Friday, June 29, 2007

Let's party Με Την Πάρνηθα


Όχι ρε πούστη μου, δεν γίνεται να μας χαλάσει τώρα αυτό! Let's fuckin' party!

Let's party με τον πρώην Εθνικό Δρυμό που ετοιμάζεται να γίνει το νέο υπαίθριο πάρκινγκ του καζίνου και το καλοψημένο φιλέτο των κατασκευαστικών. Ο τελευταίος πνεύμονας του Λεκανοπεδίου έγινε μόλις barbeque... με την φωτιά να ξεκινάει από καλώδιο της ΔΕΗ. Wow!

Let's party με τον υπέροχο σχεδιασμό. Ο τελευταίος μαλάκας, ο μεγαλύτερος ανεγκέφαλος αυτής της χώρας ξέρει πως ο ξερός χειμώνας σημαίνει αυξημένους κινδύνους το καλοκαίρι. Η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας τι σκατά ακριβώς σχεδίασε; Τι ακριβώς έκανε πέρα από τις καθησυχαστικές ανακοινώσεις "είμαστε έτοιμοι"; Έτοιμοι για τι; Για την ολοκληρωτική καταστροφή;

Let's party με τις χαμηλές προσδοκίες. Ο Βύρωνας δηλώνει πως πήγαμε σχετικά καλά. Σε σχέση με τι; Σε σχέση με τις ανθρώπινες ζωές και τις ανθρώπινες περιουσίες υποθέτω πως το εννοεί. Χάσαμε λίγες... Θα μετρήσουν όμως ποτέ στο ισοζύγιο του οι υπόλοιπες ζωές; Οι ζωές των δέντρων, των ζώων που χάνονται σε κάθε πυρκαγιά; Ο μαλάκας ο σκιούρος που μάζευε και έκρυβε στο λαγούμι του τροφή για τον χειμώνα, αν δεν έχει ήδη γίνει φλαμπέ πώς στο διάολο θα την βγάλει; Θα τον αποζημιώσει ο Μπάιρον; Θα τον φροντίσουν οι νέοι αγροφύλακες; Δεν έχει ΑΦΜ, ούτε εκλογικό βιβλιάριο, δεν είναι πελάτης του καζίνου... το sms του ΕΛΓΑ γράφει να τραβηχτεί όπως νομίζει.

Let's party με την θλιβερή μας ύπαρξη. Έχουμε ό,τι μας αξίζει. Κι η Πάρνηθα μας έπεφτε πολύ. Όπως και η Πεντέλη, όπως και κάθε Εθνικός Δρυμός. Η Ελλάδα ολόκληρη πρέπει να γίνει ένα Νταχάου τσιμέντου και κλιματιστικών. Με δέσμιους των πιστωτικών καρτών να παραμιλάνε στους ασφαλτοστρωμένους δρόμους. Με πλαστικά μπουκαλάκια με νερό κρεμασμένα στον λαιμό του καθενός μας, κάμερες ασφαλείας και ιριδοσκόπηση. Μισούμε τις ζωές των άλλων. Κρεμάμε cd στα μπαλκόνια για να απομακρύνουμε τα περιστέρια. Φοβόμαστε να περπατήσουμε ακόμα και στα άλση, αν δεν έχουμε αφορμή την βόλτα του σκύλου. Δεν ξέρουμε να τρέξουμε, τα έντομα είναι φορείς ανίατων ασθενειών. Έχουμε βγάλει δεκάδες αλλεργίες.

Let's party με την οσμή του θανάτου στα ρουθούνια μας. Με την γεύση της στάχτης στο στόμα. Με την εικόνα των δελτίων ειδήσεων να ματώνει τους αμφιβληστροειδείς μας. Με το καυτό μπετό στις άκρες των δαχτύλων μας. Και τις φωνές όλων αυτών των γελοίων που εκλέγουμε να μας νανουρίζουν πως "είμαστε στην μέση ενός ανηφορικού δρόμου".

Let's fuckin' party!

4 comments:

px said...

Ναι, ρε Πάνο, δεν πρέπει να μας χαλάει. Όλα καλά, που λέει και το γνωστό, αγαπημένο τραγούδι. Διακοπές, μεταγραφές, τηλεοπτικά σίριαλ, γκόμενες, καινούριο αυτοκίνητο, τι άλλο πια μας λείπει; Εδώ καίγονται τα μυαλά μας κάθε μέρα και χαμπάρι δεν παίρνουμε, με τα καμένα δάση θα ενοχληθούμε;

(Πολύ-πολύ καλό το κείμενό σου, φίλε. Καιρό είχα να διαβάσω κάτι τόσο δυνατό).

PiKei said...

Δεν ξέρω αν είδες την ταινία του Οικονομίδη, την Ψυχή στο Στόμα. Αρχίζει με τον Τάκη (τον ήρωά του) μπροστά σε έναν καθρέφτη να λέει "Όλα καλά... όλα καλά... όλα καλά ρε!... Όλα Καλά..."

Ο Ερρίκος Λίτσης που παίζει τον Τάκη στην ταινία κεντάει ο άνθρωπος σ' αυτή την μία φράση. Τη λέει από απλά και καθημερινά και με την φωνή να καταπίνεται, μέχρι ουρλιάζοντας.

Αυτό το "όλα καλά" είναι που κάνει τα μυαλά μας κάθε μέρα ψησταριά, τα δάση barbeque, όλους τους μαλάκες που ψηφίζουμε να περιφέρονται από κανάλι σε κανάλι αντί να κάνουν την δουλειά τους, και την βλακεία του μέσου όρου να έχει φτάσει να αναγνωρίζεται ως "κοινή λογική"...

Τι σου τα λέω εσένα τώρα; Μήπως δεν τα ξέρεις; Μήπως τυχαία τον έβαλες τον τίτλο στο βιβλίο σου;

Έτσι τα λέω, λοιπόν, να βρίσκονται...

Vlaxos said...

Ωραία!!
Είχα ήδη φτιάξει διάθεση, είδα και το κείμενό σου ρε συ Πάνο και απέγινα....

Έχω πάθει ταπηρωκρανίωση μιλάμε...
...έχω χτυπήσει πειράκια...
...όλα στο κόκκινο...
...θα γράψω κάτι ρε Παναγιώτηδες και όποιον πάρει ο χάρος...
..σήμερα ειμαι σε φάση "ΤΡΑΒΗΞΕ ΤΗΝ ΦΑΛΤΣΕΤΑ ΚΑΙ ΘΕΡΙΣΕ!...."

ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!

Σύντομα...

PiKei said...

Κάτσε, θα 'ρθω απο κεί...