Saturday, February 23, 2008

Περί Θεϊσμών

Η πηγή μου στην Γερμανία (λέγε με Μεγάλη Αδερφή) μου ανέφερε σήμερα ένα απόσπασμα από πρόζα που λέγεται σε καμπαρέ και ασχολείται με τον Μονοθεϊσμό, τον Πολυθεϊσμό και γενικά τον -θεϊσμό. Το μεταφέρω κι εγώ εδώ (στυλ σπασμένο τηλέφωνο).


Ξέρετε ότι ο Μονοθεϊσμός ξεκίνησε από την έρημο; Ναι, εντάξει σίγουρα κάπου το έχετε ακούσει, αλλά αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί ξεκίνησε από εκεί; Όχι, ε; Καλά, θα προσπαθήσω να σας το εξηγήσω...

Λοιπόν ξυπνάς το πρωί, κοιτάς απάνω ουρανός, κοιτάς κάτω άμμος. Ξανακοιτάς κάτω άμμος, ξανακοιτάς απάνω ουρανός. Και πάει έτσι κορδόνι μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι. Ουρανός, αμμόλοφος. Αμμόλοφος, ουρανός. Τελεία και παύλα.

Ε, πόσοι Θεοί δηλαδή χρειάζονται για να το φτιάξουνε αυτό; Ένας φτάνει, για να μην πω ότι περισσεύει κιόλας και κοπάνα να την κάνει δεν θα τον πάρει χαμπάρι κανείς!

Για πήγαινε όμως μια βόλτα στην ζούγκλα και έλα να μου πεις μετά...

5 comments:

Manitari! said...

Για ριξε μια ματια και στη δικη μας κοινωνια...Που στο καλο στηριζουν οι χριστιανοι οτι υπαρχει θεος αυτο πραγματικα ενας θεος το ξερει!

0 Comments said...

χάι δέαρ!

The Motorcycle boy said...

Ή στη "Ζούγκλα τωμ Μεγαλουπόλεων"

PiKei said...

Πουλάκια μου! Σας αρέσουν βλέπω τα "θεολογικά". Ρε Ιταλέ, πού είσαι; Δεν θα κατέβεις καμιά βόλτα;

東京物語 said...
This comment has been removed by a blog administrator.