Σκληρά Χριστούγεννα

Το Μολυσματικό Σύνδρομο της Στοματικής Κοιλότητας & Άλλες Πειραματικές Φρικωδίες

Το αποπάνω εξάρι πακέτο είναι οι νέες κυκλοφορίες της Jemma Press για το Comicdom Con όπως τις πήρα σήμερα με δελτίο τύπου. Και περιλαμβάνουν το μαυρόασπρο έργο του Shintaro Kago που το ξεφύλλισα όσο βρισκόταν στην φάση της παραγωγής και το συνιστώ στα γερά στομάχια των κομικσόφιλων. Δεν είναι καθόλου ένα κοινό άλμπουμ, και πραγματικά υπήρξαν στιγμές που με απώθησε ιδιαίτερα έντονα. Όμως νομίζω ότι το τελικό αποτέλεσμα είναι αξιοπρόσεκτο και από την γραφιστική και από την αφηγηματική πλευρά του.
Ξαναγράφω με όσο πιο καθαρό τρόπο μπορώ ότι το συγκεκριμένο κόμικς ανήκει στην κατηγορία των ακραίων έργων τέχνης. Και αν το αποκτήσεις, είναι καλό να το χειριστείς με μεγάλη υπευθυνότητα αν τριγυρίζουν κι άσχετοι άνθρωποι κοντά στην βιβλιοθήκη που φυλάς τα κόμικς σου.

Γκραν Γκινιόλ # 2 (αλλά στην ουσία τρίτο)

Μετά το μαύρο εξώφυλλο του τεύχους 0 και το λευκό εξώφυλλο του τεύχους 1 το τρίτο Γκραν Γκινιόλ που φέρει το νούμερο 2 είναι κι αυτό με λευκό εξώφυλλο. Αν και έχει κυκλοφορήσει εδώ και δύο περίπου μήνες και το αναζήτησα σε αρκετά κεντρικά, συνοικιακά (και επαρχιακά στις διακοπές μου) περίπτερα δεν το βρήκα πουθενά. Τελικά το πήρα χτες από την Jemma της Καλλιθέας. Τέλος με το ιστορικό, ας του πιούμε τώρα το αίμα...

Στα Κόμικς το "Δηλητηριώδες Νανούρισμα" εξακολουθεί να είναι γαμάτο και η ταυτόχρονη κυκλοφορία του ομώνυμου άλμπουμ από την jemmapress (για το οποίο θα κάνω χωριστό ποστ στο μέλλον με περισσότερα στοιχεία για τον δημιουργό του με το στραμπουληχτικό για την γλώσσα ονοματεπώνυμο - Douglas Paszkiewicz) δεν μειώνει καθόλου την σταδιακή απόλαυσή του στο περιοδικό. Από τα υπόλοιπα, το Nitro ολοκληρώνεται, το Τhe Goon συνεχίζεται και Τα Παιδιά του Κθούλου εισάγονται με ένα πολύ καλό τετρασέλιδο. Τα Bleeding Hearts (συνεργασία Δερβενιώτη-Οθωναίου σε χιαστί ρόλους σεναρίου-σχεδίου) είναι πάρα πολύ καλά. Το KiDdo του Γιώργου Ματάλα (βαρύ και σχεδιαστικά σκληρό στο κοντράστ του) είναι ώριμο σεναριακά και ικανοποιεί.

Τα τρία θέματα (Marvel Horror of the 70's, The Clones of Bruce Lee και Hammer's Dracula μέρος II) είναι κατατοπιστικά και καλογραμμένα.

Το νεοεισερχόμενο Audio Terrorism ασχολείται με την περίπτωση Mike Patton, το Homemade Weird παρουσιάζει την κινηματογραφική δουλειά του Γιάννη Τσιτσίμη ενώ οι υπόλοιπες στήλες ενημερώνουν τηλεγραφικά ή και πιο αναλυτικά για βιβλία, ταινίες και κόμικς.

Τέλος, Guest Artist του Γκραν Γκινιόλ#2 είναι ο Archangel.

Η Τέχνη του Αισθητικά Ακραίου φιλοξενείται από ένα περιοδικό που βρίσκει όλο και πιο πολύ το δρόμο του θεματολογικά και αισθητικά.

Άντε να δούμε πως θα βρει και θέση στον ωκεανό των περιοδικών που βουλιάζει τα περίπτερα, τώρα!!!

Γκραν Γκινιόλ # 1

Για το τεύχος 0 του Γκραν Γκινιόλ έχω ξαναγράψει. Σήμερα απέκτησα το τεύχος 1, το "επίσημο πρώτο" του περιοδικού για την Τέχνη του Αισθητικά Ακραίου.

Για άλλη μια φορά ανεβαίνω στο εγωπαθές μου καρεκλάκι και ανακοινώνω την πρώτη μου εντύπωση: Όπου ήταν μαύρο το εξώφυλλο του Μηδέν, είναι άσπρο το εξώφυλλο του Ένα. Και προχωρώ στην κρίση μου: Το Πρώτο είναι καλύτερο από το Μηδενικό.

Τελεία, τελεία, τελεία. Παύλα, παύλα, παύλα. Τελεία, τελεία, τελεία. (Κι όσες ή όσοι ξέρουν Μορσικό θα καταλάβουν...)

Αναλυτικά τώρα: Ο Douglas Paszkieviwicz κινδυνεύει σοβαρά να γίνει ο αγαπημένος μου κομίστας (αν αλλάξει όνομα γιατί αυτό δεν γράφεται σωστά με τίποτα το γαμημένο). Ξεχάστε το ανώδυνο χιούμορ, εδώ μιλάμε για "ανάποδη" οπτική με ισχυρή θέση. Το Bleeding Hearts του Σπύρου Δερβενιώτη (σενάριο) και της Αλεξίας Οθωναίου (σχέδιο) είναι σαφώς αγριότερο και πιο "μέσα" στο περιοδικό από την "διερευνητική" τους πρώτη δουλειά στο μηδενικό τεύχος. Το Queer Strip του Γιώργου Ματάλα το βρήκα πανέμορφο στην αφήγησή του και ομοίως δηλώνω ικανοποιημένος από το σχέδιό του. Κι αυτός βρίσκει τα νερά του, όπως κι οι προαναφερόμενοι. Για το (έγχρωμο) Nitro είναι φανερό πως λόγω SF περιβάλλοντος (αλλά όχι μόνο γι' αυτό) περιμένω με αγωνία την συνέχειά του, ενώ το ίδιο (αφαιρώντας το στοιχείο SF) ισχύει και για τα Criminal Macabre και Goon.

Από τα άρθρα και το λοιπό "γραφιάδικο" υλικό, μόνο το "Νυχτερίδες στον Παράδεισο" πιστεύω πως θα μπορούσε άνετα να λείπει, αφού δεν είχε κάτι να μου πει (αλλά αυτό μπορεί και να είναι υποκειμενικό, και το κομμάτι να λειτουργεί σε κάποιον που δεν γνωρίζει τους "καταραμένους"). Όλα τα υπόλοιπα λειτούργησαν σε μένα άψογα και οι "χρηστικές" στήλες για άλλη μια φορά μου αποκάλυψαν έναν ενδιαφέροντα κόσμο.

Επίσης μου άρεσε πολύ η δουλειά του Guest Artist, Vincent Andelmoth, έτσι όπως έσπασε μέσα στο περιοδικό, αν και θα προτιμούσα να είχα και μερικά στοιχεία για το άτομο πίσω από την υπογραφή (όπως το βιογραφικό του, μία μίνι συνέντευξη ή κάποιο κείμενο "θέσεων" πάνω στην δουλειά του).

That's all folks! Θα επιστρέψω με περισσότερες Ακρότητες στο νούμερο δύο του Γκραν Γκινιόλ, που ελπίζω πως θα ξανατρακάρω κάπου μέσα στον Χειμώνα...

Να Μην Στα Χρωστάω, Γκραν Γκινιόλ

Από χθες χρωστάω την κριτική μου για το νεοαφιχθέν Γκραν Γκινιόλ. Το διάβασα, είδα το dvd του και αποφαίνομαι, ανεβασμένος στο εγωπαθές καρεκλάκι μου, τα ακόλουθα:

Η συνολική εικόνα του τεύχους μηδέν (που θεωρητικά είναι ο πειραματικός "προάγγελος" του πρώτου τεύχους) είναι καλύτερη από ότι την περίμενα. Υπάρχει ήδη μια ενότητα ύφους και μια συνολική αισθητική που διατρέχει το Γκραν Γκινιόλ από την αρχή μέχρι το τέλος και σε κάνει να θέλεις να το κρατήσεις και μετά την ανάγνωση. Να το αρχειοθετήσεις ώστε να μπορείς να το ξαναδιαβάσεις.

Η ισορροπία μεταξύ θεμάτων και κόμικς προς το παρόν γέρνει αρκετά υπέρ των κόμικς, χωρίς αυτό να είναι καθόλου ενοχλητικό, ίσως μάλιστα να μην πρέπει να αλλάξει. Από την άλλη μεριά τα θέματα, όχι μόνο δεν "κρεμάνε" όπως συμβαίνει συχνά σε τέτοιες απόπειρες συγκατοίκησης θεμάτων και κόμικς στο ίδιο έντυπο, αλλά ολόκληρώνουν την εικόνα και δικαιώνουν τον υπότιτλο του περιοδικού Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΑΙΣΘΗΤΙΚΑ ΑΚΡΑΙΟΥ. Τα ίδια έχω να πω και για τις μόνιμες στήλες, προσθέτοντας πως όλες οι κριτικές και οι παρουσιάσεις ενώ είναι σύντομες, είναι άψογα κεντραρισμένες και απόλυτα περιεκτικές.

Το dvd είναι απίστευτο, αλλά συστήνω ανεπιφύλακτα να μην παραλείψετε να δείτε και τα trailer. Δεν αφορούν μόνο την συγκεκριμένη ταινία (3 Dev Αdam) αλλά και άλλες της ιδίας εθνικότητας και θεματολογίας και συνδυάζονται ιδανικά με το θέμα "Τούρκοι Υπερήρωες: Τας Κεμπάπ Και Σπάιντερμαν".

Τα ελληνικά κόμικς του Γιώργου Ματάλα και του Σπύρου Δερβενιώτη (σε σενάριο Αλεξίας Οθωναίου) αξίζουν τις σελίδες τους στο Γκραν Γκινιόλ, αν και νομίζω πως ακόμα "ψάχνονται" με το ακραίο και το αντιμετωπίζουν κλασσικά. Και οι τρεις είχαν το θάρρος να φτιάξουν σελίδες για το τεύχος μηδέν ενός Γκραν Γκινιόλ που υποθέτω πως δεν ήξεραν τι άλλο θα περιέχει. Κάθε επόμενος κομίστας έχει πια εικόνα για το τι είναι το Γκραν Γκινιόλ...

Όμως το βασικό σε όλο το περιοδικό είναι πως ενώ πραγματικά αναφέρεται στην Τέχνη Του Αισθητικά Ακραίου και δεν το κάνει με παραχωρήσεις, ούτε χάιδεμα του αναγνώστη, το αποτέλεσμα σε κανένα σημείο του δεν καταλήγει αποκρουστικό ή νοσηρό. Κι αυτό νομίζω πως είναι και η μεγαλύτερη του επιτυχία.

Κατεβαίνω από το εγωπαθές μου καρεκλάκι, ολοκλήρωσα...

Κρατάω Στα Χέρια Μου Το Γκραν Γκινιόλ

Τι είναι ασπρόμαυρο και έγχρωμο, περιέχει dvd και ασχολείται με την "Τέχνη Του Αισθητικά Ακραίου";
Το τεύχος 0 του Γκραν Γκινιόλ για το οποίο έχω ξαναγράψει εδώ.
Αφού λοιπόν τυπώθηκε δέθηκε, πήρε το (τούρκικο υπερηρωικό) dvd του, και συσκευάστηκε σε πλαστικό σακουλάκι (για να μην το ξεφυλλίσει κανείς κατά λάθος υποθέτω) κυκλοφόρησε πανηγυρικά!
Στα περίπτερα θα φτάσει από Παρασκευή.
Εγώ το βρήκα στην Jemma της Καλλιθέας, όπου έμαθα πως υπάρχει από χθες.
Μόνο ένα ξεφύλλισμα έχω προλάβει μέχρι τώρα να του κάνω, και μάλιστα στο τρόλλεϊ. Περισσότερα θα συμπληρώσω αφού το διαβάσω με την απαραίτητη προσοχή.

Αποκλειστικό! Το Γκραν Γκινιόλ Πήγε Τυπογραφείο

Σύμφωνα με επιβεβαιωμένες πληροφορίες του TALES OF A CRAZY WORLD το τεύχος Μηδέν του νέου τριμηνιαίου περιοδικού ΓΚΡΑΝ ΓΚΙΝΙΟΛ βρίσκεται ήδη στο τυπογραφείο. Το πλούσιο υλικό του σε κόμικς και "θέματα" τυπώνεται και στην συνέχεια θα στεγνώσει, θα διπλωθεί, θα αποκτήσει εξώφυλλο, θα συνοδευθεί από ένα εξαιρετικό dvd και θα κρεμαστεί στα περίπτερα. Και φυσικά θα το βρείτε σίγουρα και στο Φεστιβάλ της Βαβέλ.

Με τρομερή δυσκολία (εύκολα το έκλεψα από τον Δερβενιώτη, αλλά κουράστηκα πολύ να τού αλλάξω όνομα αρχείου) παρουσιάζω σήμερα περήφανα το εξώφυλλό του, για να πάρετε μια ιδέα...