Saturday, November 22, 2014

Απεργία Πείνας: Εικοστή έκτη (Δέκατη ένατη) του Ηρακλή Κωστάρη, Δέκατη τρίτη του Νίκου Ρωμανού, Έκτη του Γιάννη Μιχαηλίδη, Μερική Αναστολή στην Αμυγδαλέζα

ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥ ΠΕΙΝΑΣ ΗΡΑΚΛΗ ΚΩΣΤΑΡΗ
Σε καγκελόφραχτο κελί 2x2 με δεκάδες αστυνομικούς της αντιτρομοκρατικής «νοσηλεύεται» στον Ευαγγελισμό ο απεργός πείνας Ηρακλής Κωστάρης. Όλο το προηγούμενο βράδυ αγνοείτο και κάποια στιγμή εντοπίστηκε από την οικογένειά του στο Αττικό νοσοκομείο, όπου προσπάθησαν –παρά τη θέλησή του- να του χορηγήσουν ορό. Μετά από διαμαρτυρίες -και πάλι εν κρυπτώ- μεταφέρθηκε στον Ευαγγελισμό.

Ο Η. Κωστάρης φοβούμενος το ενδεχόμενο της υποχρεωτικής σίτισης και έχοντας απηυδήσει με την μεγάλη αστυνομική φρουρά, η οποία απαγορεύει και στη σύζυγό του ακόμα να τον δει, ζητά, με δική του ευθύνη, να επιστρέψει στο νοσοκομείο του Κορυδαλλού.

Ο Η. Κωστάρης βρίσκεται στην 19η μέρα απεργίας πείνας [ξεκίνησε από τις 29 Οκτωβρίου με πλήρη αποχή από το φαγητό από τις 4 Νοεμβρίου]. Οι γιατροί που τον εξέτασαν χτες διαπίστωσαν ότι η συνολική κατάσταση του απεργού πείνας κρίνεται ανησυχητική και συνέστησαν τη μεταφορά του σε νοσοκομείο. Ωστόσο, οι συνθήκες μεταφοράς και κράτησής του στο νοσοκομείο, κάθε άλλο παρά σε νοσηλεία παραπέμπουν.

Απαιτούμε να αποσυρθούν οι ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις και να επιτρέψουν στους γιατρούς να περιθάλψουν απρόσκοπτα τον απεργό πείνας. Διαφορετικά ας του επιτρέψουν να επιστρέψει στο νοσοκομείο του Κορυδαλλού θέτοντας σε ακόμα μεγαλύτερο κίνδυνο την υγεία του, αλλά τουλάχιστον εξασφαλίζοντας την ψυχική του ηρεμία.

Απαιτούμε την άμεση ικανοποίηση του αυτονόητου δικαιώματος των απεργών πείνας Ηρακλή Κωστάρη και Νίκου Ρομανού στο να σπουδάσουν στη σχολή τους. Να δοθούν τώρα εκπαιδευτικές άδειες στους απεργούς πείνας. Η αδιαφορία του υπουργείου Δικαιοσύνης σημαίνει συνευθύνη του για ότι συμβεί στους απεργούς πείνας.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ


Πρέβεζα

Σε πενθήμερη αναστολή της απεργίας πείνας προχωρούν οι κρατούμενοι στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Αμυγδαλέζας μετά από συνάντηση μεταναστών με αντιπροσωπεία της ΕΛΑΣ, σύμφωνα με την Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή (ΚΕΕΡΦΑ).

Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της η ΚΕΕΡΦΑ, αξιωματικοί της υποδιεύθυνσης Αλλοδαπών επισκέφτηκαν χθες μετανάστες του στρατοπέδου συγκέντρωσης της Αμυγδαλέζας.

Οι κρατούμενοι δήλωσαν ότι είναι απόλυτα αντίθετοι με την δεκαοκτάμηνη κράτηση των προσφύγων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Σύμφωνα με την Κίνηση, η αντιπροσωπεία της ΕΛΑΣ υποσχέθηκε:

Θα αφεθούν ελεύθεροι εντός πέντε ημερών όλοι οι κρατούμενοι που έχουν ξεπεράσει τους δεκαοκτώ μήνες κράτησης.
Κάθε άρρωστος θα έχει ιατρική φροντίδα σε 24ωρη βάση.
Θα υπάρχει η δυνατότητα χρήσης κινητών τηλεφώνων χωρίς απαγορεύσεις.
Θα σταματήσει αμέσως η βίαιη και ρατσιστική συμπεριφορά αστυνομικών φυλάκων.

Μετά τη συνάντηση αρκετοί κρατούμενοι σταμάτησαν την απεργία πείνας για πέντε μέρες, κάποιοι ωστόσο συνεχίζουν, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν εμπιστεύονται τις υποσχέσεις αν δεν δούνε πράξεις.

«Ο αγώνας των μεταναστών της Αμυγδαλέζας έδειξε ότι έχουν δίκιο στις καταγγελίες τους», σχολιάζει η ΚΕΕΡΦΑ.

«Παραμένει η απόδοση ευθυνών και δικαιοσύνης για τον άδικο χαμό του Μοχάμεντ Ασφάκ που πυροδότησε αυτό το κύμα διαμαρτυρίας. Η ΚΕΕΡΦΑ και η Πακιστανική Κοινότητα Ελλάδος έχει δεχτεί προτάσεις από διεθνείς οργανώσεις για συνεργασία με αυτό τον στόχο.

Διεκδικούμε να τιμωρηθούν οι ένοχοι για τον άδικο χαμό του Μοχάμεντ Ασφάκ, να τιμωρηθούν όσοι προχώρησαν σε βίαιες και ρατσιστικές επιθέσεις κατά των μεταναστών κρατουμένων.

Πάνω από όλα διεκδικούμε να κλείσουν οριστικά τα ρατσιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης και να νομιμοποιηθούν όλοι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες», καταλήγει η ανακοίνωση.


ΤΕΙ Θεσαλλονίκης

Από το Indymedia:

Σήμερα 21/11 στις 10:30 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση σε 3 ραδιοσταθμούς της πόλης ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης στον σύντροφο απεργό πείνας Ν.Ρωμανό.Διαβάστηκε το κείμενο του και έγινε αναφορά και στους άλλους δύο απεργούς πείνας Η.Κωστάρη και Γ.Μιχαηλίδη.

ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ-ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ
ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΜΟΝΟΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ


graffiti

ΑΚ Αθήνας
Δημοσιεύτηκε στις 20 Νοεμβρίου 2014

Άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων των απεργών πείνας Η.Κωστάρη και Ν.Ρωμανού

Ο Ηρακλής Κωστάρης βρίσκεται σε απεργία πείνας από τις 28/​10 διεκδικώντας την επαναχορήγηση των εκπαιδευτικών αδειών που επί σειρά ετών έπαιρνε και διεκόπησαν για “λόγους επικινδυνότητας”. Καμία απάντηση δεν δίνεται στις πολλαπλές αιτήσεις του επι 12 χρόνια κρατούμενου, καμία εξήγηση, ενώ δεν εκκρεμεί και κανένα πειθαρχικό παράπτωμα σε βάρος του.
Αντίθετα, μετά και την παραβίαση της άδειας από τον Χρ. Ξηρό, ο Κωστάρης μεταφέρθηκε εκδικητικά στην υπόγεια ειδική πτέρυγα των γυναικείων φυλακών, δηλαδή ξανά σε απομόνωση, του αρνούνται εργασία και άδεια, κινδυνεύει να χάσει δεύτερο εξάμηνο στο ΤΕΙ που σπουδάζει και, βέβαια, απειλείται η ίδια του η ζωή.

Αντιμέτωπος με την κρατική αυθαιρεσία είναι και ο Νίκος Ρωμανός, στον οποίο επετράπη η συμμετοχή του στις πανελλαδικές εξετάσεις αλλά δεν του δόθηκε η προβλεπόμενη από τη κείμενη νομοθεσία άδεια — κατά συνέπεια του “απαγορεύεται” αδικαιολόγητα η διεξαγωγή των σπουδών που δικαιούται. Ο Ν.Ρωμανός ξεκίνησε απεργία πείνας στις 10/​11 διεκδικώντας τα αυτονόητα και η κατάσταση της υγείας του έχει μπει σε κίνδυνο ως ένα ύστατο ανάχωμα στον επερχόμενο εντατικοποιημένο “σωφρονισμό” που επιφυλάσσει το Κράτος στους πολιτικούς κρατούμενους.

Και οι δύο φυλακισμένοι βρίσκονται σε αγώνα ενάντια στη συνθήκη που αποπειράται να επιβάλλει το Κράτος εντός των φυλακών. Ο διαχωρισμός, η όλως εξαιρετική μεταχείριση των πολιτικών κρατουμένων, η παραβίαση στοιχειωδών δικαιωμάτων έχει ήδη αρχίσει, ενώ η λειτουργία των φυλακών τύπου Γ’ επίκειται.
Στο νομοσχέδιο για τις φυλακές υψίστης ασφαλείας εμπεδώνεται και υιοθετείται το Ποινικό Δίκαιο του Εχθρού — οι αντιστάσεις στην Εξουσία και οι αμφισβητίες της καθορίζουν το στόχαστρο της εξειδικευμένης αυτής μορφής απονομής “δικαιοσύνης”, όπου ο άνθρωπος υποβιβάζεται σε ον νομικά αταξινόμητο χωρίς καμία προστασία και εγγύηση, σε γυμνή ζωή.

Απέναντι σε αυτούς τους σχεδιασμούς οφείλουμε να προτάξουμε τη μηδενική ανοχή της αξιοπρέπειας: το ανταγωνιστικό κοινωνικό κίνημα μπορεί και πρέπει να θέσει κόκκινες γραμμές στον αναδυόμενο κρατικό ολοκληρωτισμό.

Ο θεσμός των εκπαιδευτικών αδειών είναι μια κατάκτηση-​ανάχωμα στο σκοπό της φυλακής να μετατρέψει ένα ενεργό πολιτικό υποκείμενο σε άβουλη αποθηκευμένη μονάδα και θα πρέπει να την υπερασπιστούμε με κάθε ευκαιρία και κάθε κόστος. Ο αγώνας αυτός αναγκαστικά συμβαδίζει με τον αγώνα ενάντια στις φυλακές τύπου Γ’ και την προσπάθεια «εξουδετέρωσης» των 45+ πολιτικών κρατουμένων των ελληνικών φυλακών.

Στεκόμαστε δίπλα σε όσους αρνούνται την επιβολή ενός απολυταρχικού κράτους εκτάκτου ανάγκης.

Αλληλεγγύη στους απεργούς πείνας Ηρακλή Κωστάρη και Νίκο Ρωμανό που διεκδικούν το δικαίωμα στις εκπαιδευτικές άδειες.

ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΑΘΗΝΑΣ




Friday, November 21, 2014

Απεργία Πείνας: Εικοστή Πέμπτη Μέρα του Ηρακλή Κωστάρη, Δωδέκατη του Νίκου Ρωμανού, Πέμπτη του Γιάννη Μιχαηλίδη

Ο ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΩΣΤΑΡΗΣ ΣΤΟ ΘΡΙΑΣΙΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ

Από το Indymedia:


Ιωάννινα

ΔΙΕΘΝΕΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΝΙΚΟ ΡΟΜΑΝΟ

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ/ΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΙΚΟ ΕΝΧΕΙΡΗΜΑ
actforfree.nostate.net ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΤΗΚΕ ΤΗΛΕΦΟΝΙΚΩΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΝΙΚΟ ΡΟΜΑΝΟ
ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ - ΣΗΖΗΤΗΣΗ ΠΟΥ ΕΓΗΝΕ ΣΤΙΣ 19/11/14 ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Καλησπερα σας, ειμαστε το αναρχικο μεταφραστικο εγχειρημα Act for Freedom Now. Πρωτα από όλα χαιρετιζουμε θερμα ολους τους συντροφους που βρισκονται αποψε εδώ, καθως και τον συντροφο Νικο Ρωμανο. Συντροφικους χαιρετισμους από τη γκριζα μητροπολη του κοσμου.

Εδώ και 8/9 μερες ο φυλακισμενος αναρχικος Ν.Ρ. εχει ξεκινησει απεργια πεινας διεκδικωντας ημερησιες εκπαιδευτικες αδειες από τη φυλακη που βρισκεται. Από τις 17/11/14 συμμετεχει και ο συντροφος Γιαννης Μιχαηλιδης στην απεργια δειχνοντας εμπρακτα την αλλεληγγυη του στον συντροφο του.

Ο αγωνας τους είναι και αγωνας ολων μας.

Σε ότι αποφασισουν ειμαστε διπλα τους όπως ειμαστε απτην αρχη. Οι συντροφοι από τη πρωτη στιγμη της αιχμαλωσιας τους εχουν σταθει με αξιοπρεπεια και παθος, κρατωντας τα αναρχικα χαρακτηριστικα μεσα στο βουρκο των δοκιμασιων που τους επιφυλασσε ο κρατικος μηχανισμος.Εμεις από μερια μας, οπου και αν βρισκομαστε οφειλουμε να δειξουμε την αλληλεγγυη μας με οποιο μεσο μπορουμε.

Οι αποστασεις και τα χιλιομετρα δεν εχουν σημασια όταν μιλαμε για αλληλεγγυη.

Kάθε μεταφρασμενη λεξη, παραγραφος και σελιδα εκδηλωνει τη λυσσα και επιθυμια μας να δωσουμε μια δυνατη φλογισμενη αγκαλια στους αιχμαλωτους συντροφους στα κολαστηρια του κρατους’
Γιαυτο, ως Α.F.F.N. καλουμε, ξεκινωντας από σημερα, σε ΑΜΕΣΗ ΔΙΕΘΝΗ ΕΠΑΝΑΣTAΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ στους Ν.Ρ. και Γ.Μ. απεργοι πεινας από 10/11 και 17/11 αντιστοιχα. Δε θα αφησουμε κανεναν μονο του στα χερια του κρατους.

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΠΙΘΕΣΗ

Act for freedom now.


Λευκωσία

ΑΝΑΛΗΨΗ ΕΥΘΥΝΗΣ

Ξημερωματα τεταρτης επισκεφθηκαμε τα γραφεια της τοπικής οργάνωσης νεας δημοκρατιας στους αμπελοκηπους -μεταξυ γαδα και ατ. αμπελοκηπων-ωστε να "ακουστει" σε ολη την περιοχη οτι ειμαστε αλληλεγγυοι με τους απεργους πεινας νικο ρωμανο και ηρακλη κωσταρη στο αιτημα τους για τις εκπαιδευτικες αδειες που δικαιουνται και δεν τους χορηγει το δικαστικο συμβουλιο της φυλακης κορυδαλλου και ενας δικαστικος υπαλληλισκος που ακουει στο ονομα νικοπουλος.
την αλληλεγγυη μας και στον απεργο πεινας γιαννη μιχαηλιδη (που πραγματοποιει απεργια πεινας σε ενδειξη αλληλεγγυης στους 2 απεργους πεινας)καθως και σε ολους τους αναρχικους πολιτικους αντιπαλους του καθεστωτος που βρισκονται φυλακισμενοι.
...και οπως λετε και εσεις... Δυναμη!


Αγρίνιο

Thursday, November 20, 2014

Απεργία Πείνας: Εικοστή Τέταρτη Μέρα του Ηρακλή Κωστάρη, Ενδέκατη του Νίκου Ρωμανού, Τέταρτη του Γιάννη Μιχαηλίδη

Από το Indymedia:
Στην τηλεφωνική επικοινωνία που είχε ο σύντροφος χθες το απόγευμα (19/11) με την συνέλευση αλληλεγγύης είπε μεταξύ άλλων ότι χθες το πρωί τον κάλεσε το συμβούλιο των φυλακών και του ανακοίνωσε πως απορρίπτεται εκ νέου το αίτημά του (Νικόπουλος το όνομα του πλέον "αρμόδιου" αφού αρχικά είχε δηλώσει αναρμόδιος να αποφασίσει αλλά...άλλαξε γνώμη).
Η απόφαση αυτή θα καθαρογραφεί τυπικά τη Δευτέρα και κατόπιν θα δει ο σύντροφος πώς θα προχωρήσει και νομικά, αφού συνεχίζει την απεργία πείνας απτόητος.
Η υγεία του είναι καταβεβλημένη αλλά η ψυχολογία του είναι σε πολύ καλή κατάσταση, όπως είπε.
Του πρότειναν -κάτι που έχει γίνει και στο παρελθόν σε αντίστοιχες περιπτώσεις- να έρχονται καθηγητές στη φυλακή και φυσικά αρνήθηκε αφού το θέμα δεν είναι το "πώς θα φοιτήσει" (ακόμα κι έτσι, τι θα γινόταν λ.χ. με τα εργαστήρια;) αλλά το ανάχωμα που στήνει ο σύνροφος με το σώμα του -όπως και άλλοι- στα σχέδια καταστολής.

Από το Διαδίκτυο:
Τηλεφωνική Συνέντευξη του Ηρακλή Κωστάρη στο Κόκκινο.

Προγραμματισμένη συνέντευξη τύπου παραχώρησε η Πρωτοβουλία Συγγενών Κρατουμένων το μεσημέρι στο Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών για το θέμα της προσφυγής που έχει κάνει στο Συμβούλιο της Επικρατείας ενάντια στην υπουργική απόφαση που ορίζει τον Δομοκό ως φυλακή Γάμα τύπου. Έγινε ενημέρωση και για την απεργία πείνας.
ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ Ο ΝΟΜΟΣ(ΒΟΥΛΗ)
Πώς καλύφθηκε το θέμα από:
Hit&Run,
Capital.gr,
TVKOSMOS,
BHMA,
in.gr,
247,
Ertopen.



Απεργία πείνας από τον αναρχικό Νίκο Ρωμανό

Την περασμένη άνοιξη ο Νίκος Ρωμανός που βρίσκεται στη φυλακή για απαλλοτρίωση τράπεζας στο Βελβεντό Κοζάνης έδωσε πανελλήνιες εξετάσεις μέσα στη φυλακή και πέρασε σε μια πανεπιστημιακή σχολή στην Αθήνα. Με βάση τους ισχύοντες νόμους τους από τον Σεπτέμβρη δικαιούται να παίρνει εκπαιδευτικές άδειες από τη φυλακή για να παρακολουθεί το πρόγραμμα της σχολής.

Στις 10 Νοεμβρίου λοιπόν ο Νίκος Ρωμανός ξεκίνησε απεργία πείνας με σκοπό να αναγκάσει το συμβούλιο της φυλακής να του δώσει τις άδειες που δικαιούται.Σε συνθήκες εγκλεισμού οι αγωνιστές επιλέγουν ως ένα μέσο αγώνα την απεργία πείνας,χρησιμοποιούν δηλαδή ως έσχατο μέσο το κορμί τους για να ικανοποιηθούν τα αιτήματα τους.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να ξεκαθαριστεί πως ο σύντροφος δεν υπερασπίζεται τη νομιμότητα των νόμων αλλά τους χρησιμοποιεί ως εργαλείο πολιτικού εκβιασμού ώστε να κερδίσει ανάσες ελευθερίας από την ισοπεδωτική συνθήκη του εγκλεισμού.

Το κράτος ενώ ευαγγελίζεται από και προς όλους την τήρηση των νόμων στο όνομα της δημοκρατίας βλέπουμε καθώς στηρίζεται στο δόγμα της τάξης και της ασφάλειας να κόβει και να ράβει νόμους ή ακόμη και να θεσπίζει νέους με σκοπό την εξόντωση των πολιτικών του αντιπάλων. Ενώ ισχυρίζεται πως δεν τους αναγνωρίζει έχει θεσπίσει γι αυτούς ένα ειδικό καθεστώς εξαίρεσης. Πρόσφατα μερικά παραδείγματα είναι οι εκδικητικές μεταγωγές πολιτικών κρατουμένων με σκοπό την απομόνωση τους από άλλους πολιτικούς κρατούμενους (Νίκος Μαζιώτης,Αντώνης Σταμπούλος), η αόριστη παράταση διαρκούς προφυλάκισης (αυτή η στρατηγική ξεκίνησε εναντίον της οργάνωσης ΣΠΦ, Κώστας Σακκάς).Επίσης τρανταχτό παράδειγμα εξαίρεσης και εκδίκησης από μεριά του κράτους είναι οι απορρίψεις σε αίτηματα για κατ'οίκον νοσηλεία (όπως του Σάββα Ξηρού, μέλους της 17Ν, που είναι ανάπηρος κατά 85%) όπως και τα χειρουργία που υπόκεινται πολιτικοί κρατούμενοι παρουσία εκαμιτών (Νίκος Μαζιώτης,Σίμος Σεϊσίδης).Όπως επίσης και η αναστολή εκπαιδευτικών αδειών του Ηρακλή Κωστάρη,ο οποίος βρίσκεται σε απεργία πείνας από 28/10.Αυτο το καθεστως εξαίρεσης ισχύει βέβαια και για μη φυλακισμένους αγωνιστές όπως στην περίπτωση της Στέλλας Αντωνίου και του Πολύκαρπου Γεωργιάδη που συλλαμβάνονται για δήθεν παραβιάσεις περιοριστικών όρων προσπαθώντας να τους επιβάλλουν στην ουσία έναν ιδιότυπο κατ'οίκον περιορισμό.

Υπεύθυνοι για την υγεία και τη ζωή του Νίκου Ρωμανού είναι οι Ευτύχης Νικόπουλος ειδικός εφέτης ανακριτής,Νικόλαος Ποιμενίδης εισαγγελέας,Χαραλαμπία Κουτσομιχάλη διευθύντρια φυλακών Κορυδαλλού όπως επίσης και η κοινωνική λειτουργός της φυλακής. Να γίνει σαφές ότι δεν βαυκαλιζόμαστε,στη θέση τους θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε επιλέγει να υπηρετεί το κράτος,το κεφάλαιο και τους θεσμους του όμως θεωρούμε ότι πρέπει να βρεθούν προ των ευθυνών τους.

Η αλληλεγγύη ειναι μια σχέση αμφίδρομη.Από κάθε μάχη που δίνεται εντός των τοιχών εμείς αντλούμε δύναμη και τον στηρίζουμε ώστε να διαχυθεί έξω από τα κάγκελα των φυλακών και απο τις δράσεις μας οι έγκλειστοι αγωνιστές παίρνουν δύναμη για να συνεχίσουν τον αγώνα τους.

Αλληλεγγύη σε όλους τους φυλακισμένους αγωνιστές

Αλληλεγγύη στον απεργό πείνας Νίκο Ρωμανό



Ανοιχτή Συνέλευση Αναρχικών Ιωαννίνων Ενάντια Στις Φυλακές




Κείμενο αλληλεγγύης για τους απεργούς πείνας Η. Κωστάρη και Ν. Ρωμανό (ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΠΜΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑΣ ΕΚΠΑ)

«Κάποιος πρέπει να γράψει ένα ποίημα για τα βάσανα των απεργών πείνας. Θα θελα να το γράψω εγώ, αλλά πώς να το τελειώσω;» (Bobby Sands) [1].

Δύο πολιτικοί κρατούμενοι, [2] ο Ηρακλής Κωστάρης [3] και ο αναρχικός Νίκος Ρωμανός [4], ξεκίνησαν απεργία πείνας (από 29 Οκτώβρη και από 10 Νοέμβρη αντίστοιχα). Καταφεύγοντας σε αυτή την έσχατη μορφή διαμαρτυρίας, υποθηκεύοντας δηλαδή τη ζωή και την υγεία τους, διεκδικούν το δικαίωμα των εκπαιδευτικών αδειών που παράλογα και παράτυπα τους έχουν αφαιρεθεί.

Ο Ηρακλής Κωστάρης, στο παρακάτω απόσπασμα από την επιστολή που δημοσίευσε εξηγεί τους λόγους για τους οποίους προχωρά σε απεργία πείνας.

«Το καλοκαίρι του 2002 δήλωσα πολιτικός κρατούμενος και αιχμάλωτος των κρατικών μηχανισμών καταστολής. Καταδικάστηκα βαρύτατα σε δύο δίκες-παρωδία όπου κυριάρχησε ο έλεγχος και η κρατική καθοδήγηση. Παρά την αγανάκτηση που ένιωθα και την ανθρώπινη πικρία για τη δικαστική μου αντιμετώπιση, προσπάθησα όλα αυτά τα χρόνια στα πλαίσια του σωφρονιστικού κώδικα να εκτίσω την ποινή μου. Στα πλαίσια αυτά κέρδισα τα δικαιώματα και τα ευεργετήματα που προβλέπονται και μου αναλογούν.

Από τον Οκτώβριο του 2010 έχω πάρει 20 τακτικές άδειες, στις οποίες τήρησα όλους τους όρους χωρίς να υπάρξει κάποιο πρόβλημα. Τον Μάιο του 2011 με άδεια του συμβουλίου των φυλακών έδωσα πανελλήνιες εξετάσεις και πέρασα στα ΤΕΙ Πειραιά. Τον Ιούλιο του 2011 μετατάχθηκα στην ανοιχτού τύπου φυλακή ΚΑΥΦ. Από τον Σεπτέμβριο του 2011 για 2,5 χρόνια έπαιρνα καθημερινά εκπαιδευτικές άδειες και παρακολουθούσα τα μαθήματα στη Σχολή Ηλεκτρονικών, τηρώντας επίσης όλους τους όρους.

Έχοντας εκτίσει το μεγαλύτερο μέρος της ποινής μου είχα σαν στόχο την ομαλή πορεία για την αποφυλάκιση και τη μελλοντική κοινωνική επανένταξη.

Ξαφνικά από τον Ιανουάριο του 2014 έως σήμερα αντιμετωπίζω από το υπουργείο Δικαιοσύνης και τη Διεύθυνση των φυλακών μια διακριτική, δυσμενή και κατά κάποιο τρόπο τιμωρητική μεταχείριση, χωρίς να έχω δώσει αφορμή ή να έχω κάποιο πειθαρχικό ή άλλο παράπτωμα που να δικαιολογεί έστω και στο ελάχιστο αυτή την αντιμετώπιση. Χωρίς δική μου υπαιτιότητα, δίχως λόγο μετατάχθηκα από την ΚΑΥΦ στα υπόγεια κελιά του ΠΓΚΦ.

Εδώ και δέκα μήνες έχω καταθέσει σειρά αιτήσεων για τακτική άδεια και δεν έχω λάβει ακόμη μια απάντηση από το συμβούλιο της φυλακής.

Από τον Φεβρουάριο έως τον Ιούνιο είχα καταθέσει πάρα πολλές αιτήσεις για εκπαιδευτικές άδειες να παρακολουθήσω τα μαθήματα στα ΤΕΙ και πάλι δεν πήρα καμία απάντηση με συνέπεια να χάσω το εξάμηνο».

Και κλείνει

Σ’ αυτή την εκδικητική στάση δεν μπορώ να μείνω απαθής.

Επειδή εξακολουθώ να τηρώ όλες τις προϋποθέσεις των νόμων για τις άδειες, όπως γινόταν και τα προηγούμενα 4 χρόνια που πήρα 20 τακτικές και πάνω από 200 εκπαιδευτικές άδειες.

Επειδή ακόμα και με τον νέο νόμο “Αθανασίου” δικαιούμαι τις άδειες, αφού έχω πάρει για 2,5 χρόνια καθημερινά εκπαιδευτικές άδειες και όχι μόνο τρεις που προβλέπει ο νόμος αυτός, και αφού τήρησα όλους τους όρους, δεν δημιούργησα κανένα πρόβλημα, δεν συντρέχουν λόγοι επικινδυνότητας και με το πνεύμα και με το γράμμα του νόμου.

Επειδή ζητώ το δικαίωμα πρόσβασης στην εκπαίδευση.

Επειδή σταματάει βιαίως και χωρίς αιτία η προσπάθεια που κάνω όλα αυτά τα χρόνια για την ομαλή κοινωνική επανένταξή μου και μη έχοντας άλλο τρόπο να αντιμετωπίσω αυτή τη διακριτική μεταχείριση και ως ύστατο μέσο να ακουστώ και να ξανακερδίσω όσα νόμιμα μου αναλογούν έχω ξεκινήσει απεργία πείνας». [5]

Και ο Νίκος Ρωμανός αντίστοιχα στην επιστολή του με τίτλο Ασφυξία «για μια ανάσα ελευθερίας», αναφέρει:

«Την περασμένη άνοιξη έδωσα πανελλήνιες εξετάσεις μέσα από τη φυλακή και πέρασα σε μια πανεπιστημιακή σχολή στην Αθήνα. Με βάση τους δικούς τους νόμους, λοιπόν, από τον Σεπτέμβρη δικαιούμαι να αρχίσω να παίρνω εκπαιδευτικές άδειες από τη φυλακή για να παρακολουθώ το πρόγραμμα της σχολής.

Όπως είναι λογικό, οι αιτήσεις που έχω κάνει έχουν καταλήξει στα αζήτητα, γεγονός που με οδηγεί να διεκδικήσω αυτό το αίτημα με οδόφραγμα το σώμα μου.

Σε αυτό το σημείο είναι απαραίτητο να ξεκαθαρίσω το πολιτικό μου σκεπτικό ώστε να μπει ένα πλαίσιο γύρω από την επιλογή που πραγματοποιώ.

Οι νόμοι, εκτός από εργαλεία ελέγχου και καταστολής, αποτελούν ταυτόχρονα και μια διατήρηση ισορροπιών ή αλλιώς αυτό που επιγραμματικά ονομάζουμε κοινωνικά συμβόλαια, αντανακλούν κοινωνικοπολιτικούς συσχετισμούς και διαμορφώνουν τμηματικά ορισμένες θέσεις διεξαγωγής του κοινωνικού πολέμου.

Γι’ αυτό και η επιλογή που κάνω θέλω να είναι όσο το δυνατόν πιο ξεκάθαρη: δεν υπερασπίζομαι τη νομιμότητά τους· αντίθετα, απευθύνω έναν πολιτικό εκβιασμό ώστε να κερδίσω ανάσες ελευθερίας από την ισοπεδωτική συνθήκη του εγκλεισμού.

Σε αυτό το σημείο ανοίγει ένα ζήτημα που αφορά τις διεκδικήσεις μας σε καθεστώς αιχμαλωσίας. Είναι δεδομένο πως αντιφάσεις πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν σε τέτοιες συνθήκες. Εμείς, για παράδειγμα, συμμετείχαμε στη μαζική απεργία πείνας των κρατουμένων ενάντια στο νέο νομοσχέδιο ενώ είμαστε φανατικοί εχθροί όλων των νόμων· αντίστοιχα πολλοί σύντροφοι έχουν διαπραγματευτεί με οδόφραγμα το σώμα τους τους όρους του εγκλεισμού τους («παράνομες» προφυλακίσεις, άρνηση σωματικού ελέγχου, παραμονή σε μία φυλακή), και πολύ καλά έκαναν.

Το συμπέρασμα λοιπόν είναι ότι, από τη συνθήκη που βρισκόμαστε, πολλές φορές είμαστε αναγκασμένοι να μπούμε σε ένα στρατηγικό πόλεμο θέσεων που είναι αναγκαίο κακό εδώ που βρισκόμαστε.

Και κλείνει το απόσπασμα της επιστολής.

Με αυτή μου την επιλογή, τα πολιτικά χαρακτηριστικά της οποίας συγκεκριμενοποιούνται στον ίδιο τον τίτλο του κειμένου, δίνεται η δυνατότητα να ανοίξει ένα μέτωπο αγώνα σε μια χρονική συγκυρία ιδιαίτερα κρίσιμη για όλους μας». [6]

Από τις Αγγλίδες σουφραζέτες, στους φυλακισμένους κομμουνιστές και κομμουνίστριες της δεκαετίας του 30 [7] του μεσοπολέμου [8] και του ΔΣΕ [9]. Απ’ τους Ιρλανδούς και Βάσκους μαχητές και μαχήτριες του ΙRA, του ΙΝLA και της ΕΤΑ, στους πολιτικούς κρατούμενους και κρατούμενες του αλγερινού FLN, της απεργίας πείνας των έγκλειστων μελών της RAF [10] που οδήγησε στο θάνατο τους Χόλγκερ Μαινς και Ζίγκουρτ Ντέμπους, τους έγκλειστους στο Γκουαντάναμο, τους παλαιστίνιους κρατούμενους στις ισραηλινές φυλακές κι από κει στα κελιά τύπου F της Τουρκίας [11] που υπολογίζεται ότι έχουν ξεψυχήσει συνολικά 122 απεργοί πείνας. Η απεργία πείνας είναι κάτι παραπάνω από [12] «κοινωνικό φαινόμενο ή θέαμα μιας αυτοκτονίας σε αργή κίνηση όπως την είχε αποκαλέσει ο Σερζ Ζιλί ” [13], είναι κραυγή αξιοπρέπειας στην παρατεταμένη σιωπή της εμπέδωσης του σοκ» [14]

Και απ’ τα «σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης» για μετανάστες-τριες και πρόσφυγες που φυλακίζονται επειδή έκαναν το λάθος να αναζητήσουν μια καλύτερη ζωή μακριά από τις εστίες πολέμου και την φτώχεια, [15] στις άθλιες συνθήκες διαβίωσης των οροθετικών και των βαριά ασθενών στο κολαστήριο του Άγιου Παύλου οι οποίοι στερούνται ακόμα και της βασικής ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Απ’ τις στάσεις των κρατουμένων στις φυλακές μέχρι την απεργία πείνας 4500 κρατουμένων ενάντια στις «φυλακές τύπου Γ[16]. Πολλοί έγκλειστοι-ες, αναγκάζονται να διεκδικήσουν με το μοναδικό «όπλο» που τους απομένει, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία τους παλεύοντας για να ανατρέψουν την εξευτελιστική πραγματικότητα των βασανιστηρίων, των άθλιων συνθηκών διαβίωσης, της επ’ αόριστον φυλάκισης και της απόλυτης πολιτικής και κοινωνικής εξουδετέρωσης, βασισμένης σε μια εκδικητική λογική που καταπατά ακόμα και τα πιο στοιχειώδη δικαιώματα. Έτσι ξεσπούν μικρές και μεγάλες εστίες αντίστασης ενάντια στη ποινικοποίηση της φτώχειας, την αδικία και την ανισότητα που επιβάλλει ο φιλελεύθερος καπιταλισμός.

Ποια είναι τώρα η θέση μας ως δρώντα πολιτικά υποκείμενα απέναντι σε αυτή την φρονηματική επίθεση, η οποία ανάγκασε τα δύο αυτά μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας να προβούν σε απεργία πείνας;

Όλοι εμείς, οι φοιτητές-τριες, τα λεγόμενα «θρασίμια», που δεν έχουμε αγωγή από τις οικογένειες μας, επειδή θεωρούμε ότι η παιδεία πρέπει να έχει δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα και να είναι προσβάσιμη σε όλους-ες. Όλοι εμείς, οι «αιώνιοι-ες», που δυσκολευόμαστε να ερχόμαστε στα μαθήματα, γιατί είμαστε αναγκασμένοι-ες να δουλεύουμε για να ανταπεξέλθουμε στις καθημερινές οικονομικές μας υποχρεώσεις αλλά και που διαφωνούμε σε λογικές που δημιουργούν ένα πειθαρχημένο πανεπιστήμιο. Όλοι εμείς που αδυνατούμε να πληρώσουμε οποιαδήποτε τύπου δίδακτρα. Όλοι εμείς που στεκόμαστε αλληλέγγυοι-ες στους απολυμένους διοικητικούς-ες των πανεπιστημίων αλλά και σε κάθε εκμεταλλευόμενο-η. Όλοι εμείς, που αντιστεκόμαστε στην επιβολή του δόγματος «νόμος και τάξη», και δεν ανεχόμαστε κλειστές σχολές και εκβιασμούς από τα κοπρόσκυλα των Ματ. Όλοι εμείς, που κατανοούμε την πολιτική και κοινωνική σημασία του ασύλου, και αντιδρούμε στην παρουσία security και ένστολων μες στις σχολές. Όλοι εμείς που θέλουμε ένα πανεπιστήμιο, πλουραλιστικό, ανοικτό σε ετερόκλητες ιδέες που παράγουν γνώση και όχι ένα πανεπιστήμιο ταξικών και κοινωνικών διαχωρισμών, δέσμιο στις ανάγκες των αγορών. Όλοι εμείς, που δεν μένουμε απαθείς στις επιθέσεις του κεφαλαίου. Όλοι εμείς, με όλες μας τις αντιφάσεις, (πολιτικές, κοινωνικές, προσωπικές), τις πολιτικές μας διαφωνίες και τα αδιέξοδα μας, θεωρούμε τον ύστατο αγώνα των δύο συμφοιτητών μας απεργών πείνας και δικό μας αγώνα, και θα είμαστε στο πλευρό τους μέχρι την τελική τους δικαίωση.


[1] Ο Β. Sands ήταν μέλος του Ιρλανδικού Δημοκρατικού Στρατού αλλά και εκλεγμένος βουλευτής στο Βρετανικό Κοινοβούλιο. Πέθανε στις 5 Μαΐου 1981, μετά από 66 μέρες απεργίας πείνας στην φυλακή Maze. Στην ίδια απεργία πέθαναν άλλοι εννέα σύντροφοι του αγωνιζόμενοι για την άρση του ειδικού καθεστώτος κράτησης των Ιρλανδών πολιτικών κρατουμένων.
[2] Αυτή την στιγμή στις ελληνικές φυλακές υπάρχουν πάνω από 50 πολιτικοί κρατούμενοι.
[3] Ο Ηρακλής Κωστάρης καταδικάστηκε για την δράση της οργάνωσης αντάρτικου πόλης, 17Ν, με σαθρό και κατασκευασμένο κατηγορητήριο, αρνούμενος τις κατηγορίες, σε 1 φορά ισόβια και 23 χρόνια.
[4] Ο Ν. Ρωμανός συνελήφθη μετά την απαλλοτρίωση τράπεζας στο Βελβεντό Κοζάνης, και καταδικάστηκε σε 15 έτη και 11 μήνες. Ήταν ένας από τους τέσσερις κρατούμενους των φυλακών Αυλώνα που πέτυχαν στις πανελλήνιες εξετάσεις. Συνεπής στις πολιτικές του ιδέες, αρνήθηκε να παραλάβει τον έπαινο και το χρηματικό έπαθλο των 500 ευρώ από τον υπουργό Δικαιοσύνης Χαράλαμπο Αθανασίου όταν επισκέφθηκε το συγκεκριμένο σωφρονιστικό κατάστημα, για να συγχαρεί τους επιτυχόντες. Ο ίδιος ο υπουργός που «επιβράβευσε» όσους κρατουμένους πέρασαν στις πανελλαδικές τώρα τους στερεί το δικαίωμα να φοιτήσουν.
[5] Όλη η επιστολή: http://www.efsyn.gr/arthro/giati-me-kostos-ti-zoi-toy
[6] Όλη η επιστολή: https://athens.indymedia.org/feature/10118/
[7] «Με αμηχανία αντιμετώπισε ο -άμαθος τότε- ελληνικός Τύπος την είδηση ότι οι κρατούμενες στις φυλακές Αβέρωφ κομμουνίστριες αποφάσισαν να ξεκινήσουν απεργία πείνας προκειμένου να καταγγείλουν την «τρομοκρατία που υφίσταντο στις φυλακές. Ήταν αρχές Νοεμβρίου του 1930 και ο συνδυασμός δύο εξαιρετικά ασυνήθιστων για την εποχή στοιχείων μπορεί να μας φωτίσει τους λόγους για τους οποίους οι δημοσιογράφοι της εποχής δεν ήξεραν πώς να χειριστούν την παράδοξη πληροφορία: από τη μια οι απεργίες πείνας δεν αποτελούσαν ακόμη γνωστό μέσο διαμαρτυρίας, από την άλλη οι απεργοί ήταν γυναίκες που διεκδικούσαν με τον τρόπο τους το καθεστώς του πολιτικού κρατουμένου σε μίαν εποχή που οι ομόφυλές τους δεν είχαν ακόμη κατακτήσει την ψήφο, το πιο στοιχειώδες δηλαδή δικαίωμα που απορρέει από την ιδιότητα του πολίτη». (http://www.iospress.gr/ios1996/ios19960114a.htm)
[8]Η ΕΑΜική αντίσταση οργάνωσε τις απεργίες πείνας των αναπήρων στα νοσοκομεία της Αθήνας.
[9] Το Μάη του ’48, 2000 κρατούμενοι των φυλακών Αβέρωφ ξεκινούν απεργία πείνας.
[10]Πληροφορίες για τα λευκά κελιά (http://www.rizospastis.gr/story.do?id=580627&publDate=17/12/2000)
[11] «Πρόκειται για φυλακές υψίστης ασφαλείας με απομονωμένα και ηχομονωμένα κελιά 10 τ.μ. για ένα άτομο και 25 τ.μ. για τρία. Τα κελιά δεν έχουν φυσικές συνθήκες αέρα και φωτός. Όλο το σύστημα – παροχή νερού, φωτισμός ακόμα και ο εξαερισμός – είναι στα χέρια της διεύθυνσης, που αποφασίζει πώς θα λειτουργήσει. Οι κρατούμενοι δεν βγαίνουν ούτε για φαγητό ενώ και η τουαλέτα βρίσκεται μέσα στο κελί. Σε επαφή με άλλους δεν έρχονται ποτέ, αφού κάθε κελί έχει πόρτα σε αυλή 59 τ.μ. για ένα και 103 τ.μ. για τρία άτομα. Οι αυλές περιβάλλονται από τοίχο ύψους οχτώ μέτρων, με αποτέλεσμα ο κρατούμενος να πρέπει να σηκώνει το κεφάλι για να δει ένα κομμάτι ουρανού, εφόσον του επιτραπεί η έξοδος. Δεν προβλέπεται κανένα είδος επαφής με την έξω ζωή. Απαγορεύεται το ραδιόφωνο, η τηλεόραση και τα βιβλία. Κανείς δεν μπορεί να ακούσει τον κρατούμενο παρά οι ανθρωποφύλακες από ειδικό μεγάφωνο, ενώ βιντεοκάμερες τον παρακολουθούν επί 24ώρου βάσεως. Ακόμα και το θεραπευτήριο είναι χωρισμένο σε κελιά. Ο κρατούμενος δεν επιτρέπεται να δει κανέναν άλλο από το διευθυντή, το γιατρό και τον ανθρωποφύλακα που θα τον φέρει. Το τούρκικο κράτος ονομάζει τις φυλακές αυτές «ξενοδοχεία πολυτελείας. Οι φυλακές τύπου F αποτελούν μετεξέλιξη των «λευκών κελιών» της Γερμανίας, όπου εξοντώθηκαν οι αγωνιστές της RAF. Ο συνδυασμός των «μαθημάτων» των «λευκών κελιών» και των επιστημονικών μελετών οδήγησε στο αποτρόπαιο αυτό, τελευταίας τεχνολογίας, κατασκεύασμα. Τα κελιά – φέρετρα είναι ταυτόσημα με την απομόνωση, η οποία εκμηδενίζει την εμπιστοσύνη και την αλληλεγγύη». Περισσότερα: (http://www.vrahokipos.net/old/against/f-type/f_type.htm
[12] http://stokokkino.gr/article/1136/Apergia-peinas
[13] «Ο Σερζ Ζιλί δημοσιογράφος της γαλλικής Λιμπερασιόν είπε κάποτε ότι «αν θέλαμε να κυριολεκτήσουμε, θα ορίζαμε την απεργία πείνας ως το θέαμα μιας αυτοκτονίας σε αργή κίνηση»,. «Εκεί που μια αυτοκτονία διαρκεί δευτερόλεπτα, η απεργία πείνας επεκτείνει την αυτοκτονία σε 40, 50, 60 ημέρες. Και τα μέσα ενδιαφέρονται για το γεγονός της αργής αυτής αυτοκτονίας μόνον από τη στιγμή που αρχίζει ο κίνδυνος του θανάτου. Όπως αποδείχθηκε στην περίπτωση των Ιρλανδών, τα μίντια μετέτρεψαν την υπόθεση σε καθημερινό ειδησεογραφικό σίριαλ μόνο από την εικοστή ημέρα, όταν οι γιατροί μπορούσαν πια να μιλήσουν για ανήκεστες βλάβες της υγείας των κρατουμένων». (http://www.iospress.gr/ios1996/ios19960114a.htm
[14] http://stokokkino.gr/article/1136/Apergia-peinas
[15] Μαζική απεργία πείνας ξεκίνησαν, ανήμερα της 17 Νοέμβρη οι κρατούμενοι μετανάστες στο στρατόπεδο κράτησης στην Αμυγδαλέζα. Αφορμή, στάθηκε η εγκληματική αδιαφορία των δεσμοφυλάκων που οδήγησε στο θάνατο έναν μετανάστη
[16] Πληροφορίες για τις φυλακές τύπου Γ (http://rednotebook.gr/2014/06/fylakes-typou-gama/)

http://sfpek.wordpress.com/2014/11/19/%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF-%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BB%CE%B5%CE%B3%CE%B3%CF%8D%CE%B7%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B1%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%BF%CF%8D/

Wednesday, November 19, 2014

Απεργία Πείνας: Δέκατη Μέρα του Νίκου Ρωμανού, Εικοστή Τρίτη του Ηρακλή Κωστάρη, Τρίτη του Γιάννη Μιχαηλίδη

Πίσω στις κανονικές συνδέσεις και τα γνώριμα μέσα, πάλι στην κάλυψη της απεργίας πείνας.

Σέρρες:


7 μ.μ.
Ζωντανή μετάδοση από τις Ραδιοζώνες Ανατρεπτικής Έκφρασης, στο www.radio98fm.org και τους 93.8 FM, της ομιλίας του Νίκου Ρωμανού.



Συλλογή υπογραφών στο Αvaaz:
http://www.avaaz.org/el/petition/Symvoylio_Fylakon_Korydalloy_Amesi_horigisi_ekpaideytikon_adeion_toy_apergoy_peinas_Nikoy_Romanoy/?chypvab


Θεσσαλονίκη

Tuesday, November 18, 2014

Απεργία Πείνας: Ένατη Μέρα του Νίκου Ρωμανού, Εικοστή Δεύτερη του Ηρακλή Κωστάρη, Δεύτερη του Γιάννη Μιχαηλίδη

Να μην ξεχνιόμαστε...



Πηγή:athens.indymedia.org

ΙΑΤΡΙΚΗ ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΗ

Βεβαιώνω ότι στις 18/11/2014, μεταξύ των ωρών 10:30-11:30 π.μ. εξέτασα, μετά από προβλεπόμενες διαδικασίες, στο ιατρείο των φυλακών Κορυδαλλού, τον κ. Ρωμανό Νικόλαο του Γεωργίου, ετών 21, κρατούμενο στις φυλακές Κορυδαλλού, απεργό πείνας. από 10 Νοεμβρίου 2014 ως και σήμερα.

Η σημερινή εξέταση είναι η 2η εξέταση, από την έναρξη της απεργίας πείνας και μεσολάβησε χρονικό διάστημα 5 ημερών.

Ο απεργός πείνας κ. Ρωμανός Νικόλαος αναφέρει μεγαλύτερη αδυναμία και καταβολή από την προηγούμενη φορά που τον εξέτασα. Όσον αφορά την κόπωση επιβεβαιώνεται ότι δημιουργείται πλέον στην ελάχιστη προσπάθεια (έγερση σε όρθια θέση και ολιγόλεπτη παραμονή, βάδιση πολύ μικρής απόστασης). Ο ίδιος αναφέρει περιορισμένη λήψη υγρών, ενώ χθες και σήμερα δεν έλαβε με τα υγρά καθόλου ζάχαρη. Η απώλεια βάρους καταμετρείται στα 6kg (αντιστοιχία που πλησιάζει το 10% του αρχικού σωματικού βάρους (Αρχικό Σ.Β: 74,800kg), Σημερινό Σ.Β: 68,7kg.

Τα Νέα Αντικειμενικά Ευρήματα είναι τα ακόλουθα:

Δέρμα:
Εμφανής έντονη ωχρότης βλεννογόνων, χροιά ιωτερική, με παράταση του χρόνου, τριχοειδής επαναπλήρωσης (πολύ μεγαλύτερος χρόνος από 2’’).
Αντιδρωσία.
Ξηρότητα στοματικού βλεννογόνου, χειλέων και δέρματος.
Όλα τα ανωτέρω συνιστούν αφυδάτωση μετρίου προς σοβαρού βαθμού.

Καρδιαγγειακό Σύστημα:
Αρτηριακή Πίεση σε όρθια θέση: 80/50mmHg
Αρτηριακή Πίεση σε καθιστή θέση: 100/60mmHg
Σφύξεις σε όρθια θέση: 115/1’
Σφύξεις σε καθιστή θέση: 79/1’

Κορεσμός Οξυγόνου: SpO2: 96-97%

Διαπιστώνεται δηλαδή σημαντικού βαθμού ορθοστατική υπόταση και φλεβοκομβική ταχυκαρδία, γεγονός που αιτιάται πλέον αίσθημα δυσφορίας, ζάλης, αδυναμίας και ελαφριάς δύσπνοιας (στην προσπάθεια).

Παρακλινικά: Μέτρηση stick σακχάρου: 58

Ο κ. Ρωμανός Νικόλαος διανύει την 2η εβδομάδα απεργία πείνας και παρουσιάζει έντονες (σχετικά με την διάρκεια της απεργίας) καταβολικές διαταραχές, χρήζει καθημερινού ιατρικού ελέγχου και παρακολούθησης, καθόσον παρουσιάζει σημεία αιμοδυναμικής αστάθειας (πτώση της αρτηριακής πίεσης και ταχυκαρδία), χαμηλή τιμή σακχάρου και πιθανών ηλεκτρολυτικών διαταραχών που δεν ελέγχτηκαν. (δεν έγινε αιμοληψία)

Η επικινδυνότητα της κατάσταση της υγείας του είναι μεγάλη και η ιατρική ετοιμότητα για υποστήριξη πρέπει να έιναι αυξημένη, ώστε να μειώνεται ο κίνδυνος για εμφάνιση σοβαρών επιπλοκών που αποτελούν απειλή για την υγεία και τη ζωή του.

Συνιστώ επανεξέταση από εξωτερικό ιατρό, κάθε δύο μέρες, αν δεν παρουσιαστεί κάτι οξύ στον ενδιάμεσο χρόνο.

ΒΕΡΓΟΠΟΥΛΟΥ ΠΑΝΤΕΛΙΑ
ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΟΛΟΓΟΣ
ΓΕΝ. ΙΑΤΡΟΣ
ΕΠΙΜΕΛΗΤΡΙΑ Α’ ΕΚΑΒ ΑΘΗΝΩΝ




Αλληλεγγύη στον αναρχικό Νίκο Ρωμανό
Απεργία πείνας από 10/11

Ο αναρχικός Ν. Ρωμανός συνελήφθη με ακόμη τρείς συντρόφους μετά από διπλή απαλλοτρίωση τραπεζών στο Βελβεντό Κοζάνης την 1η Φλεβάρη του 2013. Για την υπόθεση αυτή έχει καταδικαστεί σε 15 χρόνια και 11 μήνες, ενώ εκκρεμούν και δικαστήρια για συμμετοχή του στη ΣΠΦ (κατηγορία την οποία αρνείται) και για εμπρηστικές επιθέσεις σε κρατικούς, καπιταλιστικούς στόχους που έχει αναλάβει την ευθύνη.
Όντας κρατούμενος, έδωσε πανελλαδικές εξετάσεις και πέρασε σε σχολή στα ΤΕΙ Αθηνών. Στις 10/11 ξεκινάει απεργία πείνας διεκδικώντας εκπαιδευτικές άδειες για την παρακολούθηση των μαθημάτων, που βάσει των δικών τους νόμων δικαιούται.
Μπορεί να φαντάζει ξένο σε όσους βρισκόμαστε εκτός των τειχών το να επιλέξει κάποιος/α την απεργία πείνας ως μέσο αγώνα βάζοντας σε κίνδυνο την υγεία και πιθανώς τη ζωή του, παρ’ όλα αυτά, πρέπει να αντιληφθούμε ότι οι επιλογές δράσης είναι περιορισμένες μέσα σε ένα καθεστώς ασφυκτικού ελέγχου όπως αυτό της φυλακής. Κατά συνέπεια, θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή του, ο απεργός πείνας δημιουργεί έναν πολιτικό εκβιασμό απέναντι στη δικαστική και σωφρονιστική εξουσία, η οποία αφού την έχει υπό την απόλυτη επίβλεψη της, γίνεται και υπεύθυνη για αυτήν με τις επιλογές της. Ταυτόχρονα, ο απεργός πείνας αποδεικνύει πως η ζωή χωρίς την ελευθερία είναι λειψή και πως το ένστικτο για ελευθερία μπορεί να υπερνικήσει το πιο βασικό ένστικτο, αυτό της επιβίωσης.
Στεκόμαστε αλληλέγγυες/οι με τον Ν. Ρωμανό στον αγώνα που δίνει, αλλά και με κάθε φυλακισμένο αγωνιστή. Αυτό δεν συμβαίνει για λόγους ανθρωπισμού, αλλά γιατί αναγνωρίζουμε την εξατομίκευση και τον κατακερματισμό που προσπαθεί να επιβάλει το κράτος και οι μηχανισμοί του στους καταπιεσμένους και στους αγώνες τους. Είναι μέσω της αλληλεγγύης που μπορούμε να συνδεθούμε με τους αγώνες και να τους διαχύσουμε στο κοινωνικό πεδίο. Η σχέση αυτή με κάθε αγώνα που δίνεται δεν μπορεί παρά να είναι αμφίδρομη, αλλά και κριτική βοηθώντας στην ίδια την εξέλιξή του. Δεν προϋποθέτει την ταύτιση αλλά την αναγνώριση του κοινού στόχου και κοινού εχθρού. Η αλληλεγγύη τέλος, αποτελεί βασικό συστατικό των αντιστάσεών μας, αντιστάσεων που δημιουργούν αναχώματα απέναντι στην κρατική επέλαση, αφήνοντας παράλληλα παρακαταθήκες οργάνωσης αλλά και αγωνιστικού πείσματος για τους αγώνες του μέλλοντος.
Είναι η ίδια η πραγματικότητα που ζούμε που κάνει επιτακτική την ανάγκη για αγώνα. Από την εντεινόμενη οικονομική εξαθλίωση μέχρι τη λεηλασία της φύσης, κι από το τσάκισμα απεργιών, μαθητικών και φοιτητικών καταλήψεων, ως την ίδρυση φυλακών υψίστης ασφαλείας. ‘Οταν το κράτος δείχνει τα δόντια του με μια πολυμέτωπη επίθεση, τότε είναι ιστορικό καθήκον και ευχαρίστησή μας να του τα σπάσουμε.
Δεν θα αφήσουμε κανένα σύντροφο μόνο στα χέρια του κράτους. Δεν θα σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε για έναν κόσμο ελευθερίας, ισότητας, αλληλεγγύης. Δανειζόμενοι και τα λόγια του συντρόφου, ‘Ζήτω η Αναρχία ρε κουφάλες!’

ΥΓ: Στις 17/11, ξεκινά απεργία πείνας και ο αναρχικός Γιάννης Μιχαηλίδης, συμμετέχοντας στην κυλιόμενη απεργία πείνας που θα ξεκινήσουν οι σύντροφοι που συνελήφθησαν μαζί, μετά τη ληστεία στο Βελβεντό.

Συνέλευση αλληλεγγύης στον αναρχικό απεργό πείνας Νίκο Ρωμανό



ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΑΖΙΩΤΗ ΜΕΛΟΥΣ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΝΙΚΟ ΡΩΜΑΝΟ

Ο Αναρχικός Νίκος Ρωμανός είναι ένας από εμάς. Είναι από αυτούς όπως και εμείς που εξεγερθήκαμε ενάντια στην εξουσία, ενάντια στο νόμο και στη τάξη που θέλει τους ανθρώπους ραγιάδες, υπηκόους και υποταγμένους, είναι από αυτούς που γνωρίσαν τι σημαίνει “νόμος και τάξη” με τη δολοφονία του φίλου του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τα σκυλιά του κράτους Κορκωνέα και Σαραλιώτη.
Ο σύντροφος Ρωμανός δεν είναι από αυτούς που κατάσχουν τα σπίτια και τη περιουσία του λαού όπως κάνει η τράπεζα που απαλλοτρίωσε και για την οποία καταδικάστηκε. Δεν έβγαλε αυτός τους νόμους που βγάζουν οι καθώς πρέπει πολιτικοί εθνοπατέρες που ληστεύουν και δολοφονούν το λαό και τους εργαζόμενους για να γίνουν οι πλούσιοι πλουσιότεροι. Δεν έκλεψε το μισθό και τη σύνταξη κανενός φτωχού βιοπαλαιστή όπως κάνουνε με νόμους οι πολυεθνικές, οι τραπεζίτες οι μεγαλοεπιχειρηματίες και οι υπηρέτες τους, οι κυβερνήσεις και οι βουλευτές. Δεν έβγαλε τους νόμους που στερούν τη μπουκιά από το στόμα των φτωχών, τους νόμους που δολοφονούν και αυτοκτονούν χιλιάδες ανθρώπους, που τους αναγκάζουν να τρώνε από τα σκουπίδια και να κοιμούνται στους δρόμους. Ο σύντροφος Ρωμανός είναι από αυτούς που αντιμετωπίζουν με αξιοπρέπεια τα χτυπήματα που δέχονται από τους δούλους τους κράτους και των πλούσιων που πληρώνονται με επτακόσια ευρώ τον μήνα για την άθλια δουλειά τους.
Από τη Δευτέρα 10 Νοέμβρη, ο σύντροφος έχει ξεκινήσει απεργία πείνας διεκδικώντας το δικαίωμα να κάνει χρήση των εκπαιδευτικών αδειών. Ο Νίκος Ρωμανός όπως και ο Ηρακλής Κωστάρης που κάνει απεργία πείνας για τον ίδιο λόγω είναι από τους δεκάδες πολίτικους κρατούμενους και φυλακισμένους αγωνιστές που βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε ελληνικές φυλακές σε μια εποχή που η πολίτικη της κοινωνικής γενοκτονίας που επιβάλουν το κεφάλαιο και το κράτος με αφορμή την οικονομική κρίση συναρτάτε και με τη σκλήρυνση της καταστολής γενικότερα άλλα και ειδικά απέναντι στους κρατούμενους αγωνιστές πολλοί εκ των όποιον είναι μέλη ενόπλων επαναστατικών οργανώσεων ή κατηγορούνται για ένοπλο αγώνα. Η νομοθέτηση για τις φυλακές τύπου Γ με τις ειδικές συνθήκες κράτησης που προορίζονται πρωτίστως για τους πολιτικούς κρατούμενους και φυλακισμένους αγωνιστές εντάσσεται μέσα σε αυτά τα πλαίσια. Κάθε φυλακισμένος σύντροφος είναι ένας από εμάς, για αυτό και αν θεωρούμε ότι μας ενώνει ο αγώνας για Ελευθερία, ο αγώνας για την Κοινωνική Απελευθέρωση από το ζυγό του κεφαλαίου και του κράτους, τότε η διεκδίκηση του ενός είναι και διεκδίκηση όλων.

Νίκος Μαζιώτης μέλος του Επαναστατικού Αγώνα
φυλακές Διαβατών


Monday, November 17, 2014

Απεργία Πείνας: Όγδοη Μέρα του Νίκου Ρωμανού, Εικοστή Πρώτη του Ηρακλή Κωστάρη, Πρώτη του Γιάνννη Μιχαηλίδη

Να μην ξεχνιόμαστε...



Από το Indymedia:


KEIMENO ΕΝΑΡΞΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Στη δυσμενή συνθήκη της φυλάκισης, όπου η καθημερινότητα συνοψίζεται στη λέξη υποταγή, ελάχιστα μέσα μένουν για να παλέψεις. Εδώ που η προοπτική της ολικής απελευθέρωσης φαντάζει μακρινή, απέναντι στην καθολική παράδοση που σου προσφέρουν σαν μοναδική επιλογή, έρχονται στιγμές που κρίνεις ότι αξίζει να διαπραγματευτείς. Οσο ξενη και αν είναι για μας η διαπραγματευση με την εξουσία. Σε καμία περίπτωση όμως δεν θα διαπραγματευτούμε τα αναρχικά χαρακτηριστικά μας, δεν θα κάνουμε πίσω στην ακεραιότητα του λόγου μας, δεν θα πουλήσουμε τον αγώνα για τον οποίο είμαστε αιχμάλωτοι του κράτους.
Αξίζει λοιπόν ακόμα και η αυτοκαταστροφική επιλογή της απεργίας πείνας, που τσαλακώνει το ανθρωπιστικό προσωπείο του κράτους. Που συνιστά μια απειλή να ξεγυμνώσει τη φονική φύση του κράτους, απέναντι στους καλοταϊσμένους με αυταπάτες υπηκόους του. Τη φονική και τυραννική φύση της εξουσίας, όπως τη βιώνει κάθε έμβιο ον που υποφέρει και δολοφονείται, στα εργοστάσια, στις εμπόλεμες ζώνες, στα ναρκοθετημένα σύνορα, στα εκτροφεία, τα εργαστήρια και τα σφαγεία, στις φυλακές και τα ψυχιατρεία.
Και αξίζει για οποιοδήποτε αίτημα κρίνει ο κάθε απεργός πείνας ως κομβικό για τον εαυτό του, είτε αφορά τις συνθήκες διαβίωσης, την αξιοπρέπεια του, ή την ελευθερία του. Στην προκείμενη περίπτωση, που ο σύντροφος και αδελφός μου Νίκος Ρωμανός, έθεσε ως οδόφραγμα το σώμα του για να διεκδικήσει διόδους από την ασφυκτική συνθήκη του εγκλεισμού, αναζήτησα τρόπο να εκφράσω την αλληλεγγύη μου στην πράξη. Από τη θέση απ` την οποία κι εγώ βρίσκομαι στην παρούσα συγκυρία, αποφάσισα να συμμετάσχω στην κυλιόμενη απεργία πείνας που αρχίζουμε οι σύντροφοι που συλληφθήκαμε μαζί μετά τη ληστεία στο Βελβεντο. Απο σήμερα 17/11 ξεκινάω απεργία πείνας μέχρι την ικανοποίηση του αιτήματος.
Η επιλογή μας αυτή αποσκοπεί να συμβάλλει στην περαιτέρω δραστηριοποίηση των συντρόφων έξω, ώστε να πολλαπλασιαστούν και να οξυνθούν οι πολύμορφες δράσεις αλληλεγγύης, πράγμα που ανοίγει ένα ακόμα μέτωπο πολέμου με το κράτος, άρα και πεδίο συνειδητοποίησης νέων συντρόφων.
Οι δύσκολοι καιροί που διανύουμε είναι ένας λόγος παραπάνω να παλέψουμε πιο σκληρά και όχι να συμβιβαστούμε.
Επειδή το κράτος πάντα θα διαμορφώνει τους κοινωνικούς συσχετισμούς καθιστώντας την επιλογή της ατομικής ή συλλογικής εξέγερσης αντικείμενο σκληρής τιμωρίας, είναι καιρός να απεμπλακούμε από ηττοπαθείς "ρεαλισμούς" και "σταθμισμένες" αποφάσεις υποχώρησης που συνεχώς αφήνουν έδαφος στον εχθρό, αναβάλλοντας τη δράση για ένα μέλλον που η ίδια η αδράνεια κάνει αναπόφευκτα πιο δυσοίωνο.

Είναι αναγκαίο να υπερβούμε τους ίδιους μας τους εαυτούς και τις αγκυλωμένες αντιλήψεις που σέρνουμε μέσα μας.

Ας είναι αυτή η απεργία πείνας ένα έναυσμα.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ΝΙΚΟ ΡΩΜΑΝΟ ΚΑΙ ΗΡΑΚΛΗ ΚΩΣΤΑΡΗ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΘΕΣΗ

Γιάννης Μιχαηλίδης




ΑΝΑΛΗΨΗ ΕΥΘΥΝΗΣ
Τα ξημερώματα της Δευτέρας 17/11 πυρπολήσαμε όχημα της StarGuard security στην οδό Αναγεννήσεως, στην Μεταμόρφωση, ως μια ελάχιστη κίνηση αλληλεγγύης στους απεργούς πείνας Νίκο Ρωμανό, Ηρακλή Κωστάρη και Γιάννη Μιχαηλίδη.
Δύναμη σε όσους δεν είναι από αυτόν τον κόσμο.
Ο πόλεμος συνεχίζεται.

Sunday, November 16, 2014

'Εβδομη Μέρα Απεργίας Πείνας του Νίκου Ρωμανού και Εικοστή του Ηρακλή Κωστάρη



ΚΕΙΜΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ, ΝΙΚΟ ΡΩΜΑΝΟ

Στις 10 Νοεμβρίου, ο σύντροφος Νίκος Ρωμανός ξεκίνησε απεργία πείνας, με σκοπό να αναγκάσει το Συμβούλιο της Φυλακής να του δώσει τις εκπαιδευτικές άδειες που δικαιούται.
Οι ανθρωποφύλακες, οι εισαγγελείς, οι κοινωνικοί λειτουργοί, οι ψυχολόγοι και οι διευθυντές, οι οποίοι εκπροσωπούν τους κατασταλτικούς μηχανισμούς εντός της φυλακής, προβαίνουν σε μεθοδεύσεις, που αν μείνουν αναπάντητες από μεριάς μας, ανοίγουν το δρόμο για ακόμα χειρότερες σε βάρος μας καταστάσεις. Πρόσφατα παραδείγματα η απαγόρευση επικοινωνίας στο σύντροφο Νίκο Μαζιώτη και όλης της πτέρυγας στην οποία κρατείται και οι εκδικητικές μεταγωγές που ακολούθησαν, οι συνεχείς προσπάθειες παρεμπόδισης της επικοινωνίας μεταξύ συντρόφων, όπως στη φυλακή Λάρισας μεταξύ των συντρόφων Αντώνη Σταμπούλο και Σπύρου Στράτουλη, η εκδικητική μεταχείριση του πολυτραυματία αγωνιστή Σάββα Ξηρού και η αναστολή εκπαιδευτικών αδειών του Ηρακλή Κωστάρη, ο οποίος βρίσκεται σε απεργία πείνας. Μην ξεχνάμε άλλωστε και την τακτική κράτησης πέραν του δεκαοκτάμηνου που εφαρμόζουν τελευταία οι κρατικοί υπάλληλοι, κατά παράβαση του νόμου που εκπροσωπούν.
Το πρόσφατο παράδειγμα του Κώστα Σακκά που απαίτησε και κέρδισε την απελευθέρωσή του, μετά τη νικηφόρα απεργία πείνας, δείχνει πως μόνο οι αγώνες μπορούν να μας εγγυηθούν την ελευθερία μας.
Υπεύθυνοι λοιπόν, για όλες αυτές και κάθε άλλη μεθόδευση εναντίον μας, δεν είναι μόνο οι πολιτικοί προϊστάμενοι, αλλά και όσοι υπακούουν πειθήνια τις εντολές τους· οι ειδικοί εφέτες ανακριτές και όσοι απαρτίζσουν τα συμβούλια των φυλακών που σχεδόν πάντα επιρρίπτουν άτυπα τις ευθύνες των αποφάσεων τους σε άνωθεν εντολές.
Εμείς, από μεριά μας, θεωρούμε ότι οι ίδιοι είναι οι υπεύθυνοι των αποφάσεων που παίρνουν και φυσικά για τις τυχόν επιπτώσεις στην υγεία του εκάστοτε κρατούμενου, εν προκειμένω, στην υγεία του συντρόφου Νίκου Ρωμανού. Το γεγονός ότι υπακούουν σε άνωθεν εντολές-πιέσεις δεν τους καθιστά σε καμία περίπτωση αθώους.'Αλλωστε, ας μην παραβλέπουμε το γεγονός ότι και χωρίς άνωθεν πιέσεις, τα συμβούλια των φυλακών απορρίπτουν κατά κόρον αιτήματα και άδειες μεταξύ πολλών άλλων. Μόνος λόγος η ευθυνοφοβία των μελών τους απέναντι στος προϊστάμενους τους και η ανεδαφική βεβαιότητα τους όσον αφορά την απουσία ευθύνης τους απέναντι στους ανθρώπους που βλάπτουν με τις αποφάσεις τους.
Καλούμε σε εγρήγορση τους συντρόφους εκτός των τειχών για την άσκηση, όσο το δυνατό, μεγαλύτερης πίεσης για τη δικαίωση του συντρόφου Νίκου Ρωμανού, πριν τεθεί σε κίνδυνο η ζωή του.
Όπως έχει αναφέρει ο απεργός πείνας, Νίκος Ρωμανός, υπεύθυνοι για κάθε ημέρα απεργίας πείνας, αλλά και για ό,τι συμβεί από εδώ και εμπρός είναι το συμβούλιο της φυλακής Κορυδαλλού, αποτελούμενο από τον εισαγγελέα Νικόλαο Ποιμενίδη, τη διευθύντρια Χαραλαμπία Κουτσομιχάλη και την κοινωνική λειτουργό της φυλακής.
Και μία “λεπτομέρεια” για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεώτεροι σχετικά με το ποιόν της Χαραλαμπίας Κουστομιχάλη. 31-12-2001, γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού, βράδυ, παραμονή πρωτοχρονίας, μετά τη βραδινή κατάκλιση και συγκεκριμένα στη 1 η ώρα τα ξημερώματα, μεταφέρεται ολόκληρος θάλαμος της Α' πτέρυγας στο νοσοκομείο, όπου και διαπιστώνεται ο θάνατος τριών γυναικών, ενώ άλλες τρεις παραμένουν νοσηλευόμενες στην εντατική σε κρίσιμη κατάσταση ύστερα από χρήση ναρκωτικών. Διευθύντρια και άμεση υπεύθυνη η Χαραλαμπία Κουτσομιχάλη. Αποτέλεσμα, μόλις τρεις μήνες διαθεσιμότητας και έπειτα επέστρεψε κανονικά στα καθήκοντα της.
18-3-2009 η αγωνίστρια Κατερίνα Γκουλιώνη, γνωστή για τη δυναμική της παρουσία στις φυλακές και τους αγώνες στους οποίους πρωτοστάτησε για την κατάργηση του κολπικού ελέγχου και την αξιοπρέπεια των κρατουμένων στις γυναικείες φυλακές βρίσκεται, κατά τη διάρκεια της μεταγωγής της από τη Θήβα στην Νεάπολη Κρήτης, νεκρή. Διευθύντρια και πάλι η Χαραλαμπία Κουτσομιχάλη. Αυτή τη φορά δεν τέθηκε ούτε καν σε διαθεσιμότητα, αλλά συνέχισε απρόσκοπτα το “δημιουργικό“ της έργο στις φυλακές.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΜΑΣ, ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΝΙΚΟ ΡΩΜΑΝΟ
ΔΕ ΘΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΣΑΣ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ
ΔΕ ΘΑ ΠΑΖΑΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΝΕΝΟΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥ 'Η ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΗΣ
ΚΑΘΕ ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΥΓΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΣΥΓΚΡΑΤΟΥΜΕΝΗΣ ΜΑΣ, ΓΙΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΘΕΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΝΑ ΟΠΛΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΘΑ ΕΚΔΙΚΗΘΟΥΜΕ

ΔΙΚΤΥΟ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ