Friday, November 26, 2010

Τέζα Love στην Λέσχη Φίλων Κόμικς



Το Σάββατο 27/11 και ώρα: 19:30, στην Λέσχη Φίλων Κόμικς (Αγίας Ειρήνης 5 Μοναστηράκι), θα γίνει η παρουσίαση του ΤΕΖΑ LOVE.

Για το άλμπουμ και τον δημιουργό του θα μιλήσουν οι: Σπύρος Δερβενιώτης, σκιτσογράφος και η Μαρία Τζαμπούρα, αρθρογράφος και εικονογράφος. Στην συνέχεια O Γιώργος Μελισσαρόπουλος θα υπογράφει αντίτυπα των άλμπουμ του.


Πιάσε την παντόφλα, γεμίσαμε κατσαρίδες εδώ μέσα...

Tuesday, November 16, 2010

Αστοχία Υλικού στο Μεταίχμιο 19 Νοεμβρίου στις 8 μμ


ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

19/11, 8:00 μ.μ.,
Πολυχώρος ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ (Ιπποκράτους 118)


Οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ σας προσκαλούν την παρουσίαση του νέου μυθιστορήματος του Παναγιώτη Χατζημωυσιάδη, "ΑΣΤΟΧΙΑ ΥΛΙΚΟΥ".


Θα μιλήσουν:

- ο Κώστας Καλημέρης, κριτικός λογοτεχνίας-συγγραφέας,

- ο Κώστας Γ. Παπαγεωργίου, ποιητής-κριτικός λογοτεχνίας.

Συντονίζει ο Κώστας Βούλγαρης, κριτικός λογοτεχνίας-συγγραφέας.

Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει ο ηθοποιός Μανώλης Μαυροματάκης.


Χατζημωυσιάδης rules! Τώρα και στην Αθήνα...

Tuesday, October 19, 2010

Απόψε η πρεμιέρα του Μαχαιροβγάλτη

Κάνω clopy-paste για να το προλάβω και θα επανέλθω αφού το δω.


Σήμερα το βράδυ, στις 20:30, το 23ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, κάνει την ειδική εναρκτήρια πρεμιέρα του στους κινηματογράφους Αττικόν Cinemax και Απόλλων Cinemax Class, με την πολυαναμενόμενη ταινία του Γιάννη Οικονομίδη, "Μαχαιροβγάλτης".

Την επόμενη μέρα της προβολής, την Πέμπτη 21 Οκτωβρίου στις 12:00 το μεσημέρι, ο Γιάννης Οικονομίδης μαζί με συντελεστές της ταινίας θα συζητήσουν με τους θεατές στο βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟΣ (Σταδίου 24).

Στο πλαίσιο των παράλληλων εκδηλώσεων του 23ου Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, εγκαινιάζεται -ταυτόχρονα με τις προβολές της 20ης Οκτωβρίου στους χώρους του Αττικόν και του Απόλλωνα- έκθεση με έργα 13 Εικονογράφων που εμπνεύστηκαν από τον "Μαχαιροβγάλτη". Η έκθεση θα παραμείνει και μετά την ολοκλήρωση του Φεστιβάλ, ώστε να υποδεχθεί το κοινό και κατά την έξοδο της ταινίας στις κινηματογραφικές αίθουσες.

Η ταινία θα βρίσκεται στις κινηματογραφικές αίθουσες από τις 4 Νοεμβρίου. Διανομή: Feelgood Entertainment



Break a lot of legs!

Wednesday, October 13, 2010

Έφηβη η Jemma Books & Comics!


13 Χρόνια Jemma Books & Comics

Την Παρασκευή 15/10 και από τις 19:00 έως 21:00 οι
συνεργάτες και φίλοι της Jemma: Αντώνης Βαβαγιάννης,
Σπύρος Δερβενιώτης, Con, Αλέξια Οθωναίου, Θανάσης
Πέτρου και Γιώργος Τσούκης θα βρίσκονται στο
...Jemma Books & Comics Πειραιά για να μιλήσουν με τους
φίλους τους και να υπογράψουν αντίτυπα των έργων τους.

Στη συνέχεια θα σβήσουμε τα κεράκια και θα κόψουμε την
τούρτα για τα 13 μας χρόνια.
Θα χαρούμε πολύ να σας δούμε!

Jemma Books & Comics
Αλκιβιάδου 138-140, Πειραιάς. Τηλ: 210 4227664
Αραπάκη 52, Καλλιθέα. Τηλ: 210 9588447
email: info@jemmacomics.com


Εύχομαι πάντα πολύχρωμη και εικονογραφημένη...

Saturday, September 11, 2010

10ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός Κόμικς : Είναι Αυτές και Αυτοί!


Φθινόπωρο και όπως πάντα το Tales of a Crazy World με χαρά καλωσορίζει τους νικητές του 10ου Πανελλήνιου Διαγωνισμού Κομικς. Τα έργα τους δημοσιεύονται στο ειδικό τεύχος του "9" που κυκλοφόρησε σήμερα μαζί με την Σαββατιάτικη Ελευθεροτυπία και θα εκτεθούν από την Τρίτη 14 μέχρι και την Τετάρτη 29 Σεπτεμβρίου στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων "Μελίνα" (Ηρακλειδών 66 & Θεσσαλονίκης, Θησείο). Τα εγκαίνια και η απονομή των βραβείων θα γίνουν την Πέμπτη 16 Σεπτεμβρίου στις 8.30 μμ.

Άντε να παίξουν δυνατά τα τύμπανα τώρα!

ΝΕΑ ΤΑΛΕΝΤΑ

1ο Βραβείο: Ευγενία Κουμάκη
2ο Βραβείο: Κωνσταντίνος Χάτσιος
3ο Βραβείο: Φωτεινή Κουνανή
1ος έπαινος: Φίλιππος Κωνσταντάκης
2ος έπαινος: Αριάνα Ταπραντζή
3ος έπαινος: Γεώργιος Λυμπερέας
Διακρίσεις: Αυγή Κανάκη, Θεόδωρος Μπούτος, Άγγελος Παπαντωνίου, Παύλος Παυλίδης, Γκέραλντ Ρέτζος, Ιωάννης Ρούγγος, Δημήτρης Χήρας.

ΝΕΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ

1ο Βραβείο: Δημήτρης Κάσδαγλης
2ο Βραβείο: Γιάννης Κατσικαρέλης
3ο Βραβείο: Βαγγελιώ Καλυβά
1ος έπαινος: Σωκράτης Πορτοκαλλάς
2ος έπαινος: Μαρία Μανουρά
3ος έπαινος: Σωτήριος Χατζηβασιλείου
Διακρίσεις: Γεώργιος Γκούμας, Εμμανουήλ-Φωτεινός Ιωαννίδης, Κυριάκος Μαυρίδης, Δημήτρης Μητσόπουλος, Γιώργος Μπούκας, Λίζα Παντελιάδου, Δημήτρης Παπαδόπουλος.

Δεν ξέρω αν με παίρνει να ευχηθώ "καλή σταδιοδρομία" στα παραπάνω άτομα με όσα πήρε και σήκωσε η κρίση από το χώρο των κόμικς μέχρι τώρα. Σίγουρα όμως χαίρομαι πάρα πολύ που για μια ακόμα χρονιά "σηκώνω" αυτό το ποστ.

Saturday, August 21, 2010

Inception του Christopher Nolan

Είδα μόλις το Inception του Christopher Nolan και χωρίς να έχω πάθει και καμιά τρομερή πλάκα με την ταινία, θεωρώ ότι αξίζει να την δεις οπότε και την συστήνω.

Ο Nolan καταφέρνει να ισορροπήσει αρκετά καλά την προαπαιτούμενη δράση μιας ταινίας που θέλει να γίνει επιτυχία το 2010 με την ουσία του θέματός του που σχετίζεται με το όνειρο και την υποκειμενικότητα της αντίληψής του καθενός μας για την πραγματικότητα. Δεν θα γράψω τίποτα παραπάνω εδώ, γιατί μπαίνω επικίνδυνα στην "μικρή περιοχή" του spoiler.

Το ίδιο καλά καταφέρνει να χρησιμοποιήσει τις τεχνολογικές δυνατότητες του σύγχρονου κινηματογράφου για να κάνει στην κυριολεξία "ό,τι γουστάρει" με την εικόνα του τελικού αποτελέσματος. Ευτυχώς χωρίς να μπαίνει στο τριπάκι "ας κάνουμε κι αυτό, γιατί είναι πιο εντυπωσιακό".

Υπάρχουν "τρύπες" στην ιστορία του; Μάλλον ναι (θα πρέπει να ξαναδώ το φιλμ για να βεβαιωθώ και δεν είμαι σίγουρος πως θα το κάνω) όμως συνολικά το Inception παραμένει μέσα στο όριο μια πειστικής και αληθοφανούς διήγησης.

Το πόσο βαραίνει η "πραγματική" πραγματικότητα έναντι μιας "επιθυμητής" είναι στο κάτω-κάτω μια εντελώς υποκειμενική εκτίμηση...

Saturday, July 17, 2010

Αυτοί είναι οι 173 (και βάλε ότι θέλεις εσύ δίπλα)

Αν πας στο label Πολιτική θα βρεις ότι κατά καιρούς έχω αναφέρει (με το πλήρες ονοματεπώνυμο) τους-τις εκπροσώπους του Έθνους που ψήφισαν έτσι ή αλλιώς σε μια σημαντική κατά την γνώμη μου ψηφοφορία. Στην υπόθεση που μας έκαψε ήδη όλους τους έχω επιτέλους και φωτογραφία, φρόντισε γι αυτό η Αγωνιστική Συσπείρωση Εργαζομένων ΟΤΕ που έχει και τον αμέριστο σεβασμό μου για την πράξη της.



Και που 'σαι...
Όταν σηκώνεις το χέρι σου και ψηφίζεις Μνημόνια και Ασφαλιστικά μην περιμένεις να κρυφτείς ούτε πίσω από την γαλανόλευκη, ούτε κάτω από τα λογότυπα των κομμάτων.

Ο ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ, ΟΥΤΕ ΠΙΟΝΙ ΚΑΝΕΝΟΣ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΑΚΕΡΑΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΤΟΥ.

Απέναντι σε όλο το Λαό και την Ιστορία.

Thursday, July 1, 2010

Who the fuck is TUS?

Όντας ένα γαμημένος αρτηριοσκληρωτικός γέρος (στα 45 μου) έχω νομίζω κάθε δικαίωμα να μην καταλαβαίνω χριστό από το κόσμο της πιτσιρικαρίας. Και ο άνθρωπας (δεν είναι typo η λέξη) που με απασχολεί σοβαρά απόψε είναι σαφώς πιτσιρικάς. Αν διαβάζω καλά τα "κρυμμένα λόγια" κάπου στα 23-25 του και ήδη με κάποια καριέρα πίσω του. Μπορείς να βάλεις εισαγωγικά ή όχι στην λέξη καριέρα, δικό σου θέμα... αλλά αυτή είναι η πρώτη ερώτηση του κουίζ που θα σου βάλω απόψε.

O TUS έχει Καριέρα ή "καριέρα" κατά την δική σου γνώμη;

Δυστυχώς εδώ θα πρέπει να μιλήσω για την πάρτη μου κι ίσως να γίνω σχοινοτενής και βαρετός. Θυμάμαι ακόμα την ανατριχίλα όταν πρωτάκουσα το "Disco Tsutsuni" που αγόρασα από τους μικροπωλητές των Προπυλαίων και το "Και 'γω σ' αγαπώ γαμώ το Χριστό μου" (όσο κι αν ο πραγματικός τίτλος ήταν "Οικογενειακή Συνωμοσία - Ερωτικό" που είχε χοντρό dual effect. Πρώτον, γούσταρα το τραγούδι με χίλια. Δεύτερον, ήξερα πως θα φρικάρει σοβαρά την οικογένειά μου όταν θα το έπαιζα στο σπίτι. Οκέι, ήμουν δεκάξι, νομίζω πως με έπαιρνε να γουστάρω να φρικάρω τους δικούς μου, να (απο)δείξω πως ήμουν κάτι άλλο από αυτούς.
Υπήρξα πιστός θεατής των Μουσικών Ταξιαρχιών και του Τζίμη Πανούση έκτοτε. Και δεν το μετάνιωσα ποτέ. Ούτε στο γαμημένο Luna Dark (που θα μπορούσε να είναι μαγαζί για "οτιδήποτε" κατά την ταπεινή μου γνώμη...)

Με την ίδια ανατριχίλα θυμάμαι την πρώτη εμφάνιση των Τρυπών στην Αθήνα σε μια συναυλία στο Λυκαβηττό που είχε οργανώσει (νομίζω) ο Πουλικάκος. Και πάλι μέσα στην γενικότερη σούπα της φάσης, ο ήχος τους (και οι πενήντα περίπου Σαλονικιοί που χτυπιόντουσαν μπροστά στο stage σαν μανιακοί) μ' έβαλε στο λούκι. To vibe με έκανε να τους ακολουθήσω κι αυτούς. Και μετά την διάλυση τον Γιάννη Αγγελάκα. Ούτε αυτό το μετάνιωσα...

Ωραία, ας φτάσω επιτέλους στο "ζουμί". Γιατί αρνούμαι να αφεθώ να νιώσω την ίδια ανατριχίλα με τον TUS;

1) Μήπως γιατί είμαι πολύ "πουρός" για τα μισογυνικά του lyrics;
2) Μήπως γιατί (σε αντίθεση με τον Τζίμη και τον Αγγελάκα) δεν είμαι σίγουρος πως είναι από την "δική μου μεριά" κι όχι με τους ακροδεξιούς μαλάκες;
3) Μήπως γιατί δεν τον έχω δει ποτέ live;
4) Μήπως γιατί τελικά γουστάρει να (απο)δείξει πως είναι κάτι διαφορετικό από τους γονιούς του που είναι συνομήλικοί μου και κατά συνέπεια μου την χώνεται χωρίς να του φταίω;


Στα ίδια 4 ερωτήματα (κι ένα από πριν 5) καλείσαι να απαντήσεις κι εσύ που διαβάζεις αυτό το πόστ, για το κουίζ. Και εν γένει στο ερώτημα του τίτλου: Who the fuck is TUS? (κατά την δική σου γνώμη πάντα...)

Ότι κι αν συμβαίνει ο TUS με ενδιαφέρει. Ιδίως από τότε που πρόσεξα τους στίχους "Ο τόπος αυτός, είναι ο τόπος που γεννήθηκα σαφώς, όμως δεν βλέπω πώς (και ο τόνος εδώ είναι σωστός, γαμώτο!) αν όλοι αυτοί είναι ζωντανοί εγώ είμαι νεκρός. Από το τραγούδι του "Ο τόπος που γεννήθηκα" που απαιτείται να δεις πριν απαντήσεις στο κουίζ.

Ότι κι αν γίνει ο τύπος στο μέλλον, θα έχει τον σεβασμό μου γι' αυτήν την διατύπωση που την προσυπογράφω με μεγάλη άνεση σήμερα...

Πήγαινε άκου, δες και γράψε. Δεν κάνω πλάκα, πραγματικά με ενδιαφέρει η γνώμη σου εδώ.

Saturday, June 26, 2010

Πού βαδίζουμε Κύριοι; (clopy-paste)

Τόσες φορές τον έχω κλέψει που μια ακόμα τι διαφορά να κάνει...
Πήγαινε διάβασε αυτό, και να χαίρεσαι που υπέγραψες να μην κλείσει το ΕΚΚΕ.

Friday, June 18, 2010

Dub Pistols: Six Million Ways To Live

Το καλύτερο βίντεο που έχω βρει είναι εδώ
Και απόψε ζωντανά στο Resistance

Thursday, June 17, 2010

Για το "9" τα λέει ο SpiDer...

...εδώ. Και σίγουρα καλύτερα από μένα που ακόμα δεν το 'χω χωνέψει.

Monday, June 7, 2010

"Χρέος, ΔΝΤ...Αντιστάσεις" στο σινέ ΦΙΛΙΠ από 9 έως 11 Ιουνίου 2010


«Χρέος, ΔΝΤ... Αντιστάσεις

9-10-11 Ιουνίου

Τριήμερο προβολών ντοκιμαντέρ στο σινέ Φιλίπ, Θάσου 11, Πλατεία Αμερικής

Είσοδος ελεύθερη

Έξι ντοκιμαντέρ για τον ρόλο των αγορών και των παγκόσμιων οικονομικών οργανισμών σε διαφορετικές γωνιές του κόσμου από το 1970 μέχρι σήμερα. Καταγράφονται ομοιότητες και διαφορές με την Ελλάδα του 2010 και ξυπνούν ελπίδες για συλλογικές μορφές αντίστασης.

Διοργάνωση:

Συνεταιρισμός για το εναλλακτικό και αλληλέγγυο εμπόριο «ο Σπόρος»

Περιοδικό για τις Αμερικές των κινημάτων «Αλάνα»


Πρόγραμμα Προβολών:

Τετάρτη 9/6/2010

20.00 Το Δόγμα του Σοκ
(The Shock Doctrine), Michael Winterbottom, Mat Whitecross, 79', 2009
Το τελευταίο ντοκιμαντέρ του Michael Winterbottom, βασισμένο στο βιβλίο της Naomi Klein υποστηρίζει τη θέση ότι οι πολιτικές της ελεύθερης αγοράς κυριάρχησαν στον κόσμο μέσω της εκμετάλλευσης των λαών και των χωρών που είναι θύματα καταστάσεων σοκ. Φυσικές καταστροφές, οικονομικές κρίσεις και πόλεμοι χρησιμοποιούνται για να προωθήσουν ακραίες νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Το ντοκιμαντέρ υποστηρίζει ότι το αποτέλεσμα είναι συνήθως καταστροφικό για τον απλό κόσμο και ιδιαίτερα επικερδές για τις μεγάλες πολυεθνικές.
http://www.youtube.com/watch?v=3lPJ6tDFkRs

21.30 Μνήμες λεηλασίας
(Memorias del Saqueo), Fernardo Solanas, 120', Αργεντινή, 2004
Μετά την πτώση της στρατιωτικής δικτατορίας το 1983, διαδοχικές δημοκρατικές κυβερνήσεις ξεκινούν μια σειρά μεταρρυθμίσεων με στόχο να μετατρέψουν την Αργεντινή στην πιο φιλελεύθερη και ευημερούσα οικονομία του κόσμου. Είκοσι χρόνια μετά, οι Αργεντινοί έχουν χάσει κυριολεκτικά τα πάντα. Η ταινία φωτίζει πολιτικές, οικονομικές, κοινωνικές πτυχές της πορείας της Αργεντινής προς στην καταστροφή.
http://www.youtube.com/watch?v=-hgCwvVUzyw

Πέμπτη 10/6/2010

20.00 Ζωή και χρέος
(Life and Debt), Stephanie Black, 80', Τζαμάικα, 2001
H ταινία Life and Debt της Στέφανι Μπλακ αναφέρεται στις παρεμβάσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας στην Τζαμάικα και διερευνά τις καταστροφικές επιπτώσεις που είχαν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές τους στην καθημερινότητα χιλιάδων ανθρώπων, τόσο στην τοπική βιομηχανία όσο και στην αγροτική παραγωγή.
http://www.youtube.com/watch?v=AWPkOUxxm4M

21.30 Μπαμάκο
(Bamako), Abderrahmane Sissako, 115', Μάλι, 2006
Στην πόλη Μπαμάκο, πρωτεύουσα του Μαλί, οι συμμετέχοντες στο λαϊκό δικαστήριο, που στήνεται σε μια γειτονιά της πόλης, συζητούν για το πώς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Παγκόσμια Τράπεζα καθώς και η διαφθορά των πολιτικών έχουν οδηγήσει την αφρικανική ήπειρο σε εξαθλίωση και ανέχεια. Η ταινία βραβεύτηκε με το Βραβείο Ταινίας του Συμβουλίου της Ευρώπης (FACE) στο Φεστιβάλ Παγκόσμιου Φιλμ στην Κωνσταντινούπολη το 2007.
http://www.youtube.com/watch?v=onRjI8yLsy0

Παρασκευή 11/6/2010

20.00 Η κατάληψη
(The Take), Avi Lewis, Naomi Klein, 87', Αργεντινή, 2004
Μέσα από την ιστορία 30 απολυμένων εργατών του εργοστασίου Forja, στα προάστια του Μπουένος Άιρες, οι οποίοι κατάφεραν να λειτουργήσουν το κλειστό και λεηλατημένο από τους ιδιοκτήτες του εργοστάσιο, καθώς και με σκηνές από τις ανάλογες μάχες των εργαζομένων του εργοστασίου Zanon, μας παρουσιάζεται αφενός η ζωντανή εικόνα του μέλλοντος που επιφυλάσσει το σύστημα, όχι στον τρίτο κόσμο αλλά σε μια από τις πιο αναπτυγμένες χώρες και, αφετέρου, της δυνατότητας των εργατών να πάρουν οι ίδιοι στα χέρια τους τα εργοστάσια.
http://www.youtube.com/watch?v=mcostesK0Ik

21.30 Η Αξιοπρέπεια των Χωρίς Όνομα
(La Dignidad de los Nadies), Fernardo Solanas, 120', Αργεντινή, 2005
Προσωπικές ιστορίες περιθωριοποιημένων Αργεντίνων που αποκαλύπτουν καθημερινές νίκες και κατακτήσεις απέναντι στην ανεργία, τη φτώχεια και την εξαθλίωση που προκάλεσε το νεοφιλελεύθερο μοντέλο που επιβλήθηκε στη χώρα. Μικρές εποποιίες αλληλεγγύης που τις διηγούνται οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές τους, ήρωες ανώνυμοι με προτάσεις συλλογικές, που αποδεικνύουν ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει.
http://www.dailymotion.com/video/xfsy2_bala-dignite-du-peuple_ads


Έλα να δεις τι σε περιμένει...

Friday, June 4, 2010

Η Συνωμοσία των Μετρίων (Συγκριτικό Crash Test)

Μάλλον θα γνωρίζεις, αν παρακολουθείς το TALES, την αγάπη που έχω στην Συνωμοσία των Μετρίων. Είχα την τύχη να την ακούσω την εποχή που ακόμα την ηχογραφούσε ο Θοδωρής, την πρώτη φορά σε rough mix, κι από την πρώτη στιγμή την ερωτεύτηκα κεραυνοβόλα. Αυτή την εκτέλεση μπορείς να την ακούσεις εδώ.

Σχετικά πρόσφατα έπεσα πάνω στην διασκευή του Θανάση Γκαϊφύλια, όπως αυτή εκτελέστηκε ζωντανά στο Ράδιο Αρβύλα. Αυτήν την εκτέλεση μπορείς να την ακούσεις εδώ.

Δεν πρόκειται να σου υποβάλλω την δική μου γνώμη, δεν θα ήταν έντιμο εκ μέρους μου. Αφήνω σε εσένα να κάνεις το δικό σου Crash Test και να αποφασίσεις ποια θέλεις να ερωτευτείς κεραυνοβόλα...

Γιατί αν δεν έχουμε κάτι να αγαπάμε μέχρις τέλους, η ζωή είναι απλώς μια βασανιστική ακολουθία μέτριων ημερών.

Thursday, June 3, 2010

Αφήστε τα στο Ταμείο & Respect στην Πιερία

Respect στην Εθελοντική Ομάδα Δράσης Ν. Πιερίας για την έξυπνη και άψογη πρωτοβουλία της. Να κάτι τέτοια βλέπω και γουστάρω ακόμα αυτή την Χώρα...



«Αφήστε τα στο ταμείο!»

Νέα διαμαρτυρία στην Κατερίνη, την Τετάρτη 26 Μαΐου 2010, στις 18:30 μπροστά στο κτίριο της Νομαρχίας.

Την Τετάρτη θα είμαστε περισσότεροι!
Αντιδρούμε, γιατί δεν περιμένουμε από κανέναν!

Φίλοι, να είστε όλοι εκεί!

Φίλες και φίλοι, αντιδράστε! Οργανωθείτε! Γιατί, σ’ εμάς, τους απλούς πολίτες, κανείς δεν πρόκειται να χαρίσει κάτι. Γεμίστε τα καρότσια σας με ότι …τραβάει η ψυχή σας και εγκαταλείψτε τα μέσα στα Super Market!

Την προηγούμενη εβδομάδα, ο χώρος μπροστά στα ταμεία γνωστής γερμανικής αλυσίδας σούπερ μάρκετ στην Κατερίνη, φράκαρε από δεκάδες «ορφανά» καρότσια, γεμάτα με προϊόντα. Οι ταμίες και οι υπεύθυνοι του καταστήματος κοιτούσαν έκπληκτοι τους 35 και πλέον πελάτες να τα παρατούν εκεί και να αποχωρούν ομαδικά, δηλώνοντας πως δεν έχουν τα χρήματα για να πληρώσουν αυτά που ήθελαν να αγοράσουν.

Στο σούπερ μάρκετ επικράτησε πανικός! Τρομαγμένη η υπεύθυνη του καταστήματος, αφού πήρε οδηγίες από τα κεντρικά της Αθήνας, κάλεσε την αστυνομία, η οποία έφτασε λίγα λεπτά αργότερα. «Δεν κλέψαμε κανέναν, δεν φοράμε κουκούλες, στο ένα χέρι κρατάμε το παιδί μας και στο άλλο την αστυνομική μας ταυτότητα. Δεν κρυβόμαστε από κανέναν! Όπως μπαίνεις σε ένα κατάστημα ρούχων και μετά από πρόβα δύο ωρών δεν αγοράζεις κανένα από τα οχτώ πουκάμισα που δοκίμασες, έτσι κάναμε κι εμείς», είπαμε στους -επίσης έκπληκτους- αστυνομικούς και αφού δόθηκαν αμοιβαίες εξηγήσεις, το θέμα έληξε!
Τα μέλη της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Πιερίας αντιδρούν σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις ακριβές τιμές των προϊόντων και προτείνουν σε όλους τους πολίτες της χώρας το «Αφήστε το στο Ταμείο», μέχρι να πέσουν οι τιμές. Η δράση ήδη μεταφέρεται και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας, όπως πχ στη Θεσσαλονίκη, στη Λάρισα και στη Βέροια.

«Αντιδρούμε, γιατί δεν περιμένουμε από κανέναν!»

Ας λάβουν οι αρμόδιοι το μήνυμα ότι δεν είμαστε φοβισμένοι και θα αντιδρούμε όλο και ποιο έντονα. Η επιλεκτική επιβολή φόρων σε χαμηλόμισθους και συνταξιούχους, η δραστική μείωση του εισοδήματός μας και τα κέρδη των μεγαλοκαρχαριών στα ύψη, αποτελούν θρασύτατη πρόκληση και συσσωρεύουν ΘΥΜΟ. Μεγάλο θυμό!

Όλοι μαζί απευθύνουμε στον υπουργό Οικονομικών της χώρας μας το παρακάτω απλό ερώτημα: Γιατί επιτρέπετε το ίδιο προϊόν να πωλείται στην Ελλάδα 40% - 80% ακριβότερα απ’ ότι στη Γερμανία; Γιατί δεν προστατεύετε τους πολίτες σας κύριε Υπουργέ;

Ζητούμε συγνώμη από τους υπαλλήλους που ταλαιπωρήθηκαν και θα συνεχίσουν να ταλαιπωρούνται από τη δράση αυτή. Έτσι όμως ταλαιπωρούμαστε –δικαιολογημένα- όλοι σε μια πορεία ή σε μια απεργία.

Εθελοντική Ομάδα Δράσης Ν. Πιερίας...http://www.otoposmou.gr

Wednesday, June 2, 2010

Tuesday, June 1, 2010

Παιδική Κακοποίηση και Κράτος του Ισραήλ


Πρόσεξε με σήμερα, αν και δεν νομίζω ότι θα σου πω και τίποτα καινούριο...

Έστω ότι ένα παιδί κακοποιείται από γεννησιμιού του. Κι όλη η υπόλοιπη Κοινωνία κάνει τον μαλάκα και κοιτάει αλλού την ώρα που το δέρνουνε και το γαμάνε όλοι. Κάποια στιγμή γίνεται κάτι υπερβολικά αδιανόητο κι όλοι ξυπνάνε (αφού δεν μπορούνε άλλο να σφυρίζουνε αδιάφορα) και κινούμενοι από την δική τους ενοχή μαζεύονται και λένε "δώστε σπίτι στο κακόμοιρο το άτομο, βρείτε του και μια δουλίτσα, να το βοηθήσουμε όλοι να έρθει στα ίσα του γιατί δεν πάει άλλο..."
Αρχίζει λοιπόν το πληγωμένο άτομο να ζει εντός της κοινωνίας, αντί για εκτός. Και, φυσικά και λογικά, δεν εμπιστεύεται κανένα και κοιμάται την νύχτα βλέποντας εφιάλτες. Μετά από λίγο αρχίζει να πλακώνεται με τους γύρω του, να βγάζει καραμπίνες από τα παράθυρα και να ρίχνει σε γείτονες και περαστικούς. Πότε, ακριβώς πιστεύεις εσύ ότι πρέπει η Κοινωνία να του κόψει τον τσαμπουκά και να του εξηγήσει ότι δεν πάει άλλο με το βιολί αυτό; Και να κοιτάξει να λύσει τα προβλήματά του αντί να γαμάει τον κόσμο;

Μπορεί το παράδειγμα να είναι εντελώς μπακάλικο αλλά πάντοτε (μέσα στο δικό μου το κεφάλι τουλάχιστον) ήταν η ακτινογραφία του Κράτους του Ισραήλ. Ναι, οι Εβραίοι της Διασποράς ήταν το κακοποιημένο παιδί της Ανθρωπότητας. Όλος ο κόσμος τους γαμούσε και τους έδερνε, αλλά όσο ακριβώς γαμούσε κι έδερνε τους Τσιγγάνους, ούτε λιγότερο, ούτε περισσότερο. Κι είναι μαλάκας και καραγκιόζης όποιος λέει πως φταίγανε οι Εβραίοι, ή οι Τσιγγάνοι, λόγω κάποιας ειδικής φυλετικής ταυτότητας ή "ράτσας". Είναι το ίδιο μαλάκας και καραγκιόζης με αυτόν που λέει ότι δεν έγινε κανένα Ολοκαύτωμα, και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης οι κομμουνιστές, οι ομοφυλόφιλοι, οι τσιγγάνοι κι οι εβραίοι φτιάχνανε σουβενίρ για τους Ναζί και κάνανε πληρωμένες διακοπές. Να τελειώνουμε μ' αυτές τις παπαριές, το Ολοκαύτωμα ήταν το Αδιανόητο (ως απόλυτο σημείο φρίκης και βαρβαρότητας) κι αν δεν είχε μεσολαβήσει οι Εβραίοι μάλλον δεν θα βλέπανε κράτος ούτε με το κυάλι. Ή θα είχαν μαζευτεί και θα το είχαν αγοράσει κάπου (π.χ. στην Θεσσαλονίκη) και δεν θα είχε ανοίξει μύτη...

Ας πάμε όμως και στο ζουμί. Μετά την φρίκη ήρθε η Ανθρωπότητα (ως Κοινωνία των Εθνών ή ΟΗΕ) και ακριβώς επειδή τόσα χρόνια ή γαμούσε ή σφύριζε αδιάφορα είπε: Πάρτε Παιδιά του Ισραήλ το Μέρος που Γουστάρετε, Φτιάξτε το Κράτος σας και Ζήστε Εκεί.

Όμως, όπως συμβαίνει με όλες τις κοντόφθαλμες (ή δήθεν "διπλωματικά ισορροπημένες") αποφάσεις δεν είπε την ίδια στιγμή: Ζήστε Χωρίς Φόβο και Χωρίς Στρατό. Θα Εγγυηθώ Εγώ την Συνύπαρξή Σας Με τα Παιδιά του Ισμαήλ, για να μην Ανοίγετε Συνέχεια τα Κεφάλια σας σαν τα Μαλακισμένα Όσο Καιρό θα Χρειαστείτε να τα Βρείτε Μεταξύ σας.

Αν το είχαν κάνει τότε αυτό, σήμερα που έχουν περάσει πάνω από πενήντα χρόνια (και συνυπολογίζοντας την εμπειρική αρχή που λέει ότι από την τελευταία θανατηφόρα σύγκρουση μεταξύ δύο πληθυσμιακών ομάδων χρειάζονται περίπου τριάντα χρόνια για να διατρέξουν οι γενιές που ακολουθούν όλη την διαδρομή από το απύθμενο μίσος μέχρι την σεξουαλική συνεύρεση μετά σχέσης) η περιοχή δεν θα ήταν το Φοβικό Μπουρδέλο που εξακολουθεί να είναι, αλλά σίγουρα κάτι καλύτερο.

Αντί γι αυτό, όμως, η Ανθρωπότητα άφησε ένα τσούρμο ανθρώπους που (δίκαια) έπασχαν από μετατραυματικό σοκ και μανία καταδίωξης να φτιάξουν από μόνοι τους Κράτος και Στρατό. Και φυσικά, αυτό που έφτιαξαν ήταν ένα τερατούργημα, ένα αυτοδιαχειριζόμενο άσυλο φρενοβλαβών, ένα στρατό που διαχειριζόταν τρόμο σε όλο και υψηλότερες δόσεις. Δεν είναι καθόλου παράξενο το αποτέλεσμα, είναι μάλιστα σχεδόν αναμενόμενο, τα θύματα βίας ή γίνονται ολοκληρωτικοί πασιφιστές ή ανακυκλώνουν την βία που γνώρισαν. Δεν είναι καθόλου τυχαίο το πόσο μοιάζει η "Ισραηλινή Λύση του Παλαιστινιακού Προβλήματος" με την "Οριστική Λύση του Εβραϊκού Προβλήματος". Και οι δύο είναι οργανωμένα σχέδια γενοκτονίας.

Αλλά δεν έφτανε μόνο αυτό. Η Ανθρωπότητα στην συνέχεια, έκανε πάλι τον μαλάκα. Όπως έκανε τα στραβά μάτια όταν γαμούσαν τους Εβραίους, άρχισε να "συγχωρεί" στους Ισραηλινούς πράγματα που ήταν ανεπίτρεπτα για οποιονδήποτε άλλο με την δικαιολογία: Θα Στρώσουνε Μωρέ, Φοβούνται Ακόμα, Αλλά Θα Ξεθυμάνουνε...

Δεν ξεθυμάνανε ακόμα (πω-πω έκπληξη!) Απλώς μεγάλωσαν το Τρελοκομείο τους εδαφικά (υπό την ανοχή ή τις ευλογίες της Διεθνούς Κοινότητας). Γίνονται ακόμα πιο επικίνδυνοι όσο περνάνε τα χρόνια, κάνανε Άουσβιτς την Γάζα, βγαίνουνε μέχρι και στα διεθνή ύδατα να σφάξουνε και να μπαγλαρώσουνε άοπλους ανθρώπους κατηγορώντας τους μετά για "παράνομη είσοδο στην χώρα" και "πιθανή μεταφορά αντικειμένων που ίσως και να χρησιμοποιηθούν ως όπλα".

Τι άλλη απόδειξη χρειάζεσαι για να καταλάβεις ότι μιλάμε για κανονική συλλογική Παράνοια; Τι άλλη γαμημένη απόδειξη χρειάζεται το Συμβούλιο Ασφαλείας για να θέσει ολόκληρο το Κράτος του Ισραήλ υπό ψυχιατρική παρακολούθηση; Και μέχρι πότε είμαστε όλοι υποχρεωμένοι να ανεχόμαστε τον ψυχωτικό φόβο των Ισραηλινών;

Σημείωση: Το κομμάτι αυτό, από πρόθεση, δεν εξετάζει το θέμα ούτε από γεωπολιτική, ούτε από οικονομική, ούτε καν από την πλευρά του "δευτερογενούς οφέλους του θύματος". Το πιάνει μπακάλικα και μόνο μπακάλικα μπορεί να το συζητήσει...