Χόρτασες Παραμύθια της Προεκλογικής Εκστρατείας; Να συζητήσουμε τώρα σοβαρά;

Δεν ξέρω αν έχω παρακολουθήσει σε αυτή τη χώρα -και στη διάρκεια της μέχρι τώρα ζωής μου- προεκλογική εκστρατεία με περισσότερα απροκάλυπτα -και επιπλέον πάρα πολύ άσχημα ειπωμένα- παραμύθια.

Πάμε να τα δούμε ένα προς ένα. Και όπως έχουμε ξαναπεί στο παρελθόν, έχε τα μάτια σου ανοιχτά να με τσακώσεις αν προσπαθήσω να σε κλέψω με ιησουίτικες "μισές αλήθειες" ή άλλες κακοσερβιρισμένες "νοητικές αλχημείες".

Η Ανάπτυξη έρχεται ή πάντως πρέπει οπωσδήποτε να έρθει...
Πρόκειται για διαφορετικές παραλλαγές του "Πρίγκηπα που θα Φιλήσει την Κοιμισμένη Ανάπτυξη κι Αυτή θα Ξυπνήσει".
Η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι λένε πως ο Πρίγκηπας είναι οι ξένες επενδύσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει πως ο Πρίγκηπας είναι ΚΑΙ οι ξένες επενδύσεις αλλά τα startup και τα πακέτα της Ε.Ε κάτι βοηθάνε στο ξύπνημα. Η Λαϊκή Ενότητα λέει πως ο Πρίγκηπας είναι το εθνικό νόμισμα και η νομισματική πολιτική (ίσως και τα πακέτα αν μείνουμε εντός Ε.Ε). Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ (και το ΕΠΑΜ;) τα ίδια αλλά εκτός της Ε.Ε (χωρίς πακέτα;). Το ΚΚΕ λέει πως ο Πρίγκηπας είναι ο επιστημονικός κεντρικός σχεδιασμός της οικονομίας. Τέλος, η Χρυσή Αυγή λέει Πρίγκηπα την εθνική παραγωγή που θα πάρει μπροστά μόλις διώξουμε τους ξένους λαθρομετανάστες που μας τρώνε το βιος που μαζέψαμε σπυρί-σπυρί τόσα χρόνια.
Λυπάμαι που θα στη χαλάσω τώρα, αλλά έχω λόγους να πιστεύω ότι η Ανάπτυξη έχει ψοφήσει για τα καλά και κανένα φιλί δεν παίζει να τη φέρει πίσω. Ούτε με CVR δεν έρχεται, το μόνο που παίζει είναι να την κρατήσουμε στον αναπνευστήρα μέχρι να δούμε τον εγκεφαλικό της θάνατο.
Πού το στηρίζω αυτό το πιστοποιητικό μη αναστρεψιμότητας; Σε μια σειρά από παγκόσμια και τοπικά δεδομένα:
Α)Καταναλώνουμε -σήμερα- πόρους δυόμιση πλανητών, ενώ έχουμε έναν.
Β)Αντιλαμβανόμαστε ως Ανάπτυξη την -μετρήσιμη- Μεγέθυνση της Οικονομικής Δραστηριότητας και τίποτα άλλο.
Γ)Οι Παίκτες της Ελληνικής Οικονομίας ακολουθούν μια "συνταγή" (λέγε με νεοφιλελευθερισμό) που έχει αποτύχει παταγωδώς στο Κέντρο και τώρα κάνει τουρνέ στην Επαρχία μήπως και ρεφάρει, αλλά στο ενδιάμεσο παράγει κέρδη ΚΑΙ για τους "αποκλειστικούς αντιπροσώπους" της, δηλαδή μια -παραδοσιακά ληστρική και εξ αίματος ή εξ αγχιστείας διαπλεκόμενη- οικονομική & πολιτική ελίτ στη χώρα.

Δουλειές, δουλειές, δουλειές...
Το παραμύθι είναι "Ο Τζίτζικας κι ο Μέρμηγκας" και είναι συμπληρωματικό στο προηγούμενο με την Ανάπτυξη.
Με την εκλογική τους πελατεία να επηρεάζεται σημαντικά -άμεσα ή έμμεσα- από την Ανεργία, οι υποψήφιοι για την καλοπληρωμένη θέση εργασίας του "Πατέρα ή της Μητέρας του Έθνους" μιλάνε για δουλειές που θα δημιουργηθούν από τις ξένες επενδύσεις, τα προγράμματα του ΕΣΠΑ, την αποπομπή των αλλοδαπών, τα start-up, τη δραχμή, τον επιστημονικό σχεδιασμό ή την επιστροφή εκείνων των ευρώ που έκρυψες στο στρώμα. Η μαγιονέζα όμως είναι κομμένη ήδη, ακόμα και στη δική τους αφήγηση.
Για να το πούμε όσο πιο απλά γίνεται, δεν θα υπάρξουν δουλειές αν δεν γίνει παραγωγική ανασυγκρότηση. Και ο πιο γρήγορος τρόπος για να γίνει αυτό είναι μέσω της αυτοοργάνωσης των ανέργων στις πόλεις και την περιφέρεια. Όμως αυτό καίει και δεν το θέλει κανένας τους.
Πού το στηρίζω;
Α)Στο δόγμα Jobless Growing που επιτυγχάνει θετικούς δείκτες χωρίς να φτιάχνει θέσεις εργασίας.
Β)Στην δολοφονία του πρωτογενούς τομέα που επιταχύνεται για τους αγρότες, σε συνδυασμό με την κατοχή αγροτικής γης που απέκτησε η Πειραιώς μετά την "εξαγορά" της Αγροτικής.
Γ)Στην απροθυμία να "νομιμοποιηθούν" τα συνεργατικά εγχειρήματα κι ακόμα περισσότερο αυτά -όπως η ΒΙΟ.ΜΕ- που αμφισβητούν την ιδιοκτησία των αφεντικών που χρεοκόπησαν τις επιχειρήσεις.
Δ)Στο "πρωτοποριακό" bussiness plan που εμφανίστηκε στα Κλωστήρια Λαναρά με όλους τους πιστωτές, την προηγούμενη διοίκηση, διάφορους φορείς και τους εργαζόμενους μέσα, σαν να ήταν συνένοχοι στο έγκλημα.
Ε)Στην διαπίστωση ότι όταν "οι εργάτες μπορούν χωρίς αφεντικά" μετά δεν γίνονται τσουλάκια κανενός πολιτικού ή συνδικαλιστικού "παράγοντα".
ΣΤ) Στην πρόσφατη "αξιοποίηση" των προσφύγων από τη Συρία από τον "φιλάνθρωπο" Βορρά ως επιθυμητό εργατικό δυναμικό. Για μένα δεν είναι το χαμηλότερο μεροκάματο που τους κάνει "ελκυστικούς" για τον Γερμανικό Σύνδεσμο Βιομηχάνων. Είναι πιο πολύ η ελπίδα τους "για ένα καλύτερο μέλλον" σε σχέση με τους "κοινοτικούς" του Νότου. Και η λεπτομέρεια ότι έχουν περιορισμένα πολιτικά δικαιώματα ως πρόσφυγες στη χώρα φιλοξενίας τους, άρα και μειωμένη ικανότητα αντίδρασης σε σχέση με τους Έλληνες, τους Βούλγαρους, τους Πολωνούς, τους Πορτογάλλους ή τους Τούρκους που κυκλοφορούν με τον αέρα του "ισότιμου" λόγω της Ε.Ε. ή της "δεύτερης γενιάς μεταναστών".

Η Ελλάδα πρέπει να ξεπεράσει τις παθογένειες και να γίνει ένα Σύγχρονο Κράτος...
Το παραμύθι ανήκει στον τύπο "Η Ποκαχόντας ερωτεύεται τον Τζον Σμιθ" και είναι το ίδιο ψευδές με το πρωτότυπο.
Το "Συγχρονο Κράτος" είναι μια ωραία λέξη-καραμέλα που νοηματοδοτείται από το κάθε πρόσωπο που τη διαβάζει ή την ακούει με διαφορετικό τρόπο. Μπορεί να εμφανίζεται κατά περίπτωση ως Κράτος Δικαίου ή Κράτος Πρόνοιας ή Κράτος Αξιοκρατίας -αλλά για να αποκρύπτει ότι στην πραγματικότητα η ελλάδα ΕΧΕΙ Κράτος, μόνο που αυτό το Κράτος είναι Μαντρόσκυλο, Δολοφόνος και Βιαστής. Όμως και να μην είχε, ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ δεν θα γινόταν ΤΩΡΑ Κράτος.
Πού το στηρίζω αυτό;
Α)Στο γεγονός ότι παγκόσμια η δυνατότητα του Κράτους να ελέγχει το παραμικρό στην εσωτερική ή την εξωτερική του πολιτική ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΤΑΙ καθημερινά αντί να αυξάνεται, μέσω της υποχρεωτικής συμμετοχής του σε Διεθνείς Οργανισμούς (όπως τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου & το ΔΝΤ), της εθελούσιας προσχώρησής του σε Ενώσεις (όπως η Ε.Ε.) ή της "αυτόβουλης" παράδοσής του σε Μεγάλες Διακρατικές Συμφωνίες (όπως τις ΤΤΙΡ & CETA) που το δένουν χειροπόδαρα.
Β)Στην ιστορική πληροφορία ότι η Επανάσταση του 1821 δεν αμφισβήτησε ποτέ την ιδιοκτησία γης ούτε των τσιφλικάδων, ούτε της Εκκλησίας.
Γ)Στη χρήση των αστυνομικών-δικαστικών δυνάμεων στις Σκουριές, στην ευρύτερη Χαλκιδική, σε άλλες περιοχές κοινωνικού αγώνα και στα Εξάρχεια.
Δ)Στις απεργίες πείνας των κρατουμένων (πολιτικών & ποινικών)και στις συνθήκες κράτησης στις ελληνικές φυλακές.
Ε)Στην γενικευμένη ασυλία (νομοθετημένη ή μη) που απολαμβάνει η κάστα των "οικονομικών-πολιτικών παραγόντων" σε συνδυασμό με την άρνηση στοιχειωδών δικαιωμάτων σε "ειδικές" κατηγορίες ανθρώπων (ΑμεΑ, LGBTQ, Ψυχικά Αποκλίνοντες, Αναρχικοί και άλλοι "Αντιδραστικοί", Αλλοδαποί).
ΣΤ) Στην γενικευμένη επίθεση στους ζωτικούς πόρους κάθε προσώπου με νόμους ή παράνομες -αλλά διαδεδομένες- πρακτικές από μέλη του Κράτους (δήλωση πηγαδιών, χαράτσωμα αγροτών και κατοικιών, "προστασία" μπάτσων, "φακελάκι")

Τhere Is No Alternative, αλλά κι αν υπήρχε πρέπει να μας πείτε πώς ακριβώς θα είναι...
Το αγαπημένο παραμύθι των MME ήταν πάντα η "Σταχτοπούτα". Έτσι κάθε φωνή που ξεφεύγει από τη Χορωδία "Μνημόνιο" πρέπει να απαντήσει στο "Ο Κόσμος Φοβάται το Άγνωστο". Και φυσικά δεν είναι και πολύ παράξενο που όλοι οι "φάλτσοι" πάντα σκοντάφτουνε πάνω σε αυτή την περιγραφή του "άλλου κόσμου που είναι εφικτός" γιατί αν πούνε αλήθειες θα χάσουνε εκλογική πελατεία από την άλλη μπάντα και δεν τους παίρνει να το κάνουν προεκλογικά.
Πού το στηρίζω;
Α)Στο ότι όλοι μιλάνε για λεφτά και κανένας δεν έχει ξεστομίσει τη λέξη "πόροι" παρά μόνο για το Ασφαλιστικό κι εκεί πάλι λεφτά εννοεί. Όπως όμως ξέρει κι ο τελευταίος άσχετος οι πόροι δεν είναι πάντα χρήμα. Και μια Κοινότητα μπορεί να βρει πόρους χωρίς ανάγκη να τους απεικονίσει σε οποιοδήποτε νόμισμα -φτιάχνοντας π.χ. ένα δρόμο με μεροκάματα, όπως έκανε επί αιώνες. Ή κάνοντας μια σύνδεση Συλλογικής Κουζίνας με μια Κοινότητα Παραγωγών προσφέροντάς της εργατικά χέρια όταν τα χρειάζεται.
Β) Στη "λεπτομέρεια" ότι η συζήτηση για την νομιμοποίηση της καλλιέργειας κάναβης -έστω και για ιατρικούς λόγους- έχει εξαφανιστεί από κάθε αναφορά, ενώ η χώρα παράγει φούντα υψηλής ποιότητας και άκρως ανταγωνιστική στο διεθνές περιβάλλον.

Πρέπει να εμπιστευθείς ξανά το πολιτικό προσωπικό ή τους αντιπροσώπους σου, γιατί "δεν είμαστε όλοι ίδιοι"...
Πρόκειται για την αντιστροφή του "Ο Βασιλιάς είναι Γυμνός". Στον τρόμο που έχει πέσει σε ΟΛΟ το πολιτικό σύστημα για την προβληματική σχέση των κομμάτων με την κοινωνία η επίκληση του "δεν είμαστε όλοι ίδιοι" γίνεται ανά τριάντα δευτερόλεπτα. Ε, λοιπόν, είσαστε! Χωρίς εξαιρέσεις...
Πού το στηρίζω αυτό;
Α) Στο γεγονός ότι ΚΑΝΕΝΑΣ δεν αμφισβητεί το σκαλοπάτι του 3% ακόμα κι όταν μιλάει για Απλή Αναλογική, λόγω του ότι είναι καλύτερα να λεηλατείς πολιτικά την Μουσουλμανική Μειονότητα της Θράκης αντί να την αφήνεις να εκφράζεται από μόνη της. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με περιοχές τοπικών κοινωνικών αγώνων (βλέπε Χαλκιδική).
Β) Στο ότι κανείς δεν προτείνει τα Λευκά να ΑΦΑΙΡΟΥΝ έδρες από την επόμενη Βουλή, ανάλογα με το ποσοστό που καταγράφουν.
Γ) Στο ότι κανείς δεν προτείνει σοβαρά Ασυμβίβαστα με τη βουλευτική ή την κυβερνητική μπίζνα. Αντιθέτως, προτείνεται η μείωση των 300 σε πιο ελέγξιμο αριθμό Αντιπροσώπων υπό το πρόσχημα της οικονομίας σε μισθούς και προνόμια. Αν θέλουμε όμως να μη μας κοστίζει τόσο "το μαλλί" γιατί να μην έχουμε 3000 πραγματικά ανεξάρτητους βουλευτές από τους οποίους θα προέκυπτε με κλήρωση ένα σώμα 750 για κάθε χρόνο; Που να αμοίβονται για τη μοναδική τους θητεία με το επίδομα ανεργίας; Δεν θα ήταν πιο οικονομικό αυτό;
Δ) Στο ότι ΚΑΝΕΝΑ ΚΟΜΜΑ -πάνω από το επίπεδο του γκρουπούσκουλου- δεν έχει απολύτως καμία εσωτερική δημοκρατία. Και ΚΑΝΕΝΑΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ μέχρι σήμερα δεν έχει αναγγείλει ότι στηρίζεται και εκφράζει -αλλά κυρίως λογοδοτεί κατά τη διάρκεια της θητείας του σε- μια οριζόντια συνέλευση βάσης με διαφανείς διαδικασίες και διακηρυγμένες θέσεις συμμετοχής σε αυτήν.

Η ψήφος δεν είναι μόνο δικαίωμα, είναι και υποχρέωσή σου...
Εντάξει, φτάσαμε επιτέλους και στους Δράκους! Υπό τον τρόμο της Αποχής -και δεν ξέρω με ποια ποιοτικά στοιχεία από τις Δημοσκοπήσεις- το Ραντεβού (Στα Τυφλά) με την Κάλπη έγινε και πάλι σοβαρό σαν το Ραντεβού (Καρδιακού) με τον Καρδιολόγο και όλοι σε καλούν να το τηρήσεις. Μόνο που όταν έχεις -όπως το πολιτικό σου σύστημα- καθολικό επιθετικό καρκίνο, μάλλον ο Καρδιολόγος είναι αναρμόδιος να λύσει το "θεματάκι" σου.
Πού το στηρίζω αυτό;
Α) Σε οποιαδήποτε χώρα ο Πρωθυπουργός που παραιτήθηκε πριν από τη λήξη της τετραετούς θητείας του -δεν κράτησε δηλαδή ούτε τη στοιχειώδη δέσμευση της δουλειάς που ανέλαβε- έχει "δικαίωμα" να σου ζητάει να τον ξαναψηφίσεις, η ψήφος δεν είναι ούτε "δικαίωμα" ούτε "υποχρέωση" δικιά σου. Είναι απλώς η πιο δρακόντεια επικύρωση της εθελοδουλείας σου.

Μια ιστορική σημείωση: Σε όλο το διάστημα της Μεταπολίτευσης, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ Πρωθυπουργός που να μην κατέφυγε σε πρόωρες εκλογές. Και ΚΑΝΕΝΑΣ δεν είχε το θάρρος να κόψει την "πρέζα της εξουσίας"...

Για να μη σε κουράζω άλλο: Εγώ έτσι κι αλλιώς δεν πιστεύω στην Ανάθεση, ούτε στην Αντιπροσώπευση. Εσύ που πιστεύεις -ή ακόμα και την ανέχεσαι- τι έχεις κάνει αλήθεια για να την κάνεις πιο "φιλική στο χρήστη";

Πέρα από το Κυριακάτικο ΝΑΙ και ΟΧΙ

Για να μην έχουμε τίποτα παρανοήσεις, αύριο θα ψηφίσω. Και θα ψηφίσω ΟΧΙ. Για μερικά εκατομμύρια λόγους, που περικλείονται όλοι στην φωτογραφία που ακολουθεί:



Τελειώσαμε με τα επείγοντα, ας πάμε τώρα και στα σημαντικά...

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι. Η Συμμετοχική Δημοκρατία είναι τα ίδια αρχίδια με την Κοινοβουλευτική, απλώς δεν είναι Δημοκρατία. Μακάρι να ήταν οριστική παύση της Ανάθεσης η συμμετοχή μας σε ένα Δημοψήφισμα. Όμως δεν είναι τόσο απλό κι όποιος προσπαθεί να σε ψήσει ότι είναι, κάτι θέλει να κερδίσει από τη στάση σου ή το αποτέλεσμα. Μην μασάς στα παραμύθια, αυτό το Δημοψήφισμα ΔΕΝ γίνεται για να Πάρουμε τις Ζωές μας στα Χέρια μας. Κι εμένα αυτός ήταν, είναι και θα είναι -για όσο αντέχω- ο αγώνας μου.

Ας δούμε λοιπόν πέρα από το Κυριακάτικο ΝΑΙ και ΟΧΙ. Ό,τι κι αν γίνει θα ξημερώσει μια Δευτέρα που όλοι, όλες και όλ@ μας θα αναμετρηθούμε με την Ιστορία.

Aπό Δευτέρα λοιπόν πρέπει να αλλάξεις μυαλά, μάστορα...

Τα εργαλεία είναι εδώ, γαμήθηκε κόσμος και κοσμάκης να στα φτιάξει τόσα χρόνια. Από τα κινήματα για το ελεύθερο λογισμικό και τον ελευθερο σχεδιασμό, από τις καταλήψεις, από τις κολλεκτίβες εργασίας, από μεγάλους σολίστες της Αλληλεγγύης -όπως ο Άλλος Άνθρωπος- από αντίστοιχους σολίστες της Αυτάρκειας -όπως ο Μανίκης, ο Μπίλας ή ο Μακριδάκης- χτίστηκε και χτίζεται καθημερινά ένας Άλλος Κόσμος. Ο Κόσμος της Αυτάρκειας, της Αυτοοργάνωσης και της Αμοιβαιότητας, μιας έννοιας που ξεπερνά κατά πολύ την Αλληλεγγύη. Κι αυτός είναι ο μόνος Κόσμος που σου επιτρέπει να ζήσεις με Αξιοπρέπεια, ως -και όχι σαν- Άνθρωπος.

Θα πρέπει να πετάξεις πολλά σκουπίδια από γύρω κι από μέσα σου για να μη γίνεις τη Δευτέρα αυτό που θέλουν να σε κάνουν, δηλαδή "Μόνο Εναντίον Όλων". Θα πρέπει στα δύσκολα να μην κάνεις πανικό -γιατί τον πανικό τον κάνεις, δεν τον παθαίνεις. Να μη γίνεις κότα στο κοτέτσι τους -δηλαδή να μην κανιβαλλίσεις τον πιο αδύναμο από σένα. Να μην επιτρέψεις σε κανέναν να παίξει με το φόβο σου -για να σε καταλήξει "άτομο" αντί γι αυτό που πραγματικά είσαι, δηλαδή "πρόσωπο κοινωνικό".

Χωρίς την κοινωνία δεν μπορείς ούτε να επιβιώσεις, ούτε να ζήσεις. Μπορείς να σκοτώσεις, να σκοτωθείς, να κάνεις ένα κάρο άλλες μαλακίες, αλλά να επιβιώσεις και να ζήσεις δεν μπορείς. Πάρε ξανά τα ίσα σου και σκέψου. Ξέρω πόσο δύσκολο είναι αυτό μετά από αιώνες που σε στραβώνουν ή που σκέφτονται για σένα, αλλά μέχρι τη Δευτέρα οφείλεις να το έχεις κάνει...

Και ειλικρινά δεν με ενδιαφέρει τι θα κάνεις αύριο. Ένας φίλος που εκτιμώ το σκεπτικό του θα ΑΠΕΧΕΙ αλλά τη Δευτέρα θα είναι μαζί μας. Ένας άλλος φίλος, με τον οποίο πρόσφατα πλακώθηκα αλλά εξακολουθώ να σέβομαι, θα ψηφίσει ΟΧΙ αλλά τη Δευτέρα θα είναι μαζί μας. Μια φίλη που αγαπώ πραγματικά και της είναι ζωτική ανάγκη να είμαστε στο ευρώ θα ψηφίσει ΝΑΙ, αλλά τη Δευτέρα θα είναι μαζί μας.

Πριν βγεις στο δρόμο τη Δευτέρα δεν σου ζητάω να έχεις ορίσει μόνο τι χρειάζεσαι πραγματικά από την Κοινωνία, αλλά κυρίως τι είσαι προσωπικά διατεθειμένος να της προσφέρεις σε αντάλλαγμα.

Γιατί αυτό θα πει Αμοιβαιότητα, άνθρωπε...

Να ορίσεις το προσωπικό σου Καθήκον προς την Κοινωνία και να το πράξεις στο ακέραιο, καταθέτοντας παράλληλα σε αυτήν -και μόνο σε αυτήν- τις πραγματικές σου ανάγκες προς ικανοποίηση.

Άλλα μας έδειξες κι άλλα μας έμπηξες...

Είχα υποσχεθεί πως αυτό το παραμύθι θα είχε για τίτλο την φράση:

Οι "Ατσαλάκωτοι" δεν είναι ούτε για τα μπάζα

Και φυσικά θα αφορούσε την περίφημη "Κάθοδο των Μυρίων" που δεν είχαν ποτέ κομματική ταυτότητα -ή την έκαψαν στη διαδρομή- και τώρα σκάνε ξαφνικά ως κάτι "Καθαρό", κάτι "Λογικό", πάντοτε κάτι "Αυτοδημιούργητα Πετυχημένο" με δεδομένες τις "Κοινωνικές και Περιβαλλοντικές Ανησυχίες" του. Τελικά κάτι "Φιλικό προς τον Χρήστη".

Εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων -οι οποίες κατά τη γνώμη μου έχουν κάνει μια πολύ κακή εκτίμηση της πολιτικής κατάστασης με αποτέλεσμα να λειτουργούν σαν "πλυντήρια" των υπολοίπων- οι υποψήφιοι αυτοί είναι τα μεγαλύτερα λαμόγια. Και εξαργυρώνουν την αντιστροφή της εικόνας του "επαγγελματία πολιτικού που είναι όμως ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας" -η οποία ψόφησε και βρώμισε άσχημα στην κοινωνία- παρουσιάζοντας προς κατανάλωση την εικόνα "άνθρωπος της διπλανής πόρτας που έχει -συμπτωματικά- τα ΣΩΣΤΑ ΠΤΥΧΙΑ για να γίνει πολιτικός".

Γαμάτο, έτσι; Εντελώς παραμύθι, όμως...

Γιατί κι αυτοί οι υποψήφιοι σε καμία περίπτωση δεν έχουν εγκαταλείψει την Ανάθεση και ούτε καν προτείνουν μια διαφορετική σχέση της "εκλογικής βάσης" με την "θέση εξουσίας" στην οποία πασχίζουν να αναρριχηθούν εκλογικά. Θα την χρησιμοποιήσουν "εντός του υπάρχοντος πλαισίου" -δηλαδή σαν γνήσιοι εξουσιαστές- προωθώντας παραπέρα το "χάσμα γνώσης" και το "ξέρω εγώ καλύτερα από σένα". Κατεβαίνουν χωρίς να έχουν δημοσιοποιήσει βασικά και καθοριστικά στοιχεία για την Περιουσία τους, τις Απόψεις τους ή τις Σχέσεις τους. Το πιο ωραίο είναι ότι επικαλούμενοι τον "ερασιτεχνισμό" τους θα μπορούν αργότερα να αποφύγουν και την ευθύνη για τις πράξεις τους ως "αντιπρόσωποί" σου και να σου πουλήσουν το παραμύθι ότι "τους μπλέξανε οι επαγγελματίες με τα κόλπα τους".

Νομίζω ότι μπορώ απλώς να καρφώσω τα δύο τελευταία καρφιά στο φέρετρό τους.

Είναι δυο ονόματα:

Πέτρος Τατσόπουλος και Γρηγόρης Ψαριανός.

Όποιος κρίνει θετικά την πολιτική τους διαδρομή, ας συνεχίσει να στηρίζει το "φρέσκο"...



Το υπόλοιπο σημερινό μισό έχει για τίτλο:

Η GPO και άλλοι Δράκοι...

Το παραμύθι των δημοσκοπήσεων είναι γνωστό και χιλιοειπωμένο από πολλούς, κοντεύει να γίνει κομμάτι της Κοινωνικής Μυθολογίας μας. Όμως το παραμύθι της GPO για το Mouga είναι λιγάκι πιο σύνθετο, αφού είναι η μόνη -τουλάχιστον από το δικό μου ψάξιμο- που δίνει στις εκπομπές του Great Pretender αυτό το κάτι που δεν έχουν οι άλλες. Δηλαδή την εικόνα ότι το εκλογικό σώμα πάσχει από τεράστια σχιζοφρένεια.

Τι λένε οι τελευταίες δημοσκοπήσεις της GPO; Ότι στις Ευρωεκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ είναι οριακά πρώτος, αλλά αν το ίδιο δείγμα ψήφιζε για Βουλευτικές η Νέα Δημοκρατία θα ήταν πρώτο κόμμα. Και όπως είπε ο έγκριτος διευθύνων σύμβουλος "υπάρχουν μάλιστα και απευθείας μετακινήσεις ψηφοφόρων από το ένα κόμμα στο άλλο".

Πάμε τώρα να μου απαντήσεις σε μία ερώτηση. Για ποιο γαμημένο λόγο ψηφοφόρος που έχει εγκλωβιστεί στο περίφημο δίλημμα "ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ Vs ΑΝΑΤΡΟΠΗ" θα είχε διαφορετική συμπεριφορά στις Ευρωεκλογές από ότι στις Εθνικές; Μόνο αν πάσχει από σχιζοφρένεια το κόβω εγώ...

Τι θα μπορούσε να εξηγεί το αποτέλεσμα της GPO που επιμένει ότι αυτή είναι η "φωτογραφία της πραγματικότητας"; Μια μερίδα δεξιών ψηφοφόρων που πάει χαλαρά σε αυτές τις εκλογές και ψηφίζει κάτι άλλο, αλλά θα γυρίσει πανικόβλητη στο μαντρί να στηρίξει τη σταθερότητα και να μη χάσει την πάνσοφη διακυβέρνηση Σαμαρά. Σωστά;

Μελετώντας τα στοιχεία που δίνει η ίδια δημοσκόπηση, δεν προκύπτει ότι υπάρχει κάτι τέτοιο. Δες τα και συ, και πες μου αν κάνω λάθος. Επίσης όπως έχω πει και στο δεύτερο παραμύθι της προεκλογικής εκστρατείας ούτε ρεαλιστικά δεν προκύπτει. Όσοι δεξιοί ψηφοφόροι "αγκιστρωθούν" από τους διπλούς συνδυασμούς και τις λοιπές ψαροπαγίδες που έσπειρε η ομάδα Σαμαρά στη λίμνη τους, σίγουρα θα βρούνε και κάποιο βούρλο να μασουλήσουν στο ευρωψηφοδέλτιο της παράταξης.

Τι εξυπηρετεί, όμως, το παραμύθι της GPO;

Μια ιδέα μας έδωσε χθες το βράδυ αυτός που σήμερα κατέθεσε τα χαρτιά του για να πάρει σύνταξη δημοσιογράφου -ο αγαπημένος μου κλόουν στο τωρινό εκλογικό τσίρκο- ο Παντελής Καψής.

Τι είπε λοιπόν ο εν λόγω έγκυρος αναλυτής και πρόθυμος κηπουρός της Ελιάς;

Είπε ότι αν αθροίζαμε τα νούμερα που έχουν στο γκάλοπ ΕΛΙΑ, ΔΗΜΑΡ και ΠΟΤΑΜΙ -τα κόμματα που στο δικό του παραμύθι "ανήκουν γεωγραφικά στον χώρο της κεντροαριστεράς"- θα είχαμε έναν σημαντικό τρίτο πόλο που θα μπορούσε να είναι καθοριστικός για την στήριξη μιας κυβερνητικής λύσης.

Και η κουβέντα πήγε βέβαια -πολύ βολικά- στο γιατί δεν γίνεται αυτή η "Κοινή Κάθοδος της Κεντροαριστεράς". Και όχι στο ότι η "Πρόβα Νυφικού" γίνεται τώρα, για το μετά. Αν και ο Ντερμπεντέρης το ψιλοείπε απέξω-απέξω...

Εκεί όμως που το MOUGA δικαίωσε το όνομά του είναι στο εφιαλτικό σενάριο.

Αν κρατηθεί μέσα στα δίχτυα των τριών προαναφερόμενων η "ψαριά των κεντροαριστερών" μετά -με τη βοήθεια και πάλι της GPO και του συντριπτικού ποσοστού υπέρ της Σταθερότητας που συστηματικά καταγράφει- θα πέσει πολύ στενό μαρκάρισμα στον Κουβέλη και τον Φερέλπιδα Εξωκοινοβουλευτικό Θεοδωράκη ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ γίνουν εθνικές εκλογές.

Για να ξαναδούμε πάλι κανένα Παπαδήμο με κυβερνητική γαρνιτούρα υφυπουργών από τη "φρεσκαδούρα by Stavros"...



Συγκεντρωτικός τίτλος, όπως είδες και στην αρχή:

Άλλα μας έδειξες κι άλλα μας έμπηξες


ΕΠΟΜΕΝΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ:

Δεν ξέρω, δεν απαντώ, ούτε αν θα πάω ξέρω...

Σαν πολλές Δεξιάντζες δεν μας βγήκανε ξαφνικά αντάρτες;

Μου είναι πολύ δύσκολο να πιστέψω ότι η ομάδα Σαμαρά έχει χάσει τόσο πολύ τον έλεγχο στο "μαγαζί" της Συγγρού, την ώρα μάλιστα που ετοιμάζεται να του αλλάξει ακόμα και την ταμπέλα, ώστε να της έχουν προκύψει στον κομβικό Δήμο της Αθήνας και στην επίσης "σοβαρή" πολιτικά περιφέρεια Θεσσαλονίκης αυτοφυή δεξιά "αντάρτικα". Και παρά το γεγονός ότι η δικαιολογία του "απρόβλεπτου" Κακλαμάνη και του "ήδη περιφερειάρχη" Τζιτζικώστα, πέρασε αμάσητη στα στημένα πάνελ των καναλιών και κατά συνέπεια στα τηλεορασόπληκτα μυαλά των ψηφοφόρων, αν την κοιτάξεις πιο προσεκτικά μάλλον θα συμφωνήσεις μαζί μου ότι πρόκειται για κεντρικά σχεδιασμένη κίνηση.

Για να δούμε τώρα, αν είναι έτσι, τι ακριβώς εξυπηρετεί. Ας ξεκινήσουμε από τα προφανή κι ας το τραβήξουμε μέχρι και τα πιο "σαλταρισμένα"... Ας μην ξεχνάμε ποιοι είναι δίπλα στον Αντώνη, ως "πολύτιμοι συνεργάτες".

Προφανώς δύο συνδυασμοί σημαίνουν εύκολο μασκάρεμα του εκλογικού αποτελέσματος αν δεν σου κάνει. Και εύκολο πανηγυρισμό αν σου βγει, ακόμα και ως άθροισμα, κοντά στο ποσοστό που είχες. Θα αναλάβει να το θυμίσει στον κοσμάκη ο Πρετεντέρης, ούτε καν δελτίο τύπου δεν θα χρειαστεί να κάνεις.

Δυο συνδυασμοί θα πει ακόμα ικανότητα να χρησιμοποιήσεις το σπάσιμο της ατζέντας. Ο Άρης παίρνει τα τζαμιά και τους λάθρο, ο Νικήτας τους αστούς και τους συμπονετικούς προς τους άστεγους. Μαζί με τον Καμίνη τελικά θα δώσουνε όλοι μαζί τα σκουπίδια στο Μπόμπολα κι όλοι ωραίοι θα είμαστε και καλοπληρωμένοι αντιδήμαρχοι μειοψηφίας.

Και τελικά δύο συνδυασμοί θα πει διπλάσιοι υποψήφιοι που ψαρεύουνε στην ίδια λίμνη ψηφοφόρων. Κι όταν το βλέπεις πάνω από το νερό, οι φελλοί από τα καλάμια πήζουνε τη λίμνη και τα καλάθια είναι μισοάδεια. Όταν το βλέπεις όμως από κάτω, τα δολώματα είναι τα διπλά. Κι ο στόχος της Συγγρού είναι να μην μείνει ψάρι για ψάρι στη λίμνη και στα τέτοια της ποιος θα το πιάσει.

Κόβω τις λογοτεχνίζουσες μεταφορές και το κάνω πενηνταράκια. Η Δεξιά πριν ξεκινήσουν τα κόλπα με τις σταυροδοσίες και τα διπλά σχήματα ήταν αποσυσπειρωμένη σε βαθμό διάλυσης. Υπό κανονικές συνθήκες κανένας κλασικός ψηφοδότης της Νέας Δημοκρατίας, και ειδικά ετεροδημότης, δεν θα είχε τον παραμικρό λόγο να ξοδέψει ούτε ένα ευρώ για να ψηφίσει στις τριπλές εκλογές. Ούτε για να περπατήσει μέχρι το εκλογικό τμήμα στο παρακάτω τετράγωνο δεν θα σηκωνόταν από το κρεβάτι του το πρωί της Κυριακής. Θα άφηνε, χαμογελώντας ειρωνικά, τους "μαλάκες" να πάρουνε το ευρωκοινοβούλιο, τους δήμους και τις περιφέρειες και θα φύλαγε την ψήφο του για τις βουλευτικές που βγάζουνε Κυβέρνηση. Μόνο για να ρίξει καμιά Χρυσή Αυγή, "έτσι για να σφίξουν οι κώλοι", μπορεί να πήγαινε στην κάλπη...

Απλουστευτικό; Μπορεί. Εκτός πραγματικότητας; Δεν το νομίζω.

Το σχέδιο της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και της συγκυβέρνησης συνολικά, είναι να βάλει τους κράχτες της να φέρουν τον κόσμο στις κάλπες. Γιατί αν τον αγκιστρώσουν στη μία από τις τρεις για τον οποιοδήποτε λόγο, παίζει σοβαρά να του πάρουν μπόνους και τις άλλες δύο.

Ένα ακόμα παραμύθι, κατά τη γνώμη μου, είναι ότι όλο αυτό γίνεται για να αντέξει η Κυβέρνηση και να μην πάει σε βουλευτικές. Η Κυβέρνηση έτσι κι αλλιώς μετράει μέρες. Και το γεγονός πως χώνει ό,τι μπορεί σε όποιο νομοσχέδιο παίζει να περάσει πιο γρήγορα από τη Βουλή, κατά τη γνώμη μου το αποδεικνύει.

Η βασική επιδίωξη, πάντα κατά την δική μου γνώμη, είναι να διατηρήσει ένα ξοφλημένο πολιτικό προσωπικό -που σαρώνεται από τις εξελίξεις- την κατοχή έστω και σε "δεύτερες" θέσεις εξουσίας. Η Κυβέρνηση ξεπουλάει τα πάντα μέρα την ημέρα, ενώ οι "επίσημοι" δεξιοί, οι "αντάρτες" δεξιοί, οι "εκσυγχρονιστές" κι οι "λογικοί" πλασάρονται στους Δήμους και τις Περιφέρειες για να γίνουν τα μαντρόσκυλα των αφεντικών στην πενταετία που θα αρχίσει από την Πρωτοχρονιά. Για να παλέψουν, παλινορθωτικά, την οποιαδήποτε επαναδιεκδίκηση των κοινών από την κοινωνία όταν αυτή καταλάβει τι της έχει συμβεί.

ΕΠΟΜΕΝΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ(ελπίζω σύντομα):
Οι "Ατσαλάκωτοι" δεν είναι ούτε για τα μπάζα.

Μυριάδες Υποψήφιοι : Στείλε μου την ταυτότητά σου!

Περί Δημοτικών και Περιφερειακών το σημερινό παραμύθι...

Ξεκινάω από μια ιδιαίτερα απλή παρατήρηση - που σίγουρα είναι και δική σου, αν κρίνω από αυτά που ανεβάζεις στα κοινωνικά δίκτυα. Στις επερχόμενες δημοτικές και περιφερειακές κατεβαίνει ο κόσμος όλος. Ό,τι υπάρχει, ό,τι αναπνέει και ό,τι λάχει...

Στο στενό κοινωνικό μου περιβάλλον έχω πολύ περισσότερους υποψηφίους από όσους μπορώ να διαχειριστώ, ούτε σε τρεις ζωές δεν θα προλάβαινα να τους ψηφίσω. Ευτυχώς που δεν μου την πολυπέφτουνε κιόλας, γνωρίζοντας τη διαγνωσμένη μου "αλλεργία προς την κάλπη". Πάντως, όλοι και όλες τους κατεβαίνουν -με την έννοια του ότι κατά την προσωπική μου άποψη εκπίπτουν- με καλές προθέσεις. Δηλαδή, όχι απλώς καλές, αλλά τις καλύτερες...

Τι διάολο έγινε κι όλος ο κόσμος αποφάσισε να βάλει το κεφάλι του στο ντορβά και το ονοματάκι του στην κάλπη; Και μάλιστα σε σημαντικά μεγαλύτερα νούμερα από τον αριθμό-ρεκόρ των προηγούμενων Αυτοδιοικητικών Εκλογών; Πώς έγινε ατάκα των ημερών, αυτή που μου σφύριξε πριν από λίγο στο τηλέφωνο η Μ.Μ. και λέγεται παντού, αλλά ειδικά στην επαρχία;

Η ατάκα είναι "Στείλε μου την ταυτότητά σου". Και σημαίνει πως θα σε χώσω σε κάποιο συνδυασμό, κατά προτίμηση κοντά στην ιδεολογικη-πολιτικη-κοινωνική-οικογενειακή σου κατάσταση, για να κλείσω ένα "καλό" ψηφοδέλτιο που θα "φέρει κόσμο".

Για να απαντήσω στα παραπάνω ερωτήματα θα πρέπει να χωρίσω τους/τις υποψήφιους-ες σε δυο μεγάλες κατηγορίες:

Στα Δελφίνια και στους Καρχαρίες.

Τα Δελφίνια έχουν πολύ συγκεκριμένους λόγους.

Πρώτα-πρώτα, έχουν καταλήξει ότι η Πολιτική δεν είναι και τίποτα σπουδαίο κι ότι οι "επαγγελματίες" είναι οι χειρότεροι προαγωγοί της. Επίσης πιστεύουν ότι σε τοπικό επίπεδο τα πρόσωπα μπορούν να κάνουν την διαφορά κι ότι αν δεν σηκώσουν τα μανίκια τους θα φάνε πάλι στη μάπα τα γνωστά λαμόγια. Νομίζουν, ακόμα, ότι πάρα πολλά ζητήματα -που αφορούν κυρίως τη χρηματοδότηση- έχουν πάψει να καθορίζονται στο γνωστό "τρίγωνο των Βερμούδων της Εθνικής Διαπλοκής" και παίζονται πια στο "τεχνοκρατικό τρίγωνο Δήμος-Περιφέρεια-Βρυξέλλες" με ευθεία σχέση. Τέλος, μερικά Δελφίνια είναι εντελώς ανιδιοτελή -σαν να λέμε με την κοινωνία και τις ανάγκες της- και μερικά βλέπουν και κάποιο, μικρό ή μεγαλύτερο, προσωπικό όφελος στη φάση.

Οι Καρχαρίες έχουν επίσης πολύ συγκεκριμένους λόγους.

Πρώτα-πρώτα, έχουν καταλήξει ότι η Πολιτική δεν είναι τίποτα σπουδαίο κι ότι όσο άχρηστος κι αν είσαι παίζει να διαπρέψεις σε αυτήν αν έχεις τα σωστά κονέ. Επίσης πιστεύουν ότι το τοπικό επίπεδο είναι καλό για να αρχίσουν -αν είναι ακόμα μικρά σκυλόψαρα- ή να τελειώσουν -αν είναι γέρικοι σφυροκέφαλοι- την πολιτική τους καριέρα σε έμμισθη θέση με τα απαραίτητα παράλληλα "μπόνους εξυπηρετήσεων". Ακόμα ξέρουν πολύ καλά ότι το "Τρίγωνο της Εθνικής Διαπλοκής" μπορεί να ψοφάει αλλά ακόμα έχει φαΐ, ενώ το "τεχνοκρατικό τρίγωνο" δεν είναι καθόλου, μα καθόλου, αντιδιαπλεκόμενο. Θέλει απλώς γνώση υπολογιστών και καμιά γλώσσα παραπάνω για να διαβάζεις σωστά με ποιους πρέπει να πλασαριστείς. Τέλος, όλοι οι Καρχαρίες μπαίνουν στο κόλπο για την πάρτη τους και μόνο, συμμετέχοντας στην πυραμίδα "σήμερα ψίχουλα, αύριο περισσότερα, μεθαύριο θα τρώω ό,τι υπάρχει". Εν ανάγκη, νόμιμα και ηθικά.

Δελφίνια και Καρχαρίες υπάρχουν σε όλους τους συνδυασμούς. Και αν πίστευα ακόμα αυτά που νόμιζα πριν από μερικά χρόνια, θα έκλεινα αυτό το κείμενο καλώντας σε να ψάξεις πολύ καλά για να βρεις τα καλύτερα Δελφίνια και να τα στηρίξεις.

Όμως σου έχω άσχημα νέα. Στο σημερινό περιβάλλον, που πηγαίνει με χίλια να μετατρέψει ότι απέμεινε από την αστική δημοκρατία σε γενικευμένη κατάσταση εξαίρεσης, τα Δελφίνια την έχουνε γαμήσει. Η ίδια η ενασχόλησή τους με την υποτιθέμενη "ευθύνη της εξουσίας" θα τα κάνει τροφή στους Καρχαρίες ή θα τα μετατρέψει σιγά-σιγά σε Καρχαριοειδή. Βήμα το βήμα, απόφαση την απόφαση, επιλογή την επιλογή. Όποιος εξουσιάζει σήμερα και στο άμεσο μέλλον θα γίνει άμισθος μπάτσος. Μπάτσος πόρτα-πόρτα για τα δημοτικά τέλη, μπάτσος των "φοροφυγάδικων" δικτύων αλληλεγγύης, μπάτσος του "λαθραίου καπνού", μπάτσος των κοινών εν γένει για την ιδιωτική ή υπερεθνική χρηματοδότηση ή στην καλύτερη λάτρης των "μεσολαβήσεων" των ΜΚΟ.

Επειδή όμως δεν θέλω να είμαι και εντελώς δολοφόνος της ελπίδας, έχω να σου προτείνω και μια ελάχιστη αχτίδα.

Στήριξε το Δελφίνι σου -αν ακόμα ψήνεσαι να ψηφίσεις κάποιο- δημιουργώντας γύρω του μια συνέλευση λογοδοσίας. Αντάλλαξε την προεκλογική και εκλογική σου στήριξη με τον απόλυτο έλεγχό του μετά την εκλογή. Με πολύ τακτικές συνελεύσεις που θα διαχέουν την πληροφορία που έρχεται στις "κλειστές πόρτες" προς τα κάτω και θα μεταφέρει προς τα πάνω, δεσμευτικά, την άποψη της κοινωνίας.

Υπάρχει φυσικά ο κίνδυνος να μετατραπεί αυτή η συνέλευση σε ένα ακόμα "λόμπι". Να γίνει ένας τρόπος να τρώτε όλοι τα ψίχουλα που αφήνει γύρω του ο Καρχαρίας που θα συνδημιουργήσετε.

Αλλά ακόμα κι αυτό είναι ένα πιο ενδιαφέρον ηθικό και πολιτικό πρόβλημα, από την κλασική μαλακισμένη ανάθεση, έτσι δεν είναι;

ΕΠΟΜΕΝΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ (λίαν προσεχώς ελπίζω):
Σαν πολλές Δεξιάντζες δεν γίνανε Αντάρτες ξαφνικά;

Επιστροφή στα Παραμύθια της Προεκλογικής Εκστρατείας

Έχει κυλήσει πολύς καιρός από το πρώτο παραμύθι της προεκλογικής εκστρατείας που έγραψα. Κι αυτό που διαπιστώνω, ξαναδιαβάζοντας τα στα πεταχτά, είναι πόσο έχω αλλάξει εγώ στο μεταξύ...

Έτσι, αυτή την φορά το σήμα κατατεθέν, η φωτογραφία δηλαδή που θα συνοδεύει όλα τα κείμενα θα είναι αυτή:



Τα λέμε...

Το δικό μου παραμύθι της προεκλογικής εκστρατείας: Γιατί θα ψηφίσω (ΣΥΡΙΖΑ)

Για να είμαι τίμιος απέναντί σου πρέπει να σου ξεκαθαρίσω τις δύο αρχές που καθορίζουν την πολιτική και την κοινωνική μου στάση.

Είμαι αναρχικός.

Δεν πιστεύω στη βία.

Σαν αναρχικός επιδιώκω μια κοινωνία ελευθερίας, ισότητας, αυτονομίας και αλληλεγγύης σε αρμονία με την φύση. Σαν άνθρωπος που έχει εκτιμήσει ότι η βία παράγει στις κοινωνίες μόνο φοβικά και προσωρινά ιστορικά αποτελέσματα(*) επιδιώκω να συνδημιουργήσω αυτήν την κοινωνία με πρόσωπα που έχουν -τουλάχιστον- την διάθεση να επανεξετάσουν την προσωπική και την κοινωνική τους στάση και να την αλλάξουν προς μια τέτοια κατεύθυνση.

Γιατί θα ψηφίσω:

Πιστεύω ακράδαντα ότι αν οι εκλογές μπορούσαν να ανατρέψουν τον καπιταλισμό θα ήταν παράνομες. Και αναγνωρίζω ότι όπου συνέβη αυτό, το σύστημα φρόντισε να ανατρέψει την εκλεγμένη κυβέρνηση και να την αντικαταστήσει με μια δικτατορία για να διασωθεί. Οι ελάχιστες εξαιρέσεις που εμφανίζονται στην Λατινική Αμερική είναι πολύ πρόσφατες για να δημιουργήσουν ιστορικό παράδειγμα.
Από την άλλη πλευρά, δεν μπορώ να μην αναγνωρίσω ότι οι εκλογές αλλάζουν το πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορεί να κινηθεί η δυναμική μιας κοινωνίας. Και είναι εντελώς διαφορετικό ένα πλαίσιο που αναγνωρίζει την ανθρώπινη ιδιότητα σε όλους τους ανθρώπους από ένα άλλο που την αποδίδει αποκλειστικά με φυλετικούς, θρησκευτικούς ή οικονομικά χρησιμοθηρικούς όρους(**). Είναι επίσης εντελώς διαφορετικό ένα, έστω και κατ' επίφαση, δημοκρατικό πλαίσιο με κατοχυρωμένες ατομικές ελευθερίες από το πλαίσιο "έκτακτης ανάγκης" που προωθείται από τις αρχές του 21ου αιώνα(***).

Θα ψηφίσω γιατί θέλω να κατοχυρώσω ένα πλαίσιο που να μου επιτρέπει να απευθύνω τις απόψεις μου σε ολόκληρη την κοινωνία (ακόμα κι αν δεν καταφέρνω να την "ξυπνήσω") κι όχι μονάχα σε μια μικρή (και de facto εκτός νόμου) μερίδα της.

Θα ψηφίσω ακόμα γιατί δεν θεωρώ ότι η αποχή, όσο μεγάλη κι αν καταγραφεί αυτή την χρονική στιγμή, έχει την ικανότητα να απονομιμοποιήσει το σύστημα εκπροσώπησης και φυσικά την κυβέρνηση που θα προκύψει. Η δικαιολογία των νεκρών που δεν έχουν διαγραφεί από τους εκλογικούς καταλόγους, αλλά και της πρόσφατης αύξησης της μετανάστευσης των νέων στο εξωτερικό, είναι έτοιμη για να χρησιμοποιηθεί ανά πάσα στιγμή.

Γιατί θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ:

Παρά το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ διέπραξε κατά την άποψη μου μια τεράστια πολιτική απρέπεια υποκλέπτοντας οπτικό και άλλο υλικό που κατέγραψε η ομάδα multimedia της Λαϊκής Συνέλευσης της Πλατείας Συντάγματος, είναι -στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία- η μοναδική πολιτική δύναμη που μπορώ να ψηφίσω. Και το γεγονός ότι φαίνεται να έχει μια πιθανότητα κυβερνητικής προοπτικής μετράει στα υπέρ του.

Θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ γιατί θέλω να ξεμπλέξω οριστικά με την "Αριστερή Κυβέρνηση". Αν δεν καταφέρουν και τώρα να την σχηματίσουν το ΚΚΕ, η ΔΗ.ΜΑΡ. και ο ΣΥΡΙΖΑ μπορούν να μου κάνουν την χάρη να πάνε κάπου να ψοφήσουν ήσυχα. Κανένας δεν θα τους χρειάζεται πια και σε καμία δεν θα λείψουν...

Θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ γιατί με την τρομακτική διόγκωσή του, ανακάτεψε τον βυθό του βάλτου της πολιτικής πραγματικότητας στην Ελλάδα. Και με την επιλογή του να ξαναπάει σε εκλογές, έφερε στην επιφάνεια την απόλυτη σαπίλα αυτού του βάλτου. Μ' αρέσει να βλέπω το πανικόβλητο βλέμμα "επαγγελματιών της πολιτικής" που κινδυνεύουν, για πρώτη φορά στα σοβαρά, να βγουν στην ανεργία. Μ' αρέσει να ακούω ότι "έγκριτες τηλεπαρουσιάστριες" πουλάνε τις διαμερισματάρες τους στο Κολωνάκι. Θέλω να μυρίσω κι άλλη από την τσίκνα που βγάζουν τα "τσιράκια" που "καίγονται" να υπερασπιστούν τα συμφέροντα τους που ταυτίζονται με τα συμφέροντα των αφεντικών τους. Θέλω να γευθώ την γλύκα του εξοστρακισμού ή της "εθελούσιας εξορίας" όσων γάμησαν αυτόν τον τόπο και δολοφόνησαν "αυτοκτονώντας" τους συντρόφους μου.

Θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ γιατί πιστεύω ότι αν είναι να γαμηθούνε όλα, είναι καλύτερα να γαμηθούνε καλοκαίρι. Η αυτοοργάνωση είναι πιο εύκολη το καλοκαίρι, όλος ο κόσμος είναι έξω, θα την βρούμε την άκρη να κρατηθούμε όλοι ζωντανοί αν μας κόψουνε την πρέζα της δόσης οι τροϊκανοί. Δεν θα ψάχνουμε να βρούμε τους πεθαμένους από το κρύο γέρους μέσα σε διπλοκλειδωμένα διαμερίσματα με πόρτες ασφαλείας.

Και για να μην το κουράζω άλλο, θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ γιατί με μια ακροδεξιά κυβέρνηση Σαμαρά προσωπικά θα έχω μόνο μία από τις παρακάτω τρεις επιλογές. Να φύγω μετανάστης, να γίνω αυτόχειρας ή να καταλήξω δολοφόνος.



(*) Το σκεπτικό μου είναι ότι όταν βιάζεις ένα πρόσωπο να αλλάξει συνείδηση, το αποτέλεσμα είναι ένας ψυχικός καταναγκασμός που λειτουργεί σαν τραύμα. Αν στην συνταγή προστεθεί αίμα και νεκροί, τότε αυτοί που συνδημιουργούν την κοινωνία είναι πολωμένοι μέχρι θανάτου. Εν ολίγοις, η κάθε επανάσταση γεννά την παλινόρθωσή της. Μπορεί να είναι λάθος, τσεκάρισέ το κι εσύ.

(**)Η στάση της Ελληνικής κοινωνίας απέναντι στους μετανάστες είναι, κατά την γνώμη μου, ακριβώς αυτή. Συμπαθή κατοικίδια όταν τους εκμεταλλεύεται, βλαβερά ζωύφια όταν δεν τους χρειάζεται πια. Σήμερα ισχύουν και τα δύο, ταυτόχρονα. Η μετανάστρια με την οποία έχουμε συχνή χρησιμοθηρική επαφή είναι "κακομοίρα", ο άγνωστος αφρικανός μικροπωλητής δυνάμει "εγκληματίας". Υπό αυτή την οπτική η Ελλάδα είναι ρατσιστική χώρα. Κι αυτό για τσεκάρισμα.

(***)Η ταχύτητα με την οποία ψηφίστηκε το Patriot Act (που είναι το "πατρόν" που πάνω του κόβονται και ράβονται όλα τα επόμενα περιοριστικά της ελευθερίας νομοσχέδια και δημιούργησε το ψευδοδίπολο "ασφάλεια εναντίον ελευθερίας") υποψιάζει πως ήταν ήδη έτοιμο και περίμενε την ευκαιρία να εφαρμοστεί.

Ο αγαπημένος μου Μπάιρον ξαναχτυπά...

Αν είσαι θαμώνας του TALES θα γνωρίζεις την λατρεία μου για τον Μπάιρον, από τότε που αμόλαγε τους Μπλέδες και τους Χακήδες να πνίγουνε τον κόσμο στα χημικά και τους ονόμαζε Πραιτωριανούς. Δεν υπήρχε λοιπόν περίπτωση να μην αναδημοσιεύσω το τελευταίο του πόνημα και φυσικά να υποκλιθώ στο λαμπερό του πνεύμα...

Αθήνα 6.06.2012
Ο μέγας Δελφικός μύστης και δάσκαλος της ηθικής, ο Πλούταρχος, έλεγε: «Η άγνοια του κακού εμποδίζει τον άνθρωπο να δει και ν’ακολουθήσει συνειδητά το καλό» . Σαν να μιλούσε για το σήμερα. Δεν μπορώ ν’ αφήσω τους συμπολίτες μου ανειδοποίητους. Σας ειδοποιώ λοιπόν. Μήν αγνοείτε το κακό που απειλεί την Πατρίδα μας εάν γίνει το μέγα λάθος στις 17 Ιουνίου. Και θα είναι λάθος –ίσως και μοιραίο- εάν δεν υπερψηφισθεί η Ν.Δ. είτε από θυμό είτε από δικαιολογημένη για τα χίλια μύρια αγανάκτηση. Δεν είναι το αλάνθαστο ή το ιδεώδες η Ν.Δ. Είναι όμως το καλύτερο δυνατό. Είναι το σύμβολο της πολιτικής σταθερότητας, της δημοκρατικής συνέχειας και συνέπειας, της Ελληνο-Ευρωπαϊκής ιδέας και πραγματικότητας. Είναι η κιβωτός των αξιών μας που συναιρούνται στο παμπάλαιο, τίμιο και αληθινό τρίπτυχο: Πατρίδα, Θρησκεία, Οικογένεια. Οι ποικιλόχρωμοι κουλτουρομαρξιστές μάς απαγορεύουν να λέμε την ταυτότητά μας με το όνομά της . Γιατί είναι μαθημένοι να κυκλοφορούν με ψευδώνυμα και με «κουκούλες». Σερφάρουν σκαρφαλωμένοι, ένα ολόκληρο τσούρμο συνιστωσών, μυστήριων γκρουπούσκουλων και παλαιοπασόκων, πάνω στη σάπια σανίδα της ψευδοεπανάστασης και του ψευδοριζοσπαστισμού τους, αφιονισμένοι και άπληστοι για εξουσία, στα θολά κύματα του λαϊκισμού, αδιαφορώντας για τις συνέπειες του τραγικού πειράματός τους για τον τόπο. Αυτοί είναι. Να αντισταθούμε πρέπει και στις σειρήνες των λαοπλάνων και αυτοσχέδιων λαθρεμπόρων ξένων ιδεών, που τις περιφέρουν με αναίδεια και θράσος για να ικανοποιήσουν τις μωροφιλοδοξίες τους, παριστάνοντας τους εθνοσωτήρες. Σκεφθείτε φίλοι μου δυο φορές αυτά που σας λέω. Σας καλώ στη μεγάλη πανστρατιά της Ν.Δ. για να σώσουμε την Πατρίδα μας . Αυτός είναι ο ιερός σκοπός των εκλογών της 17ης Ιουνίου. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.!
Με αγωνιστικούς και αισιόδοξους
Χαιρετισμούς
Βύρων Πολύδωρας

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑΣ (Θεία Νου-Ντου Γουεμπ Τι-Βι)

Μπες εδώ και απόλαυσε όλο τον δημιουργικό της οίστρο...



Το πλάνο δεν είναι κοντινό, αλλά πληροφορίες από το μυθικό γύρισμα αναφέρουν ότι αυτοί που μαζεύουν την σημαία λέγονται Αντώνης και Ντόρα...

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑΣ: Το Μεταναστευτικό από την "Δημιουργία Ξανά"

Βρες τα (πάνω από τριάντα) ξεκάθαρα ψέμματα που περιέχει το προγραμματικό κείμενο. Και μην αναρωτιέσαι πως προέκυψαν οι εμετικές προτάσεις. Κάθε μυαλό που το γεμίζεις με σκατά, στο τέλος σκέφτεται σαν κώλος.

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑΣ (Θεία Αλέκα)

Τουλάχιστον οι περισσότεροι "ιστορικοί ηγέτες" των Ανωτάτων Σοβιέτ είχαν την δικαιολογία του προχωρημένου αλκοολισμού...

Παραμύθια της Προεκλογικής εκστρατείας: Οι "πατερούληδες" Βαγγέλης & Αντώνης

Ο "πατερούλης" Αντώνης στο φινάλε του διαφημιστικού σποτ με έλληνες, ελληνίδες και ελληνόπουλα που τον πλησιάζουν και τον περιβάλλουν με ελπίδα. Ο κύκλος δεν κλείνει, επίτηδες δεν υπάρχει κορύφωση. Δεν τον σηκώνουν στους ώμους σαν Μεσσία, ούτε καν τον τρώνε όπως θα συνέβαινε σε μια αξιοπρεπή ταινία με ζόμπι. Η (όποια) απόλαυση μετατίθεται για την κάλπη, στην τοποθέτηση του πολυπόθητου ψηφοδελτίου στην σχισμή, στη συμβολική συνουσία...



Ο "πατερούλης" Βαγγέλης δεν σε κοιτάει ποτέ στα μάτια. Πάντα απευθύνεται κάπου αλλού, σε πιο σοβαρούς αόρατους συνομιλητές, σε ένα πεδίο στο οποίο αίρει τις αμαρτίες του έθνους αλλά και τις δικές σου. Σε κείνο το επίπεδο δίνεται η "μάχη" του για σένα, σε κείνο έχει αναλάβει να σε σώσει...



Στο μεταξύ και στο Ζάππειο και στο Σύνταγμα, και τις δύο μέρες, οι "πατερούληδες" πλημμύρισαν τον τόπο με ασφαλίτες, έτσι για να μην ξεχνιόμαστε ότι ο ρόλος του πατέρα δεν είναι να χαϊδεύει, αλλά να βάζει στην θέση τους τα άτακτα παιδιά...

Τελειώνουνε σιγά-σιγά τα Παραμύθια της Προεκλογικής Εκστρατείας: Οι "μεγαλειώδεις" συγκεντρώσεις της Πέμπτης

Επειδή πέρασα και από τις δύο προεκλογικές συγκεντρώσεις που έγιναν χθες, στο Ζάππειο και στην Ομόνοια, μπορώ ως αυτόπτης μάρτυρας να σε ενημερώσω ότι κι οι δυο μαζί δεν μάζεψαν ούτε τον κόσμο μιας μέτριας συναυλίας. Και ήτανε και χωρίς εισιτήριο και με μπόνους σημαιάκι. Πάντως, καλό θα ήταν αυτοί που είναι πάνω στις εξέδρες αν δεν βλέπουνε το χάλι (λέμε τώρα, αφού μέχρι και κάγκελα είχανε βάλει για να "κάτσει" το "πλήθος" εκεί που έπρεπε ώστε να μαγειρέψει την τηλεοπτική εικόνα) να πάνε επειγόντως σε εφημερεύοντα οφθαλμίατρο.

Τα πιο ωραία (μέχρι τώρα) Παραμύθια της Προεκλογικής Εκστρατείας...

...τα λέει η (θεία) Ντόρα Μπακογιάννη. Φτιάξε το δικό σου Top-10, από τις φράσεις της...

Παραμύθια της Προεκλογικής Εκστρατείας: Η Πρόταση εξουσίας του ΚΚΕ

Ας μας αφηγηθεί πρώτα το ΚΚΕ πότε ακριβώς πέρασε στον έλεγχο της ΠΕΡΙΣΣΟΣ Α.Ε. (και αν επρόκειτο για "συγχώνευση" ή "επιθετική εξαγορά") και μετά ας μας διηγηθεί κι άλλα όμορφα παραμύθια με "ανακλητούς εκπροσώπους"...

Παραμύθια της Προεκλογικής Εκστρατείας: Η "κοινοβουλευτική" Χρυσή Αυγή

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για την πιθανή είσοδο της Χρυσής Αυγής στη Βουλή. Και επειδή δεν προλαβαίνω να τα διαβάζω όλα, δεν ξέρω αν έχει ήδη εκφραστεί μια πάρα πολύ απλή θέση σχετικά με αυτό το ενδεχόμενο.

Η ΨΗΦΟΣ ΣΤΗΝ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ "ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ", ΟΥΤΕ "ΕΘΝΙΚΗ", ΟΥΤΕ "ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ". ΕΙΝΑΙ ΨΗΦΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΜΟΝΟ ΑΔΙΚΟΧΥΜΕΝΟ ΑΙΜΑ. ΚΑΙ ΑΝ ΤΗΝ ΨΗΦΙΣΕΙΣ, ΘΑ ΥΠΟΧΡΕΩΘΕΙΣ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΕΙΣ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΡΙΔΙΟ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΧΥΘΕΙ.

Είναι πολλά τα παραμύθια που έχει κυκλοφορήσει για τον εαυτό της η Χρυσή Αυγή. Και το μεγαλύτερο από αυτά, είναι η πραγματική της δύναμη στο επίπεδο του δρόμου, στο "μυστικό/μαχητικό" της σκέλος. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι σε όλες τις μέχρι σήμερα "δυναμικές αντιπαραθέσεις" μεταξύ του αντιφασιστικού/αντιρατσιστικού χώρου και της νεοναζιστικής ακροδεξιάς η τελευταία δεν έχει νικήσει ποτέ. ΠΟΤΕ δεν έχει ακυρώσει η Χρυσή Αυγή προγραμματισμένη αντιφασιστική συγκέντρωση με δική της αντισυγκέντρωση, ενώ το αντίθετο δεν έχει συμβεί λίγες φορές μέχρι σήμερα από τον α/α χώρο.

Αυτό, φυσικά, δεν σημαίνει ότι μπορούμε να περπατάμε όλοι οι άνθρωποι ήσυχοι. Τα ξεμοναχιάσματα και τα μαχαιρώματα αλλοδαπών και αντιφασιστών, οι εμπρησμοί στεκιών, καταλήψεων, χώρων ανεπίσημης λατρείας ή μικροεπιχειρήσεων αλλοδαπών, είναι το "κλασσικό ρεπερτόριο" της οποιασδήποτε φασιστικής γκρούπας στην Ιστορία και στην προκειμένη ιστορική φάση της Χρυσής Αυγής.

Πόσο μπορεί να αλλάξει αυτό με την είσοδο της Χ.Α. στην Βουλή; Δυστυχώς, κατά την γνώμη μου, μπορεί να αλλάξει πολύ. Ο "κοινοβουλευτικός μανδύας" που προσφέρει πολλές μορφές ασυλίας στα μέλη των κομμάτων και των επίσημων κομματικών νεολαιών, αλλά ακόμη περισσότερο η κρατική χρηματοδότηση, μπορούν να μετατρέψουν την σημερινή συμμορία της Χρυσής Αυγής σε μια πολύ ευρύτερη νεοφασιστική δεξαμενή που θα ασχολείται σοβαρά με την κοινωνική τρομοκρατία. Το προηγούμενο των "ταγμάτων εφόδου" με τα πολλαπλά οφέλη που πρόσφεραν στα μέλη τους δεν είναι κάτι που πρέπει να αγνοήσουμε. Επιπλέον, το γεγονός ότι ο ψηφοφόρος για ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα (περίπου ένα χρόνο) υπερασπίζεται την πολιτική επιλογή που έκανε για προσωπικούς ψυχολογικούς λόγους, μπορεί να πυκνώσει τις γραμμές αυτού του χώρου.

Αν μέχρι τώρα δεν έχω κάνει κάποιο χοντρό λάθος εκτίμησης, η "κοινοβουλευτική" Χρυσή Αυγή στο άμεσο μέλλον θα προσπαθήσει να "κατακτήσει τον ζωτικό της χώρο". Τόσο σε επίπεδο προπαγάνδας αξιοποιώντας όλα τα "νόμιμα ΜΜΕ", όσο και σε τοπικό επίπεδο με "επιχειρήσεις-σκούπα" για να "ξεβρωμίσει ο τόπος". Και, φυσικά, στο επίπεδο του δρόμου θα συναντήσει ένα ήδη συγκροτημένο αντιφασιστικό/αντιρατσιστικό κίνημα που δεν έχει ούτε την διάθεση, ούτε το ηθικό περιθώριο, να κάνει πίσω.

Θα υπάρξει κάποια ποιοτική διαφορά στις συγκρούσεις μεταξύ φασιστών και αντιφασιστών αν η Χρυσή Αυγή έχει κοινοβουλευτική εκπροσώπηση; Προσωπικά πιστεύω πως ναι, και μάλιστα ευθέως ανάλογη με το ποσοστό που τελικά θα συγκεντρώσει.

Θα τρομάξει, τουλάχιστον, η εγκληματική "δράση" της Χρυσής Αυγής τον μικροαστό και την μικροαστή που θα έχει καταφέρει να προσεγγίσει σ' αυτή την "τυφλή" προεκλογική εκστρατεία και να τον/την πείσει να την ψηφίσει; Προσωπικά φοβάμαι πως όχι, αφού τον τελευταίο χρόνο έχει ήδη "χτίσει" τα εντελώς μισανθρωπικά, "εθνικά", δίκτυα αλληλεγγύης της. Και αν ανατρέξουμε στην σύγχρονη Γερμανική Ιστορία, είναι πολύ εύκολο για τον "νοικοκυραίο" σε εποχές κρίσης - και απλώς κάνοντας πως δεν είδε - να συναινέσει να "θυσιαστούν" κάποιοι "για το καλό του Έθνους", ιδίως όταν αυτό του εξασφαλίζει καλύτερη πρόσβαση σε πόρους.

Είναι, προφανώς, δικαίωμα του κάθε ανθρώπου να ψηφίζει ό,τι επιλέγει (ή και να μην ψηφίζει καθόλου). Αυτό που είναι, κατά την γνώμη μου, σημαντικό είναι να καταδειχθεί σε κάθε υποψήφιο ψηφοφόρο της Χρυσής Αυγής ότι αυτή η ψήφος θα φέρει αίμα στους δρόμους. Και κάθε ψηφοφόρος της θα πρέπει, εκ των προτέρων, να έχει αναλάβει την ευθύνη και το μερίδιο αυτού του αίματος που του αναλογεί, αντί να σφυρίζει αδιάφορα ή να φρικάρει αδιέξοδα κατόπιν εορτής.

Παραμύθια της Προεκλογικής Εκστρατείας: Ο Πύρρος...

Γράφει ο Πύρρος και ποιός είμαι εγώ να τον σχολιάσω;

Αυτές τις μέρες βρίσκομαι στις Ηνωμένες Πολιτείες, συμμετέχοντας σε εκδηλώσεις της ομογένειας. Είχε μόλις ξημερώσει όταν δέχθηκα το τηλεφώνημα με την πρόταση του Ευάγγελου Βενιζέλου για την κεφαλή του ψηφοδελτίου Επικρατείας. Ζήτησα λίγο χρόνο να το σκεφτώ και να το συζητήσω με τους δικούς μου ανθρώπους. Και πιστέψτε με, ήταν μία πολύ δύσκολη απόφαση. Ίσως η πιο δύσκολη που έχω πάρει στη ζωή μου.

Η πρόταση είναι, βεβαίως, τιμητική. Και η ευθύνη μεγάλη. Και άλλες φορές στο παρελθόν είχα δεχθεί προτάσεις για κάθοδο στην πολιτική. Τις είχα απορρίψει. Δεν ήταν λογικό να κάνω το ίδιο τώρα που η πολιτική έχει απαξιωθεί τόσο πολύ; Δεν θα ήταν πιο φρόνιμο να μείνω μακριά από το Κοινοβούλιο, ασφαλής από τη φθορά που προκαλεί η έκθεση στην πολιτική; Ναι, αλλά αυτό δεν έχει να κάνει με τη δική μου λογική, με τη δική μου αίσθηση καθήκοντος απέναντι στην πατρίδα. Επέλεξα να πάω τώρα που άλλοι φεύγουν φοβισμένοι μπροστά στην ευθύνη και στην οργή. Δεν έχω να κερδίσω κάτι από την πολιτική. Και ίσως έχω να προσφέρω περισσότερα από αυτά που θα χάσω. Θα το δούμε. Αν η πολιτική είναι το μέσο με το οποίο αλλάζουμε τα πράγματα, τότε οφείλω να συμμετάσχω. Βάσανο είναι, όχι προνόμιο. Είναι περιπέτεια, όχι καταφυγή. Δεν έχω ανάγκη να μπω στην πολιτική. Η πατρίδα είναι που έχει ανάγκη και μας χρειάζεται όλους. Αισθάνομαι υποχρεωμένος να βγω μπροστά, να εκπροσωπήσω την Ελλάδα που μπορεί να καταφέρει ακόμα και όταν οι συνθήκες είναι αντίξοες και οι πιθανότητες εις βάρος της. Να θυμίσω σε όλους ότι η σκληρή δουλειά, η μεθοδικότητα και η προσήλωση σε στόχους οδηγούν σε θεαματικά αποτελέσματα.

Από μένα δεν πρόκειται να ακούσετε λέξη για κομματικές αντιπαραθέσεις. Δεν πρόκειται να με δείτε σε συζητήσεις για την απόδοση ευθυνών. Η προσπάθεια που πρέπει να ξεκινήσει από εδώ και πέρα είναι εθνική και βρίσκεται πάνω από κόμματα και προσωπικές φιλοδοξίες. Το όνομα της Ελλάδας είναι μεγάλο και πρέπει να παραμείνει μεγάλο. Αυτό προέχει. Άλλωστε δεν είμαι μέλος κόμματος και, αν μη τι άλλο, θα ήμουν άπληστος και αχάριστος απέναντι στη ζωή αν έθρεφα προσωπικές φιλοδοξίες. Τα προσωπικά μου όνειρα έχουν εκπληρωθεί. Μπαίνω στη Βουλή για να συμπαρασταθώ σε κοινωνικές ομάδες, αλλά και για να κινητοποιήσω κοινωνικές δυνάμεις. Για να μιλήσω στη νεολαία και στην ομογένεια και να μεταφέρω τις ιδέες τους στη Βουλή. Για να πείσω ότι η Ελλάδα που σφίγγει τα δόντια και επιμένει, στο τέλος μπορεί να τα καταφέρει. Να το πω στο εξωτερικό και να το δείξω σε όσους με ξέρουν. Και πρώτα από όλα να το μοιραστώ μαζί σας.

Παραμύθια της Προεκλογικής Εκστρατείας: Το Νεοδημοκρατικό Μάππετ Σώου

Ολόκληρο εδώ.
Αλλά το κορυφαίο επεισόδιο του αναπαράγεται για τιμητική διάκριση ψηφοθηρικής μαλακίας...

Παραμύθια της Προεκλογικής Εκστρατείας (αναβίωση)

Σε κάθε προεκλογική περίοδο αναβιώνω τα παραμύθια της προεκλογικής εκστρατείας. Πάρε τα άπαντα του Μιχάλη για να ξεκινήσουμε...

Και φυσικά δεν μπορεί κανείς να μην τον θαυμάσει για τα κορυφαία:

Όσοι αγωνίζονται για Δημοκρατία & Δικαιοσύνη το κάνουν κ στις καλές κ στις κακές μέρες#elections12 #marousi

Ακόμη και μια τραυματισμένη δημοκρατία είναι καλύτερη από καθόλου δημοκρατία.

Πρέπει και η Αριστερά να αναλάβει τις ευθύνες της για την άνοδο της ακροδεξιάς στη χώρα μας.

Η Ελλάδα θα υπηρετήσει το κεκτημένο της Συνθήκης Schengen, έτσι ώστε να μην τεθεί ποτέ ζήτημα αμφισβήτησης της παραμονής της σε αυτό.

Μπαίνουμε στη μάχη με πλήρη επίγνωση των αστοχιών μας.Πιστεύουμε βαθειά ότι η κρίση μας έχει διδάξει κ μας έχει αλλάξει#aigaleo #elections12

Τα κέντρα φιλοξενίας θα γίνουν. Κι αυτό είναι κ σωστό κ δίκαιο κ προοδευτικό #elections12 #marousi

Φαντάζομαι ότι δεν έχεις λόγο να διαβάσεις τα δικά μου σχόλια. Αυθόρμητα, σίγουρα, σου έρχονται αρκετά δικά σου...

And THEY live happily ever after

Μόνο ένα σχόλιο έχω να κάνω,κλείνοντας ξανά τον κύκλο με τα Παραμύθια, και δικό μου είναι το μαγαζί οπότε θα το κάνω κι όποιος θέλει το διαβάζει.

Ρε Καίει-Καίει δεν σου πάει ο ρόλος της Ιφιγένειας καμάρι μου! Θέλει ξανθά κοτσιδάκια, καλλίγραμμο κορμί και αθώο βλέμμα. Εσύ είσαι πεντακόσια κιλά και από χτες άρχισες να μην αφήνεις και κανέναν να κάτσει πίσω σου!

Θέλει επίσης κακό μπαμπά Αρχιστράτηγο, μούφα αρραβωνιαστικό Πολέμαρχο, και Δωδεκάθεο που να μην ξέρει τι ζητάει και τι πραγματικά θέλει. Ψοφήσανε αυτά, εδώ και πολλά χρόνια (αν και οι αναλογίες τους ακόμα μάς κατατρέχουν).

Αστο λοιπόν, μην το κουράζεις, μην το ματώνεις άλλο...