να σκάσουν πάνω στο παρμπρίζ και χάραξε την προσωπική σου πορεία.

Υποχρέωσέ τους όλους - και κύρια αυτούς που μέχρι σήμερα βολεύονται με άλλης μορφής αερόσακους (Γαμημένη Αριστερά! Τι είδους βαρβιτουρικά παίρνεις;)- να κάνουν την δουλειά τους. Γι' αυτό πληρώνονται στο κάτω-κάτω. Και δεν τους παίρνει να έχουν και παράπονο...

Saturday, August 4, 2007

Tην Κάνω! Τι Μπορείς Να Κάνεις Μέχρι Να Γυρίσω...


Την κάνω για λίγες μέρες κι έτσι το ΤΑLES δεν θα ενημερώνεται καθημερινά.

Για να δούμε τι μπορείς να κάνεις μέχρι να γυρίσω.

Α) Να πας στο Fototherapy στο Ρέθυμνο από τις 9 έως τις 18 Αυγούστου που φέτος αποδομεί την ζωή.

Β) Να διαβάσεις όλα τα Ιερά Βιβλία.

Γ) Τώρα που λείπει να διαβάσεις ήσυχα και χωρίς άγχος τις Ιστορίες του Απέναντι Τοίχου ή το Κανένας δεν τον είδε να φεύγει.

Δ) Να είσαι καλός με τις γοργόνες και να μην ασχημονείς στα μπλογκ τους.

Και τέλος πάντα, μα πάντα, να βάζεις αντιηλιακό. Το λέει άλλωστε κι ο Buz εδώ και χρόνια.

Friday, August 3, 2007

Γκαρντούνο Στον Καιρό Της Ειρήνης


Τo must τρίπτυχο Sacco, Satrapi και Thompson που έχω παρουσιάσει μέχρι τώρα στα Ιερά Βιβλία, συμπληρώνεται από τον αξιότιμο κύριο Philippe Squarzoni. Το Γκαρντούνο είναι ένα άλμπουμ που μπορείς άνετα να το διαβάσεις με πολλούς τρόπους. Σαν βιβλίο αναφοράς, σαν αστυνομικό μυθιστόρημα, αλλά ακόμα πιο πολύ σαν κάτι που σηκώνει τα πέπλα της Σαλώμης και αποκαλύπτει πως είναι τα γεγονότα όταν τα βιώνεις προσωπικά. Ασπρόμαυρο, όπως και τα προηγούμενα, ποιοτικά και εικαστικά στέκεται δίπλα τους με άνεση. Ψάχνω κι ένα πέμπτο κομίστα για να τον βάλω δίπλα και να φτιάξω την δική μου Dream Team. Αλλά αυτό θα το κάνω μετά τον Αύγουστο...
Στο μεταξύ κανόνισε να το ψωνίσεις.

Thursday, August 2, 2007

Θέλει Κανείς Ενάμισυ Δις Που Μου Περισσεύει ;

Ναι, μόλις κέρδισα λέει το mail ενάμισι εκατομμύριο ευρώ, yes (1.500.000 Euros), αλλά επειδή η φάση είναι μούφα, αν θέλει κάποιος να τον πιάσουνε κορόιδο ας ακολουθήσει στην θέση μου την διαδικασία...
Spamers get lost, καλοκαιριάτικα! Τσίμα- τσίμα βγάζω δέκα μέρες διακοπές...



Attn:-Winner,

We are pleased to inform you of the release of the long awaited results of
the EU-JAPAN EMAIL LOTTO[SWEEPSTAKES} PROMOTIONS {lottery programmes} draws
held recently.You were entered unaware as an independent participants with
Ticket Number: 719-226-1319 with Serial Number-902-66.Your email address
attached to Lucky Draw number: 5, 12, 30, 11, 17,-43 with Bonus number 25
which consequently won the ABM INTERNATIONAL LOTTERY PROMOTIONS INC
organised Email lottery for and on behalf of EU-Japan Email Lotto
Programmes event in the 3rd category.

You have been approved for a payment of the sum €1,500,000(One Million,
Five Hundred Thousand Euros) in cash credited to file Reference
number:EU/JP/BCC 00078653.This is from a total cash prize of
€15,000,000.00{Fifteen Million Euros} shared among the ten International
winners in the 3rd categories.All participants were randomly selected
through a computer ballot system drawn from 25,000 names of email users
around the world, as part of their yearly international promotion program
,this programme is sponsored by the conglomeration of multi national
Companies in Europe and Japan in collaboration with Computer Hardware and
Software manufacturers worldwide.

Due to mix up of some names and addresses, we urge you to keep this winning
personal and discreet until your claims have been processed and your funds
remitted to you, this is part of our security measures to avoid double
claiming or unwarranted abuse of the system by other participants or
impersonators. Your lucky Draw number fell under our European coupon
booklet, thus your winning prize sum is now deposited in a special account
with the OFFICIAL approved European Bank based in Holland-Netherlands-
Bank-POST BANK NL. To begin your claim, DO NOT contact us, instead contact
the approved paying bank as they will guide you step by step until your
winning prize is paid to you.

Dr.M.Richards.
Processing Department.
Post Bank NL
Antwoornumer 1802,1055AM Amsterdam-Netherlands.
Web-Site:-www.postbank.nl
Email address:- propostbanknl@aim.com ////// propostbanknl@aim.com

Also give him the following information:-

YOUR FULL NAMES:-
CONTACT STREET ADDRESS:-
TELEPHONE NUMBERS-OFFICE/MOBILE:-
FAX NUMBER:-
OCCUPATION:-
YOUR AGE:-
REF Number:EU/JP/BCC 00078653.
BATCH No: -EU/JP/98657/ BCC

Your security file number is EU/JP2090/WIN/20067(keep personal).Remember,
your winning must be claimed as quickly as possible.Failure to claim your
winning prize will obviously mean that your winning prize will be re-staked
in our next lottery draws,so ensure that the needful is done now and quickly
too. Once again, accept our profound and sincere congratulations on your
winning.CONGRATULATIONS!
Yours Sincerely,
Ms.Sato Asuka- Kobayashi
{Online Co-Ordinator}

Wednesday, August 1, 2007

ΑΛΕΦ Kαι e-poll

Στο χθεσινό δισέλιδο θέμα του Ελεύθερου Τύπου που έγραψε η Κατερίνα Καραδήμα και αφορούσε την ΑΛΕΦ, υπήρχε μια ηλεκτρονική ψηφοφορία με την ακόλουθη ερώτηση:

Θεωρείτε πως η επιστημονική φαντασία ανήκει στην λεγόμενη "σοβαρή λογοτεχνία";

Δυστυχώς η εφημερίδα έδωσε πολύ λίγο χρόνο για την ολοκλήρωση της ψηφοφορίας κι έτσι τα αποτελέσματα είναι μάλλον απογοητευτικά από άποψη συμμετοχής. Άσε που η απάντηση Ναι ή Όχι είναι κατά την γνώμη μου πολωτική και ψευδοδιλημματική. Έτσι ανοίγω εδώ μια κάλπη με την ίδια ερώτηση, αλλά πολλαπλές επιλογές απαντήσεων. Ψηφίστε στα σχόλια...

ΘΕΩΡΕΙΤΕ ΠΩΣ Η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗΝ ΛΕΓΟΜΕΝΗ "ΣΟΒΑΡΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ";

Α. Ναι, αναμφισβήτητα.
Β. Όχι, κόβω το κεφάλι μου.
Γ. Παίζεται, γίνονται έρευνες.
Δ. Δεν ξέρω, δεν έχω διαβάσει ποτέ επιστημονική φαντασία.
Ε. Δεν έχω ιδέα, δεν έχω διαβάσει ποτέ σοβαρή λογοτεχνία.
ΣΤ. Διαβάζω μόνο sms, παίζει δώρο αν απαντήσω σωστά;
Ζ. Δεν απαντώ, η ερώτησή σας προσβάλλει τις θρησκευτικές μου πεποιθήσεις.
Η. Δεν απαντώ, η διατύπωση είναι μη πολιτικά ορθή.
Θ. Είναι ΑΣΕΠ η ερώτηση;
Ι. Αν δεν έχει δράκους δεν είναι λογοτεχνία.
ΙΑ. Αν έχει δράκους δεν είναι σοβαρή.
ΙΒ. Εδώ βγάζουνε ταυτότητες;
ΙΓ. May the Force be with you...