Thursday, April 19, 2007

Ο Bruce Sterling Στην Αθήνα


Cyberpunks χαρείτε!
Ο Bruce Sterling θα είναι στην Αθήνα στις 25 και 26 Απριλίου και θα πάρει μέρος σε ένα πάνελ της διημερίδας "From Science Fiction To Reality" που πρόκειται να πραγματοποιηθεί στην Ελληνοαμερικάνικη Ένωση.
Περισσότερα προς το παρόν εδώ και θα επανέλθω μόλις έχω νεώτερα...

Wednesday, April 18, 2007

Για Δες Ένα Παράξενο... Μόλις Την Αφήνεις Ήσυχη Δουλεύει Η Δημοκρατία


Αθώοι οι 49 με τυμπανοκρουσίες.

Το Αυτόφωρο Τριμελές Πλημελειοδικείο αποφάσισε ομόφωνα όχι μόνο την αθώωση όλων των κατηγορουμένων αλλά και την διαβίβαση των πρακτικών της Δίκης στην Εισαγγελία για να διερευνηθεί "η διάπραξη αυτεπαγγέλτως διωκόμενων αδικημάτων" σε βάρος των φοιτητών, όπως άσκηση βίας, ψευδορκία (από μάρτυρες αστυνομικούς) και εκτεταμμένη χρήση χημικών.

Ωραία όλα και άξια μέχρι εδώ, και χίλια μπράβο στην σύνθεση του Τριμελούς που διέσωσε την Δημοκρατία σ' αυτήν την χώρα.

Ένα μικρό ζητήματάκι που παραμένει σε σχέση με την ταλαιπωρία και την αποκατάσταση των 49 αθώων ανθρώπων, ποιος θα το λύσει;

Το Ελληνικό Δημόσιο δια αποζημιώσεως;

Τα κανάλια που ούρλιαζαν τόσον καιρό ότι οι φοιτητές μετατρέπονται δια της απλής κουκουλοφορίας σε βανδαλιστές;

Ας προτείνω λοιπόν εγώ κάτι, πιστεύω εφικτό και υλοποιήσιμο, πιθανολογώντας πως θα πρόσφερε όχι μόνο αποκατάσταση, αλλά και χαρά σ΄ αυτούς που ταλαιπωρήθηκαν.

Η Δημόσια Τηλεόραση, στα πλαίσια του Εκπαιδευτικού της Ρόλου έχει την τεχνική και χρηματοδοτική ικανότητα, αλλά και την δημοσιογραφική επάρκεια, να κάνει ένα ντοκιμαντέρ για τα γεγονότα της συγκεκριμένης Πορείας, αλλά και όσα την ακολούθησαν μέχρι την τελική αθώωση με υλικό αρχείου (που υπάρχει ήδη άφθονο, αλλά και αρκετό άγνωστο από κινητά κλπ) και συνεντεύξεις από όλους όσοι συμμετείχαν σ' αυτήν την διαδικασία. Τους κατηγορούμενους, τους συγγενείς τους, τους μάρτυρες, τους δικαστές και άλλους. Να καταγράψει πως φτάσαμε μέχρι αυτόν το θρίαμβο της Δημοκρατίας για την Ιστορία, αλλά παράλληλα να αποδείξει μ΄ αυτόν τον τρόπο και το Δημόσιο Τηλεοπτικό της χαρακτήρα και να εξυψώσει το κύρος της.

Δεν θα ήταν ένα ενδιαφέρον και ωφέλιμο πρόγραμμα για την Αγωγή του Πολίτη;

Άσε που μπορούμε να το προβάλλουμε και έξω, αφού έχει και Happy End...


Tuesday, April 17, 2007

Η Αρχή Διατήρησης Της Μάζας


Διατυπώνω εδώ σήμερα και την προσφέρω στην Παγκόσμια Κοινότητα για σοβαρή εξέταση ή ακόμα καλύτερα για όσο το δυνατόν πιο γελοία χρήση μια νέα Φυσική Αρχή.

Την Αρχή Διατήρησης Της Ανθρώπινης Μάζας.

ΟΡΙΣΜΟΣ:
Η Ανθρώπινη Μάζα στον Πλανήτη, διατηρείται πάντοτε σταθερή. Και σχετίζεται άμεσα με την ποσότητα της τροφής.

ΑΠΟΔΕΙΞΗ:
Όσο πεινάνε οι Αναπτυσσόμενες Χώρες, τόσο πιο υπέρβαρες γίνονται οι Ανεπτυγμένες.

Monday, April 16, 2007

Έσπασε Το Φράγμα Του Χρόνου


Στην Ζωή ο Χρόνος δεν είναι γραμμικός. Δεν θα σου τα πρήξω τώρα με την Θεωρητική Φυσική, την ταχύτητα του φωτός και άλλα τέτοια. Θα σου αναφέρω μόνο δύο απλά, καθημερινά, παραδείγματα.

Πρώτο, όλη η πιάτσα σήμερα δουλεύει με Μεταχρονολογημένες Επιταγές. Η τρίμηνη έχει φτάσει πια να θεωρείται σαν να παίρνεις στο χέρι μετρητά. Ακούω πως σε μερικές συναλλαγές ή εξάμηνη είναι φυσική, η οχτάμηνη συχνή, ακόμα και αυτή του επόμενου χρόνου αποδεκτή.

Δεύτερο, στην μπλογκόσφαιρα κάνεις σήμερα ένα ποστ και το γυρίζεις όσες μέρες θέλεις πίσω... ο καθένας μας μπορεί να γίνει Ψηφιακός Προφήτης για πλάκα.

Σπάσαμε επιτέλους το Φράγμα του Χρόνου. Το αν θα μας πάρουν τα νερά ή όχι είναι ζήτημα Υδραυλικού...

Sunday, April 15, 2007

Ένα Όμορφο Πρόσωπο


Μια φορά κι έναν καιρό, αλλά μέσα στη τελευταία δεκαετία, ήταν ένα όμορφο πρόσωπο που ένιωσε την ανάγκη να ανέβει στο τραίνο της Διασημότητας.

Η μόνη πόρτα του τραίνου που μπορούσε να φτάσει ήταν αυτή της τηλεοπτικής κλινάμαξας. Το όμορφο πρόσωπο πήρε την απόφαση κι ανέβηκε τα σκαλοπάτια.

Έμεινε εκεί όσο χρειάστηκε κάνοντας ότι έπρεπε για να πληρώνει την παραμονή του και τελικά τα κατάφερε να αποκτήσει την δική του μικρή κουκέτα στο τραίνο.

Άλλαξε βαγόνι, μπήκε στο καμπαρέ, πήρε ένα καμαρίνι μεγαλύτερο από την κουκέτα που είχε, και μόνο περιστασιακά χρειαζόταν πια να επιστρέφει στην κουκέτα της κλινάμαξας.

Ξανάλλαξε βαγόνι, μπήκε στην βιοτεχνία των ονείρων και το σοβαρό δράμα, είχε πια εξασφαλισμένη θέση στο τραίνο κι εξέφραζε απόψεις για την πορεία του, αλλά και την ίδια την Φύση της Διασημότητας. Μπορεί να ήταν πια διαμετρικά αντίθετες με τις αρχικές του απόψεις, αλλά για στάσου, και ποιός δηλαδή δεν αλλάζει; Αυτό που είχε σημασία για το τραίνο ήταν εκείνο το υγρό βλέμμα που διέθετε, αυτό που είχε ξετρελάνει κάποτε τους επιβάτες της κλινάμαξας.

Και φυσικά ποτέ δεν είχε σημασία πως αυτό το βλέμμα ήταν τίγκα στα ευφορικά...

Saturday, April 14, 2007

Αυτό Που Μας Αξίζει

Στην Φυγή από την Πραγματικότητα που ονομάζεται Διαφήμιση, ο καθένας μας αξίζει τα πάντα. Γρήγορα αυτοκίνητα, Καταπληκτικό σεξ, Έντονη ζωή, Χαλαρά γηρατειά, ακόμα και Διαστημικά ταξίδια. Το ανεκτίμητο είναι τα 30 χρόνια γάμου, μια βόλτα με την κόρη μας, για όλα τα άλλα φροντίζει η mastercard...

Στην Πραγματικότητα τα πράγματα είναι ελαφρά διαφορετικά. Κάθε γκαρσόνι μπορεί να αποκτήσει την απίστευτη Πόρσε, αν είναι αποφασισμένο να του την κατασχέσουν μέσα στον επόμενο χρόνο. Αν παίξει συνειδητά με την χρεοκοπία...

Και στην Ουσία τα πράγματα είναι ακόμα πιο διαφορετικά. Γιατί το μόνο που είναι βέβαιο είναι πως ο καθένας μας φεύγει από δω με την βεβαιότητα πως τελικά έκανε μόνο ένα μέρος , μικρότερο ή μεγαλύτερο, από ότι σημαντικό μπορούσε...

Friday, April 13, 2007

Αντίο Θείε Κουρτ


Ο Kurt Vonnegut δεν είναι πια μέρος αυτού του χωροχρονικού συνεχούς.

And So It Goes.

Τον αποχαιρετώ με το εξώφυλλο του τελευταίου του βιβλίου, που είχαμε την ευτυχία (πες καλύτερα την Σώτη...) να υπάρξει άμεσα στα Ελληνικά.

Στο Sukumus υπάρχει ένα πολύ ψαγμένο κομμάτι με όλα τα λίνκια που μπορεί να θες γύρω από τον θείο Κουρτ ή Κερτ, ανάλογα με το πως θέλεις να τον προφέρεις.

And So It Goes.

Thursday, April 12, 2007

Τηλεφωνητής

Έχετε καλέσει τον Πλανήτη Γη.
Αυτήν την εποχή όλοι οι εκπρόσωποι της Λογικής απουσιάζουν.
Αν θέλετε να συνδεθείτε με κάποιον εκπρόσωπο του Παραλογισμού πατήστε το πλήκτρο με το αστεράκι.
Αν όχι προσπαθήστε αργότερα, αρκετά αργότερα, ας πούμε σε μερικές εκατοντάδες χρόνια.

Wednesday, April 11, 2007

Living In Athens


Από τον Ανήσυχο πήρα το μπαλάκι.

Ζώντας στην Αθήνα.

Μένω σ' έναν βιότοπο που ονομάζεται Πέμπτος όροφος σε ένα μυστήριο τριγωνικό διαμέρισμα με νοίκι. Ζω εδώ με μια γυναίκα (Χέντβιγκ) και μια γάτα (Σούσι). Η πρώτη φρόντισε να βάλει αρκετά φυτά στο μεγάλο μπαλκόνι. Η δεύτερη φρόντισε να επισημαίνει - σημαίνοντας κάθε φορά συναγερμό - πως πρόκειται για βιότοπο. Έρχονται περιστέρια, πουλιά με μακριά μαύρη ουρά από τον λόφο του Φιλοπάππου, το καλοκαίρι γύρω από τα φώτα του μπαλκονιού μαζεύονται έντομα και εμφανίζονται σαμιαμίδια (ναι σαμιαμίδια στον πέμπτο!) που τα τρώνε. Καμμιά φορά η κυνηγός Σούσι φέρνει στο στόμα της μια φτερωτή κατσαρίδα ή μια μέλισσα, κι εμείς πλακωνόμαστε να της την πάρουμε από το στόμα πριν την φάει.

Η Αθήνα αρχίζει κάπου έκει έξω, πέρα από τα όρια του μπαλκονιού... πέρα από το κάγκελο που κάθονται τα σπουργίτια. Είναι η πόλη μου, η γενέθλια μου πόλη. Την είδα να μεγαλώνει και να ασχημαίνει μαζί μου. Το δάσος που πλάι του γεννήθηκα στα Άνω Ιλίσσια και τότε μου φαινόταν το βράδι ένας ολόκληρος σχεδόν απειλητικός κόσμος, στην τελευταία μου επίσκεψη μου φάνηκε απλά ένα μικρό αστικό άλσος, με όλα τα καλά και τα κακά που συνεπάγεται αυτό.

Περιμένω το αναπόφευκτο Αλτσχάιμερ για να ξανανιώσω την μαγεία της Αθήνας. Στο μεταξύ βλέπω τους γείτονές μου να κρεμάνε cd στα μπαλκόνια για να διώχνουν τα πουλιά.

Όταν ρώτησα γιατί μου είπαν πως τους ενοχλούν οι κουτσουλιές, άσε που μπορεί να έχουνε και γρίππη...

Πασσάρω το μπαλάκι στον Sukumus Δ.Α. με τις ειλικρινείς ευχές μου...

Tuesday, April 10, 2007

Είδα Επιτέλους Τους 300!



-TONIGHT WE DINE IN HELL!!!
- Μεσιέ Λιονάιντας, έπρεπε να μας το πείτε νωρίτερα, τώρα εκεί δεν βρίσκουμε τραπέζι για 300! Αλλά μέρες που 'ναι πάρτε ένα σοκολατάκι...

Monday, April 9, 2007

Ο Εκπληκτικός Κύριος Sarkozy


Ο Νικολά Σαρκοζί, αφού κατάφερε να πείσει για το Law and Order του προφίλ, οποιονδήποτε ήταν πολύ μακριά από τα Κατεχόμενα, ούπς συγνώμη τα Προάστεια, τώρα επιστρέφει με νέες ανακαλύψεις...

Η Παιδοφιλία μπορεί να είναι γραμμένη στα γονίδια του δράστη, ισχυρίστηκε. Πέσανε αρκετοί να του απαντήσουν, αλλά ο Μικρός Νικόλας κοιτάει μπροστά, προχωράει ακάθεκτος για τα Ηλύσια Πεδία.

Δεν είναι ηλίθιος, είναι δεξιός. Κι όλο αυτό το μπλα-μπλα είναι χαρακτηριστικό του δεξιού τρόπου που σκέφτεται. Οι "αλήτες" πρέπει να πατάσσονται, οι παιδόφιλοι να εξετάζονται γενετικά, όλες οι "γκόμενες" (ιδίως αν τις λένε Σεγκολέν) να είναι υστερικές. Κι οι "καθωσπρέπει" Γάλλοι τον ακούνε με συμπάθεια...

Γιατί ο Σαρκοζί απομακρύνει από τον εαυτό του και την "ήσυχη πλειοψηφία" που εκφράζει οποιαδήποτε ευθύνη τους σε σχέση με την κοινωνία. Αυτός που υφίσταται την ανισότητα, πρέπει να υφίσταται και την οργή, κι αυτός που την βολεύει με την ανισότητα να προστατεύεται κι από τις δυνάμεις ασφαλείας "επαρκώς". Οι αραπάδες κλέβουνε και σπρώχνουνε την πρέζα γιατί βαριούνται να βρουν δουλειά, όχι γιατί ενώ είναι Γάλλοι πολίτες μεγαλωμένοι με τα ιδανικά του 1789 έχουν μυστηριωδώς γίνει οι ξυπόλητοι του Γαλλικού 21ου αιώνα.

Άσε που όπως κι οι Παιδεραστές, μπορεί κι αυτοί να έχουν τίποτα μυστήρια γονίδια...

Σημείωση: Αν διαβάζεις Γαλλικά, ρίξε μια ματιά εδώ

Sunday, April 8, 2007

Η Σιωπή Των Αμνών



Η Σιωπή των Αμνών ολοκληρώθηκε ικανοποιητικά και φέτος.

Saturday, April 7, 2007

Κάποιος Άνοιξε Ένα Παράθυρο...



Χτες βράδυ σε ένα ταβερνάκι στα Πετράλωνα.

Την ώρα που είμαστε σχεδόν έτοιμοι να φύγουμε εμφανίζονται από κάπου παραδίπλα, η Μαρία, ο Ηλίας με το βαφτιστήρι του, η Άρτεμις κι ο Βασίλης. Μαζί τους είναι δύο εκπληκτικά όμορφα και νέα κορίτσια... η Έλλη και η Εύα.
Την Έλλη την είχα δει στο πυρέξ (έτσι λέω τα διαφανή σκεύη που βάζουν τα μωρά στα Μαιευτήρια), την Εύα ποτέ μέχρι χθες.

Χάρηκα που τους είδα, την Μαρία και τον Ηλία τους έχω ξαναδεί μετά το Μιλλένιουμ, αλλά την Άρτεμη και τον Βασίλη έχω πραγματικά πάνω από δεκαετία να τους συναντήσω.

Και στο τέλος κατάλαβα το βάθος του Αργεντινού φιλόσοφου Quino, και τι ακριβώς εννοούσε με κείνο το αστείο στριπ. Επειδή δεν το έχω να το επισυνάψω θα στο διηγηθώ.

Είναι ο μπαμπάς της Μαφάλντας μπροστά στον καθρέφτη κι έχει έναν πόνο στην μέση που επιμένει. Κι αναρωτιέται μήπως γέρασε. Και στο τέλος λέει, "Μπα, δεν είναι τίποτα, κάποιος άνοιξε ένα παράθυρο..." και καταλήγει συντετριμμένος "...και μπήκαν είκοσι χρόνια".


Βρήκα όμως ένα άλλο και το κολλάω εδώ. Δεν έχω ιδέα τι γράφει, δεν ξέρω Ισπανικά, αλλά πραγματικά σήμερα συμπάσχω με τους γέρους...

Friday, April 6, 2007

Η Πολιτική Των Κρατών Κι Η Διπλωματία Των Ανθρώπων


Ο κύριος αυτός είναι ο Joe Sacco. Έμεινε δυο βδομάδες στα Κατεχόμενα, μπήκε σε σπίτια, μίλησε με ανθρώπους, γύρισε στο δικό του σπίτι κι άρχισε να σχεδιάζει. Τελικά παρέδωσε στον κόσμο ένα ογκώδες κόμικ άλμπουμ με όσα είδε και έζησε εκεί. Στο τεράστιο τρελοκομείο της Παλαιστίνης.
Εδώ και καιρό αμφιβάλλω για το αν σε αυτή την σύρραξη έχουν απομείνει πια εθνικά, πολιτικά ή ακόμα και φυλετικά χαρακτηριστικά. Νομίζω πως το θέμα έχει αποκτήσει με τα χρόνια καθαρά στοιχεία ψυχικής νόσου. Οι Ισραηλινοί - με ελάχιστες εξαιρέσεις - πάσχουν από μανία καταδίωξης και παράγουν βία με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που θα την παρήγαγε κι ένας ψυχασθενής. Τυφλά και με τρομακτική ένταση.
Οι Άραβες απαντώντας με βία στην βία συντηρούν και επαυξάνουν την νόσο των Ισραηλινών. Η Διεθνής Κοινότητα σφυρίζει αδιάφορα... Κι έτσι το Δαφνί ανοίγει νέες πτέρυγες. Διάβασε παρακάτω (κάνοντας κλικ στην εικόνα για να καθαρίσει ο διάλογος) και θα καταλάβεις.

Ο Joe Sacco κάνει κάτι πολύ σημαντικό. Μεταφέρει όσο πιο απλά γίνεται την υποκειμενική του εμπειρία. Αντί να μιλήσει για την Πολιτική Των Κρατών, κάνει έργο τέχνης την προσωπική του ματιά. Κάνει Διπλωματία των Ανθρώπων. Γι αυτό σήμερα το Palestine είναι ένα Ιερό Βιβλίο...


Τώρα υπάρχει και στα Ελληνικά. Και δεν έχεις πια δικαιολογία να λες "δεν ήξερα"...

Thursday, April 5, 2007

Έχε Τον Νου Σου...


Μισώ τα αυτοκίνητα. Πιστεύω πως η πλασματική ελευθερία που παρέχουν στους κατόχους τους, η ίδια η ιδέα της αυτοκίνησης, θα έπρεπε κάποτε να εξεταστεί αν είναι η δεν είναι αντικοινωνική συμπεριφορά.

Δεν έχω δίπλωμα οδήγησης. Και μάλλον δεν θα αποκτήσω πια, αλλά ποτέ μην λες ποτέ.

Παρ' όλα αυτά μερικές από τις πιο σημαντικές στιγμές της ζωής μου έχουν συμβεί μέσα σ' αυτό το τετράτροχο κουτί. Και του αναγνωρίζω πως μπορεί κάτω από ειδικές συνθήκες να αξίζει τελικά κάτι. Το ίδιο ή το περιεχόμενό του.

Τώρα που θα βγεις πάλι στην αθλιότητα της Εθνικής, έχε το νου σου. Και ρίξε μια ματιά εδώ... μπορεί να βρεις κάτι χρήσιμο.

Το αυτοκίνητο μπορεί να γίνει παιχνίδι ή ακόμα και όπλο. Δεν σχεδιάστηκε να είναι τίποτα απ' τα δυο...

Wednesday, April 4, 2007

Όπως Είσαι Πήγαινε Εκεί!

Δεν είμαι έτοιμος ακόμα να γράψω για την βία. Αλλά διάβασα μια ανάλυση που με άφησε μαλάκα... Σου λέω μόνο, πήγαινε εκεί.
Τελεία. Και παύλα...

Ο Ψαράς κι ο Παπάς



Ο Πέτρος είναι ψαράς. Εντάξει τύπος, δουλευταράς, έντιμος και τέτοια, αλλά εδώ που τα λέμε μεροκαματιάρης... Πιάσε ψάρια, πούλα ψάρια, φάε ψάρια κι αύριο πάλι τα ίδια. Καμιά ανάγκη να γίνει κάτι άλλο... Καμιά μαγκιά να αρπάξει την ευκαιρία.

Και του έτυχε μια ευκαιρία του μπαγάσα! Ο Μεγάλος. Και τι την έκανε ο Πέτρος; Παρ΄ όλο που ήταν το δεξί του χέρι τόσον καιρό, όταν εκείνος την έκανε γι αλλού, ο Πέτρος ακόμα ψαράς έχει μείνει κατά βάθος. Που πας ρε Πέτρο, αγόρι μου; Κβο Βάντις στον κόσμο που ζούμε;

Άσε που όπως το κόβω, δεν έχει μάθει τίποτα από την περιπέτεια. Ούτε πως παίξανε, ούτε πως χάσανε ο Μεγάλος κι οι δικοί του. Ούτε γιατί γίνανε το πιο χοτ κόλπο στην πόλη εν μία νυκτί, με τρεις παραστάσεις την ημέρα και τον κόσμο να τα φέρνει, ούτε για πότε κατέβηκε το έργο τους μόλις χάλασε την μαγιονέζα των Κατάλληλων Ανθρώπων και βρεθήκανε οι έντεκα κι οι γκρούπις του Μεγάλου να κρύβονται σαν τα ποντίκια. Στο Μάρκετινγκ μηδέν, μιλάμε. Και στην Πολιτική, ακόμα χειρότερα, κάτω από το μηδέν. Δεν θα στην κάνουνε οι ξένοι, μάγκα μου, οι Αποικιοκράτες μάς βλέπουνε σαν κάτι που σερβίρει τα τραπέζια τους, πληρώνει φόρους για να κάνουνε αυτοί στον τόπο τους Μνημεία και κάθεται όποτε γουστάρουνε στο ένα πόδι σαν τον ερωδιό. Οι Δικοί σου θα στην κάνουνε μεγάλε, οι Κατάλληλοι Άνθρωποι, που έχουνε ανοιχτή σύνδεση με τον Κύριο (ή έτσι λέει το παραμύθι τους, το ίδιο κάνει αν όλοι το πιστέψουν) και γεμίζουν τα ταμεία τους πουλώντας χωριστά την κάθε κλήση. Και να τα μοσχάρια, και να τα χρυσάφια, κι ο Κύριος τώρα μιλάει στην άλλη γραμμή, ξαναπεράστε αύριο με το σωστό αντίτιμο να δούμε το θέμα σας...

Από μέσα τα ξέρω, κι εγώ με τους Καταλληλους Ανθρώπους είμαι. Περιμένω υπομονετικά στην ουρά, τραβάω καμμιά αγκωνιά που και που, όταν δεν με βλέπουνε, να βρεθώ μια θέση πιο μπροστά και περιμένω πότε θα αρχίσουνε να ψοφάνε ένας - ένας οι Αρχαιότεροι, να καταφέρω κάπως να βάλω χέρι στην ανοιχτή σύνδεση με τον Κύριο... Αλλά τραβάει σε μάκρος η ιστορία, αδερφέ μου, κι ο ανταγωνισμός γίνεται ολοένα και σκληρότερος. Η αγορά είναι μικρή κι υπάρχει και το φυλετικό στην μέση... Μόνο όποιος έχει γεννηθεί δικός μας, άκου τώρα μαλακία... Τόσος κόσμος υπάρχει εκεί έξω και μεις κολλημένοι να στύβουμε τους ελάχιστους δικούς μας. Τα σύνορα πεσμένα κάτω, αγορά να την ζηλεύεις, κι εμείς όχι, είναι ακάθαρτοι αυτοί, δεν τους μιλάμε, λίγα και καλά...

Τον έχω κάτω στο κελί τον Πέτρο, και το βλέπω μπροστά μου ολόκληρο το έργο. Τώρα που είμαι ακόμα πιτσιρικάς λέει να την κάνω. Αντί να περιμένω στην ουρά για την Παραδοσιακή, να ανοίξω Νέα σύνδεση. Φτηνή, χωρίς φυλετικά και παπαριές. Όποιος Πρόλαβε Τον Κύριο Είδε. Κι οι φτωχοί κι οι ρωμιοί κι οι δούλοι κι οι μαύροι... Όλοι Μέσα. Πιο πολύ τρέξιμο, ναι, αλλά άμα παίρνεις λίγα από πολλούς, στο τέλος έχεις τόσα, όσα κι αν έπαιρνες πολλά από λίγους. Ίσως και περισσότερα...

Μόνο που πρέπει να βρεθώ μπροστά, στην πρώτη δωδεκάδα. Γι αυτό ο Πέτρος είναι το κλειδί μου. Και να κάτσουμε να φτιάξουμε μερικά βιβλία κι ένα ωραίο λογότυπο. Και μάλλον πρέπει να βρώ κι ένα ψευδώνυμο. Δεν λέει το Σαούλ για διεθνή καριέρα...

Tuesday, April 3, 2007

Νέα από το 3ο Φεστιβάλ ΕΦ Ερμούπολης


Όπως οι διάφορες μικρές πόλεις παίρνουν τα περσινά χριστουγεννιάτικα στολίδια των μεγαλουπόλεων έτσι και εγώ λεηλατώ τις περσινές εικόνες του Sukumus και τις βάζω φέτος εδώ (είναι ωραίες, πως να το κάνουμε, γιατί να τις βλέπουμε μόνο μια χρονιά; Αυτή ας πούμε είναι από την παράσταση του πρώτου Φεστιβάλ).

ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ ΕΡΜΟΥΠΟΛΗΣ

ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Την παραθέτω αυτούσια...

Παρασκευή 18 ως Κυριακή 20 Μαΐου θα διοργανωθεί στην Ερμούπολη το 3ο ετήσιο Φεστιβάλ Επιστημονικής Φαντασίας. Στις εκδηλώσεις του συμπεριλαμβάνονται, όπως κάθε χρόνο, εικαστικές εκθέσεις, ανάγνωση φρέσκων διηγημάτων, διαγωνισμοί, προβολές, συζητήσεις, μουσική και φυσικά το καθιερωμένο πλέον «επίσημο φανταστικό παγωτό», ειδικά παρασκευασμένο για τις ανάγκες των φίλων του φεστιβάλ.

Οι ενδιαφερόμενοι να πάρουν μέρος στο φεστιβάλ μπορούν:

να υποβάλουν πολύ μικρό διήγημα εφ (έως 500 λέξεις) για την ομαδική ανάγνωση

έργα για την έκθεση εικονογράφησης και κόμικς με θέμα «Κυκλάδες 2107 μ.Χ.»

να συμμετάσχουν το Σάββατο 19 Μαΐου στο διαγωνισμό συγγραφής διηγήματος εφ με θέμα που θα ανακοινωθεί την τελευταία στιγμή

ή, φυσικά, απλά να επισκεφτούν τους χώρους του φεστιβάλ, να πάρουν μέρος στις συζητήσεις και να παρακολουθήσουν τις εκδηλώσεις.

Για περισσότερες πληροφορίες, Νίκος Αλμπανόπουλος, στο mail nikosal2@yahoo.gr


ΑΝΕΠΙΣΗΜΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Επεξηγώ για όσους δεν ξέρουν πως παίζεται...

Οι ημερομηνίες είναι οριστικά Παρασκευή 18, Σάββατο 19 και Κυριακή 20 Μαϊου 2007. Συνήθως αυτό σημαίνει πως αρχίζει το έργο Παρασκευή απόγευμα και τελειώνει Κυριακή βράδυ. Άρα αν πάρεις το πρωινό καράβι της Παρασκευής και το απογευματινό ή βραδυνό της Κυριακής ή δεν έχεις χάσει τίποτα (αν η εκδήλωση το βράδυ της Κυριακής είναι επανάληψη παράστασης) ή έχεις χάσει το τελικό πάρτι (όπως πέρσι με τους DrogATek). Αν έχεις παραπάνω μέρες, δεν το συζητώ πήγαινε Πέμπτη και γύρνα Δευτέρα. Η Ερμούπολη λέει και με και χωρίς Φεστιβάλ (λιαστές ντομάτες, γιάμι!!!)

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΜΕΡΟΣ:

Α) Αν Γράφεις, ας πούμε. Όπως λέει και η επίσημη ενημέρωση υπάρχει μια εκδήλωση με Μικρά Διηγήματα ΕΦ. Πέρσι είχε πάει πολύ καλά, ιδίως γιατί ήταν διαφορετικά μεταξύ τους. Όχι πάνω από 500 λέξεις. Φέτος οι διοργανωτές αποφάσισαν πως είναι απαραίτητη η παρουσία των συγγραφέων ακόμα κι αν δεν διαβάσουν οι ίδιοι το αριστούργημά τους (μπορεί να το διαβάσει, ας πούμε κάποιος ή κάποια ή κάποιοι από τους Μίμου Άπτου, θεατρικό σχήμα που μόνιμα συμμετέχει στο ΦΕΦΕ). Το διήγημα αποστέλλεται για προέγκριση στους διοργανωτές (στο παραπάνω mail).

Β) Αν Γράφεις, ας πούμε. θα γίνει ένας διαγωνισμός Flash Fiction. Αυτό πάει να πει ζωντανή συγγραφή εντός διώρου (μετά μας αρπάζουνε τα μολύβια και μας τρώνε τα ποντίκια) μιας ιστορίας ΕΦ με ελάχιστο αριθμό λέξεων και θέμα ή τίτλο ή λέξεις που θα δώσει η επιτροπή και θα είναι ίδιες για όλους. Αν είσαι blogger ή συχνάζεις στο SFF.gr το έχεις ξανασυναντήσει. Στο Φεστιβάλ γίνεται πρώτη φορά... εννοείται πως πρέπει να είσαι εκεί, δεν παίζει Τηλεδιάσκεψη. Η επιτροπή θα αποφασίσει και θα δώσει δώρο (ψάχνω να βρω τι είναι μόλις το μάθω θα το καρφώσω).

Γ)Αν Σχεδιάζεις ας πούμε. Στέλνεις εικονογράφηση ή κόμικ με θέμα "ΚΥΚΛΑΔΕΣ 2107". Μέγιστο μέγεθος 4 σελίδες Α3. Ελάχιστο δεν υπάρχει... κι ένα στριπ βρε και μια εικόνα παίζει. Αποστέλλεται στους διοργανωτές για προεγκριση (πάλι στο ίδιο mail).

Δ)Αν Γουστάρεις το Παγωτό. Θα κάτσεις στο Daidadi και θα δοκιμάσεις το φετινό επίσημο (άγνωστο το όνομά του), το περσινό επίσημο (Deep Cake Nine) και το προπέρσινο επίσημο (Space Cookie).Σε μικρά ή σε μεγάλα μπωλάκια, εξαρτάται αν έρχεσαι στα κιλά σου ή όχι (θα φύγεις με κάτι παραπάνω από το Φεστιβάλ, κάνε διάιτα τώρα)

Ε) Αν έχεις κάποια Ιδέα για κάτι, ας πούμε μια διάλεξη, μια παρουσίαση (όχι βαρετή μεγάλε, η περσινή ήταν ενδιαφέρουσα και ζωντανή με διαφάνειες και τέτοια, μην πέσει το επίπεδο φέτος) πάλι mail.

ΤΙ ΑΚΟΜΑ ΞΕΡΩ:

Α)Η μία εκθεση θα είναι από πιτσιρίκια που θα ξανασχεδιάσουνε εξώφυλλα ΕΦ περιοδικών και μου φαίνεται ωραία φάση.

Β)Στις ταινίες παίζει να είναι αρκετές Μικρού Μήκους από το SFF-Rated το Διεθνές Φεστιβάλ που έκανε πρόσφατα η ΑΛΕΦ. Αν δεν το είδες τότε, μια δεύτερη ευκαιρία θα έχεις στην Σύρο.

Γ) Οι κατάσκοποι μου στους Μίμου Άπτου δεν μιλάνε ακόμα. Τους έχω στο υπόγειο και τους δέρνω για να αποκαλύψουν κάτι, αλλά τζίφος...

Δ) Η συζήτηση της Κυριακής θα είναι γύρω από την Πολιτική και την Επιστημονική Φαντασία, αλλά το ακριβές θέμα και το πάνελ δεν έχει κλείσει ακόμα.

Ε) Δεν ξέρω επίσης ακόμα τίποτα για τα "μεγάλα" διηγήματα του Φεστιβάλ, εκτός από το ότι τα θέλουνε 1200-1500 λέξεις. Ή 15 λεπτά ανάγνωσης.

ΣΤ) Τα ίδια μαύρα μεσάνυχτα έχω για τις μουσικές και τα θεατρικοχορευτικά...

Ζ) Υλικό και πληροφορίες είναι και εδώ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΕΣΥ:
Όλες οι εκδηλώσεις του Φεστιβάλ είναι ΔΩΡΕΑΝ. Τα ξενοδοχεία είναι σχετικά νορμάλ και ψάχνοντας μπορείς να βρεις και αρκετά φτηνά. Τα καράβια είναι τα γνωστά, γρήγορα, μεσαία και αργά. Παίζει και αεροπλάνο, αν το σηκώνει η τσέπη σου. Σε κάθε περίπτωση, κράτα λεφτά για φαγιά και καφέδες γιατί το πρόγραμμα είναι σφιχτό και ζητάει θερμίδες...

Monday, April 2, 2007

Ας μην αρχίσω τις Παναγίες, Μεγαλοδευτεριάτικα!



Σοκολατένιος Χριστός. Διαμαρτυρίες. Κατέβασμα του έργου. Ωραία, μάγκες, κερδίσανε άλλη μια φορά οι φανατικοί. Σπουδαία τα λάχανα;

Καθόλου φίλε μου. Το ζήτημα είναι για μια ακόμα φορά ύψιστο ζήτημα Δημοκρατίας. Ζήτημα ανοχής που είναι το μοναδικό θεμέλιο της συμβίωσής μας.

Ποιόν ακριβώς προσέβαλλε ο Σοκολατένιος Ιησούς; Και με ποιο δικαίωμα κατάφερε να τον "κατεβάσει"; Κατέχει κάποιος το copyright του Ιησού Χριστού; Ποιός είναι; Η Καθολική Εκκλησία; Η Ορθόδοξη; Οι Βαπτιστές; Οι Πεντηκοστιανοί; Οι Προτεστάντες; Οι Αγγλικανοί; Πότε έγινε κι από ποιόν ο Ιησούς Χριστός trademark;

Επισήμως από κανέναν, από όσο ξέρω. Από τα παιδικά μου χρόνια γνωρίζω πως ο Κύριος είναι πιο Open Source κι από το Linux. Και το Βιβλίο του πρώτο σε πωλήσεις γιατί είναι τζάμπα και μέρος της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Κι επίσης ο Ίδιος είναι μαύρος στην Αφρική, με μαγουλάκια ινδιάνου στην Λατινική Αμερική και κίτρινος στην Ασία... Γιατί όχι σοκολατένιος δηλαδή, στην χώρα των πιο υπέρβαρων ανθρώπων του πλανήτη; Ο Sweet Jesus είναι το σκουλήκι που τρώει το Big Apple; Ας γελάσω...

Μην αρχίσω να ακούω μαλακίες περι σεβασμού της πίστης των άλλων! Οι Χριστιανοί στην ιστορική τους διαδρομή, παρήγαγαν περισσότερο αίμα και βία στο όνομα του Κυρίου τους από οποιαδήποτε άλλη θρησκεία ή πολιτικό ρεύμα. Και σεβάστηκαν λιγότερο την πίστη και την γνώμη των άλλων από οποιοδήποτε ολοκληρωτικό τυρρανικό καθεστώς. Δεν έχω λοιπόν κανένα πραγματικό λόγο να τους σεβαστώ. Με τις ιεραποστολές τους και όπλο την περιθαλψη και το φαγητό ακόμα και σήμερα βίαζουν συνειδήσεις, καταστρέφουν παραδόσεις και κάνουν τον κόσμο πρεζόνια της δικής τους Μόνης Ουράνιας Σωτηρίας. Και φυσικά με το άλλο χέρι παίρνουν όσα έδωσαν στις "δύστυχες" ψυχές με καμιά πενηνταριά τρόπους. Το μόνο που δικαιούνται να διεκδικήσουν έναντί μου είναι την ανοχή μου.

Τέρμα. Στον 21ο αιώνα ο καθένας μας θα λέει ότι θέλει, θα φτιάχνει ότι θέλει και θα εκθέτει ότι θέλει. Και όσα λεφτά κλέψατε τόσους αιώνες από τα συγχωροχάρτια, τα παγκάρια, τα ιερά λείψανα, τους ναούς και τα μοναστήρια, αν και κανονικά θα έπρεπε να τα δώσετε πίσω, κρατήστε τα, μόνο και μόνο γιατί δεν είναι δυνατόν να κάνει διάλογο κανένας λογικός άνθρωπος μαζί σας...

Ανεχτείτε με όσο σας ανέχομαι. Όχι περισσότερο. Μου αρκεί τόσο...

Sunday, April 1, 2007

Αναξιοπρεπής Πρωταπριλιά!


Η μόνη συμμετοχή του TALES OF A CRAZY WORLD στο έθιμο του Πρωταπριλιάτικου Ψέμματος είναι αυτό το ποστ.
Γιατί στην πραγματικότητα γράφτηκε στις 2 Απριλίου και με την χρονομηχανή του Post Options ετεροχρονίστηκε...