Και δεν σου κάνω καμιά πλάκα τώρα. Δεν έχει άλλες υπεκφυγές με αυτονόητα και αδιανόητα. Δεν ακούω άλλο τις παπαριές για "μεμονωμένα περιστατικά", ούτε την σκατοδικαιολογία "ποιος ξέρει μωρέ ποιος τον χτύπησε".
Αν αυτό που βλέπεις παρακάτω δεν σε βγάζει από τα ρούχα σου, πρέπει να μου πεις σε ποια στροφή της μέχρι σήμερα ζωής σου ξεφορτώθηκες για πάντα την ανθρωπιά σου.
Κι αν σε βγάζει απάντησέ μου, σε παρακαλώ, τι στο διάολο περιμένεις ακόμα για να πάρεις την κοινωνία σου πίσω;
Και, φυσικά, συλλογική ευθύνη δεν υπάρχει. Μόνο προσωπική εθελοτυφλία, όμως να ξέρεις ότι ισούται με συνενοχή.
Tuesday, May 14, 2013
Monday, May 13, 2013
Όταν μιλάνε για τις Σκουριές εσύ ποιον πιστεύεις;
Γιατί εγώ μόνο τα βίντεο που ανεβάζουν όσοι και όσες ήταν εκεί:
Sunday, May 12, 2013
Το κείμενο του Κάισαρα Νικόλαου και οι αλλεπάλληλες διορθώσεις...
Ο Καίσαρας Νικόλαος βούτηξε το φτερό της ιερής χήνας στο μελανοδοχείο κι άρχισε να γράφει με τα όμορφα, στρωτά του γράμματα στην ήδη απλωμένη περγαμηνή.
Η βία που ξέσπασε στην Γαλατία συνιστά μέγιστη πρόκληση εναντίον του Κράτους και του Προσώπου Μας. Είναι ανόητο να πιστεύει οποιοσδήποτε πως έχει δικαίωμα στην διαμαρτυρία. Είναι αντιθέτως ευνόητο, οποιοδήποτε αίτημα των υπηκόων μας να εξετάζεται από το Θεϊκό Μεγαλείο του Καίσαρα που είναι η μόνη πηγή Δικαίου. Δεν μπορούν να επιβάλλουν το δικό τους "δίκαιο" οι βάρβαροι Κέλτες που βάφουν ακόμη με χυμούς δένδρων τα πρόσωπά τους και επιτίθενται στις πάνοπλες λεγεώνες μας με πέτρες και ξύλα. Καλούμε την Σύγκλητο και τον Λαό της Ρώμης να καταδικάσουν τη νέα προκλητική ενέργεια εναντίον της ευνομίας στην αυτοκρατορία που καθυβρίζει το Θείο Πρόσωπο του Καίσαρα. Χωρίς υπεκφυγές σαν του Κικέρωνα και υποσημειώσεις σαν του Κατιλίνα. Βρούτεια μισόλογα συνδυασμένα με συμμετοχή σε οργιαστικές παγανιστικές εκδηλώσεις δεν χωράνε. Επιτέλους, ας αναλάβουν όλοι τις ευθύνες τους απέναντι στην Σύγκλητο, την έννομη τάξη του Καίσαρα και την Λύκαινα-Μάνα της Ρώμης.
Κάλεσε τον Γάιο Κοπιπέιστους, τον πρώτο Γραμματέα του και σκυθρωπός του έδειξε την ανοιχτή, υγρή ακόμη από το μελάνι, περγαμηνή. Αυτός, σιωπηλά και με προσεκτικές κινήσεις, την απέσπασε από το μαρμάρινο γραφείο και με συνεχείς βαθιές υποκλίσεις άρχισε να κατευθύνεται προς την έξοδο.
Όταν τελειώσετε με την αντιγραφή, να φέρετε όλα τα αντίγραφα εδώ, να τα σφραγίσω με την Βούλα μου, βροντοφώναξε ο Κάισαρας Νικόλαος πριν αποσπάσει την προσοχή του ο δίσκος με τα ολόφρεσκα σταφύλια. Και τώρα ας έρθουν οι αυλητρίδες, ψιθύρισε ενώ ξάπλωνε στο ανάκλιντρο.
Ο πρώτος γραμματέας και έμπιστος άνθρωπος του Υπουργού προσπέρασε βιαστικά το Γραφείο Τύπου που δούλευε με προσωπικό αργίας και μπήκε μερικές πόρτες παρακάτω σε ένα μικρό γραφείο που δεν είχε καμιά ταμπέλα στην πόρτα.
Ρε Γιώργη, το άτομο έχει φύγει πια τελείως, κάτι πρέπει να γίνει... Διάβασε ρε, τι μου έγραψε Κυριακάτικα για όσα έγιναν απάνω είπε στον μεσόκοπο άντρα που ήταν αραχτός πίσω από το γραφείο και έδειχνε να χαζολογάει στα κοινωνικά δίκτυα από την ταμπλέτα του.
O Γιώργης πήρε την περγαμηνή κι έπειτα την ξαναπέταξε πάνω στο γραφείο.
Καλά ρε μαλάκα, τόσο δύσκολο είναι να το πιάσεις το έργο; Διάβαζε μου εσύ να στο στρώσω εγώ στο φτερό! Αλλά κοίτα να μάθεις γρήγορα για να το κάνεις μόνος σου, δεν θα περάσω όλα τα Σ-Κ μου εδώ..."
Ο έμπιστος άνθρωπος άρχισε να διαβάζει αργά και δυνατά:
Η βία που ξέσπασε στην Γαλατία συνιστά μέγιστη πρόκληση εναντίον του Κράτους και του Προσώπου Μας.
Ο Γιώργης άρχισε να πληκτρολογεί στην ταμπλέτα του.
Το 'χω, προχώρα.
Τι το 'χεις, ρε; Πώς θα μάθω αν δεν μου λες τι αλλάζεις; διαμαρτυρήθηκε ο έμπιστος άνθρωπος και πρώτος γραμματέας.
Εντάξει άκου. Όπου σε παίρνει πλάι στο Κράτος κολλάς ένα Δικαίου και καμιά αναφορά στην χώρα. Όπου παραφεύγει ο Μεγάλος, τον σβήνεις. Όπου μπορείς γίνεσαι πιο σαφής. Απλά πράγματα, άκου το πως γίνεται λοιπόν...
Οι πυροβολισμοί εναντίον αστυνομικών στη Χαλκιδική συνιστούν μέγιστη πρόκληση εναντίον του Κράτους Δικαίου στη χώρα μας.
Κάτι πιάνω... Άρα το, Είναι ανόητο να πιστεύει οποιοσδήποτε πως έχει δικαίωμα στην διαμαρτυρία. Είναι αντιθέτως ευνόητο, οποιοδήποτε αίτημα των υπηκόων μας να εξετάζεται από το Θεϊκό Μεγαλείο του Καίσαρα που είναι η μόνη πηγή Δικαίου, γίνεται...
Μην τρέχεις κιόλας... Γίνεται, Είναι ευνόητο ότι σε μία δημοκρατική χώρα οποιοσδήποτε έχει δικαίωμα στη διαμαρτυρία. Αλλά είναι ευνόητο επίσης ότι οποιοδήποτε αίτημα εκδικάζεται από τις αρμόδιες δικαστικές ή άλλες εντεταλμένες αρχές, αλλά κρεμάει στο τέλος...
Άμα κολλάγαμε το Δεν μπορούν να επιβάλλουν το δικό τους "δίκαιο" οι βάρβαροι Κέλτες που βάφουν ακόμη με χυμούς δένδρων τα πρόσωπά τους και επιτίθενται στις πάνοπλες λεγεώνες μας με πέτρες και ξύλα, δεν κάθεται;
Μια χαρά κάθεται...και δεν μπορούν να επιβάλλουν το δικό τους “δίκαιο” κουκουλοφόροι με κυνηγετικά όπλα και μολότοφ. Μόνος σου το υπόλοιπο, το 'χεις τώρα!
Μμμ...Καλούμε την Σύγκλητο και τον Λαό της Ρώμης να καταδικάσουν τη νέα προκλητική ενέργεια εναντίον της ευνομίας στην αυτοκρατορία που καθυβρίζει το Θείο Πρόσωπο του Καίσαρα. Χωρίς υπεκφυγές σαν του Κικέρωνα και υποσημειώσεις σαν του Κατιλίνα. Βρούτεια μισόλογα συνδυασμένα με συμμετοχή σε οργιαστικές παγανιστικές εκδηλώσεις δεν χωράνε. Επιτέλους, ας αναλάβουν όλοι τις ευθύνες τους απέναντι στην Σύγκλητο, την έννομη τάξη του Καίσαρα και την Λύκαινα-Μάνα της Ρώμης. Κάτσε, πρώτα πετάμε έξω όλους τους μαλάκες Ρωμαίους που αναφέρει, σωστά;
Ολόσωστα!
Άρα γίνεται... Καλούμε την Βουλή και τον Λαό να καταδικάσουν τη νέα προκλητική ενέργεια εναντίον της ευνομίας στη χώρα μας, χωρίς υπεκφυγές και υποσημειώσεις. Μισόλογα συνδυαζόμενα με συμμετοχή σε εκδηλώσεις δεν χωράνε. Επιτέλους, ας αναλάβουν όλοι τις ευθύνες τους απέναντι στα κόμματα, την έννομη τάξη και το Εθνικό Φρόνημα». Καλά τα πήγα;
Θέλει λίγο στρωσιματάκι ακόμα... Η Βουλή είναι για τα μπάζα και τον Λαό όσο λιγότερο τον ανακατεύεις τόσο το καλύτερο. Οπότε, Καλούμε όλα τα κόμματα και όλους τους φορείς να καταδικάσουν τη νέα προκλητική ενέργεια εναντίον της ευνομίας στη χώρα μας, χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις, για να μην έχουμε και υπεκφυγές και υποσημειώσεις. Αστερίσκοι, ωραία λέξη...
Οκέι, το 'χω! Μισόλογα συνδυαζόμενα με συμμετοχή σε εκδηλώσεις στήριξης δεν χωράνε. Επιτέλους, ας αναλάβουν όλοι τις ευθύνες τους απέναντι στην ελληνική κοινωνία, την έννομη τάξη και το Σύνταγμα. Γαμάω, τώρα;
Ναι ρε, είδες πόσο απλό είναι; Δώστο στα κορίτσια να το στείλουνε. Με δυο-τρία στρωσίματα ακόμα θα γίνεις ξεφτέρι. Και θα σε πάρω να βγάζεις κάνα εξτραδάκι και στην Ομάδα Αλήθειας...
Friday, May 10, 2013
Δεοντολογία και για την αλληλεγγύη...
H "προϊστορία" του θέματος ξεκινά την 1η Απριλίου με αυτήν την ανακοίνωση στο blog της Λαϊκής Συνέλευσης Κατοίκων Πετραλώνων, Κουκακίου και Θησείου, την οποία και αντιγράφω:
Εμείς θα μιλάμε για εμάς.
1 Απριλίου 2013 | Ανακοινώσεις, Υγεία
Ενώ συμπληρώνουμε τέσσερα χρόνια από τότε που εισήλθαμε στην τελευταία φάση της καπιταλιστικής κρίσης, παρατηρούμε μία έντονη και επίμονη κίνηση από την μεριά των αφεντικών για ενσωμάτωση και αφομοίωση αυτοοργανωμένων εγχειρημάτων των από-τα-κάτω.
Εντοπίζουμε αυτή την κίνηση σε κομματικούς μηχανισμούς, σε μη κυβερνητικές οργανώσεις (και την θολούρα που συνοδεύει το περιεχόμενο και τους στόχους τους) και σε προγράμματα χρηματοδοτούμενα από κοινοτικά κονδύλια (όπως π.χ. τα ΕΣΠΑ που χρηματοδοτούν τη δημιουργία συνεργατικών επιχειρήσεων ή την εργασία σε κοινωνικά παντοπωλεία, κοινωνικά ιατρεία κ.τ.λ.).
Αυτό το κείμενό μας, λοιπόν, παρόλο που συγκεκριμενοποιείται σε έναν κομματικό μηχανισμό αποτελεί προϊόν ενός γενικότερου προβληματισμού και μία συζήτησης που είναι σε εξέλιξη στη συνέλευση του ΚΧΥ και συχνά αποτυπώνεται στα κείμενα τα οποία δημοσιοποιούμε. Στο σύντομο μέλλον θα καταθέσουμε μία πιο αναλυτική και ολοκληρωμένη άποψη επί του θέματος.
.
Εμείς θα μιλάμε για εμάς
Την προηγούμενη εβδομάδα διαβάσαμε ρεπορτάζ και συνεντεύξεις οι οποίες παρουσίαζαν τη συλλογικότητα «Αλληλεγγύη για όλους». Στη συνέντευξη τύπου που έδωσαν άτομα της συλλογικότητας (και ένα μέρος της δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο left.gr) μαθαίνουμε ότι «η ‘‘αλληλεγγύη για όλους’’ δημιουργήθηκε από κόσμο με συμμετοχή σε διάφορα κινήματα και δομές αλληλεγγύης και στα πλαίσια της διακήρυξης του ΣΥΡΙΖΑ για την ανάπτυξη και ενίσχυση του κινήματος κοινωνικής αλληλεγγύης».
Λίγους μήνες νωρίτερα, τον Δεκέμβριο του 2012, διαβάζαμε σε φύλλο της εφημερίδας «Αυγή» τον Τάσο Κορωνάκη (μέλος της συντονιστικής γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ) να λέει: Οι δομές της αλληλεγγύης έχουν σκοπό να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις των πολιτικών του Μνημονίου. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι στη χώρα που στερούνται τα στοιχειώδη αγαθά που είναι απαραίτητα για την επιβίωση, όπως τροφή, στέγη και φάρμακα. Ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ δεν επιδιώκει να φτιάξει τις “δικές του” δομές αλληλεγγύης, αλλά να διευκολύνει την επικοινωνία και τον συντονισμό και να στηρίξει με κάθε τρόπο τις ήδη υπάρχουσες.
Και λίγο παρακάτω μαθαίνουμε ότι: η πρωτοβουλία “Αλληλεγγύη για Όλους” αποσκοπεί στο να ενισχύσει αλλά και να παράσχει οργανωτικούς και οικονομικούς πόρους σε 3.000 περίπου δομές αλληλεγγύης οι οποίες είναι διάσπαρτες σε όλη την Ελλάδα.
Και αναρωτιόμαστε, λοιπόν, εμείς: τι δουλειά έχει ένα αυτοοργανωμένο εγχείρημα υγείας όπως είναι ο κοινωνικός χώρος για την υγεία της ΛΣ Πετραλώνων, Θησείου και Κουκακίου να συμπεριλαμβάνεται μέσα σε ένα παρακλάδι μίας κομματικής δομής; Για εμάς η λέξη αυτοοργάνωση συνοδεύεται και από την επιδίωξη ανάληψης της ζωής και των αποφάσεών μας στα χέρια μας. Χωρίς αντιπροσώπους, χωρίς διαμεσολαβητές, έξω και ενάντια σε ιεραρχικές δομές. Ο πατρόνας αυτής της πρωτοβουλίας, ο ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή, έχει μήπως κάποια σχέση με τις παραπάνω αξίες; Μήπως…
Και αναρωτιόμαστε, επίσης, ποιός έχει εξουσιοδοτήσει έναν κομματικό φορέα να αναλάβει «την διευκόλυνση της επικοινωνίας ανάμεσα στις δομές». Πέρυσι, τέτοια εποχή περίπου κάποιοι εκατοντάδες άνθρωποι σπάζαμε τα κεφάλια μας να στήσουμε μία συντονιστική δομή των λαϊκών συνελεύσεων και των συνελεύσεων γειτονιάς. Ήταν μία πρωτοβουλία η οποία στηριζόταν στην άμεση επαφή στα αμφιθέατρα και στην αναζήτηση κοινών εδαφών. Σήμερα, αυτή η «συντονιστική πρωτοβουλία» του «Αλληλεγγύη για όλους» σε ποια ακριβώς επαφή και σχέση βασίζεται; Μήπως σε αυτή των κομματικών σχέσεων;
Σε εκείνο το άρθρο της «Αυγής» (που παραθέσαμε και παραπάνω) ο Κορωνάκης μιλάει και για ενίσχυση με οικονομικούς πόρους σε δομές αλληλεγγύης διάσπαρτες στην Ελλάδα. Να υποθέσουμε ότι το γεγονός ότι συμπεριλαμβανόμαστε στις «αλληλέγγυες δομές» του ιστότοπου αποτελεί μία ανοιχτή πρόσκληση για μία τέτοια οικονομική ενίσχυση; Και επειδή δημιουργείται μία θολούρα για το εάν «τα παίρνουμε από τον ΣΥΡΙΖΑ», έχουμε να δηλώσουμε απλά και κατανοητά κάποια πραγματάκια.
Το εγχείρημά μας παραμένει αυτόνομο, αυτοοργανωμένο, μία απόπειρα αυτοθέσμισης πάνω στα ζητήματα της υγείας. Δεν έχει καμία σχέση με κομματικούς και δημοτικούς μηχανισμούς (ούτε τις παραφυάδες τους). Δεν έχει καμία σχέση με την εκκλησία, με μη κυβερνητικές οργανώσεις, με επιδοτήσεις από ευρωπαϊκά ή άλλα κονδύλια. Και ως τέτοιο θα συνεχίσει.
Είχαμε διαβάσει και εμείς πριν κάμποσο καιρό τις εσωτερικές οδηγίες προς τις τοπικές οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ να «διεισδύουν» στις δομές αλληλεγγύης και στις συνελεύσεις γειτονιών. Είχαμε ακούσει και εμείς για το κονδύλι υποστήριξης δομών αλληλεγγύης που είχε κοπεί από τα κεντρικά της Κουμουνδούρου. Είχαμε υποψιαστεί ότι πολλά εγχειρήματα θα μετατραπούν σε μία δεξαμενή ψήφου για την αδημονούσα αριστερή κυβέρνηση. Και περιμέναμε (και περιμένουμε) να συνεχιστεί αυτή η προσπάθεια αφομοίωσης και ενσωμάτωσης. Βλέπετε, ο αστερισμός της εξουσίας είναι εκτυφλωτικός.
Δεν σκοπεύουμε, όμως, να σιωπήσουμε. Το αυτονόητο που αναμένουμε είναι να απαλειφτεί η δομή του κοινωνικού χώρου για την υγεία από τον ιστότοπο της «Αλληλεγγύης για όλους». Έχουμε τους τρόπους, έχουμε χτίσει τις σχέσεις, έχουμε βρει και τα κουράγια να μιλήσουμε εμείς για εμάς, για το εγχείρημά μας και τα περιεχόμενά του.
Την Πέμπτη 9 Μαΐου η Πρωτοβουλία Κατοίκων Καισαριανής ανέβασε στο blog της το κείμενο που ακολουθεί:
Πέμπτη, 9 Μαΐου 2013
Περί «αλληλεγγύης», πολιτικής καπηλείας και άλλων δαιμονίων.
Ο δρόμος μας οδηγεί σε έναν άλλο κόσμο, που δεν έχει τις απαξίες της αγοράς και τους νόμους του κέρδους.
Δεν πατά πάνω στην εκμετάλλευση και τον φόβο.
Δεν έχει σωτήρες και διαχειριστές της ζωής μας.
Ο κόσμος αυτός κραυγάζει ελευθερία.
Αυτό το απόσπασμα αποτελεί μέρος του κειμένου αυτοπαρουσίασής μας, αναρτημένο δημόσια ηλεκτρονικά, και δημοσιοποιημένο χιλιάδες φορές σε όσους/ες θέλουν να μάθουν για μας. Απορούμε, λοιπόν, με το θράσος και εξοργιζόμαστε με την πολιτική απατεωνιά της κομματικά καθοδηγούμενης από το ΣΥΡΙΖΑ πρωτοβουλίας «αλληλεγγύη για όλους» (solidarity 4all) που χρησιμοποιεί και καπηλεύεται τη συλλογικότητά μας, προκειμένου να μεγεθύνει τον διαδικτυακό της χάρτη με βάση τις δικές της κοντόφθαλμες και εξαργυρώσιμες εκλογικά επιδιώξεις.
Περί πολιτικής απατεωνιάς
Η πρωτοβουλία «αλληλεγγύη για όλους» παρουσιάζεται ως ο διαχειριστής επικοινωνίας δικτύων και δομών κοινωνικής αλληλεγγύης και αυθαίρετα, από τα πάνω, επιχειρεί να διαμεσολαβήσει τις σχέσεις μεταξύ συλλογικοτήτων και εγχειρημάτων, χρησιμοποιώντας τις αυτοοργανωμένες δομές αλληλεγγύης συλλογικοτήτων, μεταξύ των οποίων και τη δική μας, προβάλλοντας πολιτικές θέσεις οι οποίες μας είναι όχι μόνο παντελώς ξένες, αλλά αποβαίνουν εχθρικές και επιχειρούν να αποδομήσουν τον αξιακό τρόπο ζωής και δράσης μας.
Η αλληλεγγύη, η αντίσταση, η αυτοοργάνωση που καπηλεύεται η παραπάνω «πρωτοβουλία» δεν αποτελούν συνθήματα με ημερομηνία λήξης σε μια κάλπη, όπως έντεχνα διακηρύσσει: «για μια ριζοσπαστική και αποτελεσματική κοινωνική αντιπολίτευση, για ένα πολιτικό ρεύμα ανατροπής» προκειμένου αυτό το… ρεύμα ανατροπής να αυξήσει τη δεξαμενή ψήφων του και τελικά να ανατρέψει (τι;) τα εκλογικά ποσοστά και να καταστήσει το κόμμα από το οποίο καθοδηγείται τον επόμενο διαχειριστή αυτού του ίδιου συστήματος.
Η αυτοοργάνωση, η αντίσταση, η αλληλεγγύη, είναι οι αδιαπραγμάτευτες αξίες με τις οποίες χτίζουμε μέρα με τη μέρα δομές που αποτελούν την απαρχή ενός άλλου κόσμου, και μέσα στο σκηνικό της καπιταλιστικής κρίσης δεν απαντάνε μόνο στις ανάγκες μας στο σήμερα με στόχο να διαχειριστούν τη φτώχεια όπως επίσης διακηρύσσει: «…όσοι πληττόμαστε από την κρίση μπορούμε να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας», αλλά υφαίνουν το νήμα μιας ευρύτερης απελευθερωτικής προοπτικής με στόχο το γκρέμισμα αυτού του κόσμου που ζούμε σήμερα, του κόσμου της εκμετάλλευσης. Ως προς αυτό δεν τρέφουμε εκλογικές αυταπάτες για κακούς και καλούς διαχειριστές του συστήματος.
Η αδιαμεσολάβητη δράση, η εναντίωση στην ανάθεση σε «ειδικούς της γνώσης και της πολιτικής», οι συνελεύσεις, η σύνδεσή μας με αυτοοργανωμένες συλλογικές αντιστάσεις καθώς και η δημιουργία απελευθερωτικών δομών ζωής στο εδώ και το τώρα που εμπνέονται από το όνειρο ενός άλλου κόσμου διαφορετικού είναι το μονοπάτι ζωής και αγώνα, που διαβαίνουμε -όχι με ευκολία- για την ανατροπή του άδικου και σάπιου καπιταλιστικού συστήματος, για να αλλάξει η ζωή όλων μας. Και εδώ συναντιόμαστε με όλους, εκείνες κι εκείνους που έχουν τα ίδια όνειρα χωρίς να χρειαζόμαστε ούτε και να ζητάμε διαχειριστές επικοινωνίας. Καλά θα κάνουν να πιστέψουν, είτε τους αρέσει είτε όχι, ότι σε αυτό τον ίδιο δρόμο συναντιόμαστε με ανθρώπους από όλα τα μήκη και τα πλάτη αυτού του πλανήτη χωρίς την ανάγκη της διαμεσολάβησής τους με διεθνείς καμπάνιες και άλλα τέτοιου τύπου εργαλεία που επικαλούνται για να δώσουν ρόλο στην υπόστασή τους.
Περί οργής
Διακηρύσσουν ότι στόχος της πρωτοβουλίας τους είναι: «να ενισχύσει όλα τα υπάρχοντα εγχειρήματα με κάθε δυνατό τρόπο (με υλικά και ανθρώπους, οικονομική στήριξη, αλληλοκάλυψη αναγκών κτλ), καθώς και να προωθήσει τη δημιουργία νέων σε περιοχές ή θεματικές που δεν καλύπτονται.», αλλά και «να προωθήσει διεθνείς καμπάνιες αλληλεγγύης στον ελληνικό λαό, τόσο σε πολιτικό όσο και σε οικονομικό πεδίο, με κινητοποιήσεις, διεθνείς μέρες-δράσεις, αποστολή ενισχύσεων οικονομικών ή σε είδος…» Ήδη από τον Σεπτέμβριο 2012 και μετά από ποικιλοτρόπως δημοσιοποιημένες ανακοινώσεις μελών του ΣΥΡΙΖΑ μαθαίναμε ότι τα δίκτυα αλληλεγγύης που δημιουργεί θα ενισχύσουν και υπάρχουσες δομές αλληλεγγύης που μπορούν να ενισχυθούν και οικονομικά από το «ταμείο αλληλεγγύης» που προέρχεται από μέρος των μισθών των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ (βλ. και δηλώσεις Παπαδημούλη, 2/5/2013, στο διαδίκτυο).
Οργισμένες και οργισμένοι με το θράσος τους απευθύνουμε το ερώτημα: Πώς τόλμησαν να μας συμπεριλάβουν σε μια λίστα εγχειρημάτων τα οποία θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει ένας κομματικός μηχανισμός; Πώς τολμούν να απαξιώνουν και να ευτελίζουν τις δράσεις μας θεωρώντας μας δυνάμει εξωνημένους; Τους απαντούμε να κρατήσουν για τους εαυτούς τους την αργυραμοιβή μέσα στο επίκαιρο κλίμα των επιδοτήσεων διαμέσου ΕΣΠΑ, και των κονδυλίων των ΜΚΟ με τα σκλαβοπάζαρα.
Στον κοινωνικό πόλεμο εμείς πολεμάμε τη φτώχεια νιώθοντας εξεγερμένες και εξεγερμένοι. Δημιουργούμε κοινότητες αγώνα με αδιαμεσολάβητη κοινωνική δράση και αυτοοργανωμένες δομές που σπάνε τον κύκλο της εμπορευματοποίησης σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας. Δομές που στηρίζονται στη δύναμη που μας προσφέρει η συλλογικοποίηση των δράσεων μας, που δεν επιζητούν, αλλά αντιμάχονται την αντίληψη της οικονομικής ή της ενίσχυσης σε είδος από κρατικούς, δημοτικούς φορείς ή ΜΚΟ και τη λογική της ανάθεσης που κρατάει σκλάβους τους εκμεταλλευομένους.
Και η μάχη για την υπεράσπιση των αξιών του αγώνα μας δεν δίνεται μόνο απέναντι στο κράτος αλλά και απέναντι σε κάθε λογής επίδοξους σωτήρες.
Σήμερα, σε μία από τις λίστες ηλεκτρονικής αλληλογραφίας που συμμετέχω, εμφανίστηκε ένα αρχείο .pdf που φέρεται να είναι η απάντηση του solidarity4all. Και λέω φέρεται γιατί μέχρι στιγμής δεν την έχω βρει αναρτημένη πουθενά. Μπορεί όμως να φταίει και το ψάξιμό μου... Το κείμενο λέει:
Δύναμη της αλληλεγγύης είναι ότι ανήκει στο λαό
(ή, ορισμένες απαραίτητες διευκρινίσεις)
Τα τελευταία χρόνια ο λαός μας επέλεξε να αντισταθεί στην κρίση αναπτύσσοντας πολύμορφα και αυτο-οργανωμένα εγχειρήματα κοινωνικής αλληλεγγύης, αμφισβητώντας το ισχύων σύστημα πολιτικής διαμεσολάβησης όπως και την κυριαρχία της αγοράς.
Η «αλληλεγγύη για όλους» δεν αποτελεί τίποτα παραπάνω από ένα ακόμα λιθαράκι μέσα σε αυτόν τον γαλαξία κινήσεων αλληλεγγύης. Μία προσπάθεια που με μια αποκεντροποιητική αντίληψη θέλει με έμπρακτο τρόπο να προσφέρει εργαλεία που να διευκολύνουν την κάλυψη υπαρκτών αναγκών των αυτο-οργανωμένων δομών κοινωνικής αλληλεγγύης και την ανάπτυξη τους.
Στα πλαίσια αυτά είναι εκτός της λογικής της η λειτουργία της σαν συντονιστικό των δομών κοινωνικής αλληλεγγύης, πόσο μάλλον να τις εκπροσωπεί. Θεωρεί αυτονόητη την αυτοτέλεια στον τρόπο λειτουργίας και λήψης των αποφάσεων κάθε συλλογικότητας, ακόμα και αυτών που της έχει ζητηθεί να στηρίξει οικονομικά. Στόχος της είναι η ανταπόκριση στις οξυμένες ανάγκες επιβίωσης και
συλλογικής απάντησης ενός λαού, από το επίπεδο γειτονιάς μέχρι αυτό της χώρας. Μιας κοινωνίας που αγωνίζεται να σταθεί όρθια για να αντιστέκεται στην κοινωνική βαρβαρότητα, τις διαιρετικές πολιτικές και τον εκφασισμό. Κριτήριο μας είναι να είμαστε ωφέλιμοι σε αυτή τη μάχη, προβάλλοντας με επιμονή το τρίπτυχο «αλληλεγγύη - αντίσταση – αυτοργάνωση για την συνολική ανατροπή».
Η «αλληλεγγύη για όλους» θεωρεί ότι σε καιρούς που η κοινωνική καταστροφή αγγίζει τα επίπεδα της
ανθρωπιστικής κρίσης, που δοκιμάζονται οι αντοχές μιας ολόκληρης κοινωνίας, το ζήτημα της αυτο-οργάνωσης αποτελεί υπόθεση για την ίδια την επιβίωση της και όχι ζήτημα ενός πολιτικο-ιδεολογικού χώρου. Κάτι τέτοιο θα ήταν τραγική πολυτέλεια. Πρόκειται για μία μάχη επιβίωσης και προετοιμασίας ενός κινήματος ανατροπής και βαθύτερων κοινωνικών μετασχηματισμών. Για ένα πλατύ, πολύμορφο
και με αντιφατικά πολλές φορές χαρακτηριστικά κίνημα λαϊκής αυτοοργάνωσης και αλληλεγγύης, που δεν μπορεί να χωρέσει, εξαργυρωθεί ή ενταχθεί σε καθαρότητες, επιμέρους πολιτικές «καταγραφές» και «κανονικότητες», θεσμικού ή αντιθεσμικού τύπου.
Σε αυτή τη βάση, λοιπόν, το www.solidarity4all.gr αναπτύχθηκε σαν εργαλείο για:
- Να διευκολύνει την επικοινωνία των δικτύων και των δομών κοινωνικής αλληλεγγύης, καθώς και την ανταλλαγή εμπειριών και «τεχνογνωσίας» μεταξύ τους.
- Να κάνει ορατό και γνωστό το εύρος του κινήματος έμπρακτης και συμμετοχικής αλληλεγγύης, μέσω της καταγραφής όλων των δομών κατά γεωγραφική περιοχή και πεδίο δραστηριότητας.
- Να καταστήσει εύκολα προσβάσιμες στον καθένα και την καθεμία που έχει ανάγκη ή θέλει να βοηθήσει τις δομές κοινωνικής αλληλεγγύης σε όλη την χώρα.
- Να ενισχύσει όλα τα υπάρχοντα εγχειρήματα με κάθε δυνατό τρόπο (με υλικά και ανθρώπους, οικονομική στήριξη, αλληλοκάλυψη αναγκών κτλ), καθώς και να προωθήσει τη δημιουργία νέων σε περιοχές ή θεματικές που δεν καλύπτονται.
- Να διαδώσει την αντίληψη ότι όσοι πληττόμαστε από την κρίση μπορούμε να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Οτι δεν μπορούμε και δεν θέλουμε να υποκαταστήσουμε το υπό διάλυση «κράτος πρόνοιας». Αντίθετα, διεκδικώντας κοινωνικά δικαιώματα για όλους και όλες, οικοδομούμε την ενότητα εργαζομένων – ανέργων, ντόπιων – μεταναστών, υγειονομικών – ασθενών, εκπαιδευτικών
– μαθητών, και μέσα από την αλληλεγγύη αποδεικνύουμε ότι μπορούμε να ζήσουμε καλύτερα. (Δες http://www.solidarity4all.gr/αλληλεγγύη-για-όλους)
Η ιστοσελίδα www.solidarity4all.gr φιλοξενεί, χωρίς αποκλεισμούς, όλα τα εγχειρήματα κοινωνικής αλληλεγγύης που λειτουργούν με την παραπάνω λογική. Η κάθε δομή έχει δικό της χώρο στο www.solidarity4all.gr, τον οποίο ενημερώνει η ίδια, διαμορφώνοντας έτσι ταυτόχρονα την κεντρική ροή ειδήσεων και το περιεχόμενο της ιστοσελίδας. Η οριζόντια και συλλογική αυτή μορφή είναι
απόρροια της επιλογής μας να παράσχουμε χρήσιμα εργαλεία για τις δομές αλληλεγγύης, για όσους τις έχουν άμεση ανάγκη, ή θέλουν να δραστηριοποιηθούν και να φτιάξουν νέες. Ήδη οι ωφέλειες που έχουν προκύψει είναι μεγάλες, τόσο όσον αφορά στη δημιουργία νέων δομών, όσο και άμεσης αλληλοβοήθειας και αλληλοκάλυψης των αναγκών των δομών – κυρίως με αχρήματες πρακτικές.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η κοινή λίστα διαθέσιμων φαρμάκων, που μπορούν να καταρτίσουν μέσω της ιστοσελίδας, τα Κοινωνικά Ιατρεία και Φαρμακεία για την ικανοποίηση των αναγκών τους.
Έχουμε όντως καταγράψει γύρω στις 2.500 οργανισμούς που προσφέρουν «κοινωνικές υπηρεσίες», τις οποίες όμως δεν θα βρείτε στην ιστοσελίδα μας. Η καταγραφή αφορά την δυνατότητα να είμαστε χρήσιμοι σε όσους έχουν άμεση ανάγκη βοήθειας και απευθύνονται σε εμάς από περιοχές όπου δεν υπάρχουν ακόμα αυτο-οργανωμένες δομές αλληλεγγύης. Επίσης γιατί κατανοούμε την αλληλεγγύη σαν πολιτική δράση προκειμένου να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας. Για τους ίδιους λόγους, κι εμείς, δεν είμαστε ΜΚΟ ή φιλανθρωπική οργάνωση και δεν λαμβάνουμε κονδύλια από το κράτος ή ευρωπαϊκά προγράμματα, αλλά προσπαθούμε να στηριχτούμε στις δικές μας δυνάμεις.
Αν και εμείς μπορούμε να μιλήσουμε μόνο για εμάς, και όχι σαν ΣΥΡΙΖΑ, κατανοούμε την έκπληξη, και τη σύγχυση ίσως, που μπορεί να προκαλεί η πρωτότυπη απόφαση ενός πολιτικού φορέα να μην οργανώσει «παρακλάδια (αλληλεγγύης) μίας κομματικής δομής», αλλά, σε αντίθεση με τα κλασσικά εικονογραφημένα, να προάγει την πολιτική κουλτούρα και τις δομές αυτο-οργάνωσης που έχει
γεννήσει η πάλη του ίδιου του λαού μας τα τελευταία χρόνια.
Το κάνει αυτό για να ελέγξει και ενσωματώσει την κοινωνική δυναμική που αναπτύσσεται; Οι προηγούμενες εμπειρίες της αντιπροσωπευτικής λογικής και υποκατάστασης κινημάτων (για να το πούμε ευγενικά) και από πλευρές της Αριστεράς δικαιολογούν αυτές τις ανησυχίες. Από την άλλη όμως το φιξάρισμα μίας αντίληψης και κριτηρίων στον παρελθοντικό χρόνο (στα κλασσικά
εικονογραφημένα), ίσως επειδή παρέχει εύκολα σχήματα και “αιώνιες αλήθειες”, δε βοηθάει να κατανοηθούν οι μορφές ριζοσπαστικοποίησης που γεννιούνται. Να κατανοηθεί ότι η δυναμική των κοινωνικών μετασχηματισμών και της εμπειρίας της μαζικής αντίστασης μπορεί να διαπερνάει εγκάρσια και να αλλάζει κατεστημένες συμπεριφορές και πολιτικούς θεσμούς και οργανισμούς. Με
κάποιον τρόπο, όσο πιο κοντά βρίσκεται κάποιο κόμμα σε αυτή τη δυναμική, τόσο πιο πολύ “απειλείται” ή “εκθέτει” τον εαυτό του, στον κίνδυνο της αλλαγής του. Έτσι «έννοιες όπως «αφομοίωση», «προδοσία» και άλλες της ίδιας γενεαλογίας, θα πρέπει να γίνουν αντικείμενο βαθύτερου προβληματισμού και να τεθούν υπό αμφισβήτηση, δεδομένου ότι δεν επεξηγούν αυτό που
πραγματικά συμβαίνει και λειτουργούν ως παραπλανητικά για μας που αγωνιζόμαστε για τη χειραφέτηση.» (Raul Zibechi, Αυτονομίες και χειραφετήσεις: Η Λατινική Αμερική σε κίνηση, εκδ. Αλάνα, Αθήνα 2010).
Δε τα λέμε όλα αυτά για να καθησυχάσουμε. Ίσως απλά πρέπει να τα αναφέρουμε για να διευκρινήσουμε τη συνείδηση των προκλήσεων που ένα υβριδικό και πολυδιάστατο εγχείρημα σαν την “αλληλεγγύη για όλους” έχει. Αυτό που, όντως, μένει, είναι να αποδείξουμε όσα λέμε στην πράξη. Και αυτό προσπαθούμε.
Μετά από όλα αυτά είναι προφανές ότι είναι επιλογή κάθε δομής αν θέλει να εμφανίζεται στο www.solidarity4all.gr, και ελπίζουμε ότι οι παραπάνω διευκρινήσεις επιτρέπουν και μία δεύτερη σκέψη. Την ίδια στιγμή, όμως, διατηρούμε κάθε δικαίωμα να ενημερώνουμε όποιον και όποια έχει ανάγκη για δράσεις που του είναι απαραίτητες.
Aλληλεγγύη για Όλους
Όπως κάθε φορά που κάνουμε δεοντολογία εδώ στο TALES δεν θα υπάρξει κανένας σχολιασμός από την πλευρά μου. Μπορείς να βγάλεις τα συμπεράσματά σου ή -ακόμα καλύτερα- να το ψάξεις παραπάνω...
Εμείς θα μιλάμε για εμάς.
1 Απριλίου 2013 | Ανακοινώσεις, Υγεία
Ενώ συμπληρώνουμε τέσσερα χρόνια από τότε που εισήλθαμε στην τελευταία φάση της καπιταλιστικής κρίσης, παρατηρούμε μία έντονη και επίμονη κίνηση από την μεριά των αφεντικών για ενσωμάτωση και αφομοίωση αυτοοργανωμένων εγχειρημάτων των από-τα-κάτω.
Εντοπίζουμε αυτή την κίνηση σε κομματικούς μηχανισμούς, σε μη κυβερνητικές οργανώσεις (και την θολούρα που συνοδεύει το περιεχόμενο και τους στόχους τους) και σε προγράμματα χρηματοδοτούμενα από κοινοτικά κονδύλια (όπως π.χ. τα ΕΣΠΑ που χρηματοδοτούν τη δημιουργία συνεργατικών επιχειρήσεων ή την εργασία σε κοινωνικά παντοπωλεία, κοινωνικά ιατρεία κ.τ.λ.).
Αυτό το κείμενό μας, λοιπόν, παρόλο που συγκεκριμενοποιείται σε έναν κομματικό μηχανισμό αποτελεί προϊόν ενός γενικότερου προβληματισμού και μία συζήτησης που είναι σε εξέλιξη στη συνέλευση του ΚΧΥ και συχνά αποτυπώνεται στα κείμενα τα οποία δημοσιοποιούμε. Στο σύντομο μέλλον θα καταθέσουμε μία πιο αναλυτική και ολοκληρωμένη άποψη επί του θέματος.
.
Εμείς θα μιλάμε για εμάς
Την προηγούμενη εβδομάδα διαβάσαμε ρεπορτάζ και συνεντεύξεις οι οποίες παρουσίαζαν τη συλλογικότητα «Αλληλεγγύη για όλους». Στη συνέντευξη τύπου που έδωσαν άτομα της συλλογικότητας (και ένα μέρος της δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο left.gr) μαθαίνουμε ότι «η ‘‘αλληλεγγύη για όλους’’ δημιουργήθηκε από κόσμο με συμμετοχή σε διάφορα κινήματα και δομές αλληλεγγύης και στα πλαίσια της διακήρυξης του ΣΥΡΙΖΑ για την ανάπτυξη και ενίσχυση του κινήματος κοινωνικής αλληλεγγύης».
Λίγους μήνες νωρίτερα, τον Δεκέμβριο του 2012, διαβάζαμε σε φύλλο της εφημερίδας «Αυγή» τον Τάσο Κορωνάκη (μέλος της συντονιστικής γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ) να λέει: Οι δομές της αλληλεγγύης έχουν σκοπό να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις των πολιτικών του Μνημονίου. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι στη χώρα που στερούνται τα στοιχειώδη αγαθά που είναι απαραίτητα για την επιβίωση, όπως τροφή, στέγη και φάρμακα. Ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ δεν επιδιώκει να φτιάξει τις “δικές του” δομές αλληλεγγύης, αλλά να διευκολύνει την επικοινωνία και τον συντονισμό και να στηρίξει με κάθε τρόπο τις ήδη υπάρχουσες.
Και λίγο παρακάτω μαθαίνουμε ότι: η πρωτοβουλία “Αλληλεγγύη για Όλους” αποσκοπεί στο να ενισχύσει αλλά και να παράσχει οργανωτικούς και οικονομικούς πόρους σε 3.000 περίπου δομές αλληλεγγύης οι οποίες είναι διάσπαρτες σε όλη την Ελλάδα.
Και αναρωτιόμαστε, λοιπόν, εμείς: τι δουλειά έχει ένα αυτοοργανωμένο εγχείρημα υγείας όπως είναι ο κοινωνικός χώρος για την υγεία της ΛΣ Πετραλώνων, Θησείου και Κουκακίου να συμπεριλαμβάνεται μέσα σε ένα παρακλάδι μίας κομματικής δομής; Για εμάς η λέξη αυτοοργάνωση συνοδεύεται και από την επιδίωξη ανάληψης της ζωής και των αποφάσεών μας στα χέρια μας. Χωρίς αντιπροσώπους, χωρίς διαμεσολαβητές, έξω και ενάντια σε ιεραρχικές δομές. Ο πατρόνας αυτής της πρωτοβουλίας, ο ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή, έχει μήπως κάποια σχέση με τις παραπάνω αξίες; Μήπως…
Και αναρωτιόμαστε, επίσης, ποιός έχει εξουσιοδοτήσει έναν κομματικό φορέα να αναλάβει «την διευκόλυνση της επικοινωνίας ανάμεσα στις δομές». Πέρυσι, τέτοια εποχή περίπου κάποιοι εκατοντάδες άνθρωποι σπάζαμε τα κεφάλια μας να στήσουμε μία συντονιστική δομή των λαϊκών συνελεύσεων και των συνελεύσεων γειτονιάς. Ήταν μία πρωτοβουλία η οποία στηριζόταν στην άμεση επαφή στα αμφιθέατρα και στην αναζήτηση κοινών εδαφών. Σήμερα, αυτή η «συντονιστική πρωτοβουλία» του «Αλληλεγγύη για όλους» σε ποια ακριβώς επαφή και σχέση βασίζεται; Μήπως σε αυτή των κομματικών σχέσεων;
Σε εκείνο το άρθρο της «Αυγής» (που παραθέσαμε και παραπάνω) ο Κορωνάκης μιλάει και για ενίσχυση με οικονομικούς πόρους σε δομές αλληλεγγύης διάσπαρτες στην Ελλάδα. Να υποθέσουμε ότι το γεγονός ότι συμπεριλαμβανόμαστε στις «αλληλέγγυες δομές» του ιστότοπου αποτελεί μία ανοιχτή πρόσκληση για μία τέτοια οικονομική ενίσχυση; Και επειδή δημιουργείται μία θολούρα για το εάν «τα παίρνουμε από τον ΣΥΡΙΖΑ», έχουμε να δηλώσουμε απλά και κατανοητά κάποια πραγματάκια.
Το εγχείρημά μας παραμένει αυτόνομο, αυτοοργανωμένο, μία απόπειρα αυτοθέσμισης πάνω στα ζητήματα της υγείας. Δεν έχει καμία σχέση με κομματικούς και δημοτικούς μηχανισμούς (ούτε τις παραφυάδες τους). Δεν έχει καμία σχέση με την εκκλησία, με μη κυβερνητικές οργανώσεις, με επιδοτήσεις από ευρωπαϊκά ή άλλα κονδύλια. Και ως τέτοιο θα συνεχίσει.
Είχαμε διαβάσει και εμείς πριν κάμποσο καιρό τις εσωτερικές οδηγίες προς τις τοπικές οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ να «διεισδύουν» στις δομές αλληλεγγύης και στις συνελεύσεις γειτονιών. Είχαμε ακούσει και εμείς για το κονδύλι υποστήριξης δομών αλληλεγγύης που είχε κοπεί από τα κεντρικά της Κουμουνδούρου. Είχαμε υποψιαστεί ότι πολλά εγχειρήματα θα μετατραπούν σε μία δεξαμενή ψήφου για την αδημονούσα αριστερή κυβέρνηση. Και περιμέναμε (και περιμένουμε) να συνεχιστεί αυτή η προσπάθεια αφομοίωσης και ενσωμάτωσης. Βλέπετε, ο αστερισμός της εξουσίας είναι εκτυφλωτικός.
Δεν σκοπεύουμε, όμως, να σιωπήσουμε. Το αυτονόητο που αναμένουμε είναι να απαλειφτεί η δομή του κοινωνικού χώρου για την υγεία από τον ιστότοπο της «Αλληλεγγύης για όλους». Έχουμε τους τρόπους, έχουμε χτίσει τις σχέσεις, έχουμε βρει και τα κουράγια να μιλήσουμε εμείς για εμάς, για το εγχείρημά μας και τα περιεχόμενά του.
Την Πέμπτη 9 Μαΐου η Πρωτοβουλία Κατοίκων Καισαριανής ανέβασε στο blog της το κείμενο που ακολουθεί:
Πέμπτη, 9 Μαΐου 2013
Περί «αλληλεγγύης», πολιτικής καπηλείας και άλλων δαιμονίων.
Ο δρόμος μας οδηγεί σε έναν άλλο κόσμο, που δεν έχει τις απαξίες της αγοράς και τους νόμους του κέρδους.
Δεν πατά πάνω στην εκμετάλλευση και τον φόβο.
Δεν έχει σωτήρες και διαχειριστές της ζωής μας.
Ο κόσμος αυτός κραυγάζει ελευθερία.
Αυτό το απόσπασμα αποτελεί μέρος του κειμένου αυτοπαρουσίασής μας, αναρτημένο δημόσια ηλεκτρονικά, και δημοσιοποιημένο χιλιάδες φορές σε όσους/ες θέλουν να μάθουν για μας. Απορούμε, λοιπόν, με το θράσος και εξοργιζόμαστε με την πολιτική απατεωνιά της κομματικά καθοδηγούμενης από το ΣΥΡΙΖΑ πρωτοβουλίας «αλληλεγγύη για όλους» (solidarity 4all) που χρησιμοποιεί και καπηλεύεται τη συλλογικότητά μας, προκειμένου να μεγεθύνει τον διαδικτυακό της χάρτη με βάση τις δικές της κοντόφθαλμες και εξαργυρώσιμες εκλογικά επιδιώξεις.
Περί πολιτικής απατεωνιάς
Η πρωτοβουλία «αλληλεγγύη για όλους» παρουσιάζεται ως ο διαχειριστής επικοινωνίας δικτύων και δομών κοινωνικής αλληλεγγύης και αυθαίρετα, από τα πάνω, επιχειρεί να διαμεσολαβήσει τις σχέσεις μεταξύ συλλογικοτήτων και εγχειρημάτων, χρησιμοποιώντας τις αυτοοργανωμένες δομές αλληλεγγύης συλλογικοτήτων, μεταξύ των οποίων και τη δική μας, προβάλλοντας πολιτικές θέσεις οι οποίες μας είναι όχι μόνο παντελώς ξένες, αλλά αποβαίνουν εχθρικές και επιχειρούν να αποδομήσουν τον αξιακό τρόπο ζωής και δράσης μας.
Η αλληλεγγύη, η αντίσταση, η αυτοοργάνωση που καπηλεύεται η παραπάνω «πρωτοβουλία» δεν αποτελούν συνθήματα με ημερομηνία λήξης σε μια κάλπη, όπως έντεχνα διακηρύσσει: «για μια ριζοσπαστική και αποτελεσματική κοινωνική αντιπολίτευση, για ένα πολιτικό ρεύμα ανατροπής» προκειμένου αυτό το… ρεύμα ανατροπής να αυξήσει τη δεξαμενή ψήφων του και τελικά να ανατρέψει (τι;) τα εκλογικά ποσοστά και να καταστήσει το κόμμα από το οποίο καθοδηγείται τον επόμενο διαχειριστή αυτού του ίδιου συστήματος.
Η αυτοοργάνωση, η αντίσταση, η αλληλεγγύη, είναι οι αδιαπραγμάτευτες αξίες με τις οποίες χτίζουμε μέρα με τη μέρα δομές που αποτελούν την απαρχή ενός άλλου κόσμου, και μέσα στο σκηνικό της καπιταλιστικής κρίσης δεν απαντάνε μόνο στις ανάγκες μας στο σήμερα με στόχο να διαχειριστούν τη φτώχεια όπως επίσης διακηρύσσει: «…όσοι πληττόμαστε από την κρίση μπορούμε να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας», αλλά υφαίνουν το νήμα μιας ευρύτερης απελευθερωτικής προοπτικής με στόχο το γκρέμισμα αυτού του κόσμου που ζούμε σήμερα, του κόσμου της εκμετάλλευσης. Ως προς αυτό δεν τρέφουμε εκλογικές αυταπάτες για κακούς και καλούς διαχειριστές του συστήματος.
Η αδιαμεσολάβητη δράση, η εναντίωση στην ανάθεση σε «ειδικούς της γνώσης και της πολιτικής», οι συνελεύσεις, η σύνδεσή μας με αυτοοργανωμένες συλλογικές αντιστάσεις καθώς και η δημιουργία απελευθερωτικών δομών ζωής στο εδώ και το τώρα που εμπνέονται από το όνειρο ενός άλλου κόσμου διαφορετικού είναι το μονοπάτι ζωής και αγώνα, που διαβαίνουμε -όχι με ευκολία- για την ανατροπή του άδικου και σάπιου καπιταλιστικού συστήματος, για να αλλάξει η ζωή όλων μας. Και εδώ συναντιόμαστε με όλους, εκείνες κι εκείνους που έχουν τα ίδια όνειρα χωρίς να χρειαζόμαστε ούτε και να ζητάμε διαχειριστές επικοινωνίας. Καλά θα κάνουν να πιστέψουν, είτε τους αρέσει είτε όχι, ότι σε αυτό τον ίδιο δρόμο συναντιόμαστε με ανθρώπους από όλα τα μήκη και τα πλάτη αυτού του πλανήτη χωρίς την ανάγκη της διαμεσολάβησής τους με διεθνείς καμπάνιες και άλλα τέτοιου τύπου εργαλεία που επικαλούνται για να δώσουν ρόλο στην υπόστασή τους.
Περί οργής
Διακηρύσσουν ότι στόχος της πρωτοβουλίας τους είναι: «να ενισχύσει όλα τα υπάρχοντα εγχειρήματα με κάθε δυνατό τρόπο (με υλικά και ανθρώπους, οικονομική στήριξη, αλληλοκάλυψη αναγκών κτλ), καθώς και να προωθήσει τη δημιουργία νέων σε περιοχές ή θεματικές που δεν καλύπτονται.», αλλά και «να προωθήσει διεθνείς καμπάνιες αλληλεγγύης στον ελληνικό λαό, τόσο σε πολιτικό όσο και σε οικονομικό πεδίο, με κινητοποιήσεις, διεθνείς μέρες-δράσεις, αποστολή ενισχύσεων οικονομικών ή σε είδος…» Ήδη από τον Σεπτέμβριο 2012 και μετά από ποικιλοτρόπως δημοσιοποιημένες ανακοινώσεις μελών του ΣΥΡΙΖΑ μαθαίναμε ότι τα δίκτυα αλληλεγγύης που δημιουργεί θα ενισχύσουν και υπάρχουσες δομές αλληλεγγύης που μπορούν να ενισχυθούν και οικονομικά από το «ταμείο αλληλεγγύης» που προέρχεται από μέρος των μισθών των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ (βλ. και δηλώσεις Παπαδημούλη, 2/5/2013, στο διαδίκτυο).
Οργισμένες και οργισμένοι με το θράσος τους απευθύνουμε το ερώτημα: Πώς τόλμησαν να μας συμπεριλάβουν σε μια λίστα εγχειρημάτων τα οποία θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει ένας κομματικός μηχανισμός; Πώς τολμούν να απαξιώνουν και να ευτελίζουν τις δράσεις μας θεωρώντας μας δυνάμει εξωνημένους; Τους απαντούμε να κρατήσουν για τους εαυτούς τους την αργυραμοιβή μέσα στο επίκαιρο κλίμα των επιδοτήσεων διαμέσου ΕΣΠΑ, και των κονδυλίων των ΜΚΟ με τα σκλαβοπάζαρα.
Στον κοινωνικό πόλεμο εμείς πολεμάμε τη φτώχεια νιώθοντας εξεγερμένες και εξεγερμένοι. Δημιουργούμε κοινότητες αγώνα με αδιαμεσολάβητη κοινωνική δράση και αυτοοργανωμένες δομές που σπάνε τον κύκλο της εμπορευματοποίησης σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας. Δομές που στηρίζονται στη δύναμη που μας προσφέρει η συλλογικοποίηση των δράσεων μας, που δεν επιζητούν, αλλά αντιμάχονται την αντίληψη της οικονομικής ή της ενίσχυσης σε είδος από κρατικούς, δημοτικούς φορείς ή ΜΚΟ και τη λογική της ανάθεσης που κρατάει σκλάβους τους εκμεταλλευομένους.
Και η μάχη για την υπεράσπιση των αξιών του αγώνα μας δεν δίνεται μόνο απέναντι στο κράτος αλλά και απέναντι σε κάθε λογής επίδοξους σωτήρες.
Σήμερα, σε μία από τις λίστες ηλεκτρονικής αλληλογραφίας που συμμετέχω, εμφανίστηκε ένα αρχείο .pdf που φέρεται να είναι η απάντηση του solidarity4all. Και λέω φέρεται γιατί μέχρι στιγμής δεν την έχω βρει αναρτημένη πουθενά. Μπορεί όμως να φταίει και το ψάξιμό μου... Το κείμενο λέει:
Δύναμη της αλληλεγγύης είναι ότι ανήκει στο λαό
(ή, ορισμένες απαραίτητες διευκρινίσεις)
Τα τελευταία χρόνια ο λαός μας επέλεξε να αντισταθεί στην κρίση αναπτύσσοντας πολύμορφα και αυτο-οργανωμένα εγχειρήματα κοινωνικής αλληλεγγύης, αμφισβητώντας το ισχύων σύστημα πολιτικής διαμεσολάβησης όπως και την κυριαρχία της αγοράς.
Η «αλληλεγγύη για όλους» δεν αποτελεί τίποτα παραπάνω από ένα ακόμα λιθαράκι μέσα σε αυτόν τον γαλαξία κινήσεων αλληλεγγύης. Μία προσπάθεια που με μια αποκεντροποιητική αντίληψη θέλει με έμπρακτο τρόπο να προσφέρει εργαλεία που να διευκολύνουν την κάλυψη υπαρκτών αναγκών των αυτο-οργανωμένων δομών κοινωνικής αλληλεγγύης και την ανάπτυξη τους.
Στα πλαίσια αυτά είναι εκτός της λογικής της η λειτουργία της σαν συντονιστικό των δομών κοινωνικής αλληλεγγύης, πόσο μάλλον να τις εκπροσωπεί. Θεωρεί αυτονόητη την αυτοτέλεια στον τρόπο λειτουργίας και λήψης των αποφάσεων κάθε συλλογικότητας, ακόμα και αυτών που της έχει ζητηθεί να στηρίξει οικονομικά. Στόχος της είναι η ανταπόκριση στις οξυμένες ανάγκες επιβίωσης και
συλλογικής απάντησης ενός λαού, από το επίπεδο γειτονιάς μέχρι αυτό της χώρας. Μιας κοινωνίας που αγωνίζεται να σταθεί όρθια για να αντιστέκεται στην κοινωνική βαρβαρότητα, τις διαιρετικές πολιτικές και τον εκφασισμό. Κριτήριο μας είναι να είμαστε ωφέλιμοι σε αυτή τη μάχη, προβάλλοντας με επιμονή το τρίπτυχο «αλληλεγγύη - αντίσταση – αυτοργάνωση για την συνολική ανατροπή».
Η «αλληλεγγύη για όλους» θεωρεί ότι σε καιρούς που η κοινωνική καταστροφή αγγίζει τα επίπεδα της
ανθρωπιστικής κρίσης, που δοκιμάζονται οι αντοχές μιας ολόκληρης κοινωνίας, το ζήτημα της αυτο-οργάνωσης αποτελεί υπόθεση για την ίδια την επιβίωση της και όχι ζήτημα ενός πολιτικο-ιδεολογικού χώρου. Κάτι τέτοιο θα ήταν τραγική πολυτέλεια. Πρόκειται για μία μάχη επιβίωσης και προετοιμασίας ενός κινήματος ανατροπής και βαθύτερων κοινωνικών μετασχηματισμών. Για ένα πλατύ, πολύμορφο
και με αντιφατικά πολλές φορές χαρακτηριστικά κίνημα λαϊκής αυτοοργάνωσης και αλληλεγγύης, που δεν μπορεί να χωρέσει, εξαργυρωθεί ή ενταχθεί σε καθαρότητες, επιμέρους πολιτικές «καταγραφές» και «κανονικότητες», θεσμικού ή αντιθεσμικού τύπου.
Σε αυτή τη βάση, λοιπόν, το www.solidarity4all.gr αναπτύχθηκε σαν εργαλείο για:
- Να διευκολύνει την επικοινωνία των δικτύων και των δομών κοινωνικής αλληλεγγύης, καθώς και την ανταλλαγή εμπειριών και «τεχνογνωσίας» μεταξύ τους.
- Να κάνει ορατό και γνωστό το εύρος του κινήματος έμπρακτης και συμμετοχικής αλληλεγγύης, μέσω της καταγραφής όλων των δομών κατά γεωγραφική περιοχή και πεδίο δραστηριότητας.
- Να καταστήσει εύκολα προσβάσιμες στον καθένα και την καθεμία που έχει ανάγκη ή θέλει να βοηθήσει τις δομές κοινωνικής αλληλεγγύης σε όλη την χώρα.
- Να ενισχύσει όλα τα υπάρχοντα εγχειρήματα με κάθε δυνατό τρόπο (με υλικά και ανθρώπους, οικονομική στήριξη, αλληλοκάλυψη αναγκών κτλ), καθώς και να προωθήσει τη δημιουργία νέων σε περιοχές ή θεματικές που δεν καλύπτονται.
- Να διαδώσει την αντίληψη ότι όσοι πληττόμαστε από την κρίση μπορούμε να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Οτι δεν μπορούμε και δεν θέλουμε να υποκαταστήσουμε το υπό διάλυση «κράτος πρόνοιας». Αντίθετα, διεκδικώντας κοινωνικά δικαιώματα για όλους και όλες, οικοδομούμε την ενότητα εργαζομένων – ανέργων, ντόπιων – μεταναστών, υγειονομικών – ασθενών, εκπαιδευτικών
– μαθητών, και μέσα από την αλληλεγγύη αποδεικνύουμε ότι μπορούμε να ζήσουμε καλύτερα. (Δες http://www.solidarity4all.gr/αλληλεγγύη-για-όλους)
Η ιστοσελίδα www.solidarity4all.gr φιλοξενεί, χωρίς αποκλεισμούς, όλα τα εγχειρήματα κοινωνικής αλληλεγγύης που λειτουργούν με την παραπάνω λογική. Η κάθε δομή έχει δικό της χώρο στο www.solidarity4all.gr, τον οποίο ενημερώνει η ίδια, διαμορφώνοντας έτσι ταυτόχρονα την κεντρική ροή ειδήσεων και το περιεχόμενο της ιστοσελίδας. Η οριζόντια και συλλογική αυτή μορφή είναι
απόρροια της επιλογής μας να παράσχουμε χρήσιμα εργαλεία για τις δομές αλληλεγγύης, για όσους τις έχουν άμεση ανάγκη, ή θέλουν να δραστηριοποιηθούν και να φτιάξουν νέες. Ήδη οι ωφέλειες που έχουν προκύψει είναι μεγάλες, τόσο όσον αφορά στη δημιουργία νέων δομών, όσο και άμεσης αλληλοβοήθειας και αλληλοκάλυψης των αναγκών των δομών – κυρίως με αχρήματες πρακτικές.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η κοινή λίστα διαθέσιμων φαρμάκων, που μπορούν να καταρτίσουν μέσω της ιστοσελίδας, τα Κοινωνικά Ιατρεία και Φαρμακεία για την ικανοποίηση των αναγκών τους.
Έχουμε όντως καταγράψει γύρω στις 2.500 οργανισμούς που προσφέρουν «κοινωνικές υπηρεσίες», τις οποίες όμως δεν θα βρείτε στην ιστοσελίδα μας. Η καταγραφή αφορά την δυνατότητα να είμαστε χρήσιμοι σε όσους έχουν άμεση ανάγκη βοήθειας και απευθύνονται σε εμάς από περιοχές όπου δεν υπάρχουν ακόμα αυτο-οργανωμένες δομές αλληλεγγύης. Επίσης γιατί κατανοούμε την αλληλεγγύη σαν πολιτική δράση προκειμένου να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας. Για τους ίδιους λόγους, κι εμείς, δεν είμαστε ΜΚΟ ή φιλανθρωπική οργάνωση και δεν λαμβάνουμε κονδύλια από το κράτος ή ευρωπαϊκά προγράμματα, αλλά προσπαθούμε να στηριχτούμε στις δικές μας δυνάμεις.
Αν και εμείς μπορούμε να μιλήσουμε μόνο για εμάς, και όχι σαν ΣΥΡΙΖΑ, κατανοούμε την έκπληξη, και τη σύγχυση ίσως, που μπορεί να προκαλεί η πρωτότυπη απόφαση ενός πολιτικού φορέα να μην οργανώσει «παρακλάδια (αλληλεγγύης) μίας κομματικής δομής», αλλά, σε αντίθεση με τα κλασσικά εικονογραφημένα, να προάγει την πολιτική κουλτούρα και τις δομές αυτο-οργάνωσης που έχει
γεννήσει η πάλη του ίδιου του λαού μας τα τελευταία χρόνια.
Το κάνει αυτό για να ελέγξει και ενσωματώσει την κοινωνική δυναμική που αναπτύσσεται; Οι προηγούμενες εμπειρίες της αντιπροσωπευτικής λογικής και υποκατάστασης κινημάτων (για να το πούμε ευγενικά) και από πλευρές της Αριστεράς δικαιολογούν αυτές τις ανησυχίες. Από την άλλη όμως το φιξάρισμα μίας αντίληψης και κριτηρίων στον παρελθοντικό χρόνο (στα κλασσικά
εικονογραφημένα), ίσως επειδή παρέχει εύκολα σχήματα και “αιώνιες αλήθειες”, δε βοηθάει να κατανοηθούν οι μορφές ριζοσπαστικοποίησης που γεννιούνται. Να κατανοηθεί ότι η δυναμική των κοινωνικών μετασχηματισμών και της εμπειρίας της μαζικής αντίστασης μπορεί να διαπερνάει εγκάρσια και να αλλάζει κατεστημένες συμπεριφορές και πολιτικούς θεσμούς και οργανισμούς. Με
κάποιον τρόπο, όσο πιο κοντά βρίσκεται κάποιο κόμμα σε αυτή τη δυναμική, τόσο πιο πολύ “απειλείται” ή “εκθέτει” τον εαυτό του, στον κίνδυνο της αλλαγής του. Έτσι «έννοιες όπως «αφομοίωση», «προδοσία» και άλλες της ίδιας γενεαλογίας, θα πρέπει να γίνουν αντικείμενο βαθύτερου προβληματισμού και να τεθούν υπό αμφισβήτηση, δεδομένου ότι δεν επεξηγούν αυτό που
πραγματικά συμβαίνει και λειτουργούν ως παραπλανητικά για μας που αγωνιζόμαστε για τη χειραφέτηση.» (Raul Zibechi, Αυτονομίες και χειραφετήσεις: Η Λατινική Αμερική σε κίνηση, εκδ. Αλάνα, Αθήνα 2010).
Δε τα λέμε όλα αυτά για να καθησυχάσουμε. Ίσως απλά πρέπει να τα αναφέρουμε για να διευκρινήσουμε τη συνείδηση των προκλήσεων που ένα υβριδικό και πολυδιάστατο εγχείρημα σαν την “αλληλεγγύη για όλους” έχει. Αυτό που, όντως, μένει, είναι να αποδείξουμε όσα λέμε στην πράξη. Και αυτό προσπαθούμε.
Μετά από όλα αυτά είναι προφανές ότι είναι επιλογή κάθε δομής αν θέλει να εμφανίζεται στο www.solidarity4all.gr, και ελπίζουμε ότι οι παραπάνω διευκρινήσεις επιτρέπουν και μία δεύτερη σκέψη. Την ίδια στιγμή, όμως, διατηρούμε κάθε δικαίωμα να ενημερώνουμε όποιον και όποια έχει ανάγκη για δράσεις που του είναι απαραίτητες.
Aλληλεγγύη για Όλους
Όπως κάθε φορά που κάνουμε δεοντολογία εδώ στο TALES δεν θα υπάρξει κανένας σχολιασμός από την πλευρά μου. Μπορείς να βγάλεις τα συμπεράσματά σου ή -ακόμα καλύτερα- να το ψάξεις παραπάνω...
Thursday, May 9, 2013
Ο Antonio για τον ΟΠΑΠ...
Η ΣΚΑΝΔΑΛΩΔΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ: Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΠΑΠ
του συναγωνιστή Antonio Giovetti, Μαδρίτη
Στην τελευταία πράξη των "Ιππέων" ο Αριστοφάνης περιγράφει τον αγώνα μεταξύ του πολιτικού Κλέωνος και του χασάπη Αγορακρίτου με σκοπό την κατάκτηση μιας γυναικας ονομαζόμενης Δημοκρατίας.
Οι δυο μνηστήρες έπρεπε να της φέρουν ένα καλάθι με τα καλύτερα δώρα και καθώς ο Κλέων είχε κλέψει όλα τα αγαθά, ο Aγορακριτος βγήκε νικητής.
Όσοι, στην σημερινή Ελλάδα, ασχολούνται με τα δημοσια ακολουθούν κατά γράμμα το παράδειγμα του πάλαι ποτε επικεφαλής της δημοκρατικής παράταξης, ξεπουλώντας αισχρώς την λαϊκή περιουσια.
Ο ΜΑΓΕΙΡΕΜΕΝΟΣ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ
Την πρώτη Μαΐου, μια συμβολική μέρα για όλους τους εργαζομενους, το TAIΠΕΔ ανακοίνωσε την ολοκλήρωση του διαγωνισμού για την ιδιωτικοποίηση του ΟΠΑΠ.
Το επενδυτικό κεφαλαιο Emma Δέλτα, του οποιου οι ιδιοκτητες είναι ο Τσέχος Jiri Smejc και ο Γεώργιος Μελισσανίδης, γόνος του γνωστού μεγιστάνα του πετρελαιου Δημήτρη Μελισσανίδη, απέκτησε το 33% των μετοχων της εταιρείας σε ένα τίμημα που ανερχόταν στα 652 εκατομμύρια ευρώ, συν αλλα 60 που αντιστοιχούν στο μέρισμα του...
Δημοσιου για το έτος 2012.
Ο κύριος Στέλιος Σταυρίδης, πρόεδρος του Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων, θεώρησε την πώληση ως μια εθνική επιτυχία που θα συμβάλλει σημαντικά στην δημοσιονομική εξυγίανση, τονίζοντας ότι το Δημόσιο θα εισπράξει, για δέκα χρονια, 6.3 δισεκατομμύρια ευρώ.
Σύμφωνα με το επίσημο δελτίο τύπου, το TAIΠΕΔ δηλώνει ότι το τίμημα ξεπερνάει 18.6 φορες τα εκτιμημένα κέρδη του οργανισμού για το έτος 2013, κάτι που υποδεικνύει ότι ο προϋπολογισμός του ΟΠΑΠ ήταν μαγειρεμένος.
Τα καθαρά κέρδη του οργανισμού, που πέρσι έφτασαν στα 505 εκατομμύρια ευρώ θα μειωθούν, κατά τις εκτιμήσεις της κυβέρνησης, στα 113 εκατομμύρια λόγω μιας διάταξης που επιβάλλει φορολογικό συντελεστή του 30% στα μεικτά κέρδη των επιχειρήσεων του κλάδους του τζόγου.
Και σε αυτήν την περιπτώσεις, οι προβλέψεις των επισημων φορέων είναι λανθασμένες εξαιτίας μαθηματικών σφαλμάτων.
Αυτό το γεγονός επαληθεύει τις απόψεις κάποιων οικονομολόγων της αξιωματικής αντιπολίτευσης οι οποιοι υποστηρίζουν ότι τα δεδομένα του Υπουργείου Οικονομικών και του TAIΠΕΔ θα αντιστοιχούσαν μονο στο τρίμηνο προϋπολογισμό του ΟΠΑΠ.
ΠΡΟΦΙΛ ΤΩΝ ΠΛΕΙΟΔΟΤΩΝ
Η επαγγελματική σταδιοδρομία του Τσέχου επενδυτη Jiri Smejc ξεκινάει στο 1991, όταν διαχειριζόταν ένα επενδυτικό κεφαλαιο της αξιας 225 εκατομμυρίων δολαρίων. Σύντομα έγινε γνωστός σε επιχειρηματικούς κύκλους της Ρωσίας, της Ιταλίας και της Άπω Ανατολής. Πρόσφατα μπήκε με δύναμη και στην ελληνική αγορά με την απόκτηση μετοχων της Τράπεζα Πειραιώς και την συμμετοχη του και στον διαγωνισμό για την ΔΕΠΑ-ΔΕΣΦΑ.
Σύμφωνα με τον αγγλόφωνο Τύπο, το επενδυτικό κεφαλαιο Emma Δέλτα δημιουργήθηκε τον περασμένο Νοέμβριο και κατατέθηκε σε τραπεζικά ιδρύματα της Κύπρου.
Ο άλλος πλειοδότης είναι ο Γεώργιος Μελισσανίδης, γιος του ιδιοκτητη της Aegean Oil Δημήτρη Μελισσανίδη, ο οποιος κατηγορείται για λαθρεμπόριο και πλαστογραφία.
Ο συνήγορος του είναι ο Φαΐλος Κρανιδιώτης, σύμβουλος του πρωθυπουργός Αντώνη Σαμαρά. Αυτή η σημαντική λεπτομέρεια προκαλεί σοβαρές αμφιβολίες για την διαδικασία του συγκεκριμένου διαγωνισμού. Μήπως υπήρχαν πολιτικές πιέσεις για να ευνοηθεί το σχήμα Μελισσανίδη;
Γιατί γνωστά επενδυτικά κεφαλαια σαν το βρετανικό BC Partners η μεγάλες επιχειρήσεις του τομέα του τζόγου όπως η ισραηλινή Playtech και η γερμανική Gauselmann δεν υπέβαλαν καμια δεσμευτική προσφορα στο τέλος της δεύτερης φάσης του διαγωνισμού;
Ο ΤΡΙΤΟΣ ΝΙΚΗΤΗΣ
Στην υπόθεση ΟΠΑΠ χωράνε άλλοι διακεκριμένοι δισεκατομμυριούχοι όπως ο Σωκράτης Κόκκαλης.
Στις 8 Απριλίου διεξήχθη η συνεδρίαση των μετοχων της εταιρείας με σκοπό την έγκριση ενός πενταετούς συμβολαίου της αξιας 108.000.000 ευρώ με την Intralot A.E., μια από τις επιχειρήσεις του ομίλου Κόκκαλη, για την προμήθεια ηλεκτρονικού και πληροφορικού εξοπλισμού.
Η ψηφοφορία πραγματοποιήθηκε με σκανδαλώδεις τρόπους: το TAIΠΕΔ, στο οποιο το Δημόσιο παραχώρησε το 33% των μετοχων του ΟΠΑΠ, δήλωσε "παρών" και με την απουσία άλλων επενδυτών προχώρησε η διαδικασία. Μετά από λίγες μέρες, ακόμα και βουλευτές που στηρίζουν την κυβέρνηση όπως η κυρια Μπακογιάννη διετύπωσε μια ερώτηση στον υπουργό Οικονομικών Ιωάννη Στουρνάρα για το συγκεκριμένο θέμα.
Έτσι, χάριν σε αυτό το ντροπιαστικό παρασκήνιο πουλήθηκε μια από τις πιο κερδοφόρες ελληνικές εταιρίες. Και, ακόμη για μια φορα, ο λαός σώπα..
ΠΗΓΗ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
ΠΗΓΗ ΣΤΑ ΙΣΠΑΝΙΚΑ
του συναγωνιστή Antonio Giovetti, Μαδρίτη
Στην τελευταία πράξη των "Ιππέων" ο Αριστοφάνης περιγράφει τον αγώνα μεταξύ του πολιτικού Κλέωνος και του χασάπη Αγορακρίτου με σκοπό την κατάκτηση μιας γυναικας ονομαζόμενης Δημοκρατίας.
Οι δυο μνηστήρες έπρεπε να της φέρουν ένα καλάθι με τα καλύτερα δώρα και καθώς ο Κλέων είχε κλέψει όλα τα αγαθά, ο Aγορακριτος βγήκε νικητής.
Όσοι, στην σημερινή Ελλάδα, ασχολούνται με τα δημοσια ακολουθούν κατά γράμμα το παράδειγμα του πάλαι ποτε επικεφαλής της δημοκρατικής παράταξης, ξεπουλώντας αισχρώς την λαϊκή περιουσια.
Ο ΜΑΓΕΙΡΕΜΕΝΟΣ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ
Την πρώτη Μαΐου, μια συμβολική μέρα για όλους τους εργαζομενους, το TAIΠΕΔ ανακοίνωσε την ολοκλήρωση του διαγωνισμού για την ιδιωτικοποίηση του ΟΠΑΠ.
Το επενδυτικό κεφαλαιο Emma Δέλτα, του οποιου οι ιδιοκτητες είναι ο Τσέχος Jiri Smejc και ο Γεώργιος Μελισσανίδης, γόνος του γνωστού μεγιστάνα του πετρελαιου Δημήτρη Μελισσανίδη, απέκτησε το 33% των μετοχων της εταιρείας σε ένα τίμημα που ανερχόταν στα 652 εκατομμύρια ευρώ, συν αλλα 60 που αντιστοιχούν στο μέρισμα του...
Δημοσιου για το έτος 2012.
Ο κύριος Στέλιος Σταυρίδης, πρόεδρος του Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων, θεώρησε την πώληση ως μια εθνική επιτυχία που θα συμβάλλει σημαντικά στην δημοσιονομική εξυγίανση, τονίζοντας ότι το Δημόσιο θα εισπράξει, για δέκα χρονια, 6.3 δισεκατομμύρια ευρώ.
Σύμφωνα με το επίσημο δελτίο τύπου, το TAIΠΕΔ δηλώνει ότι το τίμημα ξεπερνάει 18.6 φορες τα εκτιμημένα κέρδη του οργανισμού για το έτος 2013, κάτι που υποδεικνύει ότι ο προϋπολογισμός του ΟΠΑΠ ήταν μαγειρεμένος.
Τα καθαρά κέρδη του οργανισμού, που πέρσι έφτασαν στα 505 εκατομμύρια ευρώ θα μειωθούν, κατά τις εκτιμήσεις της κυβέρνησης, στα 113 εκατομμύρια λόγω μιας διάταξης που επιβάλλει φορολογικό συντελεστή του 30% στα μεικτά κέρδη των επιχειρήσεων του κλάδους του τζόγου.
Και σε αυτήν την περιπτώσεις, οι προβλέψεις των επισημων φορέων είναι λανθασμένες εξαιτίας μαθηματικών σφαλμάτων.
Αυτό το γεγονός επαληθεύει τις απόψεις κάποιων οικονομολόγων της αξιωματικής αντιπολίτευσης οι οποιοι υποστηρίζουν ότι τα δεδομένα του Υπουργείου Οικονομικών και του TAIΠΕΔ θα αντιστοιχούσαν μονο στο τρίμηνο προϋπολογισμό του ΟΠΑΠ.
ΠΡΟΦΙΛ ΤΩΝ ΠΛΕΙΟΔΟΤΩΝ
Η επαγγελματική σταδιοδρομία του Τσέχου επενδυτη Jiri Smejc ξεκινάει στο 1991, όταν διαχειριζόταν ένα επενδυτικό κεφαλαιο της αξιας 225 εκατομμυρίων δολαρίων. Σύντομα έγινε γνωστός σε επιχειρηματικούς κύκλους της Ρωσίας, της Ιταλίας και της Άπω Ανατολής. Πρόσφατα μπήκε με δύναμη και στην ελληνική αγορά με την απόκτηση μετοχων της Τράπεζα Πειραιώς και την συμμετοχη του και στον διαγωνισμό για την ΔΕΠΑ-ΔΕΣΦΑ.
Σύμφωνα με τον αγγλόφωνο Τύπο, το επενδυτικό κεφαλαιο Emma Δέλτα δημιουργήθηκε τον περασμένο Νοέμβριο και κατατέθηκε σε τραπεζικά ιδρύματα της Κύπρου.
Ο άλλος πλειοδότης είναι ο Γεώργιος Μελισσανίδης, γιος του ιδιοκτητη της Aegean Oil Δημήτρη Μελισσανίδη, ο οποιος κατηγορείται για λαθρεμπόριο και πλαστογραφία.
Ο συνήγορος του είναι ο Φαΐλος Κρανιδιώτης, σύμβουλος του πρωθυπουργός Αντώνη Σαμαρά. Αυτή η σημαντική λεπτομέρεια προκαλεί σοβαρές αμφιβολίες για την διαδικασία του συγκεκριμένου διαγωνισμού. Μήπως υπήρχαν πολιτικές πιέσεις για να ευνοηθεί το σχήμα Μελισσανίδη;
Γιατί γνωστά επενδυτικά κεφαλαια σαν το βρετανικό BC Partners η μεγάλες επιχειρήσεις του τομέα του τζόγου όπως η ισραηλινή Playtech και η γερμανική Gauselmann δεν υπέβαλαν καμια δεσμευτική προσφορα στο τέλος της δεύτερης φάσης του διαγωνισμού;
Ο ΤΡΙΤΟΣ ΝΙΚΗΤΗΣ
Στην υπόθεση ΟΠΑΠ χωράνε άλλοι διακεκριμένοι δισεκατομμυριούχοι όπως ο Σωκράτης Κόκκαλης.
Στις 8 Απριλίου διεξήχθη η συνεδρίαση των μετοχων της εταιρείας με σκοπό την έγκριση ενός πενταετούς συμβολαίου της αξιας 108.000.000 ευρώ με την Intralot A.E., μια από τις επιχειρήσεις του ομίλου Κόκκαλη, για την προμήθεια ηλεκτρονικού και πληροφορικού εξοπλισμού.
Η ψηφοφορία πραγματοποιήθηκε με σκανδαλώδεις τρόπους: το TAIΠΕΔ, στο οποιο το Δημόσιο παραχώρησε το 33% των μετοχων του ΟΠΑΠ, δήλωσε "παρών" και με την απουσία άλλων επενδυτών προχώρησε η διαδικασία. Μετά από λίγες μέρες, ακόμα και βουλευτές που στηρίζουν την κυβέρνηση όπως η κυρια Μπακογιάννη διετύπωσε μια ερώτηση στον υπουργό Οικονομικών Ιωάννη Στουρνάρα για το συγκεκριμένο θέμα.
Έτσι, χάριν σε αυτό το ντροπιαστικό παρασκήνιο πουλήθηκε μια από τις πιο κερδοφόρες ελληνικές εταιρίες. Και, ακόμη για μια φορα, ο λαός σώπα..
ΠΗΓΗ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
ΠΗΓΗ ΣΤΑ ΙΣΠΑΝΙΚΑ
Από την Συνέλευση της Πλατείας Βικτωρίας κάλεσμα σε πορεία και συναυλία...
Σύντροφοι/ισσες, καλημέρα
Την Παρασκευή που μας έρχεται –10 Μάη– η συνέλευση της πλ. Βικτωρίας κλείνει 2 χρόνια ύπαρξης και δράσης: συστήθηκε με πρωτοβουλία κατοίκων αμέσως μετά τα φασιστικό πογκρόμ του 2011 με πρωταρχικό στόχο να μην γίνει η περιοχή μας ένας ακόμη Αγ. Παντελεήμονας.
Ένας στόχος που όχι μόνο αποδείχτηκε εφικτός μέσα στην πορεία του χρόνου (οι φασίστες δεν μπόρεσαν έκτοτε να ξανακάνουν κίνηση στην περιοχή), αλλά που έδωσε το έναυσμα για συνολικότερες παρεμβάσεις με τη δημιουργία πραγματικών δικτύων σχέσεων στο πεδίο της γειτονιάς. Μικροφωνικές αντιπληροφόρησης, παρεμβάσεις και μοιράσματα κειμένων, γιορτές με συλλογική κουζίνα, προβολές και θεατρικό παιχνίδι, αλλά φυσικά και επανασυνδέσεις ρεύματος (τις οποίες δεν σταματήσαμε ποτέ και έχουν επεκταθεί μέχρι την περιοχή του Αγ. Παντελεήμονα) είναι κομμάτια της δράσης που αρθρώθηκε στο πεδίο της γειτονιάς όλο αυτό το διάστημα. Επιπρόσθετα –και καθώς η διασύνδεση με τους μετανάστες ήταν εξαρχής κεντρικό ζητούμενο– η συμμετοχή μας τους τελευταίους μήνες στη Συνέλευση Μεταναστών & Αλληλέγγυων ΑΣΟΕΕ ήταν σημαντική ως επιλογή στο πεδίο της αντιθέσμισης για τον αντικατασταλτικό, αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό χαρακτήρα της συνέλευσης.
Όμως αν ο παρακρατικός φασισμός αποτραβήχτηκε από τη γειτονιά μας, ο θεσμικός και επίσημος όχι μόνο συνέχισε, αλλά και αναβαθμίστηκε σημαντικά. Η αστυνομική κατοχή του κέντρου της Αθήνας, το ανελέητο κυνήγι των μεταναστών με την επιχείρηση «ξένιος Ζευς», το αντίστοιχο των τοξικοεξαρτημένων και των άστεγων με την επιχείρηση «Θέτις», οι εισβολές στις καταλήψεις της Villa Αμαλίας και της Σκαραμαγκά και στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι ΑΣΟΕΕ, οι διαρκείς αστυνομικές επιθέσεις στον πανεπιστημιακό χώρο της ΑΣΟΕΕ, η πραγματική συμπόρευση του Δήμου Αθηναίων με τα περιεχόμενα και τα προτάγματα της Χρυσής Αυγής είναι η εφιαλτική πραγματικότητα του μητροπολιτικού κέντρου που η περιοχή της πλ. Βικτωρίας βιώνει σε καθημερινή βάση.
Μέσα σε αυτά τα πλαίσια καλούμε αύριο στις 6.00 το απόγευμα αντιφασιστική πορεία στην πλ. Βικτωρίας (και στη συνέχεια θα ακολουθήσει συναυλία Hip-Hop). Η στήριξή σας, στον βαθμό που είναι εφικτή και δεδομένου ότι το κάλεσμά μας γίνεται κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, θα ήταν πολύ σημαντική.
Με συντροφικούς χαιρετισμούς
συνέλευση της πλ. Βικτωρίας
Wednesday, May 8, 2013
Queer Festival από σήμερα στο ΕΜΠΡΟΣ
Άντε να δω πως θα προλάβεις και το "παράλληλο" Αντιαπαγορευτικό...
Οι συζητήσεις που κάναμε για την έννοια του queer ξεκινούσαν συνήθως από τη σεξουαλικότητα, και προσπαθούσαν να προσδιορίσουν το πολιτικό στις έμφυλες πρακτικές.
Με την λέξη queer συνήθως αντιλαμβανόμαστε ομάδες που συνδέονται με σεξουαλικές συμπεριφορές που αποκλίνουν απο το “κανονικό”, όπως οι ομοφυλόφιλ@, οι αμφιφυλόφιλ@, οι διεμφυλικ@, και οι παρενδυτικ@.
Καταλάβαμε οτι η έννοια του queer ξεπερνάει την συνδεσή της με την σεξουαλικότητα, καθώς σχετίζεται με επιθυμίες που υπερβαίνουν τα όρια της κυρίαρχης αφήγησης και της “ορθής” συμπεριφοράς. Η επιθυμία δεν συνιστά μιά ελεύθερη φυσική παραγωγή: είναι διαμεσολαβημένη άρα υπόκειται σε έλεγχο, συχνά είναι αντικείμενο καταστολής, εκφράζει κι αναπαράγει ακριβώς αυτήν την εξουσία που την καταστέλλει.
Οπότε κάτω απο ποιές συνθήκες “γινόμαστε” queer και τι αντίκτυπο έχει;
Πώς παρεισφρύουν πατριαρχικές δομές μέσα στην πολιτική σκέψη και δράση ομάδων που στόχος τους είναι η κατάλυση των κάθετων δομών εξουσίας; Μπορούμε να διαμορφώσουμε την πολιτική σκέψη και δράση μέσα απο την εμπειρία των queer πρακτικών και αφηγήσεων;
Στην Αθήνα αλλά και σε ολόκληρη την Ελλάδα, βιώνουμε καθημερινά την κανονικοποίηση της βίας, τον εκθειασμό του αυταρχισμού και του αποκλεισμού, την πλήρη αναβίωση πρακτικών και λόγων της πατριαρχίας, τον άκρατο ρατσισμό απέναντι σε οποιονδήποτε άνθρωπο έχει ξεφύγει από την ηθική της σεξουαλικής, θρησκευτικής, φυλετικής, οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής κανονικοποίησης.
Ανοίγουμε τον χώρο του ΕΜΠΡΟΣ στις ατομικές και ομαδικές “queer” προσπάθειες που συμβαίνουν στην Αθήνα. Στα διαφορετικά ρεύματα σκέψης και δράσης που προχωρούν πέρα από ομοκανονικότητες και ετεροκανονικότητες και κάνουμε ένα ζωντανό διάλογο.
ΤΕΤΑΡΤΗ
15:00-18:00 Workshop: ο κύκλος της αλλαγής,
Σταυρούλα Παπαδόδημα Συστημική Ψυχοθεραπεύτρια. Όλοι έχουμε κάνει κατά καιρούς αλλαγές στη ζωή μας περνώντας από διάφορες φάσεις,άλλοτε με επιτυχία και άλλοτε όχι. Σε αυτό το workshop δουλεύοντας ομαδικά θα δούμε μαζί τα στάδια της Αλλαγής και πώς μπορούμε να πετύχουμε τις αλλαγές που εμείς επιθυμούμε.
19:00-21:00 Αρχιτεκτονική, χώρος, φύλο, σεξουαλικότητα, queer, παρουσία
πειραματικό πάνελ-συζήτηση: Φοίβος Καλλίτσης – Αρχιτέκτονας, Nova Melancholia (Βασίλης Νούλας & Βίκη Κυριακοπούλου) – Σκηνοθέτες, Andrea Gilbert – Κριτικός Τέχνης, Επιμελήτρια εκθέσεων/Οργανώτρια του Athens PRIDE, Γεωργία Σολδάτου – Αρχιτέκτονας, Κώστας Πλέσσας – Εικαστικός, Χριστίνα Θωμοπούλου – Εικαστικός
Εις μνήμην του Γιώργου Μαρνελάκη
21:00-21:30 Queers – Αδερφές – Πούστηδες– Λεσβίες – Ανώμαλοι – Γκέι – Ομοφυλόφιλες.
Οι λέξεις που φοράμε και τι λένε για μας, παρουσίαση Λύο Καλοβυρνάς. Οι λέξεις δεν περιγράφουν πραγματικότητες μόνο· τις (συν)δημιουργούν. Μια κουβέντα με τον Λύο Καλοβυρνά για τις λέξεις που φοράμε, που μας φοράνε, που θα θέλαμε να φορέσουμε ή να βγάλουμε από πάνω μας.
21:30-22:00 Re-naissance, Trauma-naissance (απόπειρα pieta’),
performative παρουσίαση απο το σχήμα Bodarch (Πέτρος Πέτρου, Στέλλα Χατζηπαναγιώτου) «…όταν ο Πλάτωνας, σε συμφωνία με τις ανατολικές παραδόσεις, λέει πως ο έρωτας δέν είναι τίποτε άλλο παρά η έλξη που δοκιμάζουν μεταξύ τους δύο μέρη που είχαν υποστεί έναν διαχωρισμό, αφού πρώτα, άλλωτε ήταν ενωμένα, δέν κάνει τίποτε άλλο απο το να περιγράφει, μ’ένα σχήμα θαυμαστής ποιητικής ομορφιάς, την πιό μεγαλεπήβολη απόπειρα υπερνίκησης του τραύματος της γέννησης μέσω του αληθινά «πλατωνικού» έρωτα, του έρωτα του παιδιού για την μητέρα» Otto Rank από το βιβλίο Ο μύθος του ανδρογύνου του Jean Libis. Σύλληψη-ερμηνεία Bodarch (Πέτρος Πέτρου, Στέλλα Χατζηπαναγιώτου).
22:30-23:40 The Ballad of Genesis and Lady Jay (2011), προβολή ντοκιμαντέρ, σκηνοθεσία Marie Losier.
23:45-01:15 Gendernauts (1999), προβολή ταινίας, σκηνοθεσία Monika Treut.
ΠΕΜΠΤΗ
17:00-20:00 Workshop: “πολλαπλες αντανακλασεις”,
θεατρικό παιχνίδι, Δέσποινα Μαραγκουδάκη, ηθοποιός- εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού. Αντικείμενα και ρούχα που ορίζουν «ποιός είμαι;». Λέξεις και φράσεις που ξεκαθαρίζουν «ποιός είσαι». Ένα θεατρικο παιχνίδι ενηλίκων για την αναζήτηση του φαίνεσθαι και του είναι.
18:00-19:00 Διασυρμός γυναικών θετικών στον HIV, παρουσίαση Μαριανέλλα Κλώκα Βήματα προς την κατάργηση της υγειονομικής διάταξης 39α”.
19:00-22:00 Workshop: BALLERINAS ή αλλιώς H Tέχνη του να μην Παίρνεις τον Εαυτό σου στα Σοβαρά,
απο τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Ευριπίδη Λασκαρίδη (σε χώρο κοντά στο θέατρο Εμπρός, που θα ανακοινωθεί προσεχώς). Στο workshop θα εξερευνηθούν μερικοί από τους τρόπους με τους οποίους η μεταμόρφωση και η γελοιότητα μπορεί να χρησιμοποιηθούν σαν δημιουργικά θεατρικά εργαλεία για το χτίσιμο μίας περσόνας.
19:30-20:00 «pAsoumi»,
σύλληψη-ερμηνεία Λία Γιαννάκου από το προσωπικό της έργο «pAsoumi» θα μιλήσει για «τους 13 αστερισμούς του Ναζκ». Είσοδος κεφάτη και καρδιά ανάλαφρη.
20:00-21:00 Περί Ζώων (Ελφρίντε Γιέλινεκ), σκηνοθεσία Ευγενία Τζιρτζιλάκη
Aνάγνωση του πρώτου μέρους του θεατρικού έργου της Ελφρίντε Γιέλινεκ σε ομαδική μετάφραση Μαρίας Ρούσσου, Λίνας Φιλοπούλου και Ευγενίας Τζιρτζιλάκη. Το έργο θίγει τα θέματα της ερωτικής αγάπης,της πορνείας, του τράφικινγκ και της θρησκείας. Τα θέματα αυτά που εμφανίζονται με αυτή τη σειρά, κλιμακώνουν τη βία και την εξουσία πάνω στη γυναίκα ώς ψυχισμό και σώμα, εκθέτοντας τη βία αυτή ώς στοιχείο δεμένο με την κουλτούρα μας, με την κατανόησή μας του κόσμου, την κοινωνία και την θρησκεία μας. Ερμηνεύουν οι: Ερμιόνη Δόβα, Ελένη Οικονόμου, Κώστας Κοράκης, Νίκος Γιαβρόπουλος.
21:00-21:30 Το ακατανόμαστο φύλο,
Αποστόλης Αρτινός. Μέσα από αναφορές στη ψυχαναλυτική και τη σύγχρονη μεταφεμινιστική σκέψη, το «θηλυκό» και γκέι «φύλο». Ένα φύλο που εξαντλείται στην αποφατικότητά του, στην αδυνατότητα της ονοματοδοσίας του. Ο Αποστόλης Αρτινός είναι συγγραφέας και επιμελητής εκθέσεων σύγχρονης τέχνης.
22:00-22:30 Πλεϊμπακ,
σύλληψη-ερμηνεία Pierre Magendi. Μια μελέτη-σόλο που εξερευνά την αλήθεια των συναισθημάτων και την προσποίηση της καλλιτεχνικής επικοινωνίας μέσω του καραοκέ και του πλεϊμπακ.
22:30-23:00 Α-Δελφικές Εορτές,
Kώστας Τσιούκας-Ντόρα Οικονόμου. Μιά αδελφοποίηση μεταξύ Σύδνευ και Αθήνας, με τον Κώστα Τσιούκα χορευτή χορογράφο κάτοικο Αθήνας, και την Ντόροθυ Οικονόμου, γλωσσολόγο κάτοικο Σύδνευ. Μιά λίστα με queer καταστάσεις και πρόσωπα με 70s μουσική.
23:30-0:45 Die Bettwurst (1971), προβολή ταινίας, σκηνοθεσία Rosa Von Praunheim.
01:00-02:00 The Raspberry Reich (2004), προβολή ταινίας, σκηνοθεσία Bruce LaBruce.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
17:00-18:30 Queer Αισθητική: Διάφωνα ΑΠΕΝΑΝΤΙ,
πάνελ συζήτησης με τη Νίνα Ράπη, θεατρική συγγραφέα και τον Γιώργο Σαμπατακάκη, Επίκουρο Καθηγητή, Πανεπιστήμιο Πατρών. Συντονισμός συζήτησης: Caroline May, εικαστικός.Παρουσίαση/συζήτηση για την queer αισθητική στο θέατρο και αλλού – θεωρητικά, πρακτικά, δυνητικά. “Το Queer δεν προσδιορίζει μια θετικότητα, αλλά μια τοποθέτηση απέναντι σε οτιδήποτε κανονιστικό.” David Halperin
18:30-20:00 Workshop LGBTQ κοινότητα & Ορολογίες, ομάδα Art-act.
20:00-20:30 A queer history of computing,
Ηλίας Μαρμαράς. Μιά απόπειρα να γίνουν ορατές εκείνες οι πλευρές της ιστορίας που συχνά ξεχνιούνται ή σβήνονται και μιά κριτική στην πεποίθηση που θέλει την τεχνική και τη σεξουαλικότητα διαχωρισμένες.
20:30-21:00 Ψάχνοντας τις διαφορές, βρίσκοντας τις ομοιότητες.
Με αφορμή τις δράσεις της Χρύσας Τσαμπάζη, και ιδιαίτερα την περφόρμανς 20 ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΛΕΣΒΙΑ. ΜΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΟΠΕΡΑ στην οποία συμμετείχε, ο Αλέξιος Παπαζαχαρίας θα προσπαθήσει να μετατοπίσει τα κέντρα βάρους από τη διαφορά στην ομοιότητα, και από το σύνολο στο άτομο. Ή και αντίστροφα. Σύλληψη-ερμηνεία Αλέξιος Παπαζαχαρίας
21:30-22:00 Actual wording,
ομάδα χορού Carnation. To Actual wording είναι το αποτέλεσμα της έρευνας της ομάδας χορού Carnation, η οποία αφορά στην άμεση μετάφραση του ήχου σε κίνηση και του αντιληπτικού αποτελέσματος που αυτή παράγει, κάτω από μια πολύ συγκεκριμένη συνθήκη: οι θεατές δεν έρχονται σε επαφή με τον ήχο, σε αντίθεση με τις χορεύτριες, διαμέσω ενός δέκτη και ακουστικών, λαμβάνουν από έναν πομπό κοινό ηχητικό σήμα.
22:00-22:30 Adieu. Επικήδειος για τον Emmanuel Lévinas,
ομάδα Nova Melancholia (σκηνοθεσία Βασίλης Νούλας, ερμηνία Βίκυ Κυριακουλάκου). Performance πάνω στο κείμενο του Ζάκ Ντεριντά.
22:30-23:00 Ματωμένες καρδιές
Υπάρχει η αγάπη για όλες τις ματωμένες καρδιές, ακόμα και σε μιά Κυψέλη. Ένα μελόδραμα απο την Βίκυ Κυριακουλάκου και τον Κώστα Τσιούκα.
23:00-23:30 BANANA SPLIT
Ο Ευριπίδης Λασκαρίδης θα παρουσιάσει στη σκηνή του ΕΜΠΡΟΣ, δείγμα της νέας του δουλειάς με τίτλο BANANA SPLIT. Αντλώντας από την μεταμόρφωση και τη γελοιότητα -δύο από τα βασικότερα χαρακτηριστικά του Queer Performance- θα διασκεδάσει το κοινό δοκιμάζοντας να κατοικήσει ένα τελείως ξένο σώμα για 20′ λεπτά. Στο τέλος της Performance θα ενταχθεί η έναρξη της προβολής του ντοκιμαντέρ της Mary Jordan, Jack Smith and the Destruction of Atlantis, μέσα από το οποίο μπορεί κανείς να γνωρίσει τον πατέρα του Queer Performance. Ο Τζακ Σμιθ ασυμβίβαστος και αντιεμπορικός είναι λιγότερο γνωστός αλλά είναι ο άνθρωπος που επηρέασε βαθιά τον Andy Warhol, την Laurie Anderson, τον Robert Wilson και πολλούς άλλους. Σύλληψη – ερμηνεία: Ευριπίδης Λασκαρίδης, κοστούμι: Άγγελος Μέντης, μουσική: Γιώργος Πούλιος
23:30-1:05 Jack Smith and the Destruction of Atlantis (2006), προβολή ντοκιμαντέρ, σκηνοθεσία Mary Jordan.
01:15-02:00 Flaming Creatures (1963), προβολή ταινίας, σκηνοθεσία Jack Smith.
‘Ολη την ημέρα: Βιβλία και κείμενα ανταλλαγής για το φύλο και τη σεξουαλικότητα.
ΣΑΒΒΑΤΟ
11:00-14:00 WORKSHOP Εκπαίδευση, φύλο και σεξουαλικότητα.
14:00-16:00 WORKSHOP Νέες μορφές οικογένειας.
Δημιουργία παραμυθιών για την ποικιλομορφία της γονεϊκότητας, από τις RAINBOW FAMILIES.
18:00-19:00 Να γράφεις, να γράφεσαι και η έκδοσή σου
(αφήγηση) Μαρία Σαρρή. Για πολλούς πολιτισμούς η πιό προσφιλής επιφάνεια για τις εγγραφές της εξουσίας είναι το γυναικείο κορμί. Καλυμμένο ή τελείως γυμνό πάντα λειτουργούσε ως ένα ζωντανό κείμενο προβολής των ιδεών για το κάλλος και τα ήθη όπως γίνονται αντιληπτά απο τα πατριαρχικά συστήματα. Οι γυναίκες πάντα υπήρξαν το χαρτί ή ο καμβάς και μόνο πρόσφατα έγινε ξεκάθαρο οτι έχουν το ρόλο του δημιουργού, δηλαδή του ενεργητικού, του γραφέα. Μια αφήγηση για την γραφή μέσα απο παραδείγματα εξιστορήσεις και εικόνες.
19:00-19:30 Η ποντιακότητα ως queering,
(παρουσίαση) Άκης Γαβριηλίδης. Στην παρουσίαση, θα εξεταστεί κατά πόσον η έννοια του queering, δηλαδή της υπονόμευσης ή αποσταθεροποίησης των μονοσήμαντων εντάξεων, μπορεί από το πεδίο των σεξουαλικών ταυτοτήτων να επεκταθεί και σε εκείνο των εθν(οτ)ικών.
19:30-21:00 “Σεξουαλική εργασία, φύλο και μετανάστευση”, πάνελ με τις Πάολα Ρεβενιώτη, Λιόπη Αμπατζή, Νέλλη Καμπούρη. Μια συζήτηση γύρω από τη σχέση της σεξουαλικής εργασίας με τη μετανάστευση και το φύλο. Μια προσπάθεια να σκεφτούμε την πορνεία με όρους εργασίας και όχι trafficking ή εξαναγκασμού. Η συζήτηση περιλαμβάνει προβολή του βίντεο “Ανδρική Πορνεία στην Ελλάδα’ από The PaolaProject.
21:00-22:00 Μαμά 2U και Public Idiot,
Performance, Ομάδα Αμάλγαμα. Προβολή αποσπασμάτων και συζήτηση για την έμφυλη-γυναικεία ταυτότητα στην ελληνική πραγματικότητα. Με τα έργα Μαμά 2U και Public Idiot η ομάδα Αμάλγαμα διερευνεί δημιουργικά τις θεωρίες της κοινωνικής κατασκευής του φύλου και της επιτελεστικής υλοποίησης αυτού. Στο έργο Μαμά 2U ο κύριος άξονας επιρροής είναι οι αναλύσεις της Τζούντιθ Μπάτλερ, όπου η έννοια του φύλου θεωρητικοποιείται ως παραστασιακή επιτέλεση, δηλαδή ως ένα κοινωνικό δράμα που αποκρυσταλλώνεται στο χρόνο, μέσω της επιτελεστικής επανάληψης (performative reiteration) σωματικών πρακτικών. Στο έργο Public Idiot παρουσιάζονται μορφές έμφυλων γυναικείων ταυτότητων στον «δημόσιο» και τον «ιδιωτικό» χώρο.. Αρκετά συχνά στο έργο, οι ιδιωτικές ενέργειες λαμβάνουν χώρα σε δημόσιους χώρους με αποτέλεσμα οι «νομιμοποιημένες» μορφές της δημόσιας παρουσίας της ελληνίδας γυναίκας να αποκτούν ένα «άλογο» χαρακτήρα και να παραπαίουν ανάμεσα στο γελοίο και στο ανοίκειο.
22:00-23:00 Ρεσιτάλ, (performance) Magendie Pierre+ group.
Το ρεσιτάλ είναι ένα είδος παράστασης όπου ένας αναγνωρισμένος καλλιτέχνης επιστρέφει στα έργα που υπήρχαν σταθμοί της καριέρας του μέσω μιάς ελεύθερης σύνθεσης όπου εναλλάσσονται στιγμές βιρτουόζικης εκτέλεσης και εξομολόγησης προς το κοινό. Αυτό το Ρεσιτάλ παίζει με τους κώδικες και τους κανόνες ένος τέτοιου σόου και χρησημοποιεί μία παράλογη αφήγηση που συνδέει σκηνές άσχετες μεταξύ τους ώστε να πλάσει έναν καινούριο κόσμο, μια καινούρια πραγματικότητα.
23:00-23:30 ΤΕΟ Drag Show.
23:30 Bella Fuzz (live μουσική) και μετά ΠΑΡΤΥ!
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ
-The Ballad of Genesis and Lady Jaye, (2011) σκηνοθεσία Marie Losier
-Jack Smith and the Destruction of Atlantis, (2006) σκηνοθεσία Mary Jordan
-Born in Flames (1964) σκηνοθεσία Lizzie Borden
-The Raspberry Reich (2004) σκηνοθεσία Bruce LaBruce
-Flaming Creatures (1963) σκηνοθεσία Jack Smith
-Gendernauts (1999) σκηνοθεσία Monika Treut
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ
Αντωνάκης Χριστοδούλου, Φωτεινή Παπαχατζή, Δημήτρης Χαλάτσης, Ντόρα Οικονόμου, Λίλη Ζιούβα, Βασιλεία Στυλιανίδου, Μάγια Μπόντζου.
Εγκατάσταση video και Υλικού έρευνας περί Αρρενωπότητας από την ομάδα qv zine.
Αρχειακό Υλικό, εκπλήξεις κι άλλα δώρα για όλα τα παιδιά.
Οι συζητήσεις που κάναμε για την έννοια του queer ξεκινούσαν συνήθως από τη σεξουαλικότητα, και προσπαθούσαν να προσδιορίσουν το πολιτικό στις έμφυλες πρακτικές.
Με την λέξη queer συνήθως αντιλαμβανόμαστε ομάδες που συνδέονται με σεξουαλικές συμπεριφορές που αποκλίνουν απο το “κανονικό”, όπως οι ομοφυλόφιλ@, οι αμφιφυλόφιλ@, οι διεμφυλικ@, και οι παρενδυτικ@.
Καταλάβαμε οτι η έννοια του queer ξεπερνάει την συνδεσή της με την σεξουαλικότητα, καθώς σχετίζεται με επιθυμίες που υπερβαίνουν τα όρια της κυρίαρχης αφήγησης και της “ορθής” συμπεριφοράς. Η επιθυμία δεν συνιστά μιά ελεύθερη φυσική παραγωγή: είναι διαμεσολαβημένη άρα υπόκειται σε έλεγχο, συχνά είναι αντικείμενο καταστολής, εκφράζει κι αναπαράγει ακριβώς αυτήν την εξουσία που την καταστέλλει.
Οπότε κάτω απο ποιές συνθήκες “γινόμαστε” queer και τι αντίκτυπο έχει;
Πώς παρεισφρύουν πατριαρχικές δομές μέσα στην πολιτική σκέψη και δράση ομάδων που στόχος τους είναι η κατάλυση των κάθετων δομών εξουσίας; Μπορούμε να διαμορφώσουμε την πολιτική σκέψη και δράση μέσα απο την εμπειρία των queer πρακτικών και αφηγήσεων;
Στην Αθήνα αλλά και σε ολόκληρη την Ελλάδα, βιώνουμε καθημερινά την κανονικοποίηση της βίας, τον εκθειασμό του αυταρχισμού και του αποκλεισμού, την πλήρη αναβίωση πρακτικών και λόγων της πατριαρχίας, τον άκρατο ρατσισμό απέναντι σε οποιονδήποτε άνθρωπο έχει ξεφύγει από την ηθική της σεξουαλικής, θρησκευτικής, φυλετικής, οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής κανονικοποίησης.
Ανοίγουμε τον χώρο του ΕΜΠΡΟΣ στις ατομικές και ομαδικές “queer” προσπάθειες που συμβαίνουν στην Αθήνα. Στα διαφορετικά ρεύματα σκέψης και δράσης που προχωρούν πέρα από ομοκανονικότητες και ετεροκανονικότητες και κάνουμε ένα ζωντανό διάλογο.
ΤΕΤΑΡΤΗ
15:00-18:00 Workshop: ο κύκλος της αλλαγής,
Σταυρούλα Παπαδόδημα Συστημική Ψυχοθεραπεύτρια. Όλοι έχουμε κάνει κατά καιρούς αλλαγές στη ζωή μας περνώντας από διάφορες φάσεις,άλλοτε με επιτυχία και άλλοτε όχι. Σε αυτό το workshop δουλεύοντας ομαδικά θα δούμε μαζί τα στάδια της Αλλαγής και πώς μπορούμε να πετύχουμε τις αλλαγές που εμείς επιθυμούμε.
19:00-21:00 Αρχιτεκτονική, χώρος, φύλο, σεξουαλικότητα, queer, παρουσία
πειραματικό πάνελ-συζήτηση: Φοίβος Καλλίτσης – Αρχιτέκτονας, Nova Melancholia (Βασίλης Νούλας & Βίκη Κυριακοπούλου) – Σκηνοθέτες, Andrea Gilbert – Κριτικός Τέχνης, Επιμελήτρια εκθέσεων/Οργανώτρια του Athens PRIDE, Γεωργία Σολδάτου – Αρχιτέκτονας, Κώστας Πλέσσας – Εικαστικός, Χριστίνα Θωμοπούλου – Εικαστικός
Εις μνήμην του Γιώργου Μαρνελάκη
21:00-21:30 Queers – Αδερφές – Πούστηδες– Λεσβίες – Ανώμαλοι – Γκέι – Ομοφυλόφιλες.
Οι λέξεις που φοράμε και τι λένε για μας, παρουσίαση Λύο Καλοβυρνάς. Οι λέξεις δεν περιγράφουν πραγματικότητες μόνο· τις (συν)δημιουργούν. Μια κουβέντα με τον Λύο Καλοβυρνά για τις λέξεις που φοράμε, που μας φοράνε, που θα θέλαμε να φορέσουμε ή να βγάλουμε από πάνω μας.
21:30-22:00 Re-naissance, Trauma-naissance (απόπειρα pieta’),
performative παρουσίαση απο το σχήμα Bodarch (Πέτρος Πέτρου, Στέλλα Χατζηπαναγιώτου) «…όταν ο Πλάτωνας, σε συμφωνία με τις ανατολικές παραδόσεις, λέει πως ο έρωτας δέν είναι τίποτε άλλο παρά η έλξη που δοκιμάζουν μεταξύ τους δύο μέρη που είχαν υποστεί έναν διαχωρισμό, αφού πρώτα, άλλωτε ήταν ενωμένα, δέν κάνει τίποτε άλλο απο το να περιγράφει, μ’ένα σχήμα θαυμαστής ποιητικής ομορφιάς, την πιό μεγαλεπήβολη απόπειρα υπερνίκησης του τραύματος της γέννησης μέσω του αληθινά «πλατωνικού» έρωτα, του έρωτα του παιδιού για την μητέρα» Otto Rank από το βιβλίο Ο μύθος του ανδρογύνου του Jean Libis. Σύλληψη-ερμηνεία Bodarch (Πέτρος Πέτρου, Στέλλα Χατζηπαναγιώτου).
22:30-23:40 The Ballad of Genesis and Lady Jay (2011), προβολή ντοκιμαντέρ, σκηνοθεσία Marie Losier.
23:45-01:15 Gendernauts (1999), προβολή ταινίας, σκηνοθεσία Monika Treut.
ΠΕΜΠΤΗ
17:00-20:00 Workshop: “πολλαπλες αντανακλασεις”,
θεατρικό παιχνίδι, Δέσποινα Μαραγκουδάκη, ηθοποιός- εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού. Αντικείμενα και ρούχα που ορίζουν «ποιός είμαι;». Λέξεις και φράσεις που ξεκαθαρίζουν «ποιός είσαι». Ένα θεατρικο παιχνίδι ενηλίκων για την αναζήτηση του φαίνεσθαι και του είναι.
18:00-19:00 Διασυρμός γυναικών θετικών στον HIV, παρουσίαση Μαριανέλλα Κλώκα Βήματα προς την κατάργηση της υγειονομικής διάταξης 39α”.
19:00-22:00 Workshop: BALLERINAS ή αλλιώς H Tέχνη του να μην Παίρνεις τον Εαυτό σου στα Σοβαρά,
απο τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Ευριπίδη Λασκαρίδη (σε χώρο κοντά στο θέατρο Εμπρός, που θα ανακοινωθεί προσεχώς). Στο workshop θα εξερευνηθούν μερικοί από τους τρόπους με τους οποίους η μεταμόρφωση και η γελοιότητα μπορεί να χρησιμοποιηθούν σαν δημιουργικά θεατρικά εργαλεία για το χτίσιμο μίας περσόνας.
19:30-20:00 «pAsoumi»,
σύλληψη-ερμηνεία Λία Γιαννάκου από το προσωπικό της έργο «pAsoumi» θα μιλήσει για «τους 13 αστερισμούς του Ναζκ». Είσοδος κεφάτη και καρδιά ανάλαφρη.
20:00-21:00 Περί Ζώων (Ελφρίντε Γιέλινεκ), σκηνοθεσία Ευγενία Τζιρτζιλάκη
Aνάγνωση του πρώτου μέρους του θεατρικού έργου της Ελφρίντε Γιέλινεκ σε ομαδική μετάφραση Μαρίας Ρούσσου, Λίνας Φιλοπούλου και Ευγενίας Τζιρτζιλάκη. Το έργο θίγει τα θέματα της ερωτικής αγάπης,της πορνείας, του τράφικινγκ και της θρησκείας. Τα θέματα αυτά που εμφανίζονται με αυτή τη σειρά, κλιμακώνουν τη βία και την εξουσία πάνω στη γυναίκα ώς ψυχισμό και σώμα, εκθέτοντας τη βία αυτή ώς στοιχείο δεμένο με την κουλτούρα μας, με την κατανόησή μας του κόσμου, την κοινωνία και την θρησκεία μας. Ερμηνεύουν οι: Ερμιόνη Δόβα, Ελένη Οικονόμου, Κώστας Κοράκης, Νίκος Γιαβρόπουλος.
21:00-21:30 Το ακατανόμαστο φύλο,
Αποστόλης Αρτινός. Μέσα από αναφορές στη ψυχαναλυτική και τη σύγχρονη μεταφεμινιστική σκέψη, το «θηλυκό» και γκέι «φύλο». Ένα φύλο που εξαντλείται στην αποφατικότητά του, στην αδυνατότητα της ονοματοδοσίας του. Ο Αποστόλης Αρτινός είναι συγγραφέας και επιμελητής εκθέσεων σύγχρονης τέχνης.
22:00-22:30 Πλεϊμπακ,
σύλληψη-ερμηνεία Pierre Magendi. Μια μελέτη-σόλο που εξερευνά την αλήθεια των συναισθημάτων και την προσποίηση της καλλιτεχνικής επικοινωνίας μέσω του καραοκέ και του πλεϊμπακ.
22:30-23:00 Α-Δελφικές Εορτές,
Kώστας Τσιούκας-Ντόρα Οικονόμου. Μιά αδελφοποίηση μεταξύ Σύδνευ και Αθήνας, με τον Κώστα Τσιούκα χορευτή χορογράφο κάτοικο Αθήνας, και την Ντόροθυ Οικονόμου, γλωσσολόγο κάτοικο Σύδνευ. Μιά λίστα με queer καταστάσεις και πρόσωπα με 70s μουσική.
23:30-0:45 Die Bettwurst (1971), προβολή ταινίας, σκηνοθεσία Rosa Von Praunheim.
01:00-02:00 The Raspberry Reich (2004), προβολή ταινίας, σκηνοθεσία Bruce LaBruce.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
17:00-18:30 Queer Αισθητική: Διάφωνα ΑΠΕΝΑΝΤΙ,
πάνελ συζήτησης με τη Νίνα Ράπη, θεατρική συγγραφέα και τον Γιώργο Σαμπατακάκη, Επίκουρο Καθηγητή, Πανεπιστήμιο Πατρών. Συντονισμός συζήτησης: Caroline May, εικαστικός.Παρουσίαση/συζήτηση για την queer αισθητική στο θέατρο και αλλού – θεωρητικά, πρακτικά, δυνητικά. “Το Queer δεν προσδιορίζει μια θετικότητα, αλλά μια τοποθέτηση απέναντι σε οτιδήποτε κανονιστικό.” David Halperin
18:30-20:00 Workshop LGBTQ κοινότητα & Ορολογίες, ομάδα Art-act.
20:00-20:30 A queer history of computing,
Ηλίας Μαρμαράς. Μιά απόπειρα να γίνουν ορατές εκείνες οι πλευρές της ιστορίας που συχνά ξεχνιούνται ή σβήνονται και μιά κριτική στην πεποίθηση που θέλει την τεχνική και τη σεξουαλικότητα διαχωρισμένες.
20:30-21:00 Ψάχνοντας τις διαφορές, βρίσκοντας τις ομοιότητες.
Με αφορμή τις δράσεις της Χρύσας Τσαμπάζη, και ιδιαίτερα την περφόρμανς 20 ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΛΕΣΒΙΑ. ΜΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΟΠΕΡΑ στην οποία συμμετείχε, ο Αλέξιος Παπαζαχαρίας θα προσπαθήσει να μετατοπίσει τα κέντρα βάρους από τη διαφορά στην ομοιότητα, και από το σύνολο στο άτομο. Ή και αντίστροφα. Σύλληψη-ερμηνεία Αλέξιος Παπαζαχαρίας
21:30-22:00 Actual wording,
ομάδα χορού Carnation. To Actual wording είναι το αποτέλεσμα της έρευνας της ομάδας χορού Carnation, η οποία αφορά στην άμεση μετάφραση του ήχου σε κίνηση και του αντιληπτικού αποτελέσματος που αυτή παράγει, κάτω από μια πολύ συγκεκριμένη συνθήκη: οι θεατές δεν έρχονται σε επαφή με τον ήχο, σε αντίθεση με τις χορεύτριες, διαμέσω ενός δέκτη και ακουστικών, λαμβάνουν από έναν πομπό κοινό ηχητικό σήμα.
22:00-22:30 Adieu. Επικήδειος για τον Emmanuel Lévinas,
ομάδα Nova Melancholia (σκηνοθεσία Βασίλης Νούλας, ερμηνία Βίκυ Κυριακουλάκου). Performance πάνω στο κείμενο του Ζάκ Ντεριντά.
22:30-23:00 Ματωμένες καρδιές
Υπάρχει η αγάπη για όλες τις ματωμένες καρδιές, ακόμα και σε μιά Κυψέλη. Ένα μελόδραμα απο την Βίκυ Κυριακουλάκου και τον Κώστα Τσιούκα.
23:00-23:30 BANANA SPLIT
Ο Ευριπίδης Λασκαρίδης θα παρουσιάσει στη σκηνή του ΕΜΠΡΟΣ, δείγμα της νέας του δουλειάς με τίτλο BANANA SPLIT. Αντλώντας από την μεταμόρφωση και τη γελοιότητα -δύο από τα βασικότερα χαρακτηριστικά του Queer Performance- θα διασκεδάσει το κοινό δοκιμάζοντας να κατοικήσει ένα τελείως ξένο σώμα για 20′ λεπτά. Στο τέλος της Performance θα ενταχθεί η έναρξη της προβολής του ντοκιμαντέρ της Mary Jordan, Jack Smith and the Destruction of Atlantis, μέσα από το οποίο μπορεί κανείς να γνωρίσει τον πατέρα του Queer Performance. Ο Τζακ Σμιθ ασυμβίβαστος και αντιεμπορικός είναι λιγότερο γνωστός αλλά είναι ο άνθρωπος που επηρέασε βαθιά τον Andy Warhol, την Laurie Anderson, τον Robert Wilson και πολλούς άλλους. Σύλληψη – ερμηνεία: Ευριπίδης Λασκαρίδης, κοστούμι: Άγγελος Μέντης, μουσική: Γιώργος Πούλιος
23:30-1:05 Jack Smith and the Destruction of Atlantis (2006), προβολή ντοκιμαντέρ, σκηνοθεσία Mary Jordan.
01:15-02:00 Flaming Creatures (1963), προβολή ταινίας, σκηνοθεσία Jack Smith.
‘Ολη την ημέρα: Βιβλία και κείμενα ανταλλαγής για το φύλο και τη σεξουαλικότητα.
ΣΑΒΒΑΤΟ
11:00-14:00 WORKSHOP Εκπαίδευση, φύλο και σεξουαλικότητα.
14:00-16:00 WORKSHOP Νέες μορφές οικογένειας.
Δημιουργία παραμυθιών για την ποικιλομορφία της γονεϊκότητας, από τις RAINBOW FAMILIES.
18:00-19:00 Να γράφεις, να γράφεσαι και η έκδοσή σου
(αφήγηση) Μαρία Σαρρή. Για πολλούς πολιτισμούς η πιό προσφιλής επιφάνεια για τις εγγραφές της εξουσίας είναι το γυναικείο κορμί. Καλυμμένο ή τελείως γυμνό πάντα λειτουργούσε ως ένα ζωντανό κείμενο προβολής των ιδεών για το κάλλος και τα ήθη όπως γίνονται αντιληπτά απο τα πατριαρχικά συστήματα. Οι γυναίκες πάντα υπήρξαν το χαρτί ή ο καμβάς και μόνο πρόσφατα έγινε ξεκάθαρο οτι έχουν το ρόλο του δημιουργού, δηλαδή του ενεργητικού, του γραφέα. Μια αφήγηση για την γραφή μέσα απο παραδείγματα εξιστορήσεις και εικόνες.
19:00-19:30 Η ποντιακότητα ως queering,
(παρουσίαση) Άκης Γαβριηλίδης. Στην παρουσίαση, θα εξεταστεί κατά πόσον η έννοια του queering, δηλαδή της υπονόμευσης ή αποσταθεροποίησης των μονοσήμαντων εντάξεων, μπορεί από το πεδίο των σεξουαλικών ταυτοτήτων να επεκταθεί και σε εκείνο των εθν(οτ)ικών.
19:30-21:00 “Σεξουαλική εργασία, φύλο και μετανάστευση”, πάνελ με τις Πάολα Ρεβενιώτη, Λιόπη Αμπατζή, Νέλλη Καμπούρη. Μια συζήτηση γύρω από τη σχέση της σεξουαλικής εργασίας με τη μετανάστευση και το φύλο. Μια προσπάθεια να σκεφτούμε την πορνεία με όρους εργασίας και όχι trafficking ή εξαναγκασμού. Η συζήτηση περιλαμβάνει προβολή του βίντεο “Ανδρική Πορνεία στην Ελλάδα’ από The PaolaProject.
21:00-22:00 Μαμά 2U και Public Idiot,
Performance, Ομάδα Αμάλγαμα. Προβολή αποσπασμάτων και συζήτηση για την έμφυλη-γυναικεία ταυτότητα στην ελληνική πραγματικότητα. Με τα έργα Μαμά 2U και Public Idiot η ομάδα Αμάλγαμα διερευνεί δημιουργικά τις θεωρίες της κοινωνικής κατασκευής του φύλου και της επιτελεστικής υλοποίησης αυτού. Στο έργο Μαμά 2U ο κύριος άξονας επιρροής είναι οι αναλύσεις της Τζούντιθ Μπάτλερ, όπου η έννοια του φύλου θεωρητικοποιείται ως παραστασιακή επιτέλεση, δηλαδή ως ένα κοινωνικό δράμα που αποκρυσταλλώνεται στο χρόνο, μέσω της επιτελεστικής επανάληψης (performative reiteration) σωματικών πρακτικών. Στο έργο Public Idiot παρουσιάζονται μορφές έμφυλων γυναικείων ταυτότητων στον «δημόσιο» και τον «ιδιωτικό» χώρο.. Αρκετά συχνά στο έργο, οι ιδιωτικές ενέργειες λαμβάνουν χώρα σε δημόσιους χώρους με αποτέλεσμα οι «νομιμοποιημένες» μορφές της δημόσιας παρουσίας της ελληνίδας γυναίκας να αποκτούν ένα «άλογο» χαρακτήρα και να παραπαίουν ανάμεσα στο γελοίο και στο ανοίκειο.
22:00-23:00 Ρεσιτάλ, (performance) Magendie Pierre+ group.
Το ρεσιτάλ είναι ένα είδος παράστασης όπου ένας αναγνωρισμένος καλλιτέχνης επιστρέφει στα έργα που υπήρχαν σταθμοί της καριέρας του μέσω μιάς ελεύθερης σύνθεσης όπου εναλλάσσονται στιγμές βιρτουόζικης εκτέλεσης και εξομολόγησης προς το κοινό. Αυτό το Ρεσιτάλ παίζει με τους κώδικες και τους κανόνες ένος τέτοιου σόου και χρησημοποιεί μία παράλογη αφήγηση που συνδέει σκηνές άσχετες μεταξύ τους ώστε να πλάσει έναν καινούριο κόσμο, μια καινούρια πραγματικότητα.
23:00-23:30 ΤΕΟ Drag Show.
23:30 Bella Fuzz (live μουσική) και μετά ΠΑΡΤΥ!
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ
-The Ballad of Genesis and Lady Jaye, (2011) σκηνοθεσία Marie Losier
-Jack Smith and the Destruction of Atlantis, (2006) σκηνοθεσία Mary Jordan
-Born in Flames (1964) σκηνοθεσία Lizzie Borden
-The Raspberry Reich (2004) σκηνοθεσία Bruce LaBruce
-Flaming Creatures (1963) σκηνοθεσία Jack Smith
-Gendernauts (1999) σκηνοθεσία Monika Treut
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ
Αντωνάκης Χριστοδούλου, Φωτεινή Παπαχατζή, Δημήτρης Χαλάτσης, Ντόρα Οικονόμου, Λίλη Ζιούβα, Βασιλεία Στυλιανίδου, Μάγια Μπόντζου.
Εγκατάσταση video και Υλικού έρευνας περί Αρρενωπότητας από την ομάδα qv zine.
Αρχειακό Υλικό, εκπλήξεις κι άλλα δώρα για όλα τα παιδιά.
Tuesday, May 7, 2013
Ο θάνατος του George Kant
"Ο Άπατρις της Πάτρας"
Ο Γιώργος πέθανε, σήμερα Τρίτη το πρωί στις 7 η ώρα. Θα ταφεί αύριο Τετάρτη 8 Μαΐου, στις 6 το απόγευμα, στο νεκροταφείο του αγίου Κωνσταντίνου, στα Ροΐτικα της Πάτρας. Καλούνται όλοι οι φίλοι και οι φίλες του, και όποιος άλλος το επιθυμεί, να παρευρεθούν στην ταφή του στον παραπάνω χώρο. Παρακαλούνται όλοι να αναδημοσιεύσουν και να μεταδώσουν αυτή την αναγγελία θανάτου. Μαζί με το θάνατο του Γιώργου κλείνει για πάντα και αυτό το ιστολόγιο, όπως και το δικό του.
Το site του
Ο Γιώργος πέθανε, σήμερα Τρίτη το πρωί στις 7 η ώρα. Θα ταφεί αύριο Τετάρτη 8 Μαΐου, στις 6 το απόγευμα, στο νεκροταφείο του αγίου Κωνσταντίνου, στα Ροΐτικα της Πάτρας. Καλούνται όλοι οι φίλοι και οι φίλες του, και όποιος άλλος το επιθυμεί, να παρευρεθούν στην ταφή του στον παραπάνω χώρο. Παρακαλούνται όλοι να αναδημοσιεύσουν και να μεταδώσουν αυτή την αναγγελία θανάτου. Μαζί με το θάνατο του Γιώργου κλείνει για πάντα και αυτό το ιστολόγιο, όπως και το δικό του.
Το site του
Οι "Εκδόσεις των Συναδέλφων" κάνουν Διημερίδα στις 10 & 11 Μαΐου...
«Το ελληνικό βιβλίο στην κρίση: Σκέψεις για το παρελθόν, παρατηρήσεις για το παρόν, ιδέες για το μέλλον»
10 -11 Μαΐου 2013
Αμφιθέατρο «Ιω. Δρακόπουλος», Προπύλαια Πανεπιστημίου Αθηνών
Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων διοργανώνουν διημερίδα για το ελληνικό βιβλίο θεωρώντας ότι στις συνθήκες της παρούσας οικονομικής κρίσης ο ευαίσθητος χώρος του βιβλίου δοκιμάζεται ιδιαίτερα και ότι απαιτείται συνολική και συγκροτημένη προσέγγιση των προβλημάτων του.
Την πρώτη ημέρα της διημερίδας, την Παρασκευή, 10/5, πανεπιστημιακοί καθηγητές και ερευνητές θα παρουσιάσουν πτυχές από την ιστορία των εκδόσεων και της τυπογραφίας της νεώτερης και σύγχρονης Ελλάδας. Σκοπός μας είναι η συμβολή στη διερεύνηση του εν πολλοίς ανεξερεύνητου αυτού χώρου και της ανάδειξης της ιδιομορφίας του βιβλίου ως πολιτισμικό, μορφωτικό και οικονομικό αγαθό.
Κατά τη δεύτερη ημέρα των εργασιών, το Σάββατο, 11/5, το βήμα θα δοθεί στους ανθρώπους του βιβλίου που συμμετέχουν στην αλυσίδα παραγωγής του, ώστε να παρουσιάσουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και τις λύσεις που προκρίνονται. Συγγραφείς, εκδότες, επιμελητές, μεταφραστές, βιβλιοπώλες και οι εργαζόμενοι του χώρου θα αναλύσουν τις απειλές και προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο κλάδος σήμερα, μετά από τρία χρόνια οικονομικής ύφεσης και κρίσης. Θα τεθούν τα ζητήματα των νέων συνθηκών της παραγωγής και της πρόσβασης στο βιβλίο όπως η ψηφιακή τεχνολογία, το μέλλον των βιβλιοθηκών στη χώρα μας (της Εθνικής Βιβλιοθήκης καθώς και των δημόσιων και δημοτικών). Τέλος, θα αναδειχθούν οι προοπτικές που θέλουμε να συνδιαμορφώσουμε για την επιβίωση και το μέλλον του ελληνικού βιβλίου.
Συμμετέχουν: Λουκάς Αξελός, Τόνια Αράχωβα, Χρήστος Αστερίου, Νικόλας Βουλέλης, Έφη Γιαννοπούλου, Γιώργος Γλωσσιώτης, Βασίλης Γραμμέλης, Νίκος Δαββέτας, Δημήτρης Δημόπουλος, Αθηνά Ζηζοπούλου, Κρίτων Ηλιόπουλος, Άννα Καρακατσούλη, Βαγγέλης Καραμανωλάκης, Χριστίνα Κυριακοπούλου, Νίκος Λαμπρόπουλος, Νίκος Μέλιος, Χριστίνα Μπάνου, Νίκος Ξυδάκης, Δημήτρης Παυλόπουλος, Μανώλης Πιμπλής, Παναγιώτης Σουλτάνης, Θωμάς Τσαλαπάτης, Βάσιας Τσοκόπουλος, εργαζόμενοι επιμελητές-μεταφραστές και βιβλιοϋπάλληλοι.
Η διημερίδα θα γίνει στο Αμφιθέατρο «Ιω. Δρακόπουλος» στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών (Πανεπιστημίου 30), την Παρασκευή, 10 Μαΐου, 18:00-21:00 και το Σάββατο, 11 Μαΐου, 9:30-14:30 και 17:30-21:00.
ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ:
Παρασκευή, 10/5, 18:00-21:00
18:00 Χαιρετισμός από τις Εκδόσεις των Συναδέλφων
Από την ιστορία του ελληνικού βιβλίου και της τυπογραφίας (19ος-20ος αι.)
Προεδρία: Νίκος Μέλλιος
18:20 Λουκάς Αξελός (εκδότης – εκδόσεις Στοχαστής), «Οι περιπέτειες του βιβλίου και των ιδεών στην κρίσιμη εικοσαετία 1960-1980»
18:40 Αθηνά Ζηζοπούλου (ιστορικός), «Η συγκρότηση του Συνδικάτου Εργατών Τύπου Αθηνών, 1900-1940»
19:00 Άννα Καρακατσούλη (ιστορικός, επίκουρη καθηγήτρια στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών του ΕΚΠΑ), «Όταν τα βιβλία πουλιούνταν… αλλά δεν αγοράζονταν: Η κρίση του βιβλίου τη δεκαετία του 1930»
19:20 Χριστίνα Μπάνου (επίκουρη καθηγήτρια στο τμήμα Αρχειονομίας –Βιβλιοθηκονομίας του Ιονίου Πανεπιστημίου), «Παλαιές αξίες και νέοι όροι: οι αλλαγές στην εκδοτική αλυσίδα και οι προκλήσεις για την ελληνική εκδοτική βιομηχανία»
19:40 Δημήτρης Παυλόπουλος (ιστορικός, επίκουρος καθηγητής στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΕΚΠΑ), «Πρωτότυπο εναντίον φαντάσματος: Εικονογράφος παλαιάς κοπής στον καιρό της κρίσης»
20:00 Βάσιας Τσοκόπουλος (ιστορικός), «Η κρίση του βιβλίου πριν τον πόλεμο και σήμερα: παραλληλίες και διαφορές»
20:20-21:00 Συζήτηση
Σάββατο, 11/5, 9:30-13:30
Οι άνθρωποι του βιβλίου σε συνθήκες κρίσης
Προεδρία: Βαγγέλης Καραμανωλάκης
09:30 Χρήστος Αστερίου (συγγραφέας), «Ο νέος συγγραφέας στην ελληνική εκδοτική στέπα»
09:50 Θωμάς Τσαλαπάτης (αρθρογράφος, ποιητής), «Η πύκνωση της ιστορίας και η συμπύκνωση της γλώσσας: Θεματικές, μοτίβα και γλώσσα της νεότερης ποιητικής γενιάς στην Ελλάδα της κρίσης»
10:10 Κρίτων Ηλιόπουλος (μεταφραστής), «Οι Μεταφράσεις και η Πατριδογνωσία»
10:30 Παναγιώτης Σουλτάνης (επιμελητής), «Ο επιμελητής του μεταφρασμένου κειμένου: Η σύνθετη αποστολή του αφανούς τελωνοφύλακα»
10:50 Μιχάλης Λαλιώτης (συνδικαλιστής στον κλάδο των μεταφραστών-επιμελητών), «Μεταφραστές Επιμελητές Διορθωτές στο χώρο του βιβλίου: Χτες και σήμερα»
11:10-11:30 Διάλειμμα
11:30 Βασίλης Γραμέλης (εκδότης, εκδόσεις ΚΨΜ και Στρατής), «Η παραγωγή, το κόστος και η αγορά του βιβλίου στη χώρα μας σε καιρούς κρίσης»
11:50 Νίκος Λαμπρόπουλος (βιβλιοπώλης, βιβλιοπωλείο Σύγχρονη Έκφραση Λιβαδειά), «Κρίση: Αλάτι πάνω στις πληγές της βιβλιοαγοράς»
12:10 Δημήτρης Δημόπουλος (εκδότης-βιβλιοπώλης, Εναλλακτικό Βιβλιοπωλείο – Εκδόσεις Κουκκίδα), «Υπάρχει τελικά κρίση στο βιβλίο;»
12:30 Νίκος Αντωνίου (συνδικαλιστής στον κλάδο των βιβλιοϋπαλλήλων), «Οι εργασιακές σχέσεις στον χώρο του βιβλίου στα χρόνια του μνημονίου»
12:50-13:30 Συζήτηση
Σάββατο, 11/5, 17:30-21:00
Σύγχρονες προκλήσεις
Προεδρία: Άννα Καρακατσούλη
17:30 Τόνια Αράχωβα (Αναπληρώτρια Γενική Διευθύντρια της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος), «Εθνική Βιβλιοθήκη: ένας εθνικός οργανισμός σε εξέλιξη»
17:50 Χριστίνα Κυριακοπούλου (βιβλιοθηκονόμος, κοινωνιολόγος), «Οι δημοτικές/δημόσιες βιβλιοθήκες σήμερα: τι και γιατί»
18:10 Γιώργος Γλωσσιώτης (βιβλιοθηκονόμος), «Ψηφιακό βιβλίο: συνέχεια ή τομή;»
18:30 Έφη Γιαννοπούλου (μεταφράστρια), «Το βιβλίο στην καρδιά της κρίσης: χαρτογράφηση του παρόντος και αναζήτηση μελλοντικής προοπτικής»
18:50-19:15 Διάλειμμα
19:15 Στρογγυλή τράπεζα: Προοπτικές και ζητούμενα
Προεδρία: Μανώλης Πιμπλής
Συμμετέχουν: Νίκος Ξυδάκης (δημοσιογράφος, τεχνοκριτικός), Νίκος Δαββέτας (συγγραφέας, κριτικός), Νικόλας Βουλέλης (δημοσιογράφος, μεταφραστής) και Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων
20:15-21:00 Συζήτηση
Subscribe to:
Posts (Atom)